Midweekend Maastricht

van
ZWL
naar
MST
38961
stappen gelopen
161
foto's gemaakt

Laatst vertelde ik je over mijn plannen voor een paar dagen Maastricht: vorige week ging ik samen met Annemieke doordeweeks drie dagen naar een van mijn favoriete plekjes voor een stedentrip. Het stond geheel in het teken van relaxed genieten van de stad, van schandálig lekker eten en drinken en een beetje shoppen natuurlijk.

Leestijd

Maandag: wijn!

Rond lunchtijd komen we aan in Maastricht en we checken meteen in bij het hotel waar we de komende twee nachten zullen verblijven: Hotel Monastere. Het is nog maar een paar maanden open, alles is dus spiksplinternieuw en het ziet er waanzinnig stijlvol en gezellig uit. De locatie is ook top, het zit in het centrum, dus je wandelt zo overal heen.

We trappen ons Maastricht Midweekend af met koffie en lunch bij Café Louis, het restaurant dat in Hotel Monastere zit. Ik ga voor een Caesar Salad en die is gewoon precies zoals hij moet zijn. Erg lekker. Een goede start!

Na de lunch haalt Maurice van Vinteur ons op. Hij organiseert wijntrips in Limburg en weet alles van de regio en de wijnen hier. Voordat we morgen de stad ingaan om te shoppen en lekker te eten, neemt hij ons deze eerste dag mee naar drie wijnhuizen in de regio om ons te laten ervaren en proeven wat Limburgse wijn inhoudt.

We starten bij Wijngoed Thorn, in het gelijknamige dorpje. Ze verbouwen hier de rassen Auxerrois, Pinot Noir, Pinot Gris, Riesling en Dornfelder. In 2002 begonnen ze hier met hun eerste aanplant en in 2004 maakten ze hun eerste wijn, toen alleen nog maar Auxerrois. Wijngoed Thorn heeft 6 hectare wijnvelden en de wijn wordt veel in de omgeving in de horeca geschonken. Ik ben onder de indruk van de wijnen, vooral de Riesling vind ik erg lekker met smaken van steenfruit, citroen en een tikje petrol, daarna is de Pinot Gris mijn favoriet, die is heel aromatisch en ook een beetje romig.

We rijden door richting België en stoppen net voor de grens bij Wijndomein De Planck. In 2008 begon eigenaar Bernadette Crijns met haar wijngoed, inmiddels heeft ze 11 hectare waar ze vooral met hybriden werkt. Hybride houdt in dat de wijnstok een kruising is tussen verschillende druivensoorten. In Nederland is het klimaat voor wijnbouw natuurlijk niet helemaal optimaal (het is wat te koud en te nat, al zijn er in Limburg microklimaten waar de druiven veel beter gedijen) waardoor er rassen zijn gekweekt die bijvoorbeeld sneller rijpen of beter bestand zijn tegen schimmels.

We proeven onder andere de Johanniter, de rosé van Pinot Noir en de ‘Rouge de Planck’ van Regent. Het smaakt wel anders, die hybride druiven, voor mijn idee net wat minder uitgesproken, maar het smaakt goed! Mijn favoriet is de Johanniter Select, die heel mineralig smaakt, naar vuursteen.

 

De derde en laatste stop is bij Wijnkasteel Genoels-Elderen, in België. Wat een plaatje is dit, ik had geen idee dat je dit ‘zo dichtbij’ ook kan vinden. Het is net of we in Frankrijk staan! Het is dan ook wel het enige wijnkasteel van België en wijnmaakster en eigenares Joyce is hier terecht heel erg trots op. In de kelder en in de wijngaard is het al snel duidelijk dat Wijnkasteel Genoels-Elderen een traditionele visie heeft: ze werken alleen met Chardonnay en Pinot Noir en maken de wijnen op Bourgondische wijze: veel in nieuw en oud eiken. Ook maken ze mousserende wijn op de traditionele methode, dus met tweede vergisting op fles, hoe Champagne ook gemaakt wordt.

We worden hier weggeblazen door het kasteel, de prachtige kelder met al die beeldige houten vaten én de wijnen. Die zijn ontzettend goed. Nu ben ik persoonlijk gek op Bourgogne wijn, en gezien Joyce de wijnen volgens die stijl maakt, heb ik een beetje mazzel. Vooral de Chardonnays bevallen me goed, ze hebben allemaal die lekkere romige vanillesmaak zonder in te leveren op fruit. De mousserende wijnen vind ik ook erg goed, vooral de ‘Zwarte Parel’ die voor mij echt in de buurt komt van Champagne met die heerlijke frisse aroma’s en smaken van toast en brioche. De prijzen van de wijnen zijn trouwens niet zo gek: de ‘Chardonnay Blauw’ die het meest verkocht wordt en die ik ook zelf erg lekker vindt, kost €14,40 voor een fles. Mijn steekwoorden: tropisch fruit, vuursteen, vanille, boter en romig. Met drie hele grote hartjes erbij.

Als jij het ook leuk vindt om wat Limburgse wijnhuizen te bezoeken met vriend(inn)en, familie, collega’s, buren… Check dan de v hij organiseert dit soort dingen graag voor je!

Maurice van Vinteur zet ons af bij onze laatste halte voor vandaag: wijnrestaurant Mes Amis. Eigenares en gastvrouw Annaline startte 17 jaar geleden met haar restaurant en sinds 3 jaar werkt ze hoofdzakelijk met lokale wijnen. En: het is een wijnrestaurant, dus wijn staat op 1 en het eten volgt. Dat spreekt me aan: normaal gesproken is dit natuurlijk andersom, de wijn wordt aangepast op het eten. Hier wordt het eten aangepast aan de wijn. Annaline heeft een schat aan kennis door haar opleidingen en enorme ervaring maar vooral straalt ze van de passie voor haar vak. Ze kent elke wijnboer persoonlijk en kan eindeloos vertellen over de wijnen en de mensen die ze maken. Alleen dat maakt deze avond al tot een feest. Zoon Patriek staat in de keuken en maakt voor ons een viergangendiner, Annaline is in charge of de wijnen die we gaan drinken.

Apostelhoeve Riesling Brut 2015 met amuses

De Apostelhoeve Riesling Brut is een mousserende wijn gemaakt op de traditionele methode, daarbij krijgen we drie kleine hapjes. Van links naar rechts zie je een toastje met bavarois van sereh en yuzu, een macaron van chioggia biet en koude boerenkool met een chutney van sjalot. Ik houd zo van amuses: het is ten eerste fijn om al iets te knabbelen, maar het is ook altijd een voorproefje van wat er nog komen gaat.

Ons voorgerecht is canneloni van pompoen met appel, met een ceviche van zeebaars, een crumble en koekje van pompoenpitjes. We drinken daarbij de Hoeve Nekum Maastricht Cuvée 2016, van Riesling en Auxerrois. Het gerecht is zacht en romig met die lekkere crunch van de pompoenpitjes, de wijn met haar smaken en aroma’s van perzik en citroen gaat daar heel goed bij.

We krijgen voor de derde gang de St Martinus Cuvée Mes Amis 2017 ingeschonken, een samenwerking tussen het restaurant en het wijnhuis. Gemaakt van Pinot Gris en Sauvignier Gris die gerijpt is op nieuwe eiken vaten. Het gerechtje daarbij is gamba met Marokkaanse couscous, kerrie en gember. Dit is een te gekke combinatie, die zachtzoete knapperige gamba met kerrie! Nog nooit eerder gehad, maar het is heerlijk. De twee voorgerechten zijn beide heel zachtzoetig en daar houd ik van.

Het hoofdgerecht! De wijn is Dornfelder 2017 van Landgoed Overst. Daarbij wilde haas met schorseneren, gebakken oesterwam, rode kool, knolselderij met saus van speculaas. Echt een herfstgerecht en alles is zo goed op elkaar afgestemd. In dit gerecht zit iets meer textuur, meer knapperige elementen, meer groente. En die speculaassaus! Echt top bij de perfect gegaarde haas. De wijn is volfruitig en sappig met veel zwart fruit en combineert er goed bij.

Het einde. Een zoete wijn! Gewürtztraminer van Domein Steenberg, zoet gemaakt door late pluk waardoor de suikers meer ontwikkelen in de druiven. Het is nog steeds een hele frisse wijn met een niet al te volle body, ik proef perzik en gebakken appel. Het dessert bestaat uit vijgen, pistache en vanille in allerlei vormen en bereidingen. Het is knap hoe Patriek van al die losse elementen steeds een geheel weet te maken: elk hapje met elke combinatie is gewoon goed in balans en het smaakt fantastisch.

We wandelen hierna moe maar ontzettend voldaan naar Monastere om daar als een blok in slaap te vallen.

Dinsdag: lekker eten en door de stad slenteren

Goedemorgen! Na een heerlijke nacht lekker ontbijten.

Dit vind ik het leukste om te doen in een stad: lekker rondbanjeren en wel zien waar ik uitkom. Soms maak ik hele planningen en wandelroutes, nu hadden we zin om gewoon rond te kijken. Dat is ook juist leuk in Maastricht: het is relatief klein en je loopt op elke straathoek wel tegen een leuk winkeltje of koffiezaakje aan. Ik ben helemaal gek op Boekhandel Dominicanen, echt de allermooiste boekwinkel in Nederland. Als Zwollenaar met Waanders in de Broeren mag ik dat eigenlijk niet zeggen, maar ik doe het toch…

We lunchen bij Cinq, een restaurant met mooi terras (waar het nu toch net wat te koud voor is) aan de Maas en daar eet ik een perfect broodje carpaccio met truffelmayo, parmezaan, rucola en pijnboompitjes. Zoals ‘ie hoort. De sfeer is er heerlijk, bijna alsof je in Parijs zit.

We wandelen nog wat door, ik koop schoenen bij Noir in de Brugstraat, in mijn favoriete wijk Wyck (spreek uit: Wiek). Bij Kiki Niesten word ik totaal verliefd op een tas…

Le Bon Choix

’s Avonds gaan we in het gezellige Wyck eten bij Le Bon Choix. Joanna en Robert zijn de eigenaren van dit restaurant en door hun Poolse roots is de keuken een mix van klassiek Frans (door Robert zijn opleiding) en Pools. Niet een combinatie die je zelf snel zal maken, maar daardoor ben ik extra benieuwd.

Pierogi & Tournedos

We starten met een Pools gerecht: Pierogi. Robert legt het uit als ‘Poolse ravioli’, gevulde deegpakketjes, waarbij de Poolse variant met dunnere lapjes deeg wordt gemaakt. In het deeg zit geen ei en er wordt speciaal Pools meel voor gebruikt. Ze zijn gevuld met black angus rund dat goed gekruid is en er zit een roomsaus bij, met wat rucola en tomaat. Dit is hémels. De vulling is zó smaakvol, het deeg van pierogi zacht en mooi gaar en de roomsaus is tja, romig, zacht en goed op smaak gebracht. We genieten van elk hapje, wat een verrassing is dit. We drinken er Limburgse wijn bij! Leuk: de Johanniter Select die we gisteren al proefden bij De Planck. De hoge zuren en de frisse smaken geven een fijn tegenwicht bij het iets stevige voorgerecht.

Als hoofdgerecht krijgen we gegrilde tournedos. Heel simpel: een goed gegrild stuk vlees. En als dat perfect is klaargemaakt, heb je verder niks nodig. We krijgen er wat groente en aardappeltjes bij, maar eigenlijk is die medium rare gegrilde tournedos alleen al helemaal goed. Er zit een intense grillsmaak aan en de garing is precies zoals ik het wil. Zo is eenvoud toch helemaal goed? We drinken hierbij de 7 Zonden van St Martinus, die heerlijk vol en krachtig is, kruidig en peperig, en dat past top bij het gegrilde vlees.

We mogen ook nog een dessert kiezen en ik ga voor de gepocheerde peer met gorgonzolasaus. Het is iets minder fotogeniek, maar des te lekkerder. De peer is zoet en zacht (en gevuld met rozijntjes) en de gorgonzolasaus is natuurlijk stevig en zout. Een heel leuk alternatief voor een kaasplank! Hierbij geen Limburgse, maar Portugese wijn: Kopke Colheita 1999. Gewoon goed.

Wat een topavond is dit bij Le Bon Choix. Eenvoud slaat de klok, maar dat is juist zo fijn hier. Robert en Joanna zijn vol passie over wat ze doen, gaan voor de beste ingrediënten en laten hun Poolse wortels doorschemeren in het menu. Waar eet je nou Pools in een restaurant? Ik heb dat nog nooit gezien en ben ontzettend verrast.

Vrijdag: de heuvels door & poepiechic lunchen

Wij zitten in een hele steady hogere sfeer door al het heerlijke eten, de gezelligheid en de vriendelijke mensen in Maastricht en na een ontbijt wandelen we vrolijk richting Chateau Neercanne. Een van de leuke kanten van Maastricht is dat je heel snel de stad uitwandelt en in het heuvellandschap loopt. Dat is gewoon prachtig en ik houd ervan om de combinatie stad-natuur te maken. Hier kan dat uitermate goed.

We lopen in ongeveer een uurtje naar Neercanne, het is prachtig herfstweer en we kijken onze ogen uit. Overal die herfstkleuren, heuvels, groen en: onderweg leuke beestjes tegenkomen maakt alles nog veel leuker.

Als je zegt dat iets adembenemend is klinkt dat al snel overdreven, maar dít is echt adembenemend. Kijk dan. Dit is toch geen Nederland meer?! Nou ja, nog net wel dus – al ligt het praktisch tegen de Belgische grens aan. Chateau Neercanne is het enige terrassenkasteel van Nederland en er zitten twee restaurants in: lunchrestaurant l’Auberge, bekroond met een Bib Gourmand, en restaurant Chateau Neercanne die maar liefst een Michelinster heeft. Er staat dus een hele mooie middag op ons te wachten…

We worden verwelkomd met Champagne. Proost, op een doodnormale woensdag!

Je zit hier meteen in een heel andere sfeer. Je gaat terug in de tijd, je vergeet even wat er allemaal om je heen gebeurt, je agenda, andere plannen, de wereld om je heen. En dat is maar goed ook, gezien we hier nog wel eventjes zitten…

We starten met een Grüner Veltliner en een amuse met compote aubergine, rammenas, schorrekruid en kokosmelk met kleine briochebroodjes met grotchampignon.

De tweede amuse is een krokante gnocci met truffel en gerookte boter. Doe me hier maar een bord van. Move over, bitterbal.

Steak tartare

Het begint echt: de eerste gang is een van mijn favoriete gerechten, steak tartare! Oh yessss. Deze grof gesneden variant wordt gecombineerd met mosterd, Leidse sleutelkaas, creme van zwezerik, een kaaskoekje en saus van ossenstaart. Ik vind de bite van de tartare lekker, het is wat grof en daar houd ik van. Steak tartare kan soms te fijn gemalen of gesneden zijn en dan is het net ossenworst. De combinatie met al die zoute garnituren is gewoonweg heerlijk, de bouillon/saus erbij geeft het geheel nog iets extra vlezigs.

Eten in de keuken!

We worden meegenomen naar de keuken voor ons volgende gerecht. We zien daar hoe het voor onze neus wordt klaargemaakt, te gek om te zien. Het is coquille met jus van grotchampignons, gepofte pompoen, koekjes van kippenhuid, ganzenlever en gekonfijte kippendij. Als ik coquilles eet, krijg ik ze vaak met ‘frisse garnituren’, kort gegrild. Dit is allemaal veel steviger, vleziger, zouter. De coquilles zijn ook wat gaarder dan ik gewend ben en daardoor krijgen ze een stevigere textuur. Dit is mijn favoriet van vandaag. Zoet, zuur, zout, ziltig, zacht, krokant én ook nog wat umami door de jus van champignons. Perfect.

We drinken hierbij de ‘Edda’ uit Puglia, van Muscat, Chardonnay en Fiano Bianco. Een super aromatische wijn met veel body en veel smaak.

We zetten onze lunch voort op ons vertrouwde plekje en we krijgen patrijs, met buikspek, zuurkool, paddenstoelen, groene kool en saus van het karkas en de poot. Het eerste echte herfstgerecht vandaag met stevige smaken. De buikspek ‘hangt’ er voor mij een beetje los naast en had van mij wel achterwege gelaten mogen worden – al is buikspek natuurlijk altijd lekker.

De wijn is een Carmenere uit Chili, van Alto Polena. Een kruidige en stevige wijn met veel rood fruit en zachte, ronde tannines.

We worden weer van onze stoelen gelicht, we mogen meekomen naar de groeve. Achter het kasteel is een groeve, vroeger werden deze mergelheuvels uitgehouwd zodat met die blokken mergel huizen gebouwd konden worden. Nu zijn deze groeves overal gebruikt als kelder, en dat is hier niet anders. De omstandigheden zijn hier perfect om wijn op te slaan. Prachtig om te zien!

Terwijl we rondlopen door de groeve, zien we ineens een gedekte tafel staan. Met KAAS. Dat is leuk,’ dacht ik. ‘Daar gaan straks gewoon mensen lekker zitten eten.’ Goedemorgen Cynthia, die tafel blijkt dus voor ons te zijn! Ons kaasplankje eten we in de groeve. Te gek. We krijgen Florence geitenkaas, daslookkaas, sjevraoje (een Limburgse geitenkaas), Old Groendal, Hervekaas en Gentse Paddebleu. Daardbij drie wijnen: een 10 jaar oude Tanwny port van Fonseca, een Banyuls en een Vin Jaune uit de Jura. Erg leuk om de verschillen te proeven! Wij blijven ons verbazen over hoe we steeds weer verrast worden en hoe lekker alles is. Sommelier Dominique vertelt ons steeds met plezier over de wijn en de combinaties, het is een plezier naar hem te luisteren.

Voor ons dessert worden we lekker bij de haard gezet – inmiddels hebben we het hele chateau gezien 😉 Ik krijg een ‘Poire Belle Helene’, in een krokante laag chocolade met karamelcreme van Werther’s Echte en vanille. Het lijkt we leen enorme Ferrero Rocher, haha! Het is hemels. De vulling van die zachte peer in dat krokante jasje… We drinken hier een dessertwijn bij, Muscat de Rivesaltes, een hele frisfruitige wijn die verrassend goed combineert met het dessert.

En dan zit het erop. Het is inmiddels half vijf en het is tijd om weer naar Zwolle te gaan. Het voelt alsof we drie weken weg zijn geweest. Ik vond Maastricht al leuk en na dit tripje ben ik echt verliefd geworden op de stad. Het is zo knus en gezellig, echt bourgondisch en de mensen zijn ontzettend vriendelijk en relaxed, het stikt er van de leuke boetiekjes en goede restaurants en volgens mij bestáát slechte koffie niet eens in deze Limburgse stad. Het is heerlijk om doordeweeks zo’n citytrip te doen, het is rustiger in de stad, al voelde het absoluut niet leeg of ongezellig aan. Check de website van Maastricht als je zelf ook eens zo’n Maastricht Midweekend wilt gaan doen, ik kan het je van harte aanraden.

Deze blog is een samenwerking met VVV Maastricht.

Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

25 reacties
  1. Alina Bonen

    Deze blog beschrijft exact waarom Maastricht mijn favoriete stad is!

  2. Lin

    Wat leuk dat je in ‘mijn’ Maastricht was! Heerlijk om te lezen! Oh ja, de straat waar Noir ligt heet officieel Wycker Brugstraat!😉

  3. Walther Brouns

    Prachtig blog! Interessante bezoeken geïllustreerd met prachtige foto’s. Complement waard….

  4. Karin

    Hallo
    Maastricht is en blijft leuk.
    Waar is die foto gemaakt van de dinsdag naast de foto van jou in de winkelstraat?

  5. Diane

    Wat leuk om te zien dat je naar Mes Amis bent gegaan, ik vond dat echt een restaurant voor jou. Ik kan niet wachten om er nog eens te gaan eten!

  6. Marloes

    Ziet er goed uit zeg allemaal! En wat een lekker eten ook hmm! Het hotel ziet er ook top uit. Ga ik even onthouden!

  7. Alida

    Leuk stukje over je midweek weg inMaastricht. Woonde ik er maar in de buurt, dan zou ik er vaker te vinden zijn. Wordt weer hoog tijd voor een nieuw bezoekje!

  8. Lousaa

    Lekker zo’n midweek. Of was het nou een weekend? De ene keer zeg je lekker doordeweeks, maar in de kop staat weer weekend. Ik vind Maastricht wel tof, maar als je het zo aanpakt moet je wel een flinke zak geld meenemen. Die heb ik niet, vrees ik. Met een gemiddelder budget is Maastricht ook leuk natuurlijk maar wel wat minder exclusief.

    • Cynthia Schultz

      Het idee achter een midweekend is dat het dus een tripje doordeweeks is. Mix van midweek/weekend. Snap je? 😀
      Enne, inderdaad, je kan het ook makkelijk simpeler houden natuurlijk.

  9. Susan

    Wat fantastisch! Deze gids ga ik er zeker bij pakken mijn volgende trip naar Maastricht. Wow dat diner in het restaurant – echt zo tof (:

  10. Michelle

    Vol trots lees ik je blog 😁 Maastricht is prachtig, gezellig en ook nog mijn woonplaats! Je hebt zo te zien een heerlijk weekend gehad en de echte topplekken gezien!

  11. Claudia

    Ach, Kiki Niesten….zo’n prachtige winkel. Als student stond ik al regelmatig met mijn neus tegen de etalage geplakt om al dat moois te bewonderen en zo af en toe ging ik naar binnen en ze lieten me rustig rondkijken. Destijds was het natuurlijk volledig onbereikbaar. Nu ga ik 1 keer per jaar naar Maastricht om te winkelen en met name om iets moois bij Kiki te kopen. In dezelfde straat zit overigens Kiki’s Stocksale. Kiki houdt geen opruiming maar stukken uit vorige collecties worden daar tegen een sterk gereduceerde prijs aangeboden.

  12. Annemieke

    Ahhh… het was echt zo briljant! Krijg weer helemaal zin om terug te gaan. Dat midweekend gaat er voor mij zeker vaker komen daar!

  13. Sann

    Wat een leuk artikel. Sowieso complimenten voor jou dat je zo consequent, afwisselende en leuke artikelen voor ons hebt klaar staan. Geniet nog steeds van je blog !

    • Cynthia Schultz

      Sanne, wat lief! Dankjewel. Leuk om te horen.

  14. rachel

    wat onwijs 😀 hier staat Maastricht al een hele tijd op onze lijst en als ik dit zo lees gaan we dat maar even versnellen 😀

  15. Lindsey Beljaars

    Wat ziet dit er gezellig uit zeg! Ik wil ook heel graag nog een keertje naar Maastricht!!

  16. Jacky

    Wat ik dus zo geweldig vind; ik zie allemaal wijnen op tafels en fancy opgemaakt borden met eten dat ik niet eens herken – een manier van dineren die ik niet gewend ben en ook niet helemaal mijn ding is, maar wat ik altijd als chique bestempel. En dan zie ik jou shinen in je Popeye trui! Geweldig. Maakt het in mijn hoofd ook weer wat ‘bereikbaarder’ ofzo.

    • Barbara

      hahaha, ja precies wat ik ook dacht!

    • Cynthia Schultz

      Ahhh dit vind ik echt zo leuk om te lezen, haha!

  17. Claire

    Leuk! Ik kom uit Maastricht, maar leer steeds iets bij als jij er geweest bent! Je bent wel vaker verliefd op tassen uit Maastricht!😉

  18. Nora

    Ik houd van Maastricht. Ik heb anderhalf jaar in Amsterdam gewoond maar ik ben terug naar Zuid Limburg gegaan, ik kon er gewoon niet mijn draai vinden. Het is gewoon echt anders dan in de randstad.