Onze Cotswolds plannen (2 weken eind mei)

De Cotswolds is een streek in Engeland die bekend staat om z’n glooiende heuvels, honingkleurige stenen huisjes en dorpjes waar het voelt alsof de tijd een beetje stil heeft gestaan.  Vroeger was dit gebied rijk door de wolhandel, en dat zie je nog steeds terug in de mooie huizen en kerken. Inmiddels is het vooral een plek waar mensen naartoe gaan voor rust, natuur en sfeer. Geen grote highlights of attracties, maar juist die kleine momentjes: een wandeling over een heuvel, een dorpje waar je per ongeluk terechtkomt, een lunch die uitloopt.

Het is wat mij betreft echt een bestemming voor:

• mensen die houden van wandelen en natuur

• mensen die blij worden van mooie dorpjes

• mensen die graag goed eten in pubs

• en iedereen die even wil vertragen

De Cotswolds zat al járen in ons hoofd. Van die beelden die je ergens opslaat en denkt: ooit gaan we daarheen. Maar eerlijk is eerlijk: de realityshow Clarkson’s Farm heeft ons echt over de streep getrokken. Die serie (waarin je ziet hoe Jeremy Clarkson zijn boerderij opbouwt) speelt zich af in dit gebied en laat zó goed zien hoe het landschap is. Die heuvels, dat licht, die eindeloze velden… elke aflevering dachten we weer: jemig, wat is het daar mooi.

En toen was het eigenlijk heel simpel: dit willen we niet alleen zien op een scherm, dit willen we zelf ervaren! Sowieso stond Engeland al wel een tijd hoog op ons lijstje om samen heen te gaan, ik houd zo van die knusheid van Engeland, van die cottages, de natuur, het eten… En nu is het zover!

Wat misschien goed is om te weten: we hebben deze vakantie bewust niet helemaal dichtgetimmerd. We hebben onze accommodaties geboekt, een paar restaurants gereserveerd en wat plekken opgeslagen die ons leuk lijken. Maar verder willen we vooral ruimte laten. Voor spontane wandelingen, voor een dorpje waar we toevallig langs rijden, voor een lunch die uitloopt. Behalve in Rye verblijven we in Airbnb’s, fijne vrijstaande huisjes met een tuin. Dat vinden we zelf heerlijk, maar voor Kees is het ook ideaal. Even naar buiten kunnen, rondlopen, in het gras liggen… dat hoort voor ons echt bij vakantie.

Op onze vertrekdag rijden we vanuit Zwolle richting Calais. We nemen met de auto de trein naar Folkestone en moeten een uur van tevoren aanwezig zijn om Kees in te checken, dus dat wordt even goed plannen. De regels om je huisdier mee te nemen naar Engeland zijn vrij streng, en dat hebben we natuurlijk dan allemaal goed geregeld. Daarna rijden we in ongeveer vijftig minuten door naar Rye.

We verblijven daar twee nachten in The Whitehouse Rye. In Rye willen we het rustig aan doen: door de straatjes slenteren, koffietjes drinken, misschien een yogales meepakken ergens en een wandeling maken richting zee. Gewoon even landen en in de vakantiemodus komen.

Rye is een oud kuststadje dat vroeger een eiland was. Door de eeuwen heen is de zee een beetje teruggetrokken, maar dat gevoel van een plek aan de rand van het land is er nog steeds. Het centrum ligt een beetje verhoogd en bestaat uit smalle straatjes, kasseien en scheve, eeuwenoude huisjes. Vooral Mermaid Street schijnt prachtig te zijn. Het voelt vast een beetje alsof je door een filmdecor loopt, maar dan zonder dat het nep wordt. Waar ik naar uitkijk is alvast dat vakantiegevoel krijgen. Er hoeft niet zoveel, maar we kunnen daar wel lekker rondkijken, goed eten en naar het strand als we willen, voor een fijne wandeling met Kees.

Na ons tweedaagse bezoek aan Rye rijden we door naar Chipping Campden, waar we een week verblijven. De rit duurt ongeveer drieënhalf uur en onderweg willen we ergens stoppen voor lunch, misschien gecombineerd met een korte wandeling om even de benen te strekken.

Vanaf dat moment begint echt onze Cotswolds-vakantie. We hebben daar geen programma. We willen vooral wandelen, lezen, rondrijden en dorpjes ontdekken. Gewoon de deur uit lopen en kijken waar we uitkomen. Misschien een route, misschien niet. We kijken er ook naar uit om verschillende dorpjes te bezoeken, zoals Upper & Lower Slaughter, Bibury en Bourton-on-the-Water. Niet per se om alles te zien, maar juist om rustig rond te lopen, ergens een koffie te drinken en weer door te gaan.

Eén moment staat wel al vast: we hebben Sunday roast gereserveerd bij The Ebrington Arms. Dat voelt echt als zo’n typisch Engels moment waar ik nu al zin in heb. En uiteraard een Afternoon Tea, bij The Lygon Arms.

En ja, we gaan ook een klein Clarkson-uitstapje doen. We willen langs Diddly Squat Farm Shop en The Farmer’s Dog. Voor de pub heb ik een reservering gemaakt. Dit lijkt me zo leuk, omdat we de serie zo tof vinden en het grappig is om dat in het echt te zien.

Na deze week verhuizen we naar een tweede huisje in Gloucestershire, waar we nog een paar dagen blijven. Dit gebied schijnt nog iets groener en rustiger te zijn, dus daar willen we vooral verder gaan waar we gebleven waren: wandelen, dorpjes ontdekken en genieten van de omgeving.

Op 2 juni rijden we door naar Bray, waar we onze reis afsluiten. En dat is voor ons echt een hoogtepunt. We hebben daar namelijk twee reserveringen waar we al heel lang naar uitkijken. Op 3 juni eten we bij The Fat Duck, het restaurant van Heston Blumenthal. Een restaurant waar we al jaren samen eens willen eten. We hebben er voor onze bruiloft ook een envelop met ponden voor gekregen dus die gaan we zeker daar besteden.

De dag erna lunchen we bij The Hinds Head, ook van Heston Blumenthal, maar juist veel klassieker en toegankelijker. Het leek ons leuk om die twee te combineren: één avond iets bijzonders, en de dag erna iets meer ontspannen.

Na 2 nachten in Bray rijden we terug richting Folkestone, nemen de boot naar Calais en slapen nog ergens in de buurt van Calais. De volgende dag rijden we weer naar huis.

Als ik er zo naar kijk, zit de magie van deze reis niet in een strak schema of een lijstje met highlights. Het zit juist in de ruimte ertussen. In het idee dat we ’s ochtends opstaan zonder plan, de deur uitlopen en wel zien waar we uitkomen. Lekker wandelen met Kees, een boek mee, koffie met iets lekkers, dorpjes ontdekken en eindigen in een fijne pub. Of lekkere dingen mee naar huis nemen en in de tuin bij ons huisje opeten. We hebben er zoveel zin in!