De locatie: Bumi Cinta in Les, het noorden van Bali
Ik reisde af naar het noorden van Bali, vlakbij het dorp Tejakula in de regio Buleleng. Een lange rit vanaf het vliegveld (het duurde zo’n vier uur) en weg van toerisme en drukte. Ik deed mijn opleiding bij de Amerikaanse School Yoga Institute. Ik belandde in mijn zoektocht naar een geschikte yoga-opleiding bij hun omdat een goede vriendin van mij heel tevreden was over de opleiding die zij bij hen gedaan heeft. Er zijn ontzettend veel aanbieders en ik zocht een aanbieder die zowel hatha als vinyasa doet én de hele ‘yogawereld’ meeneemt, dus niet alleen de poses en de anatomie, maar de hele yogafilosofie en geschiedenis. Daar kwam bij dat deze locatie me direct aansprak.
Toen ik na 30 uur van deur tot deur reizen aankwam bij Bumi Cinta, het retreat center waar ik drie weken zou gaan verblijven voor de opleiding, was ik nogal overweldigd. Moe van de lange reis, gespannen door de verwachtingen en het onbekende, en overprikkeld door deze omgeving. Het zit middenin de jungle, het is warm, de luchtvochtigheid is hoog (dagelijks zo’n 85%) en er zijn héél veel dieren met hun eigen geluiden. Daar kwam bij dat ik alleen was (ik kwam drie dagen voor de opleiding aan) en die som van dingen zorgde ervoor dat ik de eerste twee dagen echt even tijd nodig had om te landen. Ik heb vaak gedacht: waarom doe ik dit, waarom ben ik hier, ga ik dit wel tof vinden, wil ik niet de hele tijd naar huis?
De antwoorden: ik doe dit omdat ik dit al heel lang wil doen, ik ben hier omdat ik hier nieuwe dingen ga leren, ja ik ga dit enorm tof vinden en nee ik wil niet de hele tijd naar huis.
De locatie was een droom. Ik ben nog nooit op zo’n plek geweest. Zó verweven met de natuur, zo mooi, met waanzinnig uitzicht. Ik had een eigen huisje met een eigen balkon en een buitenbadkamer. De mensen bij Bumi Cinta zijn onbeschrijflijk. Warm, lief, servicegericht, open. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Na een paar dagen voelde ik me er helemaal senang en kon ik me overgeven aan de geluiden, de warmte, de insecten (die zijn er veel), de apen, het ritme.
Mijn eigen balkon/veranda, waar ik heel veel gezeten heb.
Heel veel trappetjes overal.
Het eten… echt fantastisch. Zo vers en met zoveel fruit en groente. Dit is een foto van de eerste ochtend toen ik nog alleen ontbeet, vanaf de start van de opleiding ontbeten we natuurlijk met iedereen samen.
Vanaf mijn huisje en vanaf de yoga shala zien we heel veel aapjes. Echt zo’n speciaal gezicht.
JUNGLE
We waren hier in het regenseizoen en we hadden bijna elke dag wel een buitje en een enkele dag was heel regenachtig, maar we hadden ook heel veel momenten zon en stralend weer.
Hier aten we elke dag, drie keer per dag.
De yoga shala met uitzicht over zee. Is toch net een droom?
In de pauze even chillen.
Onze chef Twi.
Het paadje naar mijn huisje.
Ik heb niet heel veel gezwommen/bij het zwembad gehangen maar de momenten dat ik het deed waren heel chill.
Overal prachtige bloemen en planten.
De opleiding en wat ik heb geleerd
Ik deed een 200 uur Yoga Teacher Training, dat is de basis voor als je yogadocent wilt worden. Vanaf hier kan je allerlei verdiepingen en verbredingen doen, maar dit is altijd de start. Deze 200 uur was verdeeld over 21 dagen, in vier blokken van vier dagen, met na elke vier dagen een dag vrij.
In de lessen werden alle kanten van yoga behandeld. Yoga is zoveel meer dan alleen de bewegingen en de poses, dat is maar een heel klein deel van wat yoga is. We hebben het veel gehad over de geschiedenis, de yogafilosofie, spiritualiteit. Ook hebben we veel gezongen (mantra’s en liedjes) en gedanst. Ik denk dat het ongeveer 50/50 poses en ‘de rest’ was en dat vond ik zelf een hele goede balans.
Elke dag zag er zo uit:
- 6 – 8:30: meditatie, ademhalingsoefeningen, yoga asanas (fysieke yogales). De eerste helft van de opleiding deden we een hatha les (elke dag dezelfde) en de tweede helft deden we een vinyasa les (elke dag dezelfde).
- 8:30 – 10:00: ontbijt en pauze in stilte. Elke dag startten we in stilte, pas bij de les om 10 uur verbraken we dit en konden we weer met elkaar praten. Natuurlijk praatte de docent wel tijdens de yogales.
- 10:00 – 13:00: theorieles, yogafilosofie, anatomie, spirituele lessen. Hier zaten ook regelmatig sharing circles bij om elkaar en onszelf beter te leren kennen.
- 13:00 – 15:00: lunch en pauze
- 15:00 – 18:00: posture lab en art of teaching, leren van de poses en hoe je lesgeeft. In dit deel ontleedden we de les van dat blok, we leerden elke pose en we leerden hoe we die lesgeven. We gaven ook meteen les aan elkaar (in duo’s) vanaf dag 1.
- 18:00: avondeten
- 19:00 – 20:30: avondbijeenkomst. Dit was vaak iets met zang, dans, mantra’s of iets om elkaar beter te leren kennen. Vaak luchtig en vrolijk. Ik zag hier vaak een beetje tegenop na een al lange dag maar het was altijd heel erg fijn.
- 21:00 stilte en slapen
De pauzes klinken lang, maar het bleek dat we ze vooral nodig hadden voor basic selfcare (lees: douchen, omkleden, eten) en het maken van huiswerk en het voorbereiden voor de les.
Tja, wat heb ik geleerd. Ik kan het nauwelijks omschrijven, het is zóveel. Als ik het simpel zeg: ik heb geleerd hoe ik kan beginnen met yogales geven. Hoe ik studenten veilig en inclusief door een yogales begeleid. Hoe ik kan spaceholden voor emoties en ruimte kan geven aan dat wat er ontstaat, zowel voor mezelf als voor anderen. Maar ook heel veel over wat yoga is, over de yoga sutras, de 8 ‘limbs’ van yoga, over spiritualiteit. En een heleboel over mezelf. Daarover zal ik later nog wel een aparte blog schrijven.
Zelf yoga doen buiten de lessen om.
We hadden twee dikke boeken, een voor theorie en een met de poses en de flows.
Ons dagelijkse programma.
Elk blok (4 dagen) moeten we 27 vragen over yoga beantwoorden.
Goedemorgen, 5:30, klaar voor de les.
Huiswerk maken.
Theorieles.
Je mag voor de vragen ook je creativiteit gebruiken, dus ik maakte af en toe een tekening of schilderijtje.
Asana en pose lab.
Meteen leren en oefenen met elkaar, dit was een van de eerste dagen.
Samen alle poses doorlopen.
In de avond een volle maanceremonie.
Canang workshop en waterceremonie bij de waterval vlakbij.
Canang zijn offermandjes die de Balinezen dagelijks offeren. Dat mochten wij deze dag ook doen, en we hebben ze ook zelf gemaakt.
Een klasgenoot was jarig en ik schilderde een kaartje voor haar.
Oefenen met de poses en de cues. Het ging er niet om dat je zelf poses ‘perfect’ kan – het ging erom dat je het kan lesgeven. Sowieso gaat het niet om de perfecte pose doen, het gaat erom hoe het voelt in je lichaam.
Voor een yogales maak ik intentiekaartjes die ik bij elke mat neerleg. Dit soort kleine creatieve dingetjes vind ik zó leuk om te doen.
Vragen bij het Jaguar blok.
Bliss balls maken met Mona en Rubeen.
Les over de 8 limbs of yoga.
Op een van de laatste dagen moeten we een pose presentatie houden, we kiezen een pose en die moeten we uitleggen aan de klas.
Huiswerk doen in mijn klamboe (zóveel muggen en beestjes, haha).
De laatste dag, hartjes voor elkaar schrijven. Voor elk persoon is er een papieren hart en iedereen schrijft er een klein tekstje op. Het idee is dat je ‘jouw’ hart pas na een tijdje openmaakt, als je het even zwaar hebt of de groep mist. Het was zó mooi en warm en bijzonder om al die lieve berichtjes te lezen.
Zelf lesgeven
Belangrijke momenten tijdens de opleiding waren de ‘peer to peer teaching’ dagen. Aan het einde van het eerste blok waarin de focus op hatha yoga lag, en aan het einde van het tweede blok met de focus op vinyasa yoga, moesten we lesgeven aan een klasgenoot. We begonnen meteen vanaf dag 1 in de middaglessen met lesgeven aan elkaar. Elke dag bespraken we ongeveer vier tot acht poses, hoe doe je ze, hoe begeleid je studenten in de pose, hoe doe je aanpassingen, wat zijn opties in de pose, hoe werkt het anatomisch, maar ook: hoe werkt het qua chakra’s en energie en wat voor effecten heeft een pose.
En daarna: meteen oefenen op elkaar. Dat was de eerste dagen echt mega onwennig en raar en spannend en moeilijk, maar het werd al snel makkelijker.
En aan het einde van blok 2 (dus na de helft van de opleiding) moesten we lesgeven aan een medestudent. En wow, dit was echt overweldigend. Anderhalve week daarvoor wisten we nog niks, en na zo’n korte tijd moesten we al een volledige yogales van 90 minuten begeleiden. Supergoed natuurlijk om te doen, maar ook echt heel spannend. Iedereen vond dit spannend en we hebben hier veel voor geoefend. Het was ook vooral de bedoeling om de les eigen te maken, met een eigen intentie en persoonlijke toevoegingen en aanpassingen.
Deze lessen waren ontzéttend leerzaam! Ik denk dat ik hier qua lesgeven het meeste van heb geleerd, deze twee peer to peer teaching momenten. Ik vond het ook zó leuk om te doen, en zo uitdagend en spannend tegelijk. De docenten keken mee (ze kwamen op meerdere momenten langs om mee te luisteren en te kijken) en gaven achteraf feedback. Die feedback vond ik heel nuttig en de feedback van mijn studenten ook. Ik voelde me achteraf megatrots, blij en voldaan.
Oefenen met een klasgenoot (die niet op de foto staat).
Ik maakte voor de hatha les die ik gaf dit kaartje met een intentie voor mijn ‘leerling’ en achterop stond een klein verhaaltje hierover.
De hatha flow. Tijdens het lesgeven mochten we één A4 notities of ‘spiekbrief’ erbij houden en deze was heel fijn.
Klaar voor mijn eerste les als docent!
Het was zo leuk en het ging heel goed. Lastig was de timing (hoe zorg je dat je precies binnen de 90 minuten eindigt) en soms was het wat zoeken naar woorden omdat het natuurlijk in het Engels was. Maar al met al ging het zoveel beter dan ik had verwacht!
De vinyasa flow die we na het vierde blok moesten lesgeven.
Oefenen met de flow en de cues.
Lesgeefdag nummer twee. Ik kon dit fijn in mijn eigen huisje doen, zo knus. Bij de tweede lesdag begeleidde ik ook een meditatie van 30 minuten.
Ik vind het heel fijn om de ruimte mooi te maken, kaarsjes, wierook, een kaartje te maken, dat allemaal met intentie en geduld te doen.
reminders voor mezelf: actieve woorden. Die ik natuurlijk nu ook allemaal in het Nederlands heb vertaald, haha. Dat merk ik nu, dat ik zo gewend ben om alles in het Engels te doen na zóveel yoga in het Engels, dat ik moet oefenen met alles in het Nederlands doen.
Samenzijn en de groep
We waren met een groep van twaalf studenten met twee docenten (en op enkele dagen een extra docent). Bijna iedereen kwam uit Amerika en er was één Oostenrijks meisje. Alles was dus ook in het Engels, ook logisch, want de school is Amerikaans. Ik vond het vooraf best een beetje spannend, want drie weken zo intensief samenzijn is voor een introvert als ikzelf best een uitdaging. Maar het was juist súperfijn. Ik had al snel met iedereen een klik. Iedereen was lief, vriendelijk, open, warm. Het voelde inclusief en ik voelde me veilig in de groep. We kregen ook goede oefeningen om elkaar al snel wat beter te leren kennen en naast dat we veel met elkaar hebben geleerd en ‘serieuze’ dingen hebben gedaan, hebben we ook veel gelachen en lol gehad met de groep.
Het leukste en het moeilijkste
Het leukste?
- iets nieuws leren, en dan ook nog iets wat ik heel erg leuk vindt.
- elke dag yoga doen.
- een heel fijn voorspelbaar programma, dat rust gaf en structuur aan de dag.
- de fijne docenten met héél veel kennis.
- dansen en zingen, dat heeft me zó verrast dat ik dat zo superleuk vond.
- de stilte tot 10 uur elke dag, dat gaf een gevoel van ’tijd voor mezelf’, zonder te hoeven voldoen aan sociale verwachtingen of ‘verplichtingen’ zoals een gesprek tijdens het ontbijt.
- de connectie met de anderen, het gevoel compleet mezelf te kunnen zijn, het voldane gevoel elke dag.
- het gevoel in een bubbel te zitten, niet te weten welke dag of datum het is, 100% daar zijn, met elkaar en met mezelf. Er was daar niks anders dan de opleiding en die plek.
Het moeilijkste?
- ik had soms moeite met het gebrek aan autonomie, aan niet zelf kunnen bepalen hoe mijn dag eruit zag. Het retreat center lag afgelegen en op een berg met alleen een enorm stijle weg ernaartoe, daardoor was mijn favoriete activiteit, wandelen, vrijwel onmogelijk. Dat vond ik soms echt niet leuk, dan had ik behoefte om even een ‘blokje om’ te gaan in een pauze en dat kon niet. Door de combinatie van het programma en het afgelegen karakter van het centrum voelde het soms alsof ik opgesloten zat. Ik miste beweging naast yoga. Maar ik wist ook: dit is niet voor altijd, ik ben hier ‘maar’ 21 dagen.
- delen van de lesstof schuurden een beetje, dan voelde ik weerstand. Het was vrij spiritueel en daar sta ik erg voor open, maar sommige dingen resoneerden echt niet en dat vond ik soms lastig. Daardoor voelde het bij vlagen ook alsof ik het niet goed genoeg deed, omdat ik niet ‘meeging’ in bepaalde filosofieën en ideeën. Dat uitte ik niet hardop, en het werd ook benadrukt dat je dingen naast je neer mocht leggen als het niet resoneerde, maar het voelde dan toch niet helemaal oké.
- moeilijk, maar op een goede manier: tijdens deze opleiding deden we heel veel aan zelfreflectie. We kregen veel opdrachten en oefeningen om diep in onszelf te duiken, en ook om daarover te praten en dat te uiten. Dat had ik wel verwacht en dat was soms moeilijk, maar óók mooi en nuttig. Ik heb veel gehuild, maar dat voelde niet zwaar of ingewikkeld, het voelde juist wel als iets dat er echt mocht zijn.
Vrije dagen & vrije momenten
Elke vijfde dag, na elk blok, was een vrije dag! Ik heb vooral de directe omgeving wat verkend en deze dagen waren heerlijk. Het voelde zo lekker om na vier intensieve dagen even ‘los te breken’ en de echte wereld in te gaan. Daar heb ik erg van genoten!
Ik maak hier een aparte blog over, want het wordt hier nu wel heel lang, haha.
Wel leuk om even wat foto’s te laten zien van vrije momenten tijdens de lesdagen, want ik heb bijna al mijn vrije tijd besteed aan schilderen en tekenen.
Kaartje gemaakt voor de housekeeping, matur suksma betekent bedankt.
Even chillen in de pauze.
Hai.
Ik had op mijn tafeltje in mijn huisje gewoon de hele tijd mijn teken- en schilderspullen liggen, dus als ik een kwartiertje of halfuurtje had, dan maakte ik iets. Dat was superfijn, daardoor zat ik ook minder snel op mijn telefoon.
Toen Willem kwam, had de housekeeping dit gemaakt op het bed. Zo cute.
Met Hannah, een klasgenoot, samen schilderen.
Een van mijn favoriete spreads die ik heb gemaakt.
Zo blij dat ik dit gedaan heb
Ik ben zó blij dat ik dit gedaan heb. Ik heb zóveel geleerd, zo’n fantastische tijd gehad met zoveel verschillende emoties en facetten, en alles wat ik daar heb geleerd neem ik mee.
Ik deed deze opleiding dus bij de School Yoga Institute, zij geven op meerdere plekken ter wereld deze 200 uur opleiding (en ook andere yoga-opleidingen). Ik heb dit gewoon zelf betaald. Als je door mij bij hun de opleiding gaat doen, vermeld het dan wel even en laat het mij ook weten, want dan krijg ik daar een referral vergoeding voor 🙂