Colombia, waarom en waar?
Met Kerst zijn Luuk en ik gaan samenwonen. Als je vaker mijn ‘Maand van Emmy’s’ leest, dan weet je dat Luuk in Amsterdam woonde (maar wel ook uit Hengelo komt) en dat hij zijn baan daar heeft opgezegd om hier in Hengelo met mij samen een nieuwe fase in ons leven in te gaan. Omdat hij in between jobs zat in januari, leek het ons perfect om nog even weg te gaan. Ik was zelf sinds 2013 ook niet meer langer dan een week weg geweest. Ik heb veel tripjes gemaakt, dus ik klaag absoluut niet, maar als je wat langer weg gaat kun je je toch wat beter los maken van alles waar je mee bezig bent. We besloten vier weken te gaan. Verschillende vrienden raadden ons aan ons eens te verdiepen in Colombia, dat zou volgens hun nog wel eens een bestemming voor ons kunnen zijn. Na één rondje Google wist ik het al. Colombia, daar gaan we naar toe!
November en december waren voor ons zo druk dat uitgebreide research er niet in zat, dat voelde gigantisch stressvol voor mij omdat ik de leukste vakantie beleef als ik me van te voren iets verdiep. Vast wat leuke restaurants op zoeken, opschrijven wat de must see, must eat, must do, must have’s zijn van een land of stad, dat brengt me op de leukste plaatsen waar je met gewoon rondlopen écht niet komt. Ik kwam tijdens een korte Google search al snel op www.reisjunk.nl. Zij hadden verschillende artikelen over het land, inclusief een artikel waarin ze de beste reisroute uiteenzetten voor 3 tot 4 weken. Perfect! Op dat moment wist ik; iemand anders heeft deze research al gedaan en daar ga ik dankbaar gebruik van maken. We hebben dus exact hun reisroute gevolgd. Ik heb niet gekeken of het voldoende was, ik heb niet gezocht of ik het er wel mee eens was, ik liet het gewoon los. Heerlijk, en bovendien daardoor des te verrassend. De hotels, hostels en restaurants die ze tipten hebben we ook allemaal bekeken, en daar hebben we her en der wat overgenomen en her en der onze eigen keuzes gemaakt.
De plekken die hieronder staan zijn de plekken op volgorde waar we zijn geweest. Qua reistips ga hier niet veel verder op in, want dan zou ik gewoon de tips van reisjunk herhalen. Mocht je zelf dus meer over het reizen van a naar b willen lezen dan verwijs ik je dus ook naar hun site.
- Amsterdam – Bogotá
- Bogotá – Salento
- Salento – Medellín
- Medellín – Guatapé
- Medellín – Santa Marta
- Santa Marta – Minca
- Minca – Tyrona
- Tyrona – Palomino
- Palomino – Cartagena
- Cartagena – Bogota
- Bogota – Amsterdam
Zoals je ziet heel wat plekken en heel wat af te reizen. Voor 4 weken vond ik dit echter perfect te doen, evenals de manieren om te reizen (bus en vliegtuig). Het grappige was dat we vooral Nederlandse toeristen tegen kwamen op de getipte plekjes, dus er werd door meerdere mensen dankbaar gebruik gemaakt van Reisjunk. En die Nederlandse toeristen die haal je er toch wel uit hè haha.
Even een korte inleiding over Colombia. Ik wist weinig over het land. Een oud collega groeide op in Colombia, en daardoor wist ik wel iets over de cultuur en sommige gebruiken. Echter kon ik het net op de kaart aanwijzen, en wist ik naast Bogotá en Medellín geen enkele stad in Colombia op te noemen. Het land is gigantisch, en daardoor kun je je er prima 4 weken (of langer, want het Amazone gebied hebben we niet niet eens gezien, evenals omliggende eilandjes) vermaken.
Ik kreeg van sommige (vooral oudere) mensen een schrikachtige reactie. Het zou niet veilig zijn, en we zouden onszelf opmaken voor een ontvoering. Zou het de Farc niet zijn, dan wel het gespuis dat zich nog achter Pablo Escobar schaart. Van al die reacties zou je bijna je jachtgeweren in de olie zetten en je boksbeugel vast klaarleggen, maar ik besloot wederom weer even te zoeken hoe het nou echt zat. Wederom een rondje Google leert je gelijk dat dit niet meer het geval is. Het land heeft gewoon een positief reisadvies. We hebben ons in ieder geval bijna niet onveilig gevoeld (er zijn altijd momenten, overal waar je gaat), en je kon merken dat het land heel erg haar best doet om het imago te verbeteren. Mensen zijn ontzettend vriendelijk, behulpzaam en ook dankbaar dat toeristen komen. Daardoor willen ze je ook niet afzetten (over het algemeen), en politie doet zijn best om zo zichtbaar mogelijk overal aanwezig te zijn. Het gevaarlijkste wat wij hebben mee gemaakt was denk ik het verkeer. Colombianen zien verkeersregels meer als een suggestie, evenals strepen op de weg. Gek genoeg stroomt het verkeer hier wel iets sneller van door, want een tweebaansweg wordt gewoon een vierbaansweg.
Ze genieten ontzettend van het leven, en vieren alle positieve momenten dan ook met extra intensiteit. Een mooie eigenschap vind ik, de vrolijkheid die dit met zich meebrengt schept een hele positieve sfeer en leert iedereen ook nare dingen snel achter zich te laten.
We vonden het reizen door Colombia gemakkelijk. De bussen waren – als je bereid was iets meer te betalen – luxe, en reden op tijd. Wij maakten in grotere steden gebruik van Uber, maar andere taxi’s zijn ook in overvloed aanwezig.
Het eten vond ik nergens echt intens bijzonder, local food vond ik vooral heel vet en het kwam in gigantische hoeveelheden. Ze frituren werkelijk alles. Op het moment dat me een gefrituurd ei voor de neus werd gezet was ik er ook wel klaar mee. Met Tripadvisor vonden we echter de restaurants met de beste ratings en zo hebben we toch heel veel lekkere dingen gegeten, zoals in een heel creatief vegan restaurant (Kai, Medellín). Cocktails waren overal goed vertegenwoordigd, en ook op een correcte manier gemaakt. Niks zo vervelend als een margarita zonder zoutrandje, dus daar werd ik wel heel erg vrolijk van. Koffie is natuurlijk ook overal goed te vinden, en op allerlei manieren geserveerd. Thee daarentegen vond ik vaak nog wel een zoektocht, maar je kunt ook niet alles hebben natuurlijk.
Laten we beginnen met het gedeelte waar ik het beste kan weergeven hoe het was. De foto’s! Ik zal op chronologische volgorde qua plekken alles met je langs lopen alsof ik samen met je door mijn fotoboek blader.
Bogotá
In Bogotá begonnen we onze reis. Nog vier volle weken voor de boeg. De eerste middag kwamen we aan in ons Hostel Selina, eentje die we ook getipt kregen via reisjunk. We vonden dit een heel leuk hostel, vooral als je er op uit bent om andere mensen te ontmoeten. Voor mij was het iets te lawaaierig, ik slaap heel licht. De locatie was perfect, we zaten midden in de kleurrijke wijk La Candelaria. Ik moest wel echt even ‘landen’, ik was nog nooit in Zuid-Amerika geweest, de drukte kwam even op me af, en op dat moment was Bogotá een stuk kouder dan ik had gepland. Het is hier namelijk overdag zo tussen de 16 en 22 graden. Hoewel het ook gelijk lekker is wanneer de wind stil ligt en het zonnetje schijnt, koelt het in de avonden ook echt intens af en heb ik hier toch wel gewenst om een dikker jasje.
We besloten in het hostel te vragen naar een leuk restaurant in de wijk, wat echt een misser was. Het was er koud, het eten was er niet lekker. Laten we het erop houden dat ik ook vooral nog even in de Spaanse taal moest komen want ik bestelde een vleesspies terwijl ik dacht dat ik een broodgerecht bestelde. Briljant als je geen vlees eet. Ik was vooral heel erg moe waardoor ik ook niet meer op kon warmen of kon genieten. Ik was moe van de reis, maar ook oververmoeid van de drukte voordat we weggingen. We besloten dus maar te gaan slapen, en de volgende twee dagen hebben we heerlijk rondgestruind door de stad en zijn we mee gelopen met een gratis Walking Tour. Hierdoor ontdek je zoveel, en we hadden er die dag gelukkig een lekker zonnetje bij. Vanaf dit moment was het genieten écht begonnen. We dronken heerlijke cappuccino’s en keken onze ogen uit naar de kleurrijke graffiti die je door de hele stad terug vindt. Ook zijn we met een treintje de berg Monseratte op gegaan. In de rij begon het keihard te stortregenen dus we waren tot op ons ondergoed nat. We besloten dit echter geen vat op ons te laten hebben en het uitzicht was door de regenwolken juist wel heel magisch!
Omdat Colombia nu zo populair is onder Nederlanders kan ik ongetwijfeld sommige van jullie blij maken met tips. Als je Googled vind je al snel de leuke dingen om te doen in elke plaats, maar ik deel toch even wat ik je wil aanraden om te doen van alle dingen die wij hebben gedaan.
Restaurants
- Julia voor pizza’s en neem ook vooral de mozzarella vooraf.
- Tapas macarena voor hele bijzondere gerechten om te delen. Dit vond ik het lekkerste restaurant van de hele trip.
- La Ventana, zit in het Hilton hotel. Prijzig, maar lekker en westers als je het Colombiaanse frituur geweld even zat bent.
To do
- In dezelfde straat waar Selina aan zit, zijn drie musea naast elkaar die je gratis kunt bezoeken.
- De berg Monseratte op voor een heel mooi uitzicht, verwacht er verder niks van.
- Een gratis walking tour doen.
- Rondstruinen door de stad, van ontbijt naar koffie naar lunch naar taart naar koffie naar diner.
- Zowel ’s avonds als overdag door La Candelaria lopen, in de avond geniet je in plaats van koffie van de gezelligheid op straat met een drankje.
- Naar 1 van de grote winkelcentra die de stad heeft. Wij hebben dit de laatste dag gedaan zodat we niet alles mee moesten slepen een maand lang. Als je de bonnetjes bewaard, en op tijd op het vliegveld bent, kun je de btw van de goederen die je in Colombia koopt terug krijgen.
Hostel Selina.
Deze muur is zo mooi, dat je bijna niet ziet dat ik er voor sta.
Eerste kolibrie die ik ooit in het wild zag, op de Berg Monserrate.
Ik vond de zonsondergang hier heel mooi. Met ons wel 280.000 anderen op die berg maar dat moet je dan even laten gaan.
Colombianen maken ook wel intens veel werk van hun Kerstversiering. Deze heeft er overigens de hele maand januari bijna nog gehangen. Overal waar we gingen troffen we gigantische bouwwerken met lampjes en kleurrijk foliopapier versierd. Wel geinig, maar wel super cheesy. Sta je op zo’n mooie berg, heb je zo’n kermis achter je als je je omdraait. Ik kon er wel om lachen.
Hier dronk ik Chicha. Een drankje met veel historie dat je overal in Bogotá voorbij zag komen. Oorspronkelijk werd dit drankje gemaakt door mais te malen tussen de tanden van een vrouw, en daarna gefermenteerd door er een flinke lading speeksel van diezelfde vrouw aan toe te voegen. Nou, als die omschrijving je niet overhaalt, dan weet ik het ook niet meer.
Nu wordt het overigens gefermenteerd met ananas, en smaakte het meer als een zoet, dun likeurtje.
Een maand hiermee op reis, zeker geen straf.
Nee joh, totaal niet geposeerd.
Overal hebben we wel lekkere sapjes gedronken, lekker met die pipse neusjes nog.
De liefelijke straatjes van de wijk La Candelaria
Blije mevrouw.
Salento
In Salento kwamen we omdat we een hike wilden maken door een bekende valei, namelijk Valle de Cocora. Hier vind je palmbomen van soms wel veertig meter hoog, heel indrukwekkend. We zijn met de bus naar Salento gereden, een luxe bus die er 8 uur over moest doen. In verband met een festival in het dorp stond het verkeerd compleet vast en hebben we er wel 13 uur over gedaan. Desondanks was het leuk om uit het raampje te staren, en was de bus luxer dan menig touringcar.
Het dorpje zelf is vrij klein, maar daardoor ook schattig en we vonden het wel leuk om er door heen te lopen. We zijn 3 nachten in Salento gebleven. Toen we aankwamen was het al laat en de volgende dag hebben we van cappuccino naar cappuccino geleefd. De dag erna zijn we gaan hiken. De hike begon heel rustig en vlak. We begonnen met lopen tussen weilanden en bergen door in het zonnetje, waarna de weg zich vervolgde in de jungle. Bruggetjes over riviertjes, tropische planten en kolibries. Toen moesten we ook nog ‘efkes’ de berg op. Gezien mijn ‘sportiviteit’ afgelopen jaar dacht ik dat ik dat varkentje wel eens eventjes zou wassen. BOY WAS I WRONG. Eigenlijk om twee redenen. Ik was oververmoeid en mijn lichaam had eigenlijk helemaal geen energie reserves om eventjes zo’n hike uit m’n mouw te schudden. Ten tweede heeft luuk geschaatst en gewielrend op topsportniveau. Hierdoor heeft die gast een set longen waar je u tegen zegt, benen waar je een meloen mee kan kraken en de balans van een flamingo. Het verschil tussen ons werd dan ook pijnlijk duidelijk haha. Luuk knalde die berg op als één of andere berggeit en ik kwam er echt sjokkend en hijgend achteraan. Ik kon hem totaal niet bijbenen! Uiteindelijk kwam ik natuurlijk heus wel boven, en daarna kom je in de vallei waar het allemaal om draait Gigantische palmbomen door een gigantische vallei, heel bijzonder om te zien! Ik vond het echt enorm mooi om zo’n hike te doen en de veelzijdigheid van de natuur in dat gedeelte van Colombia was overweldigend.
Voor Salento heb ik weinig tips voor je verzameld. Het is natuurlijk een klein dorp, waar je overal lokaal Colombiaans eten kunt eten. Een specialiteit hier is Trout. Een gerecht met vis die baad in een bepaald soort saus. Ik vond het wel lekker, maar zit er nu niet terwijl ik er over typ van de watertanden, nee zo is het niet. Op aanraden van andere blogs bezochten we Cafe Jesus Martin en deze had lekkere koffie, en lekkere carrotcake! Ook Bernabe vonden we lekker (ze hadden burrata) maar als je iets authentiek Colombiaans zoekt moet je hier niet zijn.
Hele hoge palmies.
Het is natuurlijk geen hike al je geen glittersokken aan hebt.
Luuk heeft dus géén moeite met hoogte, of gammele bruggetjes. Flauw.
We hadden ontzettend veel geluk met het weer. Toen we aankwamen tot dat we gingen wandelen heeft het geregend, toen wij aan het hiken begonnen scheen de zon en die heeft geschenen tot dat wij weer terug bij het hostel waren. Toen begon het weer te regenen.
Ik vind dit soort gammele bruggetjes dus doodeng. Ik heb al hoogtevrees op een keukentrap, dus ook al was dit water maar een paar meter onder me, liep ik toch wat weekjes over de plankjes heen. Op een ander punt was er ook een boomstam waar je over heen moest lopen. Veeg mij maar op.
Ik droeg sportkleding tijdens het hiken. Het was me dan ook wel een flinke work-out kan ik je zeggen.
Het dorpje Salento zelf. De neppe palmbomen die je in de verte langs de weg ziet staan zijn allemaal onderdeel van de Kerstversiering. Het was zo druk omdat er precies de dagen dat wij er waren een festival was. Wij vinden drukte niet erg, maar juist wel gezellig. ‘S avonds was er op het plein ook een groot podium en lekkere salsa muziek.
Specialistische koffie.
Lekker rondstruinen.
#genietgezicht.
De restaurantjes zijn over het algemeen allemaal lekker kleurrijk in gericht, daardoor spreekt het me al snel aan zonder dat ik de kaart heb gezien. Dat is een valkuil kan ik je vertellen.
Je kunt ook met een ezel of paard de berg op, maar als dierenliefhebber voel ik me daar nooit zo prettig bij. Ik vond overigens wel dat ze de dieren met respect behandelden hier. Overal in Colombia zag ik dat wel terug. Iedereen is ook vriendelijk voor zwerfhondjes, die krijgen gewoon wat te eten en te drinken en worden niet ruw weggejaagd. Mooi!
Deze ezels vervoeren overigens voorraad naar een restaurant dat zich diep in de jungle, hoog op de berg bevond. Tja, hoe kom je anders aan je koffieboontjes?!
Ik heb hier een beetje een bananenhoofd maar die eerste zonnestralen gingen er in januari ZO lekker in!
Dit was het beeld dat we vooral aan het begin van de hike zagen. Het had ook Tirol kunnen zijn haha.
Medellín
Na een busreis van 7 uur kwamen we aan in Medellín. Voor velen één van de hoogtepunten uit de reis. Het is natuurlijk de stad met een gewelddadige en (slecht genoeg vaak voor ons sensationele) geschiedenis. In Medellín is het weer heerlijk, overdag is het rond de 25 graden waardoor je we voor het eerst tijdens de reis onze zomerkleding aankonden!
We sliepen in het Binn hotel, een – naar Colombiaanse maatstaven – luxe hotel waar een sportschool in zat, een sauna en bubbelbad. Hier konden we even onze kleding uitwassen van de eerste week, en slapen op een heerlijk gigantisch zacht bed. Dit hotel was overigens helemaal niet duur, we hebben de hele trip zo rond de €45,00 betaald voor een kamer. De ene keer hadden we daar een hostel voor en de andere keer een mooi hotel. Deze afwisseling maakt het ook leuk vind ik! Het kan veel en veel goedkoper, maar de tijd van slaapzalen, gezamenlijke badkamers en luidruchtige hostels heb ik toch echt wel achter me. Oma moet gewoon goed kunnen slapen en kunnen douchen.
Ook hier hebben we een walking tour gedaan, waarbij je naast politieke uitleg ook wat schimmige achtergrond verhalen hoort. Over Pablo Escobar, wiens naam ze eigenlijk niet uit durven te spreken, en over het geweld wat de stad te verduren heeft gehad. Bijzonder en indrukwekkend om te horen. Ook hier hebben we ons rond-slenter-dagje gehad. Dat vinden we gewoon het leukst om te doen. Nieuwe plekken ontdekken, en dan met name steden en dan gewoon rondlopen. Koffietjes doen, in alle rust lunchen, allerlei nieuwe prikkels in je opnemen, en gewoon genieten van alles wat nieuw is.
We zijn ook met de kabelbaan over de armere wijken van de stad gegaan, een heel lokaal transport middel maar voor toeristen wel een manier om ook dit gedeelte van de stad te zien. Medellin heeft een uitgaansgedeelte in de rijkere wijk El Poblado, waar je luxere restaurants vindt en hele westerse uitziende uitgaansgelegenheden. Na overdag alle facetten van de stad te hebben gezien kozen we er voor om ’s avonds de betere restaurants op te zoeken.
We hebben weinig foto’s gemaakt, want het centrum van Medellin vind ik eigenlijk niet echt het fotograferen waard. Ik vind de stad niet bijzonder mooi, maar vooral gezellig. En dat is lastig vast te leggen. Eigenlijk is het ’s avonds leuker dan overdag vond ik, want dan merk je pas echt hoe bruisend en levendig het is. We hebben ook een dagje echt rustig aan gedaan, want als je een maand onderweg bent en je bent al moe, kom je nog niet echt tot rust. Zo is Luuk de sportschool in gegaan en heb ik met m’n bil in het bubbelbad toegekeken hoe hij zich in het zweet werkte.
To do
- Met de kabelbaan over de armere wijken die tegen de heuvel aan gebouwd zijn. Hier heb je een prachtig mooi uitzicht over de hele stad, die in een vallei ligt.
- Walking tour.
- Sommige raden aan om te paragliden, dit hebben we niet gedaan want dat soort activiteiten zijn mijn grootste angst, maar als je er van houdt schijnt dit een hele geschikte plek te zijn.
- Uiteraard raad ik je ook hier aan om gewoon rond te slenteren.
- Uitgaan. Wij hebben heerlijk gedanst op reggeaton (daar ontkom je niet aan, gelukkig ben ik er gek op) in één van de vele clubs. Lekker ongegeneerd een beetje schuren en met je booty shaken :).
Restaurants
- Kai. Een heel lekker, mooi uitziend vegan restaurant.
- Flam. Voor een snelle bite in plaats van uitgebreid dineren, lekkere flamkuchen!
- La Causa. Hier eet je ceviche en sushi, en je zit er gezellig.
- Pezetarian, je zit voor je gevoel in een snackbar maar de sushi is er wel lekker en voordelig!
- Pez En Al Agua voor lekkere koffie en heerlijke (mini) gebakjes.
- Betty’s Bowls. Hier eet je bijvoorbeeld een acaïbowl, of eet je een avocado toast. Ook lekker om voor je gevoel even gezond te doen haha.
- Zaaika. Een Indiaas restaurant waar je gezellig onder kleurrijke doeken buiten zit, en je onder andere lekker vegetarisch kunt eten.
Kleine mini cupcakes bij Como Pez En El Agua.
Na een goedkoop diner besloten we het toetje ergens anders te doen. Uiteindelijk kwamen we bij een restaurant waar de wijn GODDELIJK was, maar waar we wel net zoveel neerlegden voor alleen het toetje als bij het andere restaurant voor het hele diner.
Overal in Medellin tref je wel plekken waar live muziek is. Heerlijk om zo je avond te beginnen met een cocktail.
Wauw.
Het voelde soms ook wel een beetje onprettig om zo ‘begluren’ hoe men hier leefde, foto’s heb ik dan ook alleen snel gemaakt toen er geen locals bij ons in de kabelbaan zaten.
Wat een uitzicht hè?
Guatapé
Guatapé ligt op 2 uur rijden van Medellín en als we korter de tijd hadden gehad was het ook prima geweest om er een dagtrip van te maken. Wij hadden echter alle tijd, en totaal geen zin om te haasten dus besloten we er een nachtje te overnachten.
Het is het meest kleurrijke stadje waar ik ooit ben geweest, en ik werd er ontzettend vrolijk van. Als je mij inmiddels een beetje kent dan weet je dat ik gek ben op kleur, en dit was dan ook helemaal mijn ding. Overal waar je kijkt zie je kleur. Elk huis, elk restaurant en elke winkel heeft een andere kleur voorgevel.
Het is een heel klein plaatsje dus veel was er zeker niet te doen, met een middag waren we eigenlijk ook wel uitgekeken maar we zijn gewoon neergestreken op een terras in het zonnetje en hebben met volle teugen genoten van straatmuzikanten die voorbij kwamen, spelende kinderen, cinnamon rolls (oh give it to me), hondjes die gedag kwamen zeggen en natuurlijk ook gewoon van de quality-time met elkaar. We zagen elkaar voor de Kerst alleen in het weekend dus wij zijn nog lang niet uitgeluld!
Eigenlijk is er ook nog een grote rots die je kunt beklimmen maar daar hadden we helemaal geen zin aan op dat moment. Het dorp is omringd door water, dus ik kan me voorstellen dat met een beetje onderzoek je nog veel meer kunt doen dan alleen het dorpje zelf verkennen. Voor ons en onze behoeftes op dat moment, was het perfect zo.
We hebben ook maar 1 restaurant gezien hier, dus veel tips heb ik niet. Echter stond dit restaurant op dat moment wel op nummer 1 bij Tripadvisor en we hebben er enorm leuk gezeten! Het heet Pizzeria De Luigi en het lijkt alsof je bij iemand in de woonkamer zit. Ze hebben ook alleen maar pizza’s, maar dat was niet erg want die waren heerlijk!
Zelfs het bankgebouw is mooi.
Hier wil je toch wonen!
Mijn vader noemde de foto ‘hysterisch’, altijd even liefdevol, maar ik vind hem gewoon het toppunt van blij.
De omgeving van Guatapé is heel waterrijk, en dat geeft een f vakantie in een vakantie gevoelletje.
Elk gebouw heeft zijn kleuren, maar ook versieringen zoals je onder aan de muren overal ziet.
Na Guatapé waren onze eerste twee weken al bijna voorbij vlogen we door naar Santa Marta, onze eerste bestemming aan de Caribische kust! Hierover vertel ik je meer in deel 2, anders val je nog in slaap bij al mijn verhalen :).
Smeuig detail; hierin vertel ik je hoe we een krokodil tegen kwamen en ik flauwviel boven op een berg zonder bereik en mogelijkheid om snel terug te kunnen. Beide kanten op moesten we nog 8 km. Paniek voor Luuk, maar ik leef nog!
Deel twee zal binnen kort online verschijnen 🙂
* Deel 2 staat inmiddels online en deze lees je hier.