1. Er loopt altijd wel wat anders dan gepland (en dat is altijd even schakelen)
Hoe goed ik ook plan, er gaat áltijd iets anders dan verwacht. Een kamer die nog niet klaar is. Een vlucht die vertraagd is. Iemand waarvan de bagage niet is aangekomen. Dat zijn van die momenten waarop ik even snel moet schakelen. Oplossingen bedenken, mensen geruststellen, en ondertussen zorgen dat de rest van de groep daar zo min mogelijk last van heeft. Het hoort erbij, maar het vraagt wel dat ik flexibel bent en rustig blijf, ook als het niet helemaal soepel loopt. Dat lukt altijd! En het komt altijd goed. Maar de opluchting is ook altijd groot als het dan gelukt is.
2. De verantwoordelijkheid voelt groter dan je denkt
Wat me misschien nog wel het meest heeft verrast, is hoeveel verantwoordelijkheid ik voel. Ik organiseer niet alleen een reis, ik organiseer iemands ervaring. Iemands week. Soms zelfs iets waar iemand al maanden naar uitkijkt en misschien best spannend vindt. En dat voel ik vooraf en vooral tijden de retreat.
Ik ben continu een beetje aan het scannen. Heeft iedereen het naar zijn zin? Voelt iedereen zich oké? Is er iemand die misschien wat stiller is en wat extra aandacht kan gebruiken?
Het is niet dat het zwaar voelt, maar het is wel aanwezig. En dat maakt het ook zo bijzonder, maar het vraagt wel iets van mij en mijn team.
3. Groepsdynamiek blijft altijd een beetje spannend
Elke groep is anders. En vooraf weet ik nooit precies hoe het gaat zijn. Dat blijft iets wat ik spannend vind, hoe vaak ik het ook doe. Ik breng een groep vrouwen bij elkaar die elkaar nog niet kennen. Verschillende leeftijden, achtergronden, energieën. En ik hoop dat dat klikt, maar ik weet het nooit helemaal zeker van tevoren.
Wat ik inmiddels wel heb geleerd, is dat het altijd verrassend snel goed voelt. Vaak al na dag één. Mensen vinden elkaar, er ontstaan gesprekken, er wordt gelachen en ineens is het gewoon… gezellig. Vertrouwd zelfs. Dat blijft me elke keer weer verrassen. Hoe snel mensen zich openstellen. Hoe makkelijk er verbinding ontstaat als je de juiste setting creëert. En hoe een groep in een paar dagen kan voelen als iets heel vanzelfsprekends. En hoe snel er vriendschappen ontstaan.
4. Het is financieel spannender dan het lijkt
Van buitenaf lijkt het misschien alsof je “gewoon even een leuk reisje organiseert”, maar er zit een hele andere kant aan die je niet ziet. Een locatie, catering, maar ook een team: een co-host, een yogadocent, een fotograaf. Alleen het team kan per retreat makkelijk oplopen tot meer dan €10.000. Nog voordat er überhaupt iemand geboekt, gegeten of gedronken heeft, voordat iemand van een vliegveld is opgehaald.
Dat betekent dat er ook risico bij komt kijken. Boekingen moeten binnenkomen, kosten lopen door en ik moet beslissingen nemen op basis van verwachtingen. Dat kan soms best spannend zijn, zeker als dingen anders lopen dan ik had gehoopt. Het is dus niet alleen iets moois neerzetten, het is ook gewoon ondernemen. Met alles wat daarbij hoort. En elke keer dat het lukt is dat natuurlijk wel heel erg tof!
5. Ik sta eigenlijk de hele tijd ‘aan’ (maar dat voelt niet alleen maar als werken)
Tijdens een retreat sta ik eigenlijk continu een beetje ‘aan’. Niet omdat het moet, maar omdat ik er gewoon ben voor de groep. Ik ben aanspreekpunt, ik denk vooruit en je zorg dat alles loopt. Tegelijkertijd voelt het echt niet (alleen) als werken. Ik doe zelf ook mee met de dingen die we doen. Sporten, yoga, wandelen, dat vind ik allemaal oprecht leuk. Het zijn ook dingen waar ik zelf energie van krijg. En ik verblijf ook een week op een prachtige plek, waar ik natuurlijk ook onwijs van geniet!
En ja, ik pak ook zeker hier en daar een momentje voor mezelf. Even terugtrekken, even opladen, even niet “aan” staan. Dat kan vaak ook gewoon tussendoor.
Maar het is wel een andere manier van aanwezig zijn. Ik ben niet alleen deelnemer, ik ben ook degene die het regelt en host. En dat zit er eigenlijk de hele week onder.
Er zijn echt soms weleens momenten waarop ik denk: waarom doe ik dit mezelf aan? Vooral als er veel tegelijk gebeurt of als dingen net niet lopen zoals gepland, maar die momenten zijn gelukkig altijd tijdelijk! Meestal komt er ergens midden in de week zo’n moment waarop ik om me heen kijk. Mensen die ontspannen zijn. Die lachen. Die gesprekken hebben die ze thuis misschien niet zo snel zouden hebben. Die echt even uit hun dagelijkse leven zijn.
En dan voel ik: dit is het.
Dit is waarom ik dit doe. Omdat ik iets neerzet wat voor iemand anders echt verschil maakt. Omdat ik een omgeving creëert waarin mensen tot rust komen, nieuwe energie krijgen en gewoon even helemaal zichzelf kunnen zijn. Het is intens, het vraagt soms veel, maar het geeft ook zó veel terug. En dat maakt het elke keer weer meer dan waard!
Dit zie je allemaal niet als je met mij op retreat gaat! En dat is ook precies de bedoeling. Je hoeft niet na te denken over schema’s die schuiven, kamers die nog niet klaar zijn of alles wat er achter de schermen geregeld wordt. Je hoeft alleen maar aan te komen, je tas neer te zetten en in het moment te stappen.
Maar voor mij maakt dit alles het juist nog waardevoller. Omdat ik weet hoeveel aandacht, zorg en energie er in zit. Niet alleen praktisch, maar ook in hoe een week voelt, hoe een groep samenkomt en hoe iemand zich uiteindelijk weer opgeladen voelt als ze naar huis gaat. En misschien voel je dat ook wel een beetje terug als je meegaat. Niet alleen in wat we doen, maar in hoe het voelt. In de rust. In de sfeer. In het feit dat je even nergens over na hoeft te denken.
Dat is uiteindelijk waar ik het voor doe.
En mocht je nu denken: dit lijkt me zó fijn om een keer te ervaren:
ik organiseer het hele jaar door verschillende retreats, van selfcare tot creatief en van dichtbij tot wat verder weg.
→ Je vindt hier een overzicht van al mijn retreats en aankomende data.
Misschien zit er iets tussen dat precies is wat je nu nodig hebt. 💛