Meer context & uitleg over deze ingreep
Waarom, hoe, hoe is het so far met me gegaan? Lees het allemaal hier:
Het resultaat na 9 weken
Op internet zie je vooral de waanzinnige resultaten van een ingreep als iemand helemaal hersteld is. De realiteit is dat ja niet zomaar terug bounced na zo’n operatie en daarom worden ‘na foto’s’ meestal pas na een halfjaar gemaakt. Bij mij is dat in de kliniek ook het geval: in juli worden de foto’s gemaakt en in januari ben ik geopereerd.
Het punt is: de meeste mensen houden vocht vast na een buikwandcorrectie (of welke operatie dan ook) waardoor je niet direct een platte buik hebt na de operatie. Na 8 weken heb ik nog best wel veel zwelling waardoor mijn buik er wat ‘dik’ uitziet. Dus er zit een dikke vette disclaimer bij deze foto’s: dit is nog niet het eindresultaat. De zwelling zal uiteindelijk helemaal verdwijnen en dan heb ik een platte buik. Maar dat is nu nog niet het geval.
Gezien ik in dit hele proces heel open en eerlijk ben geweest, is dat dus nu ook zo. Oké, komt ‘ie.
Voor wie net komt kijken:
- op 7 januari (9 weken geleden) heb ik een volledige buikwandcorrectie en borstvergroting met 250cc siliconen implantaten ondergaan.
- dit vanwege 30 kilo gewichtsverlies en los vel, weinig volume bij de bovenkant van mijn borst en ja, daar was ik gewoon helemaal niet blij mee (lees alle context van dit verhaal en deze keuze hier).
Op de foto rechts draag ik op mijn litteken een siliconenpleister (dat is voor mooiere heling van het litteken). Je ziet hier goed dat mijn onderbuik nog vrij veel zwelling heeft.
Deze foto rechts is van een paar weken geleden, maar je ziet hier heel goed het resultaat van mijn borsten, dus ik wilde hem er graag even in verwerken, haha. Dit is 5 weken na de operatie.
Dat ‘flapje’ op deze foto, daar ben ik zo blij mee dat ‘ie weg is. (De rechter foto is van 5 weken post-op en ik had daar nog blauwe plekken op mijn borst, dat is nu weg!).
Mijn buik heb ik niet vaak zo laten zien online, natuurlijk met een reden: ik was er niet blij mee. Ik verborg het altijd onder kleding, soms met shapewear, en als ik een bikini droeg dan wel met een heel hoog broekje. Ik was altijd met die buik bezig, zag het diréct op foto’s, en ik wist ook: dit kan ik nooit zelf wegkrijgen. Met beter eten en meer bewegen ben ik 30 kilo afgevallen en veel van mijn lichaam heeft best wel meegerekt, maar mijn buik helaas niet. Dat is nu opgelost: het losse vel is eraf. Dat voelt nu al bevrijdend. Dat ik niet meer steeds hemdjes onder mijn kleding aan doe om die buik een beetje platter te drukken, en niet steeds die ‘flapjes’ te voelen. Dat zal straks in de zomer nog wel veel fijner voelen!
Het herstel is een heel proces, hoe ik me voel, maar ook hoe mijn buik eruit ziet. Hij is nog niet plat, en dat is natuurlijk wel het hele idee waarom ik deze operatie heb laten doen. Geduld, geduld, geduld en het schijnt allemaal normaal te zijn. Ik krijg elke week lymfedrainagemassages om mijn lichaam een beetje te helpen het vocht af te voeren en verder is het gewoon een kwestie van tijd.
Mijn borsten – ik kan daar alleen maar over zeggen dat ik daar ZO blij mee ben. Het ziet er zó natuurlijk uit (vind ik zelf dan), je ziet de protheses op geen enkele manier zitten, en de maat vind ik nu echt perfect. Ze zijn niet méga groot (vind ik zelf dan), passen goed bij mijn lichaam en hebben weer een mooie, volle vorm. Ik ben trouwens van een C cup naar een grote D/kleine E cup gegaan.
Het is HEEL gek, dit. Dat mijn borsten en buik zo anders zijn. Het is echt een mentaal proces om daaraan te wennen, ook omdat het nog steeds zo veranderd. Ik heb er geen seconde spijt van gehad, en ben nu al ontzettend blij met het resultaat.
Spannend wel dit, om het te delen op internet. Maar ik ben er ook trots op. 🙂
Ik ben bij de Velthuis Kliniek geopereerd door dokter Felicia Smits en dat heb ik zelf betaald.