Ik ben er in augustus niet!

Ik schreef in mei deze blogpost over hoe ‘meer, meer, meer’ voor mij ‘minder, minder, minder’ werd. Al eerder bedacht ik in dit proces dat ik weleens ‘zomaar’ vrij zou willen nemen. Al veertien jaar ben ik ondernemer, sinds mijn twintigste heb ik mijn eigen bedrijf en heb ik in feite alle vrijheid die je je maar kan bedenken. Of laat ik het zo zeggen: ik heb alle vrijheid die ik mezelf toesta. Ik kan alles doen wat ik wil, ik kan nee zeggen tegen de dingen waar ik geen zin in heb, ik kan mijn eigen dagen samenstellen, ik kan zelf bepalen wanneer ik wel en niet werk.
Dat dat soms knap lastig is, heb ik de afgelopen veertien jaar vaak genoeg gemerkt. Ik kan retestreng voor mezelf zijn en vind dat ik altijd nog een tandje erbij moet zetten, want het kan altijd meer en beter, en o wee als mensen denken dat je niet hard werkt.

Nou, hoe dat ging weten we.
Ik bedacht al vaker: wat zou het toch heerlijk zijn om eens een maand of twee gewoon vrij te nemen. Ik zag mensen om me heen sabbaticals nemen, en dan dacht ik eigenlijk altijd als eerste: maar voor mij kan dat niet.
En steeds vaker dacht ik de laatste tijd: HOEZO NIET? Ik bepaald dat toch zelf? Ja, natuurlijk heb ik verantwoordelijkheden, klanten, communities, een team – ik kan heus niet ‘zomaar’ zeggen dat ik vanaf morgen even alles op pauze zet, maar met een beetje planning (en laat ik daar nou goed in zijn) moet het te doen zijn.

Nog wel even een side note: Ik kan me voorstellen dat voor de buitenwereld, voor iemand die mijn leven van een afstandje bekijkt, het lijkt alsof ik heel veel vakantie heb. En ja, ik ben veel weg. Waarvan een groot deel voor werk is, ik ben vaak op reis voor bijvoorbeeld mijn workations en retreats, af en toe op een persreis of ik geef ergens een training waar ik dan ook twee nachten blijf slapen. Dat is gewoon werk – al is het natuurlijk fantastisch leuk om te doen. Mijn vorige vakantie was in februari twee weekjes op Terschelling. Dat is niet om te klagen, maar wel om even het beeld bij te stellen dat veel mensen van mij hebben – dat ik elke maand wel een week vakantie heb, haha. Het maakt ook niet uit, ik zeg meestal als antwoord op mensen die zeggen ‘jij bent ook altijd op vakantie, he?’ gewoon ‘ja, heerlijk toch?’, want ik heb liever dat mensen me zo zien (als iemand die van het leven geniet en het er lekker van neemt) dan als iemand die altijd aan het werk is en nooit een keer lol beleeft. Maar de realiteit is natuurlijk wel een beetje anders.

En dus: ik ben heel augustus vrij! Vrij op mijn manier, dan. Ik ga op 6 augustus voor anderhalve week naar Spanje, naar het retreat center waar ik ook zelf mijn retreats organiseer. Daar doe ik een kléin beetje werk (een beetje coaching). De rest van de maand ben ik thuis en ik heb bijna geen plannen verder. Hier en daar een lunch- of wandeldate, ik moet ook nog een keer naar de orthodontist (ja, het leven gaat wel ook gewoon door), maar verder geen echte plannen.

Het enige werk dat ik doe is de community van mijn Lekker Lichter Leven programma, waar ik een paar keer in de week even een hoofd om de hoek steek om eventjes te kijken of iemand hulp nodig heeft. Daar ben ik net mee begonnen en ik wil mensen daar niet laten hangen met hun vragen. Dat is een hele bewuste keuze en dat is ook echt, samen met een beetje werk in Spanje, het enige wat ik doe, haha.

Dus het is niet alsof straks augustus aanbreekt en ik een maand zonder enkel plan heb, er staan wat dingen, en ik mag een paar werkdingetjes doen, maar ik heb geen werkafspraken, geen geplande werkopdrachten, dat allemaal niet.

En even eerlijk, ik vond dit fucking spannend. Want als je mijn blog over mijn prestatiedrang hebt gelezen dan weet je dat ik wat moeite heb met het loslaten van presteren. En dus ook loslaten van een maandje wat minder omzet draaien, een maandje gewoon alles qua prestatie eventjes laten gaan. Dat voelt gek, maar nu ook heel goed, omdat ik weet dat die ene maand in het grote plaatje helemaal niks uitmaakt, en ik gerust eventjes vrij kan zijn.

Dus. IK HEB ER ZIN IN!