Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

‘Als ik vanmiddag ga fietsen, mag ik vanavond pizza’

‘Als ik vanmiddag ga fietsen, dan mag ik vanavond pizza.’ ‘Shit, nu heb ik toch dat wijntje gedronken. Straks maar extra lang wandelen.’ Herkenbaar? Dat ‘schuldgevoel’ rondom eten? De smoesjes waarom je iets wel of niet mag? Het compenseren? Ik vind het zó stom.

Leestijd

‘Nu moet ik vanavond echt gaan sporten!’

Ik ken het van mezelf en ik zie het ook zóveel op social media, op blogs, in magazines en in het echte leven. Je mag pas genieten van wat lekkers als je er wat voor gedaan hebt, zoals sporten of hard werken. En als je dan hebt genoten van iets ‘wat niet mag’ (…) moet je daarna iets doen om het goed te maken, zoals sporten. Of de dag erna minder of ‘beter’ eten.

Ik zie ze heel helder voor me, de Instagram posts van prachtige lekkernijen zoals donuts, cupcakes, macarons. Heerlijk. Ik geniet daarvan. Van het eten ervan ook, trouwens. Maar wat is het dan jammer als er achter staat: ‘Oh jee, morgen maar weer aan de salade!’ of ‘Straks maar een extra rondje hardlopen!’

Laten we eerst even goed kijken naar hoe dit werkt. Ten eerste is bepaald eten dus verkeerd, slecht, niet goed. Dat komt meestal neer op calorierijke dingen zoals taart, pizza, chips. Dat is slecht, want het is ongezond, er zitten veel calorieen in en eigenlijk zouden we het niet moeten eten. Blijkbaar.

Ten tweede moeten we daar iets voor doen om het te mogen óf we moeten het daarna ‘goedmaken’.  Vanuit dat schuldgevoel, want: eigenlijk moeten we gezond en licht eten, zoals salades, rijstwafels en havermout. Ook heerlijk, trouwens.
Dat eten van die donut of dat taartje, dat is dus iets slechts en daar moet vooraf of achteraf iets voor gedaan worden.

Hoe het bij mij werkt

Laat ik letterlijk voorop stellen dat ik dit mechanisme heel goed ken, vooral van yours truly. Wat kan ik me soms schuldig voelen als ik op een feestje weer borrelnoten (die niet eens echt lekker zijn) heb staan vreten of als ik niet kon stoppen met eten van de niet eens zo lekkere leverworst op een verjaardag. Ik kan ook balen van een snel en niet zo lekker patatje onderweg omdat er geen tijd is voor wat anders.
Zie je waar ik me schuldig over voel? Als ik het ook niet echt wilde. Als het niet echt lekker was. Dan denk ik: da’s nou jammer, zit je iets te eten omdat je zo nodig moet eten, terwijl het niet eens iets is waar je echt van geniet.

Waar ik me vroeger wel schuldig over heb gevoeld, maar nu niet meer: genieten van echt lekker eten waar ik heel bewust voor kies. Ik kan mega gezond eten met havermout, gevulde salades, lekker veel fruit en groente. Ik houd daarvan en doe dat het grootste deel van de tijd. Maar ik houd óók van taart, patat, pizza, chips, chocola. Een vette stamppot met jus en spek. Een pindakaas cheesecake van De Gillende Keukenmeiden. En boy, wat kan ik daarvan genieten. Ik neem daar ook echt mijn moment voor. Als ik morgenavond bijvoorbeeld een lekkere pizza ga laten bezorgen, dan ga ik daar hélemaal voor zitten en dan geniet ik van elke hap. Daar kan ik overigens nu ook al erg naar uitkijken.

Waarom zou ik me schuldig moeten voelen over die waanzinnig lekkere pizza waarvan ik zo geniet? Ik kies zelf voor die pizza. Ik vind hem verrukkelijk. Elke hap smaakt te gek. Daarna ben ik blij en denk ik: damn, dat was LEKKER!

Wel heb ik qua gezond/ongezond eten een soort ‘methode’: er mag absoluut ongezond gegeten worden, ik houd van snoepen, ook. Maar het mag ook een beetje binnen de perken blijven. Ik voel me namelijk niet beter van elke avond pizza, patat of lahmacun en dus eet ik dat ook niet elke avond. Ik ga voor een soort balans, daardoor voel ik me goed en juist door die balans geniet ik erg van alles wat ik eet.
Ik denk doordat mijn basis vrij gezond is ik de pizza’s en chocola extra kan waarderen. Als ik het elke dag zou eten, zou het me waarschijnlijk minder interesseren. Op vakantie eet ik weleens meerdere dagen achter elkaar ongezond en dan snak ik al snel naar een bordje havermout in de ochtend of een lekkere salade als lunch. Ik houd gewoon erg van gezond eten, maar óók van ongezond en/of calorierijk.

Laten we gewoon genieten

Omdat ik weet hoe het voelt, word ik altijd een beetje verdrietig als ik weer iemand hoor zeggen ‘Nou, morgen maar een uurtje langer in de sportschool’ nadat ze een lekkere maaltijd of snack gegeten hebben. Je voelt je dus meteen nadat die laatste hap erin geschoven is al schuldig. Je bedenkt meteen dat je iets ‘moet doen’ omdat je net iets calorierijks of ongezonds hebt gegeten. Omdat je iets ‘verkeerds’ gegeten hebt. Iets wat je heel erg lekker vond!

Als we nou in plaats daarvan het volgende doen:

  1. – Die laatste hap gaat erin. Daar geniet je nog even van met je ogen dicht. Daarbij maak je het ‘hmmmmm’ geluid.
  2. – Houd de gedachte aan de maaltijd nog even vast. Denk aan hoe ontzettend lekker het was en wees tevreden.
  3. – Wrijf over je buik en zeg tegen jezelf: ‘Jij was dit helemaal waard! Wat ben jij mooi en leuk en lief en je mag alles eten wat je wilt.’
  4. – Voel je gevuld, goed en gelukkig.

Herken jij dit bij jezelf? Zie je het ook om je heen gebeuren?


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.