‘Als ik vanmiddag ga fietsen, mag ik vanavond pizza’

‘Als ik vanmiddag ga fietsen, dan mag ik vanavond pizza.’ ‘Shit, nu heb ik toch dat wijntje gedronken. Straks maar extra lang wandelen.’ Herkenbaar? Dat ‘schuldgevoel’ rondom eten? De smoesjes waarom je iets wel of niet mag? Het compenseren? Ik vind het zó stom.

Leestijd

‘Nu moet ik vanavond echt gaan sporten!’

Ik ken het van mezelf en ik zie het ook zóveel op social media, op blogs, in magazines en in het echte leven. Je mag pas genieten van wat lekkers als je er wat voor gedaan hebt, zoals sporten of hard werken. En als je dan hebt genoten van iets ‘wat niet mag’ (…) moet je daarna iets doen om het goed te maken, zoals sporten. Of de dag erna minder of ‘beter’ eten.

Ik zie ze heel helder voor me, de Instagram posts van prachtige lekkernijen zoals donuts, cupcakes, macarons. Heerlijk. Ik geniet daarvan. Van het eten ervan ook, trouwens. Maar wat is het dan jammer als er achter staat: ‘Oh jee, morgen maar weer aan de salade!’ of ‘Straks maar een extra rondje hardlopen!’

Laten we eerst even goed kijken naar hoe dit werkt. Ten eerste is bepaald eten dus verkeerd, slecht, niet goed. Dat komt meestal neer op calorierijke dingen zoals taart, pizza, chips. Dat is slecht, want het is ongezond, er zitten veel calorieen in en eigenlijk zouden we het niet moeten eten. Blijkbaar.

Ten tweede moeten we daar iets voor doen om het te mogen óf we moeten het daarna ‘goedmaken’.  Vanuit dat schuldgevoel, want: eigenlijk moeten we gezond en licht eten, zoals salades, rijstwafels en havermout. Ook heerlijk, trouwens.
Dat eten van die donut of dat taartje, dat is dus iets slechts en daar moet vooraf of achteraf iets voor gedaan worden.

Hoe het bij mij werkt

Laat ik letterlijk voorop stellen dat ik dit mechanisme heel goed ken, vooral van yours truly. Wat kan ik me soms schuldig voelen als ik op een feestje weer borrelnoten (die niet eens echt lekker zijn) heb staan vreten of als ik niet kon stoppen met eten van de niet eens zo lekkere leverworst op een verjaardag. Ik kan ook balen van een snel en niet zo lekker patatje onderweg omdat er geen tijd is voor wat anders.
Zie je waar ik me schuldig over voel? Als ik het ook niet echt wilde. Als het niet echt lekker was. Dan denk ik: da’s nou jammer, zit je iets te eten omdat je zo nodig moet eten, terwijl het niet eens iets is waar je echt van geniet.

Waar ik me vroeger wel schuldig over heb gevoeld, maar nu niet meer: genieten van echt lekker eten waar ik heel bewust voor kies. Ik kan mega gezond eten met havermout, gevulde salades, lekker veel fruit en groente. Ik houd daarvan en doe dat het grootste deel van de tijd. Maar ik houd óók van taart, patat, pizza, chips, chocola. Een vette stamppot met jus en spek. Een pindakaas cheesecake van De Gillende Keukenmeiden. En boy, wat kan ik daarvan genieten. Ik neem daar ook echt mijn moment voor. Als ik morgenavond bijvoorbeeld een lekkere pizza ga laten bezorgen, dan ga ik daar hélemaal voor zitten en dan geniet ik van elke hap. Daar kan ik overigens nu ook al erg naar uitkijken.

Waarom zou ik me schuldig moeten voelen over die waanzinnig lekkere pizza waarvan ik zo geniet? Ik kies zelf voor die pizza. Ik vind hem verrukkelijk. Elke hap smaakt te gek. Daarna ben ik blij en denk ik: damn, dat was LEKKER!

Wel heb ik qua gezond/ongezond eten een soort ‘methode’: er mag absoluut ongezond gegeten worden, ik houd van snoepen, ook. Maar het mag ook een beetje binnen de perken blijven. Ik voel me namelijk niet beter van elke avond pizza, patat of lahmacun en dus eet ik dat ook niet elke avond. Ik ga voor een soort balans, daardoor voel ik me goed en juist door die balans geniet ik erg van alles wat ik eet.
Ik denk doordat mijn basis vrij gezond is ik de pizza’s en chocola extra kan waarderen. Als ik het elke dag zou eten, zou het me waarschijnlijk minder interesseren. Op vakantie eet ik weleens meerdere dagen achter elkaar ongezond en dan snak ik al snel naar een bordje havermout in de ochtend of een lekkere salade als lunch. Ik houd gewoon erg van gezond eten, maar óók van ongezond en/of calorierijk.

Laten we gewoon genieten

Omdat ik weet hoe het voelt, word ik altijd een beetje verdrietig als ik weer iemand hoor zeggen ‘Nou, morgen maar een uurtje langer in de sportschool’ nadat ze een lekkere maaltijd of snack gegeten hebben. Je voelt je dus meteen nadat die laatste hap erin geschoven is al schuldig. Je bedenkt meteen dat je iets ‘moet doen’ omdat je net iets calorierijks of ongezonds hebt gegeten. Omdat je iets ‘verkeerds’ gegeten hebt. Iets wat je heel erg lekker vond!

Als we nou in plaats daarvan het volgende doen:

  1. – Die laatste hap gaat erin. Daar geniet je nog even van met je ogen dicht. Daarbij maak je het ‘hmmmmm’ geluid.
  2. – Houd de gedachte aan de maaltijd nog even vast. Denk aan hoe ontzettend lekker het was en wees tevreden.
  3. – Wrijf over je buik en zeg tegen jezelf: ‘Jij was dit helemaal waard! Wat ben jij mooi en leuk en lief en je mag alles eten wat je wilt.’
  4. – Voel je gevuld, goed en gelukkig.

Herken jij dit bij jezelf? Zie je het ook om je heen gebeuren?


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

62 reacties
  1. Veer

    Mijn moeder zegt altijd,

    denk aan de smiley in je buik.
    En dat helpt bij mij heel erg. Ik kreeg bijna orthorexia door al dat gezonde eten. Uiteindelijk gaat dat namelijk ook obsessief worden en balans is juist super belangrijk! Dankjewel voor dit artikel Cynthia.
    Ik voel me gelukkig veel beter.

  2. Malroes

    Heerlijke blog! Zo waar beste fitgirls, geniet van alles wat je doet zonder er je schuldig over te voelen. Als je maar bewust kiest!

  3. Willemijn

    Dikke liefde! Helemaal gelijk. Bovendien is stressen over eten bijna nog slechter dan het ongezonde eten zelf!

  4. stef

    nee ik heb dat helemaal niet heb wel als ik beetje te vaak doordeweeks snack s avonds dat ik na tijdje denk ja nu moet ik weer gewoon gaan eten en bepaalde dingen doordeweeks laten, ik zou t vermoeiend vinden als ik zo zou denken mischien ben ik er te lui voor 😉

  5. Elise

    Goed artikel! Zelf heb ik al jaren een haat/liefde verhouding met eten. Ik ben opgegroeid in een gezin waarbij gezond leven echt te ongezond werd. Mij is geleerd om een afkeer te hebben naar ‘dikke mensen’. En dan bedoel ik niet eens dik, maar gewoon maatje 42. Nu ik wat ouder word leer ik natuurlijk dat dat de grootste onzin is, maar nu zit ik in het schuitje dat ik tot op het depressieve af kan worden als ik 2 kg ben aangekomen, en dan keihard ga crash dieten. En dan bedoel ik echt crash dieten. Dus voor mij is die balans tussen gezond/ongezond eten nog niet helemaal waar ik wil zijn. Maar daar word aan gewerkt! En deze artikelen zijn veel hulpvoller dan die dieet onzin die ik jarenlang voorgeschoteld heb gekregen (zoals niet te veel fruit eten, want daar zit suiker in en daar word je dik van) gezond eten is goed, maar er bestaat ook zoiets als te gezond leven.

  6. AK

    Prachtig artikel! Dit geluid zouden we vaker naar elkaar moeten verspreiden. Recent ben ik me gaan verdiepen in “diet culture” – de hele set aan normen, waarden en ideeën die maakt dat we ons als maatschappij zo focussen op het geloof dat je alleen gelukkig/succesvol/gezond kan zijn als je mager bent en dat dieëten de manier is waarop iedereen dat lichaam zou kunnen bereiken. En inderdaad; je ziet het overal terug.

    Je wordt om de oren geslagen met argumenten als “gezond” en “risico op…”. Daarbij valt mij op dat de keerzijde van die medaille wordt genegeerd. Er is ook zoiets als mogen genieten, je eigenwaarde niet koppelen aan wat je eet, jezelf mentaal en fysiek vrij voelen, vrij mogen zijn van obsessie. Dat zijn óók aspecten van (mentale) gezondheid en welzijn. Helaas word je met dat argument al gauw weggezet alsof je de mensheid oproept om alleen nog maar op de bank chips te eten. Ik denk juist dat het andersom werkt. Als je vrij mag zijn van obsessie rond eten en bewegen, navigeer je vanzelf naar de versafdeling van de supermarkt en pak je vanzelf de fiets – alleen dan met een stuk minder mentale bagage eromheen.

    Je artikel roept veel reacties op. Misschien interessant om vaker aandacht te besteden aan dit topic?

  7. Lydia

    Ik geniet echt van lekker eten maar meestal alleen in het weekend. Doordeweeks let ik op en neem ik nauwelijks zoetigheid of ander lekkers (al denk ik er wel altijd aan ;)). Des te meer geniet ik van lekker eten in het weekend. Ik ben gek op lekker eten maar ik vind het nu eenmaal niet fijn als ik dikker ben. Het is een keuze. Sommigen willen niet zo vaak op de rem staan. Snap ik maar ik weet uit ervaring dat ik dan best snel ‘flink’ zou worden.
    Dus wil je vooral genieten dan moet je ook niet ‘piepen’ als je niet het gewicht hebt dat je graag zou willen. Tis het een of t ander 😉

    • N

      Wat makkelijk gezegd, Lydia. Zoals uit
      de comments en het artikel al blijkt, is eten veel meer dan “genieten”. Het is schuld, schaamte, troost, vrijheid, rebelleren. Dus als je te dik bent betekent dat niet dat je alleen maar wil genieten. Het betekent vaak (!) ook dat je een verstoorde relatie hebt met eten en juist niet meer geniet.

      Dat gezegd hebbende, ik hou niet van gezond eten en van sporten. Dus ja ik
      moet wel echt op de rem staan en bewust compenseren, want die balans heb ik niet uit mezelf.

  8. Andrea

    Hi Cynthia,

    Ik wilde even aangeven dat ik vind dat je ontzettend gegroeid bent als blogger. Sinds je de overstap hebt gemaakt van MissLipgloss naar Cynthia.nl valt me op dat je artikelen veel meer inhoud bevatten. En dat in de breedste zin van het woord.

    Ik bewonder ook je lef: je krijgt de nodige kritiek en lang niet iedereen uit zijn mening op een respectvolle manier. Daar ga je goed mee om en dat is knap. Door je artikelen maak je veel onderwerpen bespreekbaar. Ik ben het niet altijd met je eens maar je artikelen zetten me wel altijd aan het denken.

    Keep doing what you’re doing! 🙂

    • jala

      Eens!

  9. Brenda Andriese

    Voor wat betreft eten heb ik zeker een balans. Ik eet echt gezond, maar kan echt genieten van pure chocolade, kaas of een lekkere brownie. Ik doe aan triatlons, dus mijn lichaam heeft dat nodig. Ik sport 6 dagen per week waarvan 1 dag zelfs 2 keer per dag. Als ik dit niet zou doen, zou ik me schuldig voelen over elke hap die ik bijvoorbeeld van die brownie neem. Ik realiseer me dat dat echt onzin is. Zeker omdat ik eigenlijk te laag zit in mijn gewicht. Op een bepaalde manier denk ik dus zeker dat ik niet goed bezig ben in de zin dat ik obsessief ben met mijn gewicht maar ook dat ik aan de ene kant wel geniet van iets wat niet echt gezond is, maar dat inderdaad alleen maar doe omdat ik weet dat er veel bewegen tegenover staat. Met jouw stuk sla je de spijker op zijn kop en ik zou willen dat ik er in stond zoals jij doet. Ik vraag me af of me dat ooit zal lukken.

  10. Debbie

    Ik schrik wel een beetje van sommige reacties, omdat eruit blijkt hoe vrouwen met hun voeding bezig zijn. Natuurlijk is voeding belangrijk, het is de brandstof die we nodig hebben om te functioneren,” en ook een sociaal ‘ding’ (gezellig uit eten & bij een feestje hoort wat lekkers). Maar als je zoveel met je voeding bezig bent (gezond of minder gezond), dat je je schuldig voelt na een snack of je juist ‘moet’ genieten van een maaltijd, dat lijkt mij ook niet echt goed.
    Ik denk dat het een stuk gezonder is voor je lichaam en geest als je bewust bezig bent met een gezonde levensstijl, zonder er bij iedere hap of stap aan te denken…een beetje relax dus.

  11. Judith – septembersecond

    Wauw heel herkenbaar dit! Je slaat precies de spijker op z’n kop. Ik kan genieten van zowel gezond eten als hele ongezonde dingen. Nog steeds bezig met een goede balans vinden 🙂

  12. Rosie

    Fijne blog. Want schuldig voelen en compenseren is eerder eetgestoord dan eens genieten van calorierijk eten zo nu en dan.

  13. Fieke

    Ik denk nog steeds dat er niks mis mee is om even wat langer te sporten en een paar dagen gezond te eten als je je een keer hebt laten gaan. Prima dat niet iedereen dat doet, iedereen heeft andere prioriteiten.

    Ik vind het net zo belangrijk om slank te blijven als om lekker te genieten van ongezond eten af en toe, en daarom staat voor mij dan een wat langere training of paar dagen low carb eten op de planning. En dat heeft niks met schuldgevoel of straf te maken voor mij, maar domweg met dat ik niet dik wil worden en daar best wat voor over heb. Ja, ook als ik eens een keer weinig zin heb om te gaan sporten.

    De een doet dit, de ander dat. Laat lekker iedereen doen wat ie wil zonder er een waardeoordeel aan te hangen.

    Just my 2 cents 🙂

    • Laura

      Eens!

      Het heeft toch niet altijd met een schuldgevoel te maken te hebben? Als iemand ongezond heeft gegeten en daarna gaat sporten om het te compenseren of een dag gezond gaat eten is dat toch alleen maar goed? Na een chocoladetaart over je buik wrijven en zeggen dat je mooi, leuk en lief bent en mag eten wat wilt…nou als ik alleen maar zou eten wat ik graag wil en niet zou compenseren dan heb ik over een jaar zwaar overgewicht. En daar ben ik vast niet de enige in. Ik zou dit alleen nooit zo delen via social media om me voor anderen te verantwoorden, maar dat is een andere discussie (al denk ik wel dat het je punt is).

  14. jaimyskitchen.nl

    Ik begrijp je punt, echt helemaal, maar toch ben ik het niet helemaal met je eens.

    Lekker eten, daar leef ik voor! Maar lekker eten kan inderdaad ook gezond zijn. Wanneer ik kies voor ‘minder’ gezonde keuzes, dan ben ik mij bewust van het feit dat het minder gezond is en zorg ik dat ik geniet, dus niet het eten wegschrok.

    Waar ik mij dan niet helemaal kan vinden in jouw verhaal is het puntje compensatie gedrag. Naar mijn mening is het namelijk wel prima of zelfs goed om iets tegen dat ‘minder goede’ eten zoals die pizza te zetten. Zoals: vanavond eet ik pizza, dan kies in vanmiddag voor een salade, of eet ik een extra gezond ontbijt. Hetzelfde met de sportschool. Vanavond ga ik naar de sportschool en daarom kan ik morgen lekker genieten van een pizza.

    Laat ik wel even voorop stellen dat een schuldgevoel gewoon slecht is. Laat het dan staan óf geniet er 100% van. Dit is trouwens gewoon mijn mening en iedereen gaat er natuurlijk anders mee om.

    • Cynthia Schultz

      Maar dat doe ik dus ook hè! Al noem ik het gewoon een goede balans/normaal eetpatroon. De ene dag iets ongezonds, de andere dag iets gezonds. Dat gaat bij mij heel natuurlijk omdat ik houd van gezond eten. Maar het is dan gewoon heel fijn als dat positief is en niet gepaard gaat met schuldgevoelens of ‘straf’.

  15. Elisa

    Wat eigenlijk het probleem lijkt te zijn is social media. Ik ben gestopt met het volgen van zulke accounts. Dus ik heb er gewoon geen last van 🙂

    • Cynthia Schultz

      Ja icm de traditionele media. Goed van je!

  16. Ruth

    Wat een geweldig stuk Cynthia! In een maatschappij van steeds meer uitersten en zogenaamde perfectie, lees ik zo’n stuk echt met plezier! Tuurlijk moet iedereen leven zoals hij of zij wil en goed bij voelt.. Maar het is een feit dat social media vaak een negatieve invloed heeft.. Zeker voor de jeugd maar ook nog voor genoeg volwassenen. Als ik soms hoor hoe men over zichzelf praat, maakt dat mij erg verdrietig! Iedereen is goed zoals hij/zij is en leer van jezelf te houden! Probeer te genieten van het leven! We maken het onszelf of een ander soms zo moeilijk! Ik vind het heerlijk om te lezen dat jij in tegenstelling tot veel anderen wel lekker dicht bij jezelf blijft staan! Ga vooral zo door! 🙂

  17. Ilse

    Dat je schuldig voelen is iets stoms, maar eigenlijk vind ik het wel een gezonde houding tegenover eten, weten dat als je te veel eet, daar ook weer wat beweging tegenover moet staan, dat het wat in evenwicht blijft. Maar altijd dat gezeur en vervelend gevoel, schuldgevoel: nee.

  18. Jacky

    Gelukkig herkende ik dat een tijd gelede al bij mezelf en heb ik nu meer de houding die je ook beschrijft. Maar ik gebruik de gedachte óók als motivatie als ik geen zin hen om te sporten; ‘ja maar morgen is die verjaardag waar de jarige altijd die heerlijke taarten maakt… dat geniet nóg lekkerder als ik ff gesport heb nu’.
    Wat ik nogal bloedirritant vind, zijn andere mensen die je een schuldgevoel aanpraten. Vorige week at ik een ijsje op het strand, zei een random vrouw tegen me; ‘straks maar even extra ver lopen op het strand zeker?’
    Uhm nee. Bemoei je niet met mijn plussize ass -danku.

  19. Yvonne

    Mooie boodschap! Ik geniet ook echt van lekker eten en kies ook bewust. Maar dat betekent ook dat ik die ‘toch niet zo’n lekkere taart’ op die verjaardag oversla. Ik neem alleen taart als ik die ECHT lekker vind, niet ‘omdat het bij een verjaardag hoort’. En vieze borrelnootjes laat ik gewoon staan. Schuldgevoel? Ja, soms wel. Maar meestal niet en geniet ik van die heerlijke pasta of rodewijn. Maar wél in combinatie met balansdagen. Dan kan ik ook weer extra genieten zonder schuldgevoel. 😉

  20. Sab

    Klopt, bewust keuzes maken en genieten van de lekkere dingen die je eet. Zo ben ik van 130 kilo terug naar 110 gegaan zonder ook maar extra te sporten of te lijnen. Bewust kiezen is het hele ding en met mate

  21. Kim

    Fijn dat je op deze manier zo je balans hebt gevonden. Wat je zegt: mijn basis is al redelijk gezond, dan kan ik extra genieten van lekkere dingen. Lijkt mij helemaal waar, anders is het ook niet speciaal meer 🙂 Waar ik het niet helemaal mee eens ben, is het stukje over de sportschool en het eten van een lekkere maaltijd. Het is natuurlijk niet zo dat iedereen die dat zich zich dan gelijk schuldig voelt. In mijn geval is sporten na een weekend snacken gewoon een stukje balans. Ik heb niet het idee dat ik dan iets ‘moet’ doen. Sporten vind ik namelijk erg fijn en doe ik om mijn lijf gezond te houden 🙂

    • Cynthia Schultz

      Dat klopt, maar als het wél met een schuldgevoel en een ‘ik heb iets slechts gedaan nu moet ik het goedmaken’-houding is, is dat zo zonde én jammer. Als het met een positief gevoel is, dan is er gewoon niks aan de hand, want dan ga je gewoon lekker sporten omdat jij dat wilt 🙂

  22. Kim

    Heel herkenbaar inderdaad. Vooral dat je iets aan het eten bent wat je dus eigenlijk niet lekker vindt of eet omdat je gewoon iets wil eten.

    Het is eigenlijk vooral mijn omgeving die dan roept ”maatje meer”. Terwijl ik er eigenlijk wel echt van geniet. Dan denk ik. Laat me toch lekker. Maar ondertussen voel ik me dus wel schuldig.

    • Cynthia Schultz

      Is het een idee om je omgeving daar op aan te spreken? Je kan deze mensen misschien vragen of ze dat niet willen doen. Lijkt mij erg vervelend!

  23. Annelies

    Jep, ik erger me net als jij ook aan die posts op Instagram waarbij ze zo nodig moeten compenseren. Dat geeft zo het verkeerde beeld inderdaad. Schuldig voelen is nergens voor nodig. Je bent er met je volle verstand bij als je iets eet, dus doe niet alsof je eigen geest je voor de gek heeft gehouden en je wilskracht het had opgegeven. Gewoon lekker eten als je eenmaal besloten hebt om het op te eten. Ik denk dat het wel komt doordat ze die balans zoeken waar jij t over hebt, alleen gebruiken ze daar een mechanisme voor wat niet echt bijdraagt aan een gezonde visie op eten en op jezelf. Iedere keer jezelf rond je oren slaan is niet liefdevol. Jammer. Ik eet ook gewoon afwisselend, en voel me er meestal niet schuldig om. Als ik me maar lekker voel. Ik denk altijd maar zo: als ik later doodga, wil ik mezelf dan mijn hele leven op mijn flikker hebben gegeven voor dingen die in het grote plaatje nergens op slaan, of wil ik gewoon lekker genoten hebben en lief zijn geweest voor mezelf?

    • Cynthia Schultz

      Liever te dik in de kist, dan een taartje gemist 😉

  24. Katie

    Ja, ik snap het helemaal. Zo jammer dat gezonde keuzes willen maken (niet alleen op gebied van eten en sporten trouwens!) zo vaak gepaard gaat met zelfhaat en straffen. Ik ben daar zelf heel slecht in. Het is veel beter om het vanuit een positieve blik te bekijken maar ik kan heeeeeel erg balen van dat wijntje teveel of die dag vol koolhydraten of gesnaai op een feestje. Terwijl ik normaal gesproken prima gezond eet en juist heel erg van koken en eten houd!

    Tegenover dat straf-denken wil ik zelf ook af van het idee dat lekker eten een beloning is. Het wordt er allemaal zo emotioneel geladen van. Dan heb ik iets afgerond of bereikt en dan ‘mag’ ik van mezelf iets, en dan denk ik weleens, heeft dit nou zoveel met elkaar te maken? Of dat eten een vorm van troost is, dat zie je zo vaak ook in TV series. Gedumpt? Liters ijs vreten! Baan kwijt? Fles wijn en 3 pizza’s! Dat is toch ook allemaal niet zo gezond voor je hoofd en je lijf, denk ik. Ik denk dat als eten in plaats van iets lekkers en leuks echt een emotionele steun wordt, je in de problemen komt.

    • Cynthia Schultz

      Goed dat je dat zo observeert bij jezelf. Het is beter als we wat minder emotioneel met eten omgaan. Eten is eten. Het is nodig, mega lekker, leuk, voor mij een bron van vermaak, maar het hoeft ook niet meer te zijn dan dat. Maar ja, dat is natuurlijk wel lastig!

  25. Britt

    Net een artikel dat ik helemaal nodig had!

  26. Wivineke

    Helaas zo ontzettend herkenbaar…
    Tot een tijdje geleden strafte ik mezelf ook als ik iets lekkers (in mijn hoofd iets slechts) had gegeten door extra zwaar te sporten.
    Nu mag ik van mezelf 2 avonden iets lekkers en 1 keer in het weekend friet of iets dergelijks en dat gaat super!
    Ik geniet inderdaad ook van een heerlijke zelfgemaakte soep tussen de middag of een salade en sporten is voor mij ook geen straf. Ik word juist onrustig als ik niet ga, maar de balans is terug!
    Goed artikel dit!

  27. rachel

    ik heb dat ook gedaan ja 😉 en jij kent mijn verhaal dus dat hoef ik niet meer uit te leggen nu. nu denk er niet eens bij na maar schuif alles naar binnen hahah en ja ik zie het heel veel op insta en of op blogs en dan denk ik hoe stom ben je dan….? waarom nu dat lekkers eten en dan gillen morgen salade terwijl ze zelf weten dat dat niet gaat gebeuren want de volgende dag trakteerde er weer een collega en ja dat kon ik natuurlijk niet weerstaan verhaal…
    maar hey hun lichaam toch 😉

  28. Willemse

    oh wat een verademing dit artikel, oprecht een fijn , positief begin van de week.
    Ik hoop deze vibe vast te houden, en anders pak ik dit er als reminder weer bij.
    Hoewel ik van mezelf weet dat je zo gelijk hebt, val ik toch steeds weer terug in die vervelende schuldgevoel modus, waardoor al dat lekkers en geniet momentje dus helemaal geen fijn gevoel meer geeft.
    Fijn om dit stukje er dan weer even bij te pakken.
    Soms moet ik daar gewoon weer even aan herinnerd worden.

    • Cynthia Schultz

      Wat een goede reactie Willemse. Misschien is het boek ‘Body Positive Power’ van Megan Jayne Crabbe iets voor jou. Dat gaat helemaal over dit verhaal.

  29. Mathilda

    Eens! Ik heb dit gevoel ook vaak gehad (en stiekem soms nog wel eens).
    Ik geniet ook van lekker eten en snoepen, wel probeer ik er wel een balans in te vinden. Maar diëten werken bij mij averechts en focus me dan alleen maar op wat ik niet “mag”.
    En ja er zitten wel een paar kilo teveel aan bij mij, maar ik ben 33, heb een kind en ik wil gewoon genieten en niet bij alles wat ik eet nadenken of het wel of niet gezond/verandwoord is!?

    • Cynthia Schultz

      Herkenbaar! Als je niks mag en van alles moet (sporten, gezond eten, rijstwafels eten) is de lol er snel vanaf en wíl je juist alleen maar alle dingen die je niet mag van jezelf.

  30. Stephanie

    Ik herken dit zo, alleen dan niet zo zeer naar mezelf toe, maar als verantwoording naar de buitenwereld.
    “ik heb vanochtend al hardgelopen, dus ik mag deze [vul calorierijke lekkernij in]”. Terwijl ik van mezelf weet dat ik in zijn algemeenheid genoeg sport en gezond eet om lekker af en toe wél dat lekkers te eten.
    Ik zeg wel eens “ik sport om te eten” en dat is ook echt zo. Maar zoals je zelf al zegt – vanuit een positief gevoel, ik moet niet sporten om een probleem op te lossen, ik mag dat lekkers eten omdat ik goed voor mezelf zorg.

    En toch blijf ik het gevoel houden dat ik het naar anderen toe moet verantwoorden… Hmm. Zet me aan het denken 🙂

  31. Hannelore // au pays des merveilles

    Dit, exact dit! Ik eet over het algemeen heel gezond, maar als ik dan een keer iets ongezonds eet, wil ik dan ook dat het echt overheerlijke verwennerij is, en iets waar ik echt zin in heb. Soms krijg ik opmerkingen als ik snoepgoed afsla omdat ik zogezegd op mijn lijn zou letten, maar nee, ik heb er gewoon geen zin in en wil veel liever bijvoorbeeld een gigantisch stuk verse cheesecake eten dan wat koeken of snoep dat ik eigenlijk niet eens zo lekker vind…

    • Cynthia Schultz

      Herkenbaar! Ik sla ook regelmatig dingen af als ik er gewoon geen zin in heb. Ik eet gewoon alleen als ik dat echt wil, haha. Wat trouwens heel vaak is 😉

  32. Susan

    Ik doe inderdaad beiden: (on)gezond eten, maar ondertussen ook veel bewegen en sporten. Werkt perfect!

  33. Suzanne

    Heel erg herkenbaar! Toch heb ik voor mezelf voortaan zoiets dat het een keer mag. Het is namelijk niet elke dag zo

  34. Jessica

    That’s the spirit!

  35. Debbie

    Hi Cynthia!
    Morning 🙂

    Ik vind dat je de afgelopen tijd zo enorm bent gegroeid qua blog. Het voelt alsof je met me mee bent gegroeid :). Een aantal jaren geleden volgde ik je om je make up posts.. en nu vooral om je lifestylestukjes. Door jou lijkt het me wel wat om bij de Librije gaan eten(of uberhaupt gewoon voor de lol naar Zwolle gaan). Ik waardeer je stukjes mbt jouw kijk op het leven. Voor mij ben jij een van de weinige bloggers die eerlijk is over haar leven. Alles moet tegenwoordig instawaardig zijn, en ik heb het idee dat dat niet het belangrijkste voor jou is. Daarnaast ben je voor mij een voorbeeld als ondernemer. Ik ben nu heel erg aan het twijfelen of ik voor me zelf moet beginnen. Maar als ik zie hoe goed jij het doet, en wat het jou heeft opgeleverd, denk ik soms ‘laat ik de stap wagen’. Je hebt lef en ondanks dat het soms lastig is, zet je door. Daar heb ik respect voor! Prettige maandag!

    • Cynthia Schultz

      Wat een onwijs lieve reactie Debbie, dankjewel! Wat een spannende keuze, luister naar je gevoel 🙂 Veel succes!

  36. Suzanne

    Ja, goed stuk! Ik denk dat het goed is dat jij op deze manier een rolmodel wil zijn, en daarmee een broodnodig contrast vormt met de hele instagram fitgirl hype. Het lijkt me inderdaad belangrijk dat je als blogger beseft welke impact jullie beelden en ideeen hebben op jullie volgers. Je draagt tenslotte allemaal bij aan de vorming van een bepaald discours. Goed dat jij een ander beeld neerzet!

    Enne, ik vind je schrijfstijl tegenwoordig heel leuk! Lekker vlot en direct.

  37. Anne-Marie

    Deels herkenbaar, en een schuldgevoel over iets lekkers of fijns is natuurlijk nooit goed. Ik ben nu druk Lagom aan het lezen en vind dat zo’n fijn boek! Balans is voor mij altijd al een toverwoord geweest en ook bij eten. Ik ‘moet’ dus niet sporten om een schuldgevoel te compenseren, ik wil graag sporten omdat ik daarbij in balans blijf en dus en en kan doen. En lekker eten, en bewegen.

    • Cynthia Schultz

      Heb ik ook! Het voelt goed om te bewegen en gezond te eten én het voelt goed om ongezond te eten en daarvan te genieten.

  38. Saskia

    Elk woord wat je geschreven hebt is voor mij de waarheid Cynthia!
    Ik heb hier zelf ook mee te maken gehad. Bij mij was het alles of niets. Of heel gezond (wat ik niet volhield) om vervolgens over te gaan in al het (ongezonde) lekkers wat ik gemist had. Tot ik daar weer ongelukkig van werd, en dan het hele riedeltje wee opnieuw.
    Nu sinds 2,5 maand is mijn basis gezond, en eet ik regelmatig wel iets (ongezonds) lekkers. En daar kan ik dan zo van genieten. Je bent je er veel bewuster van. Vroeger at ik zoveel waarvan ik dan achteraf dacht, waarom??
    Gezond leven voel ik me prettig bij, elke dag een stukje chocolade maakt me gelukkig en af en toe wat extra’s zorgt voor de balans. En ik ben al 7,5 kilo afgevallen. Ik heb nu een gezond gewicht. Ik geloof dat ik door heb hoe het werkt. Voel me zoveel gelukkiger nu!

  39. Iris

    Goed geschreven! Vooral dat ‘wees tevreden’. Ik betrap mezelf ook weleens op dat schuldgevoel, maar dat komt ook omdat je het overal om je heen leest en hoort. Niet doen dus, lekker genieten. Top, dank je wel.

  40. Lou

    Wat nou als ‘vanavond sporten’ voor die mensen de balans is? Als dat voor hen hetzelfde is als voor jou niet iedere dag pizza?

    Ik denk dat jouw gebod van gematigd genieten net zo beperkend kan zijn voor anderen als hun gebod van compensatie voor jou.

    Ik denk dat mensen vooral voor zichelf moeten uitdokteren wat werkt. De een geniet remmingsloos en heeft geen moeite met z’n buikspek. De ander leeft bijna suikervrij en neemt het niet zondigen op de koop toe. Ieder z’n ding. Let it be. Er zijn al genoeg missionarissen.

    • Yvonne

      Ja Lou, maar er zijn ook veel meisjes en jongens van 14 jaar met eetstoornissen. Die volgens diverse onderzoeken voor een deel mede worden veroorzaakt door social media.
      Dus kan geen kwaad als er een paar rolmodellen op social media voedsel en sporten eens wat anders gaan benaderen.

    • Johanna

      Hier ga ik ook mee akkoord. Ik begrijp dat het jouw mening is , en net zoals met dat artikel van GirlBoss heb je daar recht op. Je blog is daarom ook jouw kanaal voor zo’n dingen. Maar toch valt het me op dat ik mezelf vaker bedenk dat de manier waarop je dingen schrijft ‘anders’ is dan vroeger, op een manier waarop ik aanvoel dat het minder echt is (zoals daarnaast ook bvb het gebruik van ‘yours trouly’ enzo). Ik vind het op een of andere manier minder bij je passen, meer bij Emmy eigelijk…kan maar indruk zijn natuurlijk. Gewoon naturel blijven! Is al leuk genoeg!

    • Cynthia Schultz

      Ik ben naturel. Dit is hoe ik denk en ben en dat deel ik op mijn blog. 🙂

    • Cynthia Schultz

      Hey Lou mij gaat het om de negativiteit en dat iets ‘niet mag’ of dat je jezelf moet straffen omdat je iets ‘verkeerds’ hebt gegeten. Balans is top. Voor mij werkt dat ook goed. Vanavond pizza, morgen genieten van een salade. Omdat ik dat lekker en fijn vind. Maar vanuit positiviteit werkt dat zoveel beter, voor zowel je lijf als je hoofd 🙂 iedereen moet absoluut eten en doen wat hij of zij zelf wil, ik schrijf hier gewoon mijn mening op omdat ik die diet culture iets negatiefs vind.

    • Danielle

      @ Johanna: dan pak jij de vibe niet goed op, want ik vind Cynthia echter en meer zichzelf dan ooit! Ben fan van haar “nieuwe” stijl. Eerlijk, puur, en oprecht 🙂

      @ Lou, jammer dat je van dit stukje iets negatiefs maakt. Cynthia probeert juist een mooie boodschap mee te geven in een maatschappij waarin we momenteel in extremen zitten qua eetgewoontes.

    • Fieke

      Ik snap niet zo goed waarom het besef van ‘oh dit was heel lekker maar ook heel ongezond, morgen maar even wat minderen’ niet oké is.

      Ik denk, als ik naar het straatbeeld en de cijfers kijk, dat er een boel mensen een stuk gezonder en minder dik zouden zijn als ze eens wat vaker kritisch naar hun eetgedrag zouden kijken en consequenties zouden verbinden aan een ongezonde maaltijd. Dat hoeft mi helemaal niet negatief te zijn, maar juist realistisch en een manier om overgewicht en hart- en vaatziekten te verminderen. Genieten mag (moet!) maar dan wel andere dagen gezonder eten/leven om je lijf tegemoet te komen.

      Ik snap de insteek van dit artikel niet helemaal, zeker niet omdat Cynthia zelf een tijdje terug ook aangaf onzeker te zijn over haar gewicht. Dan is het toch juist extra belangrijk om te zorgen dat je je bewust bent van wat je moet doen om een heerlijke maar ongezonde maaltijd te compenseren?

    • Cynthia Schultz

      Hey Fieke, ik snap hoe jij het ziet! Ik geloof alleen enorm dat jezelf straffen en jezelf schuldig voelen over wat je al dan niet eet niet goed is voor je mentale gesteldheid. Ik geloof wél dat het goed is om gezond te leven, om een bepaalde balans toe te passen in je eet- en beweegmanieren, maar ik denk ook dat het heel belangrijk is dat dat vanuit een positief oogpunt is. Dus niet dat ik vandaag een pizza eet en morgen mezelf straf door een uur te móeten fietsen. Wat zit ik dan met een negatief gevoel op de fiets, als straf omdat ik gisteren een pizza at (die gewoon heel lekker was). Wat wel goed voelt is bewegen omdat ik dat leuk vind, omdat ik er zin in heb, omdat het goed voelt. En om morgen dan een vet lekkere salade of soep te eten, omdat ik daar zin in heb en net zo goed houd van gezond eten.
      Ik denk echt dat jezelf straffen en je schuldig voelen over je eetgedrag ongezonder is dan eventueel een vetrolletje hebben. Ik denk dat het heel gezond is om wat losser, relaxter en liefdevoller met eten en bewegen om te gaan. Om te bewegen omdat dat leuk en fijn is, bewegen omdat het goed voelt en omdat je lijf er goed op reageert. Niet omdat je er op een bepaalde manier uit moet zien of als straf omdat je iets ‘fout hebt gedaan’. Snap je wat ik bedoel?

      En ja, ik ben onzeker over mijn lijf, zoals helaas zo ontzettend veel vrouwen. Daar werk ik aan – zoals zoveel vrouwen. Dat ben ik altijd al geweest. Ik zie nu weleens foto’s van toen ik druk bezig was met diëten. Ik vond mezelf dik en lelijk, maar als ik nu die foto’s zie, denk ik: wat ben je práchtig! En SLANK! Voor mij blijkt dus dat die paar kilo minder me helemaal niet gelukkig maakt, want die onzekerheid zit er dan gewoon nog.
      Daarom probeer ik juist met veel positiviteit en zelfliefde met eten en bewegen om te gaan en mezelf niet (meer) te straffen. Om te bewegen omdat het leuk is en omdat ik er blij en rustig van word, en om te eten omdat ik dat graag wil en omdat ik gelukkig word van lekker (zowel gezond als ongezond) te eten. Ik vind voor mezelf ook niet dat een ongezonde maaltijd altijd gecompenseerd hoeft te worden. Ik weet hoe ongelukkig en gestrest ik word van dat straffen, dat schuldgevoel rondom eten en bewegen, en ik voel me nu na jaren worstelen met deze gevoelens veel beter en gelukkiger met deze manier van denken, eten en bewegen. Misschien ben ik wel wat zwaarder geworden, maar dat weet ik helemaal niet, want ik heb geen weegschaal. Ik weet wel dat ik gelukkiger ben en me fitter en gezonder dan ooit voel.

      Dus de insteek van dit artikel is mijn mening hierover delen, maar ook mensen hopelijk wakker schudden uit hun eigen denkpatronen en mensen een klein beetje leren over diet culture.