Eten dat ik vroeger niet lustte en nu wel

Oh, eten. Ik ben er zoveel mee bezig en ben er gek op. Als kind ook al, ik was echt een ‘peuzelaar’ zoals mijn vader dat noemde, en ik at het liefst de hele dag door. Maar ik walgde echt van witlof, kaas kreeg je er bij mij echt niet in (behalve gesmolten) en aardappels vond ik ook niet lekker. Hoe zit dat nu?

Leestijd

Van kaashater naar kaas = leven

Kaas vond ik verschrikkelijk. Echt. Ik moest al bijna kokhalzen als ik een boterham met een plak jonge kaas zag. Mijn vader at het liefst hele oude kaas die bijna uit elkaar brokkelde, of nagelkaas, en dat vond ik echt het toppunt van vies. De énige manier hoe ik kaas wel at, was gesmolten op bijvoorbeeld pizza of een tosti. Maar ik deed dan weer nooit kaas op mijn pasta. En dit terwijl mijn hele familie dol is op kaas, kilo’s gingen erdoorheen per week.

En nu eet ik bijna niets liever. Kaas is leven. Ik ben zó gek op kaas inmiddels. Dit ontstond toen ik iets met Willem kreeg. Hij bestelde als we uit eten gingen weleens een kaasplankje en ik snapte daar echt níets van. Hoezo neem je kaas als je een zoet dessert kan nemen? Hoezo heb je uberhaupt nog ZIN in kaas na een hele maaltijd? Maar: ik proefde altijd kleine beetjes mee. Het begon met geitenkaas, dat vond ik al snel heel lekker, en langzamerhand ging ik alles waarderen. Kocht ik zelf bij de kaasboer ‘gewone’ kaas en ik vond het nog lekker ook, op een geroosterde boterham.

Inmiddels lust ik meer kaas dan mijn familie, Willem inclusief. De meest penetrante bergkazen, de meest schimmelige kazen die bijna voor je neus weglopen, de meest scherpe blauwadervarianten: kom maar door. Ik kan het de hele dag eten. In alle vormen, soorten en maten.

Aardappelen, blegghh

Wij aten thuis meestal standaard Hollandse pot: gekookte aardappels, gekookte groente en een stukje vlees erbij, vaak iets van karbonade. De karbonade vond ik het lekkerst en die bewaarde ik altijd voor het laatste. De aardappel vond ik zóiets saais en smakeloos. Blgh. Hoezo moet je dat eigenlijk eten? Dan at ik als kind nog liever meer groente dan meer aardappel. Nu weet ik dat je aardappels op fantastisch lekkere manieren kan klaarmaken. Eerst koken en dan lekker in de oven bijvoorbeeld, zoals ik ze zelf het liefst maak. Ik kook aardappels nu zelf nooit – behalve als ik een stamppot maak. Maar dan gaat er lekker wat boter bij. Hmmm.

Witlof: we móesten het soms eten

Al was ik een wat makkelijkere eter dan mijn broer, als witlof op het menu stond zaten we allebei letterlijk kokhalzend aan tafel. Wat vonden we dát vies. We móesten altijd een paar happen eten als het op tafel stond, en dat was echt altijd een marteling. Ik dumpte er een boel appelmoes op en dat maakte het iets beter, maar dat bittere, slijmerige… Nope. Nope nope nope nope.

Nu vind ik het juist heel lekker, en dat bittertje erin (wat naar mijn idee veel minder aanwezig is dan vroeger) vind ik nu wel aangenaam. Ik maak witlof het liefst in een ovenschotel met aardappelpuree, ham en kaas, of gebakken in de pan met een beetje suiker zodat het karamelliseert.

Bietjes = potgrond

We aten het thuis nooit, maar in restaurants krijg je het toch best regelmatig bij gerechten: bietjes. Het was net alsof ik een hap potgrond nam. Ik proefde altijd alleen die aardachtige smaak en dat vond ik niet bepaald lekker. Toch at ik altijd een beetje als ik het ergens tegenkwam en op den duur begon ik het nog te waarderen ook. Toen besloot ik: ik ga het gewoon heel vaak eten, dan ga ik het vanzelf lekker vinden. Ik heb weleens gelezen dat als je iets 30 keer eet dat je het dan lekker gaat vinden (geen idee of dat klopt), maar bij mijn bietjesafkeer werkte het. Het werkte zo goed dat ik zelfs bietensap ging drinken en dat heerlijk ging vinden (wel met gember en wortel).

Alles wat maar saus was

Heel gek: als kind vond ik alles wat maar saus was niet oké. Mayonaise, curry, ketchup, knoflooksaus, kaassaus, satésaus… ik lustte het niet. Waarom weet ik niet, misschien de textuur? Frietjes at ik altijd met appelmoes, mayonaise moest ik niet aan denken. Tot ik het een paar keer tóch ging proeven… en ik ontdekte dat mayonaise eigenlijk helemaal niet vies is. En dat curry en ketchup eigenlijk best zoet zijn. Raar toch, hoe je als kind denkt dat iets walgelijk is en er dan pas na jaren achterkomt dat dat niet zo is?

Pindakaas, wat een stank

Mijn broer was nogal gek op pindakaas. Die lúcht. Niet te harden. Toen we eens op bezoek waren bij mijn oom en tante en zij voor mij een wit kadetje met hagelslag maakte en ik een hap nam en ontdekte dat het pindakaas was (wat een rare gewaarwording is, als je iets verwacht en het is iets totaal anders), ontdekte ik dat pindakaas helemaal niet zo vies is. De geur vind ik inmiddels ook echt lekker. Pindakaas is fantastisch.

Er zijn natuurlijk nog veel meer dingen die ik als kind niet lustte en nu wel, zoals koffie, en alcoholische dranken (dat is maar goed ook dat ik dat toen niet lustte), en wanneer eet je als kind nou dingen als oesters en coquilles? Er zijn veel dingen die ik heb ‘leren’ eten, maar dit zijn wel de meest opvallende dingen. Vooral omdat de meeste van de etenswaren die ik hierboven besproken heb nu héél graag eet.

Wat lustte jij als kind niet, maar eet je nu heel graag?

Structuurjunkie


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

Meer van Eten
Fico
34 reacties
  1. Nena

    Ik lustte als kind maar één ding niet: meloen (alle soorten behalve watermeloen, die wel). En dat lust ik nog altijd niet. Kokhalzen bij de smaak alleen.

    Maar ik lustte in mijn puberteit heel wat dingen niet, die ik nu wel weet te appreciëren. Rode biet bv ook inderdaad. Als kind heb ik foto’s waar heel mijn mond onder de rode biet zit, daarna kon ik het echt niet hebben, maar ondertussen vind ik het wel terug best lekker. Ik dwing mezelf gewoon van af en toe (1x per jaar wanneer de gelegenheid zich voordoet bv) te proeven en dan ontdekte ik regelmatig van ok, nu dus wel lekker.

    Alleen die meloen blijft ranzig 😉

  2. Kim

    Oh wat een leuk artikel dit en wat een leuke comments! Ik luste vroeger absoluut geen patat en saus moest ik ook niks van hebben. Pas dat ik een tiener was begon ik patat en sausjes te waarderen. Bieten, spruiten, witlof en asperges moet ik nog steeds niet! Vroeger was ik trouwens wel helemaal dol op mc donalds maar dat vind ik tegenwoordig ZO smerig! Ook vond ik cola heel lekker vroeger maar hoef ik dat ook absoluut niet meer.. grappig hoe je smaak zo veranderd door de jaren heen

  3. Debby

    Ik lustte vroeger geen tapenade, nu vind ik het heerlijk. Dat geldt ook voor spinazie.

  4. Saskia

    Olijven! Als kind moest ik er altijd eentje proeven en bah wat vond ik dat erg maar nu.. eet ik er soms zo een stuk of 5, heerlijk!

  5. Susanne

    Hoi Cynthia,
    Als eerste wil ik zeggen dat ik je blogs heerlijk vind om te lezen!
    Wat betreft het eten, ik gruwelde vroeger van spruitjes. Ik moest ze opeten van mijn ouders en dat vond ik vreselijk.
    Ik kan me herinneren (echt een trauma opgelopen daarna) dat zij klaar waren met eten en alvast aan het toetje gingen.
    Ik at ze niet waarop mijn ouders uiteindelijk toetje over de spruiten deden en ook de lamp boven tafel uit omdat ik het moest opeten. Zij gingen van tafel.
    Jeugdherinnering die ik nooit meer vergeet😂 (verder zijn mijn ouders heel lief hoor😉)
    En nu ben ik dol op spruitjes!! Als stamppot, met pasta, in hartige taart.

    Dan kaas, komijnkaas wel te verstaan. Afschuwelijk, die lucht. Ik snapte niet dat mensen dat aten. Tot ik het ging proberen een half jaar terug. En nu ben ik er dol op.
    Verder lust ik alles wel. Nou ja geen lever. Leverworst dan weer wel.

    Groetjes Susanne

  6. Charlotte

    Haha mooi artikel! Er zijn niet echt soorten eten die ik eerst vies vond, maar nu favoriet zijn. Wel heb ik heel veel dingen die ik eerst niet lustte, leren waarderen nu ik volwassen ben.
    Blauwschimmelkaas bijvoorbeeld: eerst ond ik dat ontzettend nasty spul, maar omdat ik er ooit in een restaurant met een kaasplankje naartoe heb gegeten, vond ik het toen heel lekker. De echt sterke varianten eet ik nog steeds niet spontaan, maar een zachte Roche Baron op een toastje vind ik wel lekker 🙂
    Verder heb ik zeer recent spruitjes leren waarderen: als kind at ik ze alleen als er liters pindasaus op zaten, maar mijn schoonmoeder heeft ooit een spruitjestaart gebakken voor het avondeten en daar nam ik zomaar een tweede stuk van!
    En stamppot: als kind vond ik de textuur altijd heel naar. Maar op verzoek van Paul heb ik afgelopen winter zelf stamppot gemaakt. Wel de stamppot dit ik het minst naar vond: met rauwe adijvie en heel veel uitgebakken spekjes. En eigenlijk viel het best wel mee.
    Hutspot maak je me nog steeds niet blij mee, smakeloze bende. Het enige wat ik nu eigenlijk absoluut niet lust is zuurkool, die zure lucht doet me zo aan kots denken dat ik dat met geen mogelijkheid door mijn strot kan krijgen. Maar het gekke is dat ik zelf (in zuur!) ingelegde rode kool wél lekker vind, en Koreaanse kimchi ook 😛

  7. Yvonne

    Hihi, wat grappig, ik at als kind ook geen gekookte aardappelen, dat ben ik echt pas na jaaaaaren weer gaan eten. En pindakaas hadden we thuis nooit, dus dat heb ik ook echt pas op mijn 30e ofzo een keer geprobeerd 😛 Zelf lust ik absoluut geen boter (op brood etc.), als kind al niet, en daar ben ik ook nooit overheen gekomen. Vaak geprobeerd, maar ik vind het echt weerzinwekkend vies. Origineel artikel trouwens, leuk 😀

  8. Alida

    Ik was vroeger ook niet zo’n fan van groente maar nu vind ik het best lekker. Ligt er ook aan of het lekker klaargemaakt is. Witlof vind ik alleen door een salade het lekkerst. Aardappelen eet ik het liefst uit de oven of gebakken. En champignons vond ik vroeger ook niet echt lekker, maar nu vind ik het heerlijk. Mijn vriend is wel een moeilijke eter, dit is lastig als je zelf wel veel lust en de ander niet.

  9. Jette

    Oh tuinbonen afschuwelijk. Daar heb ik echt kind nachtmerries van gehad. Mijn opa had een moestuin en ik zie hem zo weer met dat plastic tasje met tuinbonen binnen zien lopen. Drama. En mijn ouders lieten me écht zitten tot ik de laatste hap op had, iedere keer weer. Ik wist er wel altijd een aantal onder de tafel aan de hond te voeren.

    • Jette

      Ik lust ze nu wel, maar ze doen me altijd aan de volgezogen lijfjes van teken denken. Dus ik eet het liever niet….

  10. Birgit

    Ooh ik ben zo’n moeilijke eter! Mijn man ook, maar weer met andere producten, dus dat maakt eten koken best lastig. Ik lustte vroeger absoluut geen warme witlof. Witlof in salade prima, maar gekookt, blegh! Nu vind ik witlof met ham en kaas uit de oven echt heerlijk, maar mag ik het niet te vaak meer i.v.m. mijn bloeddruk.
    Tot een aantal weken geleden begreep ik ook helemaal niets van de avocado hype, ik kreeg het niet weg, maar nu vind ik het heerlijk, lekker op een boterham met kipfilet en een gekookt eitje.

  11. Susanne

    Haha, wat grappig om te lezen dit! Ik heb het juist andersom… Ik ben veel minder gaan lusten. Vroeger wilde ik niks anders eten dan bietjes en erwtjes, nu walg ik van beide. Kaas was ik dol op, maar toen ik er halfdood door in het ziekenhuis kwam kreeg ik een enorme afkeer en nu eet ik het alleen nog gesmolten hahah (m’n allergie is gelukkig een stuk minder). Apart om te zien hoe onze smaken veranderen naarmate we ouder worden! Dat 30 keer iets eten en dat je het dan lekker vindt… Lijkt me heel chill maar ik zie het echt niet zitten om al die vieze dingen zo vaak te proeven, haha, wat slecht van me.

  12. Nicole

    Zo herkenbaar dit! Vooral dat met saus maar dat heb ik nu dus nog steeds. Ik eet alleen appelmoes en verder helemaal geen saus. Ik krijg helemaal de rillingen bij het idee van bijvoorbeeld saus op de bloemkool. Bah bah. Nee doe mij maar appelmoes haha.

  13. Ilse

    Taugé, echt het bleef altijd in mijn keel hangen en zorgde voor kotsneigingen. en nu vind ik Saoto soep zoo lekker!! Sinds mijn zwangerschappen heb ik wel moeite met het zelf bakken van vis. Ik vind het lekker in een restaurant maar trek de geur in huis slecht.

  14. Vera

    Vroeger was ik ook echt een kieskeurig kind. Ik vond alles er al vies uit zien en hoefde het dan al niet meer. Zo waren salami, spruitjes, aardappelen en bloemkool mijn vijand, maar op dit moment kan ik ze allemaal erg waarderen!

  15. Jessica J.

    Ik was naar het schijnt een erg gemakkelijk kind en lustte alles wel. Nu nog steeds, eigenlijk. Niet goed voor de lijn, haha! 😂

  16. Roëlla

    Ik wist dat het een slecht idee was dit artikel te lezen nu ik net weer begonnen ben met m’n dieet 😅 maar toch een leuk artikel!

  17. Lotte

    Snert! Dat moest ik ook een paar happen proberen, maar vond ik zo vies. Hoe langer ik wachtte, hoe dikker de snert werd en dat vond ik nóg viezer. Nu vind ik het heerlijk.
    Spinazie vond ik ook niet lekker, maar dat aten we ook alleen maar als mijn moeder er niet was en dan zo’n pakje a la crème uit de vriezer met plakjes gekookt ei erop. Op die manier vindt toch niemand het lekker? :p

    Ik zag je ouders gisteren nog met Chubby in de Bellingeweer. Vond het zo raar dat ik hen voor mijn gevoel kende en zij natuurlijk geen idee hebben wie ik ben, haha (woon al bijna 15 jaar niet meer in Dalfsen).

  18. Stella

    Haha, wat grappig. Dit is zooo herkenbaar! Als ik als kind iets niet lekker vond, gooide ik er ook altijd appelmoes overheen. Moet er nu niet meer aan denken!

  19. Audrey

    Wat grappig! Ik vond prei vroeger altijd heel vies, maar vind het nu helemaal top als het ergens in verwerkt is. Ook hield ik niet van rauwe tomaat, en die hap ik nu met alle plezier weg. Volgens mij zijn er nog wel een paar dingen waar ik nu niet opkom 🙂

  20. Kimberley

    Wat herkenbaar! Ik had hetzelfde met de witlof en de sauzen. Ik at nooit saus, en snapte niet waarom mensen het lekker vonden.

  21. Mariska

    Haha, grappig om te lezen! Kaas vind ik altijd goddelijk, maakt niet uit wanneer. Zelfs gorgonzola vind ik lekker tussen een pasta ofzo. Aardappelen vermijd ik het liefst wel, tenminste de gekookte.

  22. Liset

    Net zoals jij hield ik als kind niet van kaas. Ik denk dat ik pas in mijn twintiger jaren het begon te waarderen!

  23. Lauren

    Wat een leuk artikel 🙂 Ik at als kind eigenlijk alles en nu nog steeds. Er zijn natuurlijk dingen die ik minder graag eet, maar over het algemeen eet ik alles. Mayonaise at ik als kind bv niet zo graag, nu eet mijn frietjes niet meer zonder. Ik ben net als jij ook dol op kaas!

  24. Ellen

    Grappig dat je smaak zo kan veranderen. Het enige wat ik heb leren eten is rauwe tomaat, vind ik nu heerlijk. Maar zoiets al rauwe witlof blijf ik echt vies vinden, gekookt wel lekker. Als kind was ik altijd een makkelijke eter en nog steeds vind ik zoveel lekker, wil ook alles proeven. Mijn moeder kon ook heerlijk koken en dat doe ik nu ook. Mijn man noemt het vaak een restaurantwaardige maaltijd als ik gekookt heb 🙂 Jammer dat mijn kinderen dat niet altijd vinden haha, maar dat gaat vast nog goed komen.

  25. Farah

    Wat trouwens voor aardappels ook een lekkere optie is: koken in water met een snufje zout. Niet te lang, of in de magnetron voor 4 minuten. Dan een bak pakken waar je de aardappels in kan doen: olijfolie erbij, zeezout, verse rozemarijn, knoflook naar smaak, beetje paprika poeder en zwarte peper. Goed door elkaar husselen en dan heerlijk in de oven.. Ieder keer als ik het maak, kan ik daar zo van genieten.

  26. Farah

    Wat een heerlijk artikel. Ik geniet helemaal met je mee. Je schrijft zo leuk hierover, altijd trouwens.

    Ik lustte als kind geen spruitjes. Tot dat het thuis maanden geleden een keer werd gemaakt met ge­ka­ra­me­li­seer­de uien en heerlijke Marokkaanse mix kruiden (Ras el hanout) en gebakken rozijntjes erbij: heerlijk vond ik het. Met kipfilet blokken erbij.. Sindsdien eet ik het echt heel graag.

    Ik lustte ook geen courgette, kikkererwten, kalkoenvlees, witlof en tuinbonen: die ben ik inmiddels allemaal gaan waarderen. Maar linzen, komkommer (ik eet het omdat het moet) en sardines (vissoort): dat lust ik echt niet, komkommer krijg ik echt met moeite binnen. Ik eet het wel hoor, komkommer, maar alleen omdat het moet…

  27. Ellen

    Wat leuk om te lezen. Ik ging er net van uit dat jij zo een kind was dat alles lekker vond. Ik lustte vroeger heel weinig, zelfs pizza, lasagne of spaghetti bolognese at ik niet vanwege mijn hekel aan tomaat. Nu kan ik er niet genoeg van krijgen…

  28. Chantal

    Garnalen! Durfde ik vroeger echt niet te eten en is nu mijn lievelings eten. Aardappels en stampot vond ik vroeger thuis ook echt vies en nu wel oké. Wat jij zelf zegt: aardappels anders klaarmaken of andere soorten aardappels kopen (zit ook super veel verschil in smaak in!). Witlof, bloemkool en spruitjes vond ik als kind heerlijk en nu nog steeds haha.

  29. IngridB

    Pindakaas lustte ik vroeger ook helemaal niet. Terwijl ik het nu juist heerlijk vind. Hetzelfde geldt voor kaas, kaasplankjes heb ik nu ook graag als dessert. Witlof is nog steeds geen favoriet bij mij. Alleen verwerkt als salade (rauw). Spruitjes waren vroeger geen vrienden van me en dat is ook zo gebleven. 😉
    Gekookte aardappelen vind ik tegenwoordig erg lekker. Ik eet ze niet elke dag dat scheelt.
    Leuk artikel!!

  30. Ingrid

    Ik hield echt niet van tuinbonen, die at ik laatst en vond ik eigenlijk niet meer smerig. Verder hield ik nooit van maïs en doperwtjes en worteltjes uit een potje, maar dat is nooit veranderd. Bietjes en rode kool vond ik ook nooit lekker, maar nu prima. Vlees en vis daarentegen at ik als kind wel, maar nu al jaren niet meer.

  31. Jessie

    Haha, heel herkenbaar inderdaad. Bij mij ging het vooral om groenten die ik niet lekker vond. Spruitjes, witlof, champignons, bloemkool… ik zat vaak kokhalzend aan tafel. Voornamelijk omdat mijn moeder de meeste groente (tot smurrie) kookte – sorry mam. Toen ik op mezelf ging wonen, ging ik experimenteren met grillen en bakken in de oven. En wat bleek? Die gehate groenten bleken eigenlijk heel erg lekker, zeker met de juiste kruiden en specerijen erbij. Spruitjes behoren nu tot een van mijn lievelingsgroenten!

  32. Femke

    Grappig én herkenbaar. Vroeger lustte ik niet zo heel veel en als je dan kijkt wat ik nu allemaal graag eet, dan had je dat zo’n 15 jaar geleden nooit kunnen bedenken. Op een aantal groentes ben ik nog steeds niet dol, net zoals je mij echt niet blij maakt met sauzen. Alhoewel ik een lekkere saus bij vees of vis tegenwoordig best wel kan waarderen, maar komt niet aan met mayo, curry, ketchup, knoflooksaus etc. Alleen vind ik het totaal niet erg dat ik veel sauzen niet lekker vind.

  33. Tineke

    Wat grappig dat je het nu allemaal wel lust. Ik hoefde nooit spruitjes, maar dit is nu een van mijn favoriete groenten. Het is inderdaad maar net hoe het wordt klaargemaakt.
    Lies