Waarom Pu Luong?
Pu Luong ligt in een natuurreservaat dat bekendstaat om zijn spectaculaire rijstterrassen en traditionele dorpen. Het gebied wordt bewoond door de Thai-minderheid, die hier al generaties lang leeft. De rijstvelden veranderen met de seizoenen mee: in de lente en zomer zijn ze frisgroen, terwijl ze in de oogsttijd goudgeel kleuren. Wij verbleven in een ecolodge met uitzicht op de vallei en hebben prachtige wandelingen gemaakt door kleine dorpjes en langs indrukwekkende landschappen. Wat ons vooral aantrok, is dat Pu Luong wat minder toeristisch is en een veel rustigere sfeer biedt dan bijvoorbeeld Sapa. Het is de perfecte bestemming als je van wandelen, natuur en lokale cultuur houdt.
Over deze plek
Pu Luong ligt in het Ba Thuoc-district en maakt deel uit van een beschermd natuurreservaat. In dit gebied vind je veel rijstterrassen, schilderachtige valleien en beboste bergen. Wat Pu Luong bijzonder maakt, is de rust en het gebrek aan massatoerisme, waardoor we echt het gevoel hadden een stukje authentiek Vietnam te ervaren. We kozen daarom ook voor Pu Luong, omdat we online veel lazen over het massatoerisme in bijvoorbeeld Sapa. De dorpen hier worden vooral bewoond door de White Thai-minderheid, die nog op traditionele wijze leeft en rijstvelden met watermolens bevloeit.
Wij verbleven in het Bocbandi Retreat, een ecolodge in Ba Thuoc met uitzicht over de vallei. De lodge is prachtig geïntegreerd in de natuur en biedt ruime bungalows met grote ramen en een adembenemend uitzicht op de rijstvelden en bergen. We genoten van de stilte, de warme gastvrijheid en de lokale maaltijden.
Vanaf Hanoi gingen we met een VIP Limousine busje naar Pu Luong. Deze busjes kan je overal boeken, bij lokale reisbureautjes (die vind je overal wel in Hanoi), of via het hotel. Wij deden het via het hotel. Wij werden opgehaald bij ons hotel en werden bij ons nieuwe hotel afgezet. We betaalden hiervoor in totaal een miljoen dong, want ongeveer €40 is. We deelden ons busje met een vriendengroepje uit Hanoi die naar hetzelfde hotel gingen. Het was comfortabel en heel relaxed om zo te reizen.
Bocbandi Retreat
We verbleven dus bij Bocbandi retreat, een klein resort met allemaal huisjes. Het was een fijne plek, rustig en schoon, en met geweldig uitzicht.
Het hotel heeft een heel mooie infinity pool, die we niet gebruikt hebben omdat het niet heel warm was, maar het ziet er wel mooi uit.
Ons huisje. Het was ruim en schoon.
Het uitzicht vanaf ons balkon. Is toch niet normaal?
Ik heb hier heel veel zitten tekenen en lezen. Dat is ook wel de reden dat we hier kwamen, voor de rust en ontspanning. Even geen hectiek van de stad, geen FOMO, gewoon chillen. En een beetje de omgeving verkennen.
En yoga doen.
Don Village
Vanuit ons hotel wandelden we naar Don Village, een klein dorp op ongeveer 40 minuten lopen midden in de rijstvelden van Pu Luong. Het pad ernaartoe kronkelde langs bamboebossen en beekjes, met af en toe het geluid van een waterbuffel of een kraaiende haan in de verte. En we kwamen héél veel schattige hondjes tegen.
Don Village zelf is eenvoudig en levendig tegelijk. De traditionele huizen staan op houten palen, een slimme manier om ze koel te houden in de hitte. Op de veranda’s zaten vrouwen te weven, terwijl kinderen op blote voeten door het dorp renden of aan het spelen waren. Langs de rand van de velden zagen we bamboewatermolens die langzaam draaiden en het water naar de rijstvelden leidden – een systeem dat hier al generaties lang werkt.
We dronken koffie in een klein lokaal cafeetje met uitzicht op de vallei. Waar we, hoe kan het ook anders in Vietnam, waanzinnig lekkere koffie dronken. Wat ons opviel was dat iedereen bezig was: werken op het veld, koken of repareren.
De traditionele huizen
Dit tentje heet Coffee View en je snapt waarom.
Onderweg kwamen we een spa tegen waar we allebei ons haar lieten wassen en een hoofdmassage kregen.
We zijn twee keer tijdens ons verblijf naar Don Village gewandeld en dat vonden we zó leuk. Het is erg bijzonder om zo vanaf de zijlijn de levens van de mensen hier te aanschouwen, gewoon door er even doorheen te wandelen.
En verder
Elke keer als we een wandelingetje gingen maken, werden we getrakteerd op dit soort uitzichten.
Kijk deze kitten.
En ook hier: overal echt heel goed eten.
Snacks halen bij de ‘supermarkt’. Waar we even je schoenen uit moet doen als je naar binnen wil.
Mini banaantjes! Deze zijn zóveel zoeter en qua structuur een beetje jelly.
Doan Market
In een hoek zaten oude vrouwtjes op kleine krukjes noedels te eten, terwijl naast hen zakjes met gedroogde kruiden en specerijen werden verkocht. De geuren van vers gebakken snacks, bouillon en gebraden vlees hingen in de lucht. Op een tafeltje lagen gebakken rijstballen en zoete kleefrijst die ze zorgvuldig in bananenbladeren hadden gewikkeld. Tussen al die bedrijvigheid vielen we nauwelijks op, maar af en toe kregen we een nieuwsgierige blik of een vriendelijk knikje. Het was intens en chaotisch, maar ook fascinerend – een laatste glimp van het dagelijkse leven in dit gebied voordat we verder reisden.
We vonden het heel leuk om Pu Luong ervaren te hebben. Het was er rustig, relaxed, en we hadden het idee dat we een beetje een kijkje hebben gekregen in het leven hier. Er was niet zoveel te beleven, maar dat was voor ons juist het punt. Even chillen en relaxen. En dat is gelukt!
Hierna vertrekken we naar Ninh Binh, met een tussenstop van twee nachten bij nationaal park (jungle) Cuc Phuong. Dat was nogal raar… Ik deel het snel met je!