Eethoogtepunten in Japan

We hebben tijdens onze reis twee keer ‘chic’ gegeten en onze eerste keer was na onze eerste volle dag in Tokio. Ik had een tafeltje gereserveerd bij Koryu in Kioto, een goed sushirestaurant. We gingen voor een ‘omakase’ menu, oftewel een menu dat de chef voor je kiest.

Het was een geweldige beleving om aan de bar te zitten en de sushichefs voor ons aan het werk te zien. Alles werd voor onze neus klaargemaakt en dat was echt een theatershow op zich. Het was een klein restaurant met ongeveer twaalf plekjes aan de bar, dus het was heel knus.

Sushi ‘ken’ ik vooral van de all you can eat restaurants in Nederland en natuurlijk de thuisbezorgde variant, dit was toch wel even wat anders. De vis smolt op mijn tong, de rijst was lauw en zacht en licht plakkerig, de smaken waren ingetogen en subtiel en het was eigenlijk allemaal heel eenvoudig, maar dan met héle goede ingrediënten (en skills van de chefs). Niet alles vonden we lekker (zo zijn we geen fan van zee-egel en krabscharen), maar het was wel interessant om alles te proeven.

Je vindt hier een video van dit diner.

Deze spot had ik opgeslagen omdat ik het op Instagram voorbij zag komen. Azuki to Kouri is een dessertrestaurant met maar een stuk of acht plekjes. We zijn erheen gelopen en helaas was er geen plek, maar konden we wel voor een paar uur later reserveren. Dat deden en we en dit was ge-wel-dig. Ik had nog nooit kakigori gehad en jij denkt vast ook ‘kak-wattes?’ – het is schaafijs. Best een bekend Japans dessert blijkbaar, maar hier maken ze er wel een heel spektakel van. Tussen de lagen schaafijs zat namelijk allemaal lekker zoals gezoete azukibonen, mochi en merengue en dat zat er ook bovenop. Het schaafijs smelt snel in je mond en die andere ingrediënten blijven dan ‘over’ en al die verschillende texturen maken het echt fantastisch. Dit was een van mijn favoriete desserts van de hele reis.

Je vindt hier een video over ons bezoek aan Azuki to Kouri.

Hier was ik zó benieuwd naar, een toetje dat Melon Pan heet. Melon Pan is een knapperig, zoet, luchtig broodje. Het heeft niks met meloen te maken en er zit ook geen meloen in, maar het heet zo omdat het eruit ziet als een meloen. Je kan het ‘zo’ eten, en je kan er ook voor kiezen om er ijs op te laten doen. Dat kan ik je van harte aanraden, want de combinatie van het (nog warme) knapperige brood met het zachte koude softijs is als een warme knuffel op een koude winterdag. Wij aten hem bij Sakura in Asakusa en het was hemels.

Je vindt hier een filmpje waarin ik de Melon Pan laat zien.

Ook dit gerecht spotte ik op Instagram en het halfuurtje dat we hiervoor in de rij hebben gestaan was het totáál waard. Ik houd erg van matcha (groene thee) dus een matcha tiramisu sprak me erg aan. En het was… de beste tiramisu die ik ooit heb gegeten. Jep, beter dan alle Italiaanse tiramisu die ik ooit geproefd heb. Het was súper romig, súper zacht, met dat heerlijke laagje matcha bovenop.

Maccha House zit op twee plekken in Kioto.

Je vindt hier mijn filmpje van deze tiramisu.

Het eten waar we het langst voor in de rij hebben gestaan, een uur, voor deze fluffy pancakes. Het was het zó waard. Ik had nog nooit zulke fluffy pancakes gegeten, dus ik was superbenieuwd. En oh man. De textuur is héérlijk, zo zacht, fluffy, romig. Ik had een matcha creme brulee variant genomen, dus er zit een soort matcha saus op met een knapperig gebrand laagje. En daarbij zitten knapperige kruimels én softijs. Echt heel anders dan andere pancakes die ik geproefd heb.

Je kan hier een video zien van deze pancakes.

Ook iets waar ik erg benieuwd naar was en wat ik al bij een paar konbini en in wat winkels had gezien: fruit sando! Dit is een wit broodje met fruit en slagroom. Klinkt wat raar, dus ik wilde het proeven. We belandden bij een erg sfeervol koffietentje in Kioto waar ze het op de kaart hadden staan en we bestelden het natuurlijk meteen. We hadden een variant met kaki en appel en dit vond ik erg lekker. Het is een beetje als een slagroomtaartje, maar dan béter. Er zitten zulke lekkere grote stukken vers fruit in, echt heerlijk. Later heb ik nog meerdere fruit sando gegeten, vooral van konbini (convenience stores) en die waren ook hartstikke lekker en zeker de moeite waard.

Je kan hier een video zien van deze fruit sando.

We hebben uiteraard meerdere keren ramen (noedelsoep) gegeten tijdens onze maand in Japan en deze noodles staan met stip op nummer één. Ik houd heel erg van tsukemen noedels, dit zijn ‘dipping’ noedels. Je krijgt dan een kom met de soep en een kom met de noedels apart, die dip je vervolgens in de soep om op te eten. Wat er aan soep over is, kan je vervolgens opdrinken. Onze lunch bij Nandattei was nogal geweldig, met een enorm smaakvolle bouillon, vet goede toppings en het was erg lekker om aan de keuken te zitten zodat we de chefs aan het werk konden zien. Hele dikke tip als je van ramen houdt.

We sloten onze reis af met nog een chic diner in Osaka. Willem vond restaurant Kyubey op Reddit en ik besloot te reserveren. Ook hier zaten we aan een bar met zo’n tien andere mensen, met onze neus bovenop de werkende chefs. Heel bijzonder was het. We kregen iets van tien of twaalf gerechtjes, waarvan sommige dingen eenvoudig waren zoals sashimi, en ook hele opgemaakte bordjes. Heel mooie smaakcombinaties, héél erg lekker en verrassend en soms ook wel wat uitdagend. Zo kregen we ‘hom’, sperma van een mannetjesvis, gefrituurd… Hier waren we niet zo weg van, maar goed, zo proef je nog eens wat nieuws… 😉

Je kan hier een video van dit diner zien.

Absoluut niet Japans, maar wel waanzinnig goed: de ricotta hotcakes bij Bills in Osaka. Bills is een Australische keten en zit op meerdere plekken in Japan. En deze pancakes… Fluffy, rijk, veel smaak, en dan met banaan en boter en ahornsiroop… Hmmm.

Helemaal ondersteboven was ik van dit ijs. Ik had hier en daar al een erg lekker ijsje gehad tot ik eens op ging letten uit wat voor machine het kwam. Er stond ‘nissei’ op en dat ging ik Googelen. Blijkt ‘cremia’ ijs van Nissei een enorm ding in Japan te zijn en vanaf dat moment zijn we erop gaan letten. Op heel veel plekken kan je dit krijgen, op héél lekkere knapperige hoorntjes. Vooral de vanille variant vond ik erg lekker, dit smaakt zó romig en zacht en melkachtig, niet normaal. Zeker iets om naar uit te kijken als je eens naar Japan gaat.

Okonimiyaki hebben we zowel in Hiroshima als in Osaka een paar keer gegeten en oh wat is dat toch een lekker gerecht. Okonomiyaki betekent letterlijk ‘wat je wilt gebakken’ en het is een soort dikke pannenkoek van een beslag met daarin groenten en (als je wilt) vlees of vis. In Osaka wordt alles met elkaar tot een beslag gemengd, terwijl ze de okonomiyaki in Hiroshima in laagjes opbouwen en niet alles mengen. Mijn favoriet was de Osaka-stijl en die hebben we enorm lekker gegeten bij Okonomi-yukari. Leuk: de bakplaat zit voor je in de tafel en de okonomiyaki wordt voor je neus gebakken. Leuk om te zien en zó heerlijk.

Je kan hier een video zien van deze maaltijd.