Waarin ik ben veranderd, sinds ik moeder ben

Deze zag ik zelf niet aankomen haha. Ik geef toe, ik ben best een materialistisch persoon. Ik geniet van mooie dingen, heb de kasten graag vol met mooie kleding en wil wonen in een huis dat mijn persoonlijkheid reflecteert. Maar sinds Novae er is, boeit dat me oprecht allemaal (wat) minder. Ik hoef niet perse een nieuwe eettafel meer, deze is ook prima. Ik hoef ook niet meer zo nodig te sparen voor die uitbouw, we redden ons zo ook. Ik koop ook minder kleding merk ik. Ik kan iets zien wat ik leuk vind en er iets gemakkelijker weer bij weg lopen, waar ik eerst het gelijk mee nam. Hiervoor zaten we ook wel eens te speuren naar grotere huizen maar nee, ik wil liever die lagere maandlasten. Ik geef er namelijk niet minder geld om uit, want ik geef des te meer uit aan ervaringen (en dure dingen om mee te ervaren zoals een bakfiets). We hebben dit jaar drie grotere vakanties gehad en zijn ook twee keer een weekend weg geweest. En het jaar is nog niet om, ik plan zo weer iets. Bovendien eten en drinken we veel buiten de deur. Daar genieten we alle drie enorm van en ik geef het hier nu veel liever aan uit* en vind het elke euro waard.

*En ja we zijn ook verstandig; sparen, beleggen blabla haha

Ik weet dat ik er ook niet van moet wegkijken, maar ik kan het gewoon echt allemaal niet meer zo goed aan. Nieuwsberichten, maar ook fictieve dingen of zelfs kinderen op straat waarvan ik denk dat ze ‘zielig’ zijn om iets. Op vakantie zagen we laat in de avond een klein kindje rillen van de kou en moeheid en die ouders zaten daar maar te zuipen. Daar werd ik helemaal verdrietig van, had het kind bijna ontvoert haha. De gedachtes die ik kan hebben, over de nare, nare, nare dingen die sommige nare, nare, nare mensen kinderen aan doen. Mishandeling. Misbruik. Ik kan de gedachtes er niet eens meer hebben, zo draait het mijn maag om en in een knoop. Dat deed het natuurlijk al, maar nu blijft het hangen.

Dit klinkt vet lullig haha. Ik heb nog steeds heel veel behoefte aan vriendschappen, echt totaal. Maar, waar ik voorheen iemand elke twee weken wilde zien vind ik het nu prima om diegene dan eens per maand te zien bijvoorbeeld. Mijn hart is gewoon meer gevuld met iemand anders die er eerst nog niet was, en daardoor is die behoefte (en tijd) er minder. Ik zou echter echt niet zonder kunnen hoor, ik vind het heel fijn om ook die tijd voor mezelf te hebben en om gesprekken met vriendinnen te voeren. Een gesprek met een vriendin is toch altijd anders dan met je man.
Mijn week is minder ‘alleen’ als dat hij daarvoor was ook. Ik werk vrijwel alleen maar vanuit huis dus vroeger moest ik er echt uit om die interactie te hebben. Nu is Novae hier ook thuis op veel momenten omdat mijn moeder hier oppast, en Luuk een dag minder werkt en dan ook met haar hier is. Ik heb dus door de week heen ook gewoon (logisch) veel meer interactie dan hiervoor en daardoor zit ik denk ik ook eerder ‘vol’.

Ik vind het zo geweldig om de hele wereld opnieuw te mogen ontdekken met Novae. Dieren, geuren, smaken, mensen, plekken. Echt heerlijk om haar reacties te zien, om haar nieuwe dingen te laten zien en dit samen te ontdekken. Ik geniet nu veel meer van kleine dingen, van kleine momenten. Ik kan door Novae ook beter in het moment zijn, mijn telefoon aan de kant gooien (kan ook niet anders haha) en gewoon het leven ervaren hoe deze er nu is. Al die leuke vooruitzichten die we nog hebben, al die ontdekkingen die ze door mag gaan maken, die gedachte alleen al maakt me gelukkig.