Penvriendinnen

Mijn vriendin Jorien heb je weleens voorbij zien komen als je me hier of op social media volgt. Onze vriendschap, die inmiddels al achttien jaar duurt, startte als een penvriendschap. Jorien plaatst een oproepje in de NCRV-gids, waar ik op reageerde. ‘Gefeliciteerd! Je bent mijn nieuwe vriendin!’

Leestijd

'Gefeliciteerd! Jij wordt mijn nieuwe penvriendin!'

Als meisje van negen was ik altijd aan het schrijven. Altijd had ik een pen of potlood in mijn hand en als er ergens een stuk papier lag, schreef ik het vol. Mijn ouders hadden een winkel en ik heb weleens een hele kassarol volgeklad met verhaaltjes. Ik schreef verhaaltjes, brieven aan familieleden (met steevast onderaan de brief de vraag: SCHRIJF JE TERUG?) en hele dagboeken vol. Nog steeds vind ik het fijn om met een pen woorden op papier te zetten. Het maakt mijn hoofd leeg, ik krijg mijn gedachten op een rijtje en het lucht op. Als meisje van negen vond ik dat blijkbaar ook al.

Wij hadden thuis de NCRV-gids. Een televisiegids. Achterin die gids was altijd een kinderpagina, met brieven van kinderen, tekeningen, mopjes en puzzeltjes. Daarin stonden altijd oproepje voor penvriend(innet)jes. Dat was destijds blijkbaar een ding, want het was vaste prik in die NCRV-gids. Op een dag stond er een oproepje in van ene Jorien uit Hardenberg. Een jaar jonger dan ik, en: ze woonde in de buurt. Ik weet nog dat ik dat een voorwaarde vond voor een penvriendin, want ik wilde haar natuurlijk wel kunnen ontmoeten zodat we échte vriendinnen konden worden. Klinkt best creepy, vind ik nu.

‘Ik klom in de pen’ (zoals je dat toen zogenaamd grappig zei) en ik schreef een brief naar die Jorien uit Hardenberg. Wat deed ik er mijn best op. Ik schreef zo netjes als ik kon, op mooi briefpapier (dat was toen ook een ding), met een fijne pen. Een paar weken later kreeg ik een brief van Jorien, met het heuglijke nieuws. ‘Gefeliciteerd! Jij wordt mijn nieuwe penvriendin!’

Lief & leed

Onze penvriendschap was bezegeld. Er waren geen regels, alleen dat we elkaar om en om een brief stuurden. We stelden elkaar tientallen vragen, stuurden foto’s heen en weer (met het verzoek om ze terug te sturen), vertelden elkaar over onze dagen, over school, over de jongens waar we verliefd op waren, over de bands waar we de liedjes van meezongen. Nu terugkijkend was Jorien al die jaren een hele stabiele factor in mijn leven. Altijd kon ik Jorien brieven schrijven en altijd kreeg ik een brief terug. We deelden veel met elkaar en leerden op papier elkaars levens kennen.

Daar kwam het moment van de eerste keer bellen. We hebben in de jaren daarna wat afgebeld, ik weet zelfs Joriens huistelefoonnummer nog (terwijl ze daar natuurlijk al jaren niet meer woont). Vanzelfsprekend was de eerste ontmoeting. Bij ons thuis, de ouders van Jorien kwamen mee: koffie drinken met mijn ouders. Daar ontstond de vriendschap. Ook tussen onze ouders, die elkaar door onze afspraakjes regelmatig zagen. Het klikte gewoon meteen en als vanzelf speelden we met elkaar. Ik weet nog goed dat we die eerste keer gingen blikgooien in de tuin. Vergeet niet dat we negen waren.

 

Ondanks dat we elkaar met enige regelmaat bezochten, bleven de brieven niet uit. We schreven elkaar steevast om de paar weken. We deelden lief en leed, van de schoolmusical en het overgaan naar de middelbare school, de tussenuren werden gevuld met het schrijven van brieven. Ik schreef hele collegeblokken vol aan Jorien, ze was eigenlijk mijn dagboek. Niet dat we alleen maar dramatische levensverhalen deelden, hoor. Het ging vooral over de dagelijkse gang van zaken en alle dingen die we meemaakten.

Beiden hebben we een doos vol brieven van elkaar, verspreid over ongeveer acht jaar. Ik heb de doos met brieven er laatst weer eens bijgepakt en ook Jorien haalde de brieven van mij van zolder. Het is zó leuk om terug te lezen waar we het over hadden, wat ons bezighield, hoe onbevangen we van alles aan elkaar vertelden en hoe onze levens er toen uitzagen.

Overlap

We zijn nu 18 jaar verder, en brieven schrijven doen we nog heel sporadisch. Ik pakte laatst weer pen en papier na de uitvaart van Jorien haar moeder. Van alles wilde ik tegen haar zeggen, maar via WhatsApp of mail kreeg ik het er niet uit. In een brief rolden de woorden uit mijn hoofd en deelde ik met haar wat voor fijn mens haar moeder was en hoe ze tijdens een logeerpartijtje ontzettend lief was toen ik met verschrikkelijke heimwee ’s nachts naast haar bed stond. In een brief kon ik onder woorden brengen wat met mijn stem of een toetsenbord niet lukte, zoals dat eigenlijk altijd al was geweest. Ik schrijf nog steeds het liefst met pen op papier. Als ik écht iets uit mijn hoofd wil krijgen, lukt dat op papier steevast beter dan met een toetsenbord.

Bijzonder is dat we na de middelbare school allebei Journalistiek zijn gaan studeren op het Windesheim in Zwolle. We zaten niet bij elkaar in de klas, maar wel in hetzelfde jaar. Daardoor zagen we elkaar vaker dan voorheen. Jorien ging haar creativiteit en ambitie achterna en werkt nu heel succesvol als DJ bij 3FM. Ook ik ging voor mijn passie en ging bloggen. Allebei hebben we van taal ons beroep gemaakt, en dat is ooit begonnen met die eerste brief naar elkaar.

(Pen)vriendinnen

Na achttien jaar zijn we geen penvriendinnen meer, maar gewoon vriendinnen. Ik vind het heel bijzonder hoe een oproepje in zo’n televisiegids kan leiden tot zo’n langdurende vriendschap. Hoe speciaal is het dat we uiteindelijk voor dezelfde opleiding kozen, allebei in de media belandden en van taal en communiceren ons werk hebben gemaakt? Misschien ook wel helemaal niet zo speciaal als je bedenkt dat we beide als negenjarige meisjes al zó gek waren op schrijven en dit door onze penvriendschap ook heel regelmatig deden.

De communicatie via brieven is er dus niet meer echt, maar we hebben veel contact en zien elkaar regelmatig. Soms zien we elkaar eventjes niet, maar als we elkaar dan weer zien is het alsof we elkaar gisteren nog spraken.

Wat ben ik dankbaar voor dat ene oproepje en die ene brief in 1999.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

46 reacties
  1. Desiré

    Wat een bijzonder verhaal! Ik heb zelf vroeger ook wel eens een penvriendin gehad maar dat is na een tijdje dan toch verwaterd. Ik weet ook niet meer van wiens kant dat afkwam, het gebeurde gewoon denk ik. Fijn dat jij er zo’n leuke vriendschap aan hebt overgehouden! Hopelijk kunnen jullie hier beiden nog jarenlang van genieten 🙂

  2. Charlotte

    Ah wat leuk om zoiets te lezen! Wat een bijzonder verhaal. Ik ben zelf niet iemand die heel goed is in het onderhouden van vriendschappen, vriendinnetjes van de basisschool en middelbare school spreek ik eigenlijk nauwelijks meer. Er zijn echter een paar vrienden en vriendinnen (een stuk of 3) die nog wel ieder jaar een kerstkaart krijgen, en als ik die zie dan ik alles ook direct weer als vanouds. Dit jaar wil ik een goede vriendin opzoeken die naar Zwitserland is verhuisd 🙂

  3. Milou

    Wat een ontzettend bijzonder en lief verhaal. Mooi om zo’n lange vriendschap te hebben opgebouwd.

  4. Pam

    Wat een lief en artikel en mooi verhaal!

  5. Peggy

    Wat een leuk artikel! En wat tof dat jullie elkaar nog steeds af en toe zien, hoe bijzonder is dat?! Ik had vroeger ook twee penvriendinnen. Een meisje had ik leren kennen tijdens een vakantie in Spanje. En aangezien zij in België woonde en ik in Nederland, besloten we om gezellig elkaar brieven te gaan schrijven. En die andere penvriendin was het nichtje van mijn buurman.

    Ik vond het altijd ontzettend leuk om de brieven te schrijven en nog veel leuker om ze te ontvangen en weer allerlei nieuwe verhalen te lezen. Met 1 penvriendin heb ik zelfs ‘geheimtaal’ ontwikkeld. Haha, waarschijnlijk super makkelijk te ontrafelen, maar oh zo leuk om te bedenken en uit te voeren.

    Penvriendinnen…alleen al de term brengt mij in een nostalgische bui.

    Nogmaals een heel leuk artikel Cynthia!

    Liefs, Peggy ?.

  6. Hester

    Wat een lief verhaal!!

  7. Denise

    Hier word ik blij van♡

  8. Marjoleine

    Wat tof om te lezen en wat geweldig dat het is uitgegroeid tot zo’n hechte vriendschap!

  9. Iris

    Wat een super leuk artikel! En bijzonder dat jullie nog steeds vriendinnen zijn! Erg herkenbaar voor mij, ik heb destijds na een oproepje in de Tina echt iets van 100 brieven gehad en ook 2 penvriendinnen gehad waarmee ik steevast schreef. Heerlijke tijd, zeker nu alles tegenwoordig zo kort & snel is via social media en Whatsapp. Een brief is persoonlijker en geeft je meer ruimte om goed te uiten wat je wilt zeggen 🙂

  10. iliana

    Allemachtig, wat een prachtig, liefdevol en gevoelig artikel heb jij geschreven Cynthia ❤️ Ik schiet er vol van ☺️

  11. Veer

    Mooi artikel met warme woorden!

  12. Suzanne

    Oh wat heerlijk om te lezen en te zien, wat bijzonder dat jullie nog steeds contact hebben! En zo leuk hoe dat vroeger ging, ik herken het helemaal. Ik was ook altijd aan het schrijven en hield alle oproepjes in tijdschriften in de gaten en, maar dat was vast voor jouw tijd teletekst pagina nummer 346 😀 voor oproepjes voor penvrienden en ruilvrienden, want er werd naast geschreven ook geruild! Stickers, songteksten, uitgeknipte plaatjes van sterren… Heerlijk die tijd.

  13. Kirsten

    Wat een onwijs leuk en origineel artikel zeg. Leuk om het ontstaan van een vriendschap te lezen, zeker op zo originele wijze!

  14. Audrey

    Wat een leuk verhaal! Ik wilde vroeger ook altijd een penvriendin, maar dat is nooit echt gelukt, haha. Echt tof hoe het zich bij jullie heeft ontwikkeld.

  15. Claudia

    Super leuk! Zouden kinderen van nu eigenlijk ook moeten doen.. (doen ze dat eigenlijk?). Ik kan me zelf nog herinneren dat ik een penvriendin had uit de VS, maar dat hield na 2 of 3 brieven alweer op. Misschien had ik toch ook net als jij een voorwaarde moeten stellen om met iemand te schrijven die in de buurt woonde!
    Ook echt toeval (?) dat ze jou had uitgekozen uit de 13 ‘kandidaten’ ?! Haha.

  16. Vera

    Wat een bijzonder en mooi verhaal, ik krijg er gewoon kippenvel van! Ik luister Jorien wel eens op 3fm inderdaad, denk ook altijd ‘Hey dat is de penvriendin van Cynthia’ als ik haar hoor, haha.

  17. Sandy

    Wat ontzettend leuk om te lezen allemaal! Zelf heb ik ook heel lang een penvriendin gehad: een meisje uit Japan. Helaas is dat na een aantal jaren wel gestopt maar we spreken elkaar nog een heel enkele keer online. Momenteel ben ik zelf op zoek naar een nieuwe penvriend(in), hoop er eentje ergens in Scandinavië te kunnen vinden. Mochten er hier mensen zijn die ook op zoek zijn naar een penvriendin of gewoon een maatje, op mijn blog staan een heel aantal oproepjes voor pencontact, zie link. Ik vind het heerlijk om te zien dat, ondanks de digitalisering, het hele penvriendinnen concept weer helemaal opleeft <3

  18. Linda

    Wat een prachtig artikel! Ik werd er serieus door geraakt, zo mooi geschreven.
    Ik vind het zo bijzonder wat pen en papier met je kunnen doen, het blijft altijd anders dan typen. Ik heb vroeger best veel penvriendinnen gehad, allemaal verschillende, maar slechts met één heb ik veel langer geschreven dan met de andere. Ik ontmoette haar een keer in het zwembad bij ons in de buurt, haha. Zij woonde iets van 2 uur rijden verder, maar we zijn met elkaar naar de camping geweest, gingen bij elkaar logeren en schreven inderdaad heel wat af… Jammer eigenlijk dat het nu niet meer zo is.
    Ik wist niet hoe je Jorien had ontmoet eigenlijk, echt een leuk verhaal!

  19. Gerda

    Wat een mooi geschreven en ontroerend stukje om de week goed mee te beginnen! Fijn zo’n lange en bijzondere vriendschap.

  20. Minka

    Ach wat een mooi verhaal en zo dierbaar, wens jullie nog vele bijzondere momenten toe. <3

  21. Valerie

    Wat leuk dat jullie vriendschap al zo lang bestaat! Toevallig kreeg ik laatst van een basisschool vriendinnetje een foto van een stuk tekst uit haar agenda. Het ging nergens over destijds maar we schreven braaf in elkaars agenda.

    En ik vind het heel herkenbaar wat je zegt over schrijven op papier om je hoofd leeg te maken. De laatste tijd schrijf ik ook weer in een soort dagboek, gewoon om dingen uit mijn hoofd te krijgen en dat is heel fijn.

    Dat jullie nog maar lang vriendinnen mogen zijn!

  22. Ivy

    Ik luister altijd graag naar Jorien op de radio! Gezellige meid. Wat gaaf dat jullie al zo’n lange vriendschap hebben!

  23. Anna

    Wat leuk! Ik heb ook al jaren een penvriendin die nu toevallig hetzelfde studeert als ik, ze zit alleen een jaar onder me. Ondanks alles blijven we elkaar schrijven, zelfs als er soms heel lang tussen onze brieven zit.
    Leuke tip is dat veel boekhandels nog heel mooi briefpapier hebben liggen in de Becking&Blitz-molen!

  24. Maaike

    Wat een prachtig verhaal!!

  25. Jessica J.

    Geweldig om te lezen! Ik heb vroeger ook penvriendinnen gehad, maar met hen heb ik helaas geen contact meer. Ik moet wel zeggen dat ik het destijds supertof vond.

  26. femketje

    Wat een speciaal verhaal Cynthia! Mooi om te lezen dat vriendschappen zo kunnen lopen. Zelf heb ik een erg klein groepje echte vrienden en woont mijn beste vriendin die ik sinds 2002 ken alweer een aantal jaar in Duitsland. Daardoor is het contact wel veel minder geworden maar als er contact is is het nog steeds als toen in de brugklas op de middelbare school in 2002 🙂

  27. Rosemarijn

    Wat een leuk en bijzonder verhaal. En wat fijn dat jullie nog vriendinnen zijn, na zo lang. Mijn beste vriendin en ik hebben het andersom meegemaakt. Na bij elkaar op de middelbare school te hebben gezeten en letterlijk alles altijd konden delen met elkaar op whatsapp/ in het echt/ in mailtjes, gingen we allebei in een andere stad studeren. Toen hebben we besloten: naast dagelijks contact op whatsapp etc., gaan we brieven schrijven, elke maand elkaar één brief. En dat hebben we gedaan en houden we nu al 4 jaar vol. Inmiddels heb ik dus bijna 50 brieven van haar ontvangen en het is zo leuk en bijzonder een brief te krijgen (juist nu, in deze tijd!). Dat iemand echt de tijd voor je neemt en dat je praat (schrijft) over ‘diepere zaken’ dan alleen het alledaagse. Dus ik snap je voorliefde voor penvriendinnen.

  28. Eline

    Wat tof om op die manier al zo lang met elkaar bevriend te zijn!

    Ook heel fijn dat je mooie herinneringen aan haar moeder kon delen. Mijn moeder is een paar jaar geleden overleden, en ik vind het nog steeds heel prettig wanneer mensen mijn herinneringen aan haar levend houden, en me verhalen vertellen die ik soms al lang weer vergeten ben. Dat maakt zo’n lange vriendschap ook weer extra bijzonder en waardevol!

    Liefs, Eline

  29. Danielle

    Wat een fijn artikel om de week mee te beginnen, leuk dat je het verhaal achter deze bijzondere vriendschap met ons deelt <3

  30. Jenny

    Wat een mooi stuk! En wat herkenbaar al die ‘oldskool’ dingen zoals briefpapier enzo?

    Mijn vader had laatst ook twee briefjes van mij mee. Na de scheiding van mijn ouders (ik was toen 5), kon ik me ook beter uiten op papier. Al blijf ik zulke briefjes lastig vinden. Voel dan toch vaak de pijn van toen. Wel schreef mijn vader elke week kaartjes, dus daar heb ik ook een schoenendoos van vol.

  31. Kim

    Wat een bijzonder verhaal!
    Ik weet nog dat ik vroeger (ik ben 29) in de Tina bijvoorbeeld ook dat soort oproepjes zag, maar ik zag er nooit wat tussen staan.

    Maar echt heel bijzonder dat je op zo’n manier een lieve vriendin aan over hebt gehouden.

  32. Martine

    Wat een prachtig verhaal! Zo mooi hoe dingen kunnen lopen en mensen bij elkaar kunnen brengen.
    Het verhaal raakt me echt. Dankjewel voor het delen! X

  33. rachel

    wat onwijs waardevol en leuk dit cynth!! ik heb ook een hele tijd een pen vriendin gehad en vond dat super 😀

  34. Susanne

    Wat een lieve post! Op een bepaald moment werd ik even heel emotioneel, pfoe… Prachtig dat inderdaad door een simpel oproepje zo’n mooie vriendschap kan ontstaan. Ik heb zelf nooit een penvriendin gehad, maar wel vriendinnetjes online ontmoet waar ik regelmatig een kaartje naartoe stuur (en er eentje terug krijg) en een heel lief vriendinnetje uit Italië die me zo’n 2 keer per jaar een echte brief stuurt. Denk dat ik maar wat vaker brieven ga sturen ipv lange appjes, want een envelop in de brievenbus is toch eigenlijk stukken leuker dan een melding op je telefoon!

  35. Nena

    Haha geweldig ook die slaapkamer! Ik had ook zo’n rieten ladekastje naast mijn bed en foto’s en posters ophangen. Moet je die afgestylde tienerkamers van nu eens zien…..

  36. Aukje

    Kippenvel!!!
    Wat een mooi stukje heb je geschreven Cynthia. Love it.
    En wat een fijne vriendschap!!!

    X

  37. Marye

    Ik lees dit mooie verhaal met vochtige ogen. Ik ben onlangs een dierbaar familielid verloren, waarbij de vraag was of wij onze laatste groet of wens op papier wilden schrijven voor haar. Het is dan zo fijn om met pen op papier deze gedachten vast te leggen. Ik doe dat ook nog steeds als ik bepaalde zaken van mezelf af moet schrijven, dat lucht op.

    Jaren geleden schreef ik nog wel eens met vakantie vriendinnen, maar dat is helaas verwaterd. Toch heb ik daar veel plezier aan beleefd. Wat ik nog wel doe is iedere vakantie een reisverslag schrijven van mijn dagen. Dat doe ik voor de snelheid tegenwoordig op de laptop hahaha…..

  38. Wendy

    Wat ontzettend leuk om te lezen! Ik heb ook erg warme gevoelens aan penvriendinnen van vroeger. Helaas heb ik door omstandigheden geen contact meer. Was toch n mooie tijd toen nog, zo via pen en papier!

  39. Monique | personal foodblog

    Wat een mooi verhaal! ♡

    Zelf heb ik vroeger twee penvriendinnen gehad. De eerste stoote na een paar jaar plots met schrijven. Nooit meer iets van haar gehoord. Daarna een penvriendin gehad, maar nadat we elkaar hadden ontmoet was de klik toch minder goed. Dus stopten we met schrijven.

    Nu schrijf ik al ruim 5 jaar lang met iemand waar het super goed mee klikt. En hoop ook echt dat dat zo blijft!
    Allemaal ontmoet via penvrienden.nl haha. Het blijft toch speciaal!

  40. Linda

    Wauw hoe bijzonder!! Wat leuk en lief dat je hier een artikel ovet schrijft

  41. Lindsey

    Wow!! Dit is inderdaad echt heel bijzonder, wat mooi om te lezen!!

  42. Ingrid

    Wat een heerlijk artikel om de week mee te beginnen! <3

  43. Anne

    Oh wat een mooi artikel!

  44. Iris

    Ahh wat een mooi artikel. <3 Inderdaad heel mooi hoe zo’n oproepje tot zo’n goede vriendschap kan leiden.

  45. Marije

    Ik had vroeger ook altijd penvriendinnen. Bij mij is er nooit zo’n vriendschap uitgerold maar het heeft mij wel geleerd over de kracht van schrijven.

    Mooi hoe jullie vriendschap er zo door is ontstaan.

  46. Marloes

    Zo’n leuk artikel! <3