Nadat we thuis even hadden gewacht tot tien minuten voor aanvang van de ceremonie, reden wij naar West aan Zee. Daar op het strand, naast het strandpaviljoen, ging het gebeuren. We vonden het zo’n gek idee dat onze vrienden en familie daar al zaten, dat daar al de hele tijd iets ‘gaande’ was zonder dat wij daarbij waren! Extra leuk dat we daar dus foto’s van hebben.
Alles stond klaar. De naambordjes maakte ik trouwens zelf.
Op de beelden die we achteraf zagen (zoals deze, maar ook veel telefoon- en analoge foto’s), ontdekten we dat er heuse fotoshoots gaande waren. Zo leuk, want iedereen zag er zó prachtig uit. Terecht dat dat even goed werd vastgelegd. Op de uitnodiging hadden we het verzoek gezet voor een kleurenschema: de kleuren van de duinen en het strand. Blauw, groen en bruin. Geen zandkleur, want dat had Willem aan. Het is vooral op de foto’s zo mooi te zien hoe iedereen zich daaraan heeft gehouden, het was echt een pláátje.
En toen was het zover: samen met Kees mochten we naar onze geliefden toe lopen.
Dit was zo’n leuk en raar moment: ik wilde alles en iedereen in me opnemen, rustig lopen, Willem dichtbij me houden, er gebeurde echt véél, haha. We kenden deze locatie natuurlijk, maar zo als onze ceremonie zagen we het natuurlijk nu pas voor het eerst.
Mooi moment: Kees die bij ons kwam zitten. Zij is normaal niet zo knuffelig, en wil niet altijd dichtbij zijn, en nu klom ze zelf bij ons op het bankje en later bij Willem op schoot. Ze deed het zó goed de hele dag en dat was natuurlijk fantastisch, want zij was een belangrijk onderdeel van deze dag voor ons.
Even met iedereen op de foto. Selfies zijn natuurlijk onmisbaar op een dag als deze, haha.
Onze ceremonie werd geleid door onze vriendin Jorien. Geweldig dat ze dit wilde doen en ze deed het ook fantastisch. Vrolijk, met humor, en hier en daar ook zeker ontroerend en zacht.
De ceremonie bestond uit een deel Jorien haar toespraak, en we vroegen onze beide ouders om wat te zeggen. Ook deden we onze eigen geloften en wisselden we ringen uit, natuurlijk.
Deze plek is toch waanzinnig? Ik kan er niet over uit hoe mooi dit was, de plek, de ceremonie, Willem, Kees, al deze lieve mooie mensen.
Na onze geloften wisselden we onze ringen uit.
Proost! Op het strand dronken we een bubbel en aten we een hapje om dit alvast te vieren en iedereen een knuffel te geven. Dit was zo’n leuk moment!
De ceremonie was voor ons een heel mooi moment. Met elkaar, Kees, onze muziek, onze geliefden, Jorien die het zo mooi aan elkaar praatte en het echt body gaf, woorden die we niet vaak op deze manier naar elkaar uitspreken, al die lachende gezichten – het was perfect.
Op naar het diner!
Ik neem je mee in het volgende deel van dit fotoverslag.
Alle foto’s zijn gemaakt door Mariët Mons.