Mijn familie tradities

Ik heb een kleine familie, en we hebben dan ook geen échte tradities die opgevolgd MOETEN worden, maar een paar dingen zijn bij ons heilig. Zowel vanuit mijn moeder en mijn vader.

Leestijd

Mijn ouders

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 18 was, en sinds dien leiden ze een separaat leven. Mijn moeder is naar Frankrijk verhuist en is daar een camping begonnen. Mijn vader doet gewoon lekker zijn ding in Hengelo.

Grappig genoeg geven ze nog steeds vrijwel altijd hetzelfde advies als ik ergens mee zou zitten, of ongevraagd advies als zij vinden dat het nodig is. Ze zitten dus eigenlijk wel compleet op één lijn qua opvoeding en normen en waarden, alhoewel er nu weinig sprake nog is van opvoeding op mijn 31ste haha. Ze hebben ons allebei altijd heel erg vrijgelaten. Iets wat ik nu achteraf erg waardeer. Het zijn beide echte Twentenaren. Vasthoudend aan hun eigen dingetjes die ze kennen, nuchter, rechtvaardig en zachtaardig. Mijn moeder is heel ondernemend, mijn vader houdt van veiligheid. Dat is één van hun grootste verschillen.

Tradities

Zoals ik al zei zijn er weinig echt uitgesproken tradities. Toch zijn er een paar gewoontes waar we wel heel graag aan vasthouden.

Op een brug tijdens een weekendje weg. Vond het wel een leuk effect zo via het water!

We maken geen ruzie

Dit is wellicht wel het grootste goed wat ik heb meegekregen van hun beide. Echte ruzies, die maken we gewoon niet en die maak ik nu nog steeds niet. Niet met vriendinnen, niet met Luuk, wellicht met vervelende kerels in de kroeg, maar ook zeker niet met familie.
Dan zou je denken dat we allemaal op onze tenen lopen en lekker soft met elkaar omgaan, maar niks is minder waar. We hebben allemaal geen blad voor de mond en zeggen precies wat we vinden en denken. We kunnen best hard zijn tegen elkaar. Dit leidt soms tot kortstondige snauwtjes of discussies, maar nooit tot ruzie. Op de een of andere manier voelen we gewoon allemaal heel veel respect naar de ander en hebben we allemaal dezelfde overtuiging dat je een ander in zijn of haar waarde laat. Ook als een mening verschilt met die van jou, en ook als iemand iets doet wat je niet zo leuk vindt. Met mij valt ook niet snel ruzie te krijgen als je eenmaal in mijn kring van liefde en respect zit. Dit hangt denk ik allemaal samen met communiceren. Wij kunnen allemaal heel goed verwoorden wat we vinden, wat we willen en hoe we iets zien. Daarnaast kunnen we ons ook allemaal wel goed verplaatsen in een ander. Gelukkig heeft Luuk dit ook, en is het dus altijd heel vredig bij ons in huis. Als er iets is, wordt het gewoon gelijk uitgesproken en daarna is het klaar. Soms hoor ik van anderen dat ze elkaar negeren, dat er niet gesproken wordt met elkaar. Dat ken ik echt niet, en hoop ik ook nooit te hoeven kennen.

Sinterklaas

Toen mijn zusje Elise en ik klein waren vierden we het ook al elk jaar. Heel gezegend waren we als ik daarop terugkijk, niet elk kind mag dat zo ervaren. Mijn vader genoot enorm van de magie dat Sinterklaas met zich mee bracht. En ik deel dat nu als volwassene compleet. Ik denk dat je erdoor leert geloven dat alles mogelijk is. Een beetje magie, zolang het kan. Een moment waarop die onbezorgdheid van een kind centraal staat en waar het gaat om samen zijn. Nadat mijn ouders uit elkaar gingen vond mijn vader Kerst niet meer zo boeiend, maar Sinterklaas bleef hem heilig. We vieren het nog steeds elk jaar uitgebreid, het liefst op 5 december zelf. Mijn vader maakt een uitgebreide surprise voor ons allemaal samen, en wij doen hetzelfde voor hem. Het gaat niet om de cadeaus, hoewel we daar ook goed over nadenken, maar het gaat om de moeite die je in zo’n avond stopt. Het is altijd een hele leuke avond met veel pepernoten, taart, snoep en chips. Mijn moeder heeft deze feestdag echt een beetje aan mijn vader gegeven, zij viert het niet meer maar ze leeft altijd heel erg met ons mee. Gelukkig kunnen zij elkaar ook zulke dingen echt gunnen. Overigens vind ik het wel correct dat het feest aan het veranderen is, en ga ik graag mee in een vorm waarin het voor niemand pijnlijk is.

Koffie drink je om 20:00

Als je aan mijn vader om 15:00 vraagt of hij koffie wil dan kijkt hij op z’n horloge en zegt ‘t’is nog geen acht uur hoor’. Koffie wordt gedronken tussen 19:30 en 20:00. Twee kopjes precies, met melk en suiker. Dit heeft hij altijd zo gedaan, en dat houdt hij ook stug zo vol. Niet in de ochtend, niet in de middag, alleen in de avond. Lekker tegenstrijdig haha.

Ik kan zelf niet goed tegen cafeïne dus als ik het in de avond drink ben ik helemaal van het padje. Ik drink dan gewoon lekker een kopje thee met ze mee.

Eten doe je aan tafel

Eten doe je aan tafel en niet voor de TV. Oke, soms in het weekend met een pizza haha. Tijdens het eten heb je contact met elkaar, oog voor elkaar en oog voor het eten. Ik zelf vind het ook belangrijk om dankbaar te zijn voor het eten, helemaal als dat een dierlijk product is. Dit doen we niet met gebed ofzo, we zijn niet religieus, maar meer vanuit een persoonlijke overtuiging.

Pizza op een bloemkoolbodem, toch nog groentes haha!

Op zaterdag en zondag hoef je niet je best te doen met koken

Op zaterdag aten we altijd patat, op zondag brood en er werd eigenlijk niet gekookt. Ik kook nu zelf wel eens, maar ik maak me er in het weekend altijd gemakkelijker vanaf. Dan let ik ook minder op of het gezond is, maar maak ik bijvoorbeeld poffertjes of pizza.

Ringen

Mijn zusje en ik zijn zelf een nieuwe traditie gestart. We hebben ringen laten maken van de trouwringen van onze ouders, hierover schreef ik een artikel die je hier kunt vinden. Ik hoop deze ooit weer aan toekomstige generaties door te mogen geven.

En jij, hebben jullie speciale tradities?


Emmy Bovenhorst

Een beetje prettig gestoord, een gigantische dierenliefhebster, en geobsedeerd door sushi. Dat omschrijft mij goed! Verder ben ik GEK op lekker eten en iets te vaak op vakantie gaan. Ik hoop dat je mijn schrijfsels leuk vindt, mocht je me ook op Instagram willen volgen dan kan dat via @emmystudiomint