Lieve Kees,

We moesten aan elkaar wennen, jij en ik. Jij kwam met een bus vanuit Bulgarije naar Nederland, eerst naar een gastgezin in Almere, daarna naar ons in Zwolle. Met grote ogen en je grote rechtopstaande oren keek je me soms aan alsof je me wilde vragen wat er nu eigenlijk allemaal aan de hand was.

Leestijd

Alleen thuis zijn wilde je niet, zelfs alleen in een kamer zijn vond je verschrikkelijk. Je blafte jezelf schor van paniek, je gilde bijna, mijn hart brak elke keer weer. Op straat viel je uit tegen elke hond die je tegenkwam. Angst. Ik snap je zo goed, lieve Kees. Wat stond jouw wereld ineens op zijn kop, ineens was alles nieuw. Als we door de Hortensiastraat liepen, waar het behoorlijk druk kan zijn en waar auto’s die 50 rijden afwisselen met vrachtwagens, fietsers, scooters, voetgangers en andere honden maakte jij het liefste rechtsomkeert.

Met heel veel geduld en liefde is het nu alsof je hier nooit níet bent geweest. Ik wil niet zeggen dat je een superrelaxed hondje bent, maar je bent nu in ieder geval relaxed als je alleen thuis bent en naar de meeste hondjes doe je lief. Al wil je echt niet met elk ander hondje spelen, maar dat geeft niet, want ik wil ook niet koffie drinken met elk mens dat ik tegenkom.

 

We lijken zelfs op elkaar. Wat een belachelijke opmerking vond ik dat altijd, als hondeneigenaren dat over hun hond zeiden. Nu zeg ik het zelf. Want ik zie mezelf in jou. Als we samen langs een drukke weg lopen, of door de stad, dan heb jij je oren gespitst en vliegt je koppie alle kanten op. Je hebt geen idee waar je je aandacht naartoe moet brengen en je slaakt een diepe zucht als we eindelijk weer thuis, of binnen in een rustig eettentje zijn. Je houdt van het gezelschap van Willem en mij en je ligt graag dicht tegen ons aan op de bank, maar vaak ben je het dan ineens zat en ga je in je eentje op ‘jouw’ stoel liggen, of op je kussen naast de bank. Met je rug naar ons toe. Of je houdt juist van een afstandje in de gaten wat wij doen.
Als er veel mensen in huis zijn, ga je zo ver mogelijk bij iedereen vandaan liggen, je verstopt je bijna. Maar langzaam ontdooi je wel en kom je aandacht vragen, snuffel je aan broekspijpen en geef je af en toe een klein klopje op een been. ‘Hallo, ik ben er wel hoor, maar ik moest gewoon eventjes wennen.’
Jij ziet altijd alles. Elk geluidje hoor je. De kleinste spinnetjes zie je lopen in daar duik je bovenop. Een kat honderd meter verderop die net een steegje induikt heb jij allang gezien. Je hoort geluiden op straat die ik niet eens hoor als we samen op de bank zitten. Tijdens jouw eerste zomer hier blafte je tegen elke vogel die overvloog in de tuin. Nu zie je ze nog steeds en krijgen ze soms een zachte grom.

 

Wandelen doe je overal graag, je wil áltijd mee naar buiten. Zodra ik mijn jas pak, draait jouw koppie zich naar mij toe, spring je op en weet je: we gaan wandelen. Soms in de wijk, meestal iets verder richting de dijk en het park waar je lekker stukjes los kan rennen, en soms gaan we naar het bos. Het liefst ben je in de natuur, het allerliefst in de duinen of op het strand. Je ruikt wel een miljoen dingen en op het strand ren je kilometers heen en weer. Of eigenlijk in rondjes, want jij rent áltijd rondjes. Daarna val je thuis als een blok in slaap. Ik kan het aan je zien als je écht bekaf bent. Dan hangen je mondhoeken op een specifieke manier naar beneden en word je niet wakker als ik opsta of als ik praat.

 

Kees, jij en ik zijn onafscheidelijk. Ik ken je nu een jaar, maar het is alsof we al ons hele leven beste vriendinnen zijn. Waar ik ben, ben jij. Elke dag maak je me aan het lachen, je bent zó grappig. Je maakt de gekste sprongen en je kan keihard rennen en dat laat je het liefst aan iedereen zien. Als je aandacht wil geef je net zolang klopjes op mijn arm of been met je pootje totdat ik je aai. Als ik thuis kom, of het nou van boodschappen doen of een paar dagen weg is, sta je te springen en kwispelen of je leven ervan af hangt.
Ik weet niet of het normaal is om zo ongelooflijk veel van een dier te houden, maar Kees, ik kan niet omschrijven hoeveel ik van je hou. Ik zeg het elke dag tegen je, maar of je me begrijpt weet ik niet eens. Zondag in het park kreeg je een gekke toeval, je kroop over de grond met je staart tussen je benen en je ogen flitsten ongecontroleerd heen en weer. Gelukkig kwam je bij mij, zocht je dekking bij mij, ik heb namelijk soms nog het idee dat je juist weg zou willen rennen als je bang bent. Maar je kwam bij mij. Ik was doodsbang, het enige wat ik kon doen was rustig tegen je praten en je vasthouden. Na iets wat een halve minuut moet zijn geweest, hield het op en deed je weer normaal. De dierenarts zei dat het een vorm van epilepsie kan zijn of een kleine hersenbloeding. Ik heb vanochtend je urine gebracht omdat hij na wat onderzoek dacht dat je misschien een blaasontsteking hebt. Alle scenario’s flitsen de laatste twee dagen soms door mijn hoofd, maar ik hoop dat het zoiets eenvoudigs is en dat ik je nog heel veel jaren heel veel mag knuffelen. Dat ik nog heel veel jaren duizenden kilometers met je kan wandelen en dat ik nog heel veel jaren zoveel om je kan lachen. Ik houd je de laatste dagen de hele tijd scherp in de gaten, en ik merk dat je er zenuwachtig van wordt. Je kijkt me soms aan met een blik in je ogen die lijkt te zeggen ‘Doe even normaal joh, ik heb gewoon een beetje buikpijn.’

Ik hoop dat het gewoon een beetje buikpijn is. Want nu ik een jaar van je heb gezien lieve Kees, kan ik niet meer zonder je.  

Inmiddels weten we dat Kees last heeft van een blaasontsteking en blaasgruis. Daarvoor heeft ze nu twee weken speciale voeding en antibiotica. Hopelijk is dat wat de aanval veroorzaakte. Het kan alsnog wat anders zijn, maar inmiddels gedraagt ze zich aardig normaal. Bedankt voor het meeleven hier en op Instagram!


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

63 reacties
  1. Iris

    Wat heb je dat prachtig beschreven! Veel sterkte met Kees, hopelijk valt het allemaal mee en is ze snel weer de oude.

  2. Mariska

    Wat heb je dat super mooi geschreven! ♥

  3. Anne

    Lieve Cynthia,
    Wat ontzettend liefdevol beschreven, het ontroerde mij enorm. Geniet volop van jouw lieve Kees, zo waardevol! Liefs en een pootje aan Kees:-)

  4. Olga

    Lieve Cynthia, wat mooi geschreven, vol liefde. Door je verhalen en foto’s ben ik beetje verliefd geworden op Keesje. Hoop dat ze snel weer helemaal beter is😊

  5. Brenda Andriese

    Gaat helemaal goedkomen met Kees. Ik denk namelijk dat die blaasontsteking met die aanval te maken heeft. Ik heb weleens gehoord dat sommige mensen daar ook zo op reageren (als in een soort delier). Ik ben blij zo blij voor je dat je zo gelukkig bent met Keesje. Ik wens jullie nog ontelbaar veel jaren met elkaar.

  6. Olga

    Lieve Cynthia, wat mooi geschreven, vol liefde. Door jouw artikelen en foto’s ben ik ook een beetje verliefd geworden op Keesje (terwijl ik een kattenmens ben).

  7. Quinty

    Wat een prachtig artikel! Thuis hebben wij twee honden, maar met eentje heb ik een speciale band. Wij hebben hem verwaarloosd gevonden, zo’n 7 jaar geleden. We besloten hem in huis te nemen, zodat hij niet naar het asiel hoefde. Hij was meer dood dan levend en we hebben de eerste dag wel 30 teken bij hem weg gehaald. Ook was hij voor alles bang. De eerste paar weken is hij niet eens de keuken uitgekomen.
    Maar nu rent ie op mij af, komt ie het liefst bij mij op schoot zitten en vraagt hij heel schattig om aandacht. Ik had dit nooit verwacht en als ik terugdenk aan hoe hij zo’n 6 jaar geleden was, vind ik het ook allemaal heel bijzonder. Ik vind het soms ook wel moeilijk om te bedenken dat hij nu ongeveer 7 jaar is en dat hij waarschijnlijk al over de helft van zijn leventje is.
    Ik begrijp precies hoe jij je voelt en herkende dit artikel heel erg

  8. Meinke

    Cynthia, wat heb je dit ontroerend en lief opgeschreven over en voor Kees.

  9. Saskia

    Het klinkt echt allemaal heel lief! Voor mij is dit echt moeilijk voor te stellen omdat ik nooit geen huisdieren gehad hebt maar ik bedoel het niet negatief hoor 😉

  10. Cindy

    Dat jullie nog maar heel veel mogen genieten van elkaar!

  11. Lonnie

    Wat ontzettend mooi ❤️ Zo mooi verwoord en ik begrijp zo goed wat je schrijft. Ik hoop dat Kees zich heel snel beter voelt en alles goed met haar gaat! Liefs 🙂

  12. Barbara

    Dag lieve Kees,

    Aanvankelijk schrok ik nogal van de kop boven dit artikel, maar gelukkig gaat alles goed met je en ben je aan de beterende hand. Je baasje heeft een zeer ontroerende, soort pre-Valentijnsdag-liefdesverklaring aan je geschreven (en geef haar eens ongelijk). Waanzinnig fijn dat jullie elkaar getroffen hebben. Je had een slechte start in je leventje, maar he, als je kijkt hoe je het het afgelopen jaar hebt gedaan, kun je (en je baasjes) daar alleen maar trots op zijn! En stel dat je toch nog eens een minder momentje hebt, weet dan dat jouw foto’s op deze site ontzettend veel lezers vertederen!

  13. sharon

    Wat een lief artikel! Snap jullie band heel goed. Ik hoop dat jullie nog jaren van kees mogen genieten.

  14. Ilona

    Hi Cynthia, wat raak je me met dit berichtje. Wij hebben bijna 2 weken geleden onze labrador retriever van 10 jaar in laten slapen. Ze was al een paar maanden aan het kwakkelen en begin januari bleek dat ze lymfklierkanker had. Ik woon niet meer thuis maar ik ben gelijk datzelfde weekend naar mijn ouders gegaan zodat ik nog een weekend bij haar kon zijn. 2 weken later besloot ik last minute wegens omstandigheden om weer een paar dagen naar mijn ouderlijk huis te gaan. Toen is ze helaas zo snel achteruit gegaan dat we haar, ik was vrijdagmiddag thuis, ’s avonds in hebben laten slapen. Mijn hart brak, wat doet het ongelooflijk veel pijn als je van je beste maatje die ruim 10 jaar er altijd was afscheid moet nemen. Het is zo spijtig dat zoveel mensen niet bekend zijn met de onvoorwaardelijke liefde die zo’ n beestje kan geven en hoe is het mogelijk dat er mensen zijn die puppy’s dumpen of hun hond in het asiel achterlaten. Ik volg je al jaren, misschien ook wel al 10 jaar, en het is toch wel bijzonder dat je zo ‘meekijkt’ in het leven van een onbekende. Ik denk dat er hier ook vele zijn die de liefde voor Kees (weliswaar op beeldscherm dan) delen. Ik hoop dat jullie, en wij als volgers via je blog en Instagram, nog heel veel jaren van kees mogen genieten!

  15. Anne

    Met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen je artikel gelezen!
    Ik herken mijzelf zo erg in dit verhaal, 3 jaar geleden hebben wij ook een hondje geadopteerd en zijn gedrag is zo erg te vergelijken met het verhaal over Kees.
    Prachtig om te zien en te lezen hoeveel een mens van zijn huisdier kan houden ❤️

  16. Ibrich

    Wat een prachtig stuk Cynthia… Kreeg er ook bijna tranen van in de ogen… . Ik begrijp je volledig. Onze hond wordt volgende week 12 jaar en zal bijna 10 jaar bij ons zijn. Vorig jaar is ze ziek geweest (opnames dierenkliniek, nu speciale voeding en permanente medicatie voor het hart). Intussen is ze opnieuw vrij gezond en sterk voor haar leeftijd, maar toch denk ik geregeld dat de dag dichterbij zal komen dat we haar moeten laten gaan. We zien haar zo ontzettend graag, ik zou me niet kunnen inbeelden hoe het zonder haar zou zijn. Hopelijk mag ze nog lang blijven.

    En Kees is zo’n lieverd he! 🙂

  17. marrie

    Ik had zo’n band met mijn vorige kat. Ze is 20 geworden en toen ik haar moest laten inslapen was ik kapot van verdriet. Het heeft lang geduurd voordat ik erover heen was. Mijn omgeving vond dat ik te emotioneel reageerde en dat dat niet normaal was. Maar ik woon alleen en zij was mijn beste maatje.

    • Ness

      2o jaar voor een kat, dat hoor je niet veel! Veel sterkte nog. Wij hebben 2 huiskatten.
      Voor ons zijn ze zoals kinderen. Een kind op 4 poten zeg ik soms 🙂
      Ik zie ze ontzettend graag!

  18. Kelly

    Een prachtige brief! Heel herkenbaar ook, de vriendschap met een hond is niet te beschrijven. Onvoorwaardelijke liefde eigenlijk. Want zo’n beestje is er gewoon altijd, huilen, lachen, ze zijn er altijd. Trekken geen oordeel en luisteren je verhalen aan om vervolgens met een kop op je schoot te zeggen het is goed, of het komt goed. Ik hoop voor Kees en jullie dat het “slechts” een blaasontsteking en blaasgruis was. Dat ze maar gauw weer lekker in haar velletje zit.

  19. Marijke

    💓💓💓 Prachtig geschreven! En zo herkenbaar. Voel ook zoveel liefde voor mijn hondje. Maken je leven zoveel mooier!

  20. Sabine

    Tranen met tuiten, wat een prachtige brief. Zoals jij het omschrijft voel ik het ook, ik heb er sinds 2jr een onvoorwaardelijke vriend bij. Wist niet dat zoveel liefde voor een dier kon voelen…

  21. Vera

    Wat een super mooie brief! Ik houd ook echt zoveel van onze hond en af en toe ben ik zo bang dat er iets met haar zal gebeuren. Ze steunt me overal bij, als ik blij ben of verdrietig, ze voelt het precies aan. Zo fijn om een maatje te hebben maar af en toe zou het ontzettend handig zijn als ze kunnen praten!

  22. Christa

    ❤️

  23. Edith-Sofia

    Wauw, wat super mooi geschreven! Ik ben er helemaal emotioneel van. Hopelijk valt het mee en is Kees snel weer beter<3

  24. Veronique

    Wat een lieve ontroerende brief.
    En wij zijn ook allemaal een beetje gek op Kees!

  25. Matanja

    Wat heb jij dit lief geschreven zeg, echt een mooi verhaal, ik kan zien dat jij wel heel veel van je hondje houd!
    Ik wou dat alle eigenaren met zijn hond, kat of watvoor dier dan ook zo liefdevol met zijn beestje omgingen………

  26. Nanda

    Met een brok in mijn keel gelezen.

  27. Annet

    Wat mooi! En wat een mooi huis heeft Kees gekregen. Geniet van hem en de onvoorwaardelijke liefde die hij geeft. Of het nu 1 jaar is of 20 jaar, je kunt nooit zonder hem, die pure liefde die je krijgt en daardoor ook kunt geven. Die pure vorm van geluk en blijdschap ervaar je zo gemakkelijk door zijn ogen.

    Mijn hond is pas overleden en het voelt nog elke dag incompleet, alsof mijn hart een rauwe open wond is.. er was niemand die me zo goed kende als hij.

    Ik hoop dat Kees snel beter is, in de tussentijd maar heel veel knuffelen.

  28. Ilse

    Óveral kippenvel en een brok in mijn keel. Want kan je goed omschrijven wat jij voor dat diertje voelt. Ik had het kunnen schrijven over mijn eigen poppetje, prinsesje, boefje en dondersteen (= allemaal hetzelfde hondje ;-)). En terwijl ik dit lees en deze reactie schrijft staat ze tegen mij aan te springen met haar favoriete knuffel in haar mond, dat betekent 1 ding: ik wil spelen!!. Wat een lieverds zijn het toch :-).

  29. Kiki

    Mooi geschreven! 😘

    Xx Kiki

  30. Stefanie

    Wat ontzettend lief en recht uit het hart geschreven! Kreeg tranen in Mn ogen. Wat geweldig dat jullie Kees zo’n fijn huis kunnen bieden en ze zoveel liefde brengt.

    Ik wil ook graag een ‘Keesje’ maar heb echt geen ervaring met honden, alleen katten, dus durf het dan eigenlijk niet aan om een hond met een verleden te adopteren…

    • Ilse

      Hi Stefanie,
      Mijn vriend en ik hadden hetzelfde en hebben toen uiteindelijk een “gewone” pup in huis gehaald. Maar ik weet (kwam ik ook later pas achter) dat er ook zoiets is als herplaatsers. Dit zijn niet per-se dieren met een achtergrond/rugzakje, maar vooral dieren die om wat voor reden dan ook op zoek zijn naar een nieuw baasje. Dit kan al zoiets “simpels” zijn als dat huidige baasjes een allergie hebben. Hoeft dus helemaal niks met het beestje te maken te hebben! Misschien interessant om daar eens naar te kijken dan 🙂

  31. Lisse

    Ohh wat een mooi blog! En wat herkenbaar. Ik heb zelf twee honden en ik kan me geen leven voorstellen zonder hen. Ze zijn echt onderdeel van ons leven en ons gezin en ik ben stapelgek op ze. Ken je het boek ‘Dan neem je toch gewoon een nieuwe?’ van Antoinnette Scheulderman? Heel mooi boek over hondeneigenaren die meer dan gek zijn op hun hond. Misschien een aanrader!

    • Cynthia Schultz

      Ja, die heb ik laatst gelezen! Heel herkenbare verhalen las ik daarin 🙂

      En iedereen dank voor de superlieve reacties!

  32. Fleur

    Ah wat leuk omschreven! Ik hoop dat ’t nu met een sisser goed afloopt! Ik hou ook altijd zo intens veel van mijn huisdieren, heerlijk vooral het knuffelen :).

  33. Charlotte

    Ik ben geen hondenmens maar hier krijg ik toch wel wat traantjes van in mijn ogen… Hopelijk komt alles goed met Kees! <3

  34. Danielle

    Hier ook zo’n bijzonder, gevoelig meisje dat mijn beste vriendin is geworden <3 Ik weet zeker dat ze ons begrijpen als we zeggen hoeveel we van ze houden! En ook hier kampen we momenteel met wat gezondheids-issues (waarschijnlijk gescheurde kruisband). Ik doe er alles aan om haar te helpen! We zijn tenslotte hondenmama’s 😉

  35. Marjoleine

    Zó mooi! Zoveel als jij van Kees houdt, hou ik ook van mijn hondje Nora. Ze komt uit Spanje en ze is zo ontzettend lief en dankbaar <3

  36. Annet

    Zo herkenbaar en mooi geschreven! Ik heb zelf 2 cockers en mijn vriend zegt altijd; de ene lijkt op hem (heel relaxt, veel slapen, super eigenwijs) en de ander op mij (haantje de voorste maar ook weer heel lief, altijd actief).
    Die van mij zijn 8 en 9 en zou het heel erg vinden als ik ze moet missen. Ze gaan altijd overal mee naar toe; naar werk, op vakantie…
    Ik kan het echt niet begrijpen als mensen niets met huisdieren hebben, het voegt zoveel toe aan warmte thuis!

  37. Dagmar

    Wauw <3

  38. Audrey

    Wat een prachtbrief! Bijzonder he, wat voor plek in je hart zo’n hond weet te veroveren. Ik zou die van mij niet kunnen missen.

  39. Celien

    Oooh, wat een mooi stukje! Ik kreeg er zelf tranen in m’n ogen van! Gelukkig is er niets ernstig aan de hand, en wat de liefde voor zo’n hondje betreft… we hebben sinds 4 maand een hondje geadopteerd uit Roemenië. Wat zie ik dit beest nu al zo graag, ze houdt ook enorm van wandelen… is ook niet zo graag alleen maar is wel dol op alle andere honden. Alleen bij mensen wil het soms niet goed lukken (we vermoeden dat ze ooit slagen heeft gehad.)
    Ook al is het al een heftig parcours geweest, ik zou zo meteen terug een hondje uit een van die landen adopteren, want de liefde die je van zo’n hondje krijgt, is nog groter en onvoorwaardelijker dan van een ander hondje, net omdat ze voelen dat jij ze geholpen hebt.

  40. Regina

    Wat lief. Ik las de brief met traantjes in mijn ogen. Ik weet hoe het is om zoveel van een beestje te houden. Ik heb 3 honden, ik houd heel veel van alle 3, maar het hondje dat ik als eerst had heeft echt een speciaal plekje in mijn hart.

    Mijn man en ik grappen weleens tegen elkaar dat we 2 huisdieren hebben en 1 huisgenoot. Maar zo voelt het ook echt.

  41. Noor

    Wat een ontroerend lieve ‘brief’ aan Kees en wat heerlijk dat ze zich zo veilig voelt bij jullie!

    Ik hoop dat jullie nog heel wat jaren van elkaar kunnen genieten.

  42. rachel

    aah lief en mooi meis en ik hoop dat kees heel oud word bij jullie <3

  43. Emma

    Heel mooi geschreven!
    Ik heb net zo’n liefde voor mijn 2 honden.
    Soms zeg ik tegen ze dat als ze ooit doodgaan ze in hun slaap moeten gaan omdat ik hen in laten slapen zelf niet zal overleven.
    Dan kijken ze me ook gek aan maar ik meen het wel.
    Mijn liefde voor die beestjes is onbeschrijfelijk.

  44. Susan

    Wat mooi, maar had even een disclaimer hierboven gezet haha – zit hier bijna in de trein te huilen. Het is denk ik wel redelijk normaal om zo van je dier te houden hoor, en zo niet: dan ben je niet alleen.

    • Naomi

      Ja, +1 voor de disclaimer, maar dan vanaf m’n werk 🙂

  45. Christianne

    Prachtig geschreven! Ik heb zelf geen hond maar ooit hoop ik er wel een te hebben en dezelfde liefde te ervaren als jij hebt.

  46. Rowan Chanel

    Wauw, ik word er gewoon emotioneel van..
    Of het normaal is of niet om zoveel van een dier te houden, ik heb precies hetzelfde!

  47. Shirley

    Wat een liefde. Kees hoort bij jullie, ze heeft een prachtige plek te pakken!

  48. Truusje – De Sandwichformule

    Wat mooi om te lezen dat je hebt doorgezet na Kees haar adoptie. Je hoort weleens dat het mensen tegenvalt en dat ze zo’n hond dan weer wegdoen. Kan me voorstellen dat het in sommige gevallen niet anders kan. Maar als er te weinig moeite en aandacht aan is besteed vind ik het zo naar. Super fijn dat Kees zo’n geweldig thuis heeft gevonden. Ik heb zelf ook twee honden en herken me in wat je schrijft. Ik houd ook vreselijk veel van ze. Of dat normaal maakt me niet uit, want ik zeg altijd: dat moet ook, want ze horen erbij en maken deel uit van het gezin. Honden zijn zo leuk, zo grappig en zo trouw. Ben elke dag blij dat ik ze heb.

  49. Maudy

    Nou. Ik ben gewoon hardop aan het snikken nu. Wat een mooi, ontroerend berichtje Cynthia! De band die je met Kees hebt klinkt fijn en bijzonder 🙂 liefs!

  50. Maud

    Heel veel hartjes voor jou en Kees.

  51. Chantal

    Wat mooi. Ik herken het en ben er een beetje stil van.

  52. Marska

    Zo zo herkenbaar, met tranen in mijn ogen gelezen. Laten we hopen dat het ‘niets’ ernstigs is…

  53. Laura

    Prachtige tekst en zo herkenbaar. Rond quasi dezelfde periode als jullie Kees adopteerden, hebben wij ook een klein hondje geadopteerd uit Servië. Veel van wat jij vertelt over Kees haar gedrag is zo herkenbaar😊.

  54. Lisa

    Wat een prachtig en liefdevol geschreven. Ik gun jullie nog heel veel gelukkige tijd samen!

  55. Cynthia

    Wat ontzettend lief geschreven!
    Ik hoop dat het alleen de blaasontsteking is en dat Kees weer snel de oude mag worden.
    Ze is ook erg gek op jou/jullie.
    Daar zijn geen woorden voor nodig 😉

  56. Ilona

    Prachtig tranen over mijn wangen. En dat Kees nog maar heel veel jaren jullie leven mag verrijken:-)

  57. Cynthia

    Wat een mooi bericht over Kees!
    Ik snap dat je ontzettend geschrokken bent laatst van het voorval in het park.
    Hoop dat het echt alleen een blaasontsteking is en dat ze gauw weer de oude is. Volgens mij vind ze het geweldig bij jou. Daar zijn geen woorden voor nodig 😉