Kees update

Je kan er niet omheen: sinds eind januari is Kees onze nieuwe huisgenoot. Keesje komt uit Bulgarije en wij adopteerden haar. Ik vertelde er in een blogpost en video al veel over, vandaag vertel ik je graag hoe het nu gaat!

Leestijd

Je kan hier de eerste blog over Kees lezen, check hier de video waarin ik veel gestelde vragen beantwoord.

'Waarom geen hond uit Nederland?'

Deze vraag komt in bijna elke update over Kees (ook op social media) terug: waarom moest je per se een hond uit Bulgarije halen? Wordt het probleem zo niet in stand gehouden? Waarom adopteren de Bulgaren deze honden niet gewoon?

Zoals ik in mijn eerste blog over Kees al uitlegde, konden wij in Nederland niet vinden wat we zochten. Heel graag wilden wij een hond uit het asiel, of een hond die niet meer bij zijn huidige baasjes kon blijven. Dus: we wilden geen ‘nieuw’ hondje laten fokken. We zijn bij meerdere asiels geweest en ik volg veel asiels op social media. Als daar een leuk, passend hondje voor ons voorbij kwam, was deze altijd binnen 24 uur al weg. In de asiels zaten veel vooral grote honden, dat wilden wij niet. Ook zagen we het niet zitten een probleemhond in huis te halen.

Kees hebben wij via Houndation. Deze stichting heeft als hoofddoel castreren in Bulgarije, waar het dierenleed enorm is. Op die manier wordt het straathondenprobleem daar bij de oorzaak aangepakt. Ook proberen zij een positievere houding van de Bulgaren tegenover honden tewerkstellen. Dat is dus ook een van de problemen: over het algemeen hebben Bulgaren geen positieve houding tegenover honden en ze adopteren ze dus ook niet zelf uit het asiel.

Ik krijg veel de opmerking ‘maar in Nederland zitten de asiels zo vol, haal daar gewoon een hond vandaan!’ Nu bleek uit onze eigen ervaring al dat dat lastig was. En uit de cijfers blijkt deze opmerking ook niet te kloppen. Maar 8,4% van de nieuwe honden in Nederland komt per jaar uit het buitenland (bron). 67,7% komt vanuit commerciële handel en 24,3% zijn legale rashonden die bij een erkende fokker vandaan komen. De asiels in Nederland worden steeds minder vol (een daling van 38% sinds 2008): gemiddeld worden er per jaar 83 honden in een gemiddeld Dierenbeschermingsasiel opgevangen. In heel Nederland in totaal waren dit er bijvoorbeeld in 2015 5.284 opgenomen, en er zijn 5.295 weer uitgegaan (geadopteerd). Persoonlijk vind ik het natuurlijk erg dat er honden op een plekje wachten in een asiel in Nederland, maar dit vind ik minstens zo erg voor een hond in Bulgarije, waar de situatie vele malen uitzichtlozer en slechter is.

Dus: als wij een voor ons passende hond in Nederland hadden kunnen vinden, waren we daar voor gegaan. Maar dat lukte niet, en dus gingen we kijken bij Houndation.

Hoe werkt dat, een hond uit het buitenland adopteren?

Ik volgde Houndation al heel lang op social media en daar zag ik dus elke keer leuke honden voorbij komen. Houndation werkt met opvanggezinnen: een hond komt naar Nederland eerst bij een opvanggezin, waar hij of zij blijft tot de echte adoptie. Op die manier kan je dus komen kennismaken met een hond en adopteer je nooit op basis van een foto. Dat vonden wij heel belangrijk, want hoe kan je nou vanaf een foto beoordelen of het klikt met een hond?

Er zijn meerdere stichtingen als Houndation en zij regelen alles: het vervoer naar Nederland (per vliegtuig of bus), vaccinaties, castratie en chipping. Je krijgt een hondenpaspoort waar alles instaat en alles is netjes geregeld. Hier betaal je voor, in totaal €300. Een deel hiervan gaat naar deze daadwerkelijke kosten, een ander deel gaat naar de castratie van honden in Bulgarije. Op die manier steun je de stichting op twee manieren.

Als je dus zelf graag een hond wilt adopteren uit het buitenland, check dan Houndation en andere stichtingen die zich hiervoor inzetten. Let wel op dat je niet met een organisatie in zee gaat die honden naar Nederland halen met een winstoogmerk, hierdoor wordt het probleem in stand gehouden (lees: straathonden). Lees je dus goed in over de organisatie. En persoonlijk zou ik een hond áltijd willen ontmoeten.

Over Kees: de basics

Nu gaan we het over leuke dingen hebben: hoe gaat het met Kees? Direct toen we haar kregen was ze al een heel blij, zelfverzekerd hondje. Ze loopt met haar staart fier rechtop, oortjes omhoog en met een neusje dat nieuwsgierig overal snuffelt. Heel fijn: vanaf het begin ‘deed (bijna) alles het goed’. Haar basis is prima: ze eet en drinkt goed, ze slaapt goed, ze poept en plast (ja, sorry) goed, ze beweegt goed, ze is sociaal naar mensen en andere honden (over dat laatste later een kanttekening). Alles was gewoon goed in orde, en dat is het nog steeds.

Kees & alleen zijn

Het enige ‘probleem’ waar we tegenaan zijn gelopen is dat Kees wat moeite had en soms nog heeft met alleen zijn. Alleen beneden slapen was in het begin een issue en nu wat minder, maar écht helemaal alleen thuis zijn kon in het begin gewoon niet. Ze raakte meteen totaal in paniek, ging keihard blaffen en dat stopte pas als er weer iemand thuis kwam.

Online lees je zoveel verschillende adviezen en tips, dat we besloten een hondenschool te bellen waar we nu ook met haar op cursus gaan. We legden de situatie uit en kregen goede tips die we meteen zijn opgevolgd. Zo zijn we vanaf dat moment gaan oefenen met alleen zijn: van een paar minuten opbouwen naar langer totdat ze daar totaal relaxed mee is en niet meer in paniek raakt. Hij zei: zodra ze in paniek raakt, is het al veel te ver gegaan en moet je de tijd dat ze alleen is de volgende keer terugschroeven. Nu kan ik makkelijk anderhalf uur weg zonder dat ze blaft of jankt, maar een dagdeel doe ik nog niet. Dan regel ik oppas (of gaat ze mee). We merken dat ze veel vooruitgang boekt, ook doordat wij veel geduld met haar hebben.
In het begin deden we haar trouwens in de bench met het deurtje ‘op slot’, nu gaat ze wel in de bench maar mag ze er uit. Meestal blijft ze er gewoon in liggen, want ze vindt het zelf een hele fijne plek.

’s Nachts varieert het heel erg hoe het gaat. De ene keer gaan wij naar boven, gaat zij rustig in de bench liggen en slaapt ze de hele nacht zonder een kik te geven. Soms ‘moppert’ ze even als we net boven zijn, dan blaft en gromt ze zachtjes, maar dat stopt na een paar minuten en dan gaat ze slapen. Een enkele keer wordt ze ’s nachts wakker en dan lijkt ze in paniek. Onze hondenschool adviseerde dan naar haar toe te gaan, haar gerust te stellen (niet te straffen) en haar mee naar boven te nemen, maar alleen als ze dat zelf wilt. Want wat blijkt: ze ligt echt liever beneden in haar bench dan boven bij ons.

Dus: kwestie van oefenen, haar de tijd geven en goed haar signalen te herkennen.

Ik gebruik trouwens de app Hond Monitor om te kijken hoe het gaat als ik weg of boven ben. Ik zet mijn iPad beneden neer en ik kan haar dan zien en horen. Ideaal, want dan ben ik er op tijd bij als ze toch in paniek raakt.

Wandelen en contact met andere honden

In het begin was Kees echt een bitch naar andere honden: als ze een andere hond zag op straat, begon ze meteen hard te blaffen en als ze dichterbij kwam, ging ze echt snauwen. Op Terschelling heeft ze erg goed kunnen oefenen met contact met andere honden, daar zijn er zoveel! Inmiddels is ze rustiger en liever naar andere honden. Soms blaft ze nog wel en doet ze dominant, maar ze benaderd ze nu meestal rustiger en speelser in plaats van met een agressieve houding. Ik denk dat ze in het begin gewoon aan alles moest wennen en dat ze nu meer rust en gewenning heeft en daardoor ook rustiger tegen andere honden doet.
Maar wat het ook is: ze doet nu meestal veel relaxter en liever.

Met andere honden thuis gaat het altijd goed. Met Chubby, met Lea (de hond van mijn schoonouders), met Hunter (de hond van vrienden), met Keet (de hond van mijn schoonzus en zwager): ze speelt steeds vaker enthousiast, ze laat zich niet bang maken en is verder gewoon relaxed bij andere honden.  Katten zijn alleen geen succes. Helemaal loco wordt ze als ze een kat ziet. Ze heeft van Bennie (de kat van mijn schoonouders) al wat tikken gehad en nu komt Kees gewoon niet meer in de buurt. Mooi hoe dieren dat zelf wel uitvogelen.

In het begin moest ze heel erg wennen aan de riem, maar nu weet ze niet beter dan dat ze een tuigje omheeft als we naar buiten gaan. Ze stopt inmiddels zelf bij stoepranden en ze loopt meestal rustig naast me als ik aangeef dat ik dat wil. Natuurlijk mag ze in het bos en op de dijk gewoon lekker heen en weer rennen. En blij dat ze dan is! Ik durf haar nog niet los te laten, maar daar gaan we binnenkort een keer mee oefenen bij een omheind speelveldje. 

Kees haar karakter

Het moge duidelijk zijn: we zijn helemaal verzot op Kees. Ze heeft een heel eigen karakter, ze is echt een hele dame die duidelijk communiceert. Dat doet ze vooral met haar oren en pootjes. Ze heeft van die grote oren die héél actief bewegen, zo leuk! Als ze gewoon rechtop staan is ze relaxed, als ze iets meer naar achteren (maar nog wel rechtop) staan is ze alert of enthousiast, als ze helemaal naar achteren liggen (plat op haar hoofd) is ze wat onzeker of vindt ze iets niet leuk.
En die pootjes… Ze zwaait als ze mij of Willem van een afstand aan ziet komen (dan gaat ze op haar achterpoten staan en haar voorpootjes wild heen en weer bewegen), ze ‘pakt’ je hand als ze geaaid wil worden en als ze iets anders wilt, legt ze twee pootjes gedecideerd op je knie. ‘Hallo, ik ben er ook nog!’

Ze kan enorm hoog springen en doet dat met alle gemak, ze springt zo op muurtjes van anderhalve meter hoog – dat was voor ons echt een verrassing. Ze knuffelt graag en veel en is erg gesteld op onze aanwezigheid, maar op schoot zitten of liggen vindt ze niet fijn – ze komt altijd gewoon dichtbij ons liggen, of tegen ons aan. Rennen doet ze het allerliefst, en dan ook nog graag met een klimmetje. Ze klimt het liefst op een hoger plekje, in de duinen was dat een prachtig gezicht. En dan gaat ze er trots bovenop staan alsof zij net een nieuw stuk land heeft ontdekt. We willen dus graag leren haar los te kunnen laten, dan kan ze nog veel meer naar hartelust rennen en ontdekken. Eten doet ze rustig en beheerst, ze schrokt niet en als je haar een snoepje geeft, pakt ze dat héél voorzichtig aan. Vind ik heel lief.

Verder is ze eigenlijk gewoon heel makkelijk. Als ik haar meeneem naar een cafeetje of een kantoor waar ik een afspraak heb (natuurlijk altijd in overleg!), dan gaat ze meestal rustig onder de tafel liggen en geeft ze geen kik. De auto is nog wel wennen voor haar, soms gaat ze rillen en hijgen, soms gaat ze rustig liggen en valt ze in slaap… Waar dat dan aan ligt, weet ik nog niet. Ik probeer de auto iets leuks te maken met snoepjes én dat we vaak naar een leuke plek voor haar rijden: het bos.

We zijn heel gelukkig met Kees en we weten dat we op de goede weg met haar zitten om wat kleine issues aan te pakken. Naast dat is ze gewoon zo ontzettend lief, grappig, sociaal en we zijn helemaal verliefd op haar.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

55 reacties
  1. Charlotte

    Aah wat fijn om te lezen!

    Kees is echt een mooi ”vosje”!

  2. Jeanine

    Oooooh wat een ontzettend dropje, zeg!
    Herkenbaar verhaal. Wij wilde ook een hondje uit asiel, of dergelijke, omdat pups van een fokker in regel goed terecht komen. We zijn echt meerdere asiels afgegaan, maar zat een zoveel van hetzelfde soort en voornamelijke grote honden. (No offence naar grote honden eigenaren) Zo hebben wij een podencastjd geadopteerd. Ook flink gillen in begin, haha. En ook een pinnetje naar andere honden. Hihi. Veeel plezier met haar<3

    • Jeanine

      Podencaatje

  3. M

    Weten jullie ook iets van Kees haar herkomst? Ik dacht eigenlijk altijd dat straathonden moeilijke honden waren, omdat ze weinig contact hebben met mensen.

    • Cynthia Schultz

      Alleen dat ze uit Bulgarije komt. En op zich hoeft dat niet hoor 🙂

  4. Diana

    Ik ben erg blij voor je dat alles zo goed gaat. Wat een lieverd is Kees ! Zelf werk ik bij een luchtvaartmaatschappij en wanneer ik merk dat een passagier een hondje (vaak 2) bij boekt omdat het om adoptie gaat, haal ik de kosten weg. Kan zelf niet een hond adopteren maar hoop het zo een beetje te steunen.

  5. Yvonne

    Ik moest wel een beetje lachen dat ze een ‘bitch’ was naar andere honden toe. Denk dat het vooral uit zelfbeschermimg was. Beetje uit angst. Zo kunnen mensen eigenlijk ook doen: bij voorbaat maar gaan bitchen, zodat mensen jou niet kunnen kwetsen of pijn doen. 😉 Mijn wijlen poes was bijv. ontzettend lief naar ons toe; ze blies of krabde echt nóóit. Je kon alles met haar doen, ze deed echt nooit iets. Maar kwamen ‘vreemden’ in huis, of mensen met een schelle, harde stem, dan kon ze opeens uithalen. Gewoon een beetje bangigheid ofzo. Fijn dat dit nu wat beter gaat! 🙂

  6. Lin

    Super leuk om meer over Keesje te horen! Met mijn ouders heb ik ook een hond uit Griekenland geadopteerd en nu we een eigen huis hebben, hebben we een kitten uit het asiel gehaald. Ze zijn het waard.

  7. Lisa

    Zo veel spellingsfouten..

    • Cynthia Schultz

      Enlighten me Lisa, dan verbeter ik het. Ik kijk over mijn eigen spelfoutjes heen.

    • Petra

      Je schrijft “We legden de situatie uit en kregen goede tips die we meteen zijn opgevolgd”
      Het is … die we meteen HEBBEN opgevolgd.

  8. Judith

    super! dat het goed gaat met Kees. de andere “minder” leuke dingen komt ook nog wel. mag ik vragen waar je het tuigje gekocht hebt?

  9. Brenda

    Willem, Cynthia en Keesje: a match made in heaven. Veel geluk xxx

  10. Suuz

    Superleuk om je enthousiasme over Kees te lezen. Het was echt een kwestie van tijd dat jullie een hond kregen, je had het er altijd al over.

  11. Aafke

    Wat is het toch een leukerd die Kees! Ik heb ook een hondje die het niet leuk vindt om alleen te zijn. Af en toe gaat het iets beter maar ook komen we altijd weer in een dip terecht. Zou ik misschien een website oid van jullie hondenschool mogen? Ik heb tot nu toe veel geprobeerd en misschien heeft hij wat meer tips voor mij.

    • Ingrid

      Hoe oud is jullie hondje?
      Bij onze pup van 7 maanden gaat het ook op en af. Vandaag bijvoorbeeld kwamen we na 35 minuten thuis en hoorden we haar weer blaffen. Ondanks de kong gevuld met lekkers

    • Aafke

      Inmiddels 2,5 jaar en bij ons sinds pup.

    • Ingrid

      Ok, dan ben je er dus ook al een tijdje mee bezig? Hoe lang kan jullie hondje alleen zijn?

    • Aafke

      Sinds dat hij ongeveer een jaar is, heeft hij een soort van verlatingsangst gekregen. Nu zitten we weer in een dip en kan hij nog geen 5 min alleen zijn maar als het redelijk goed gaat kan hij ongeveer 1,5 uur alleen zijn.

    • Ingrid

      Ach wat sneu 🙁 raar is dat hè, hoe dat zich ontwikkeld bij honden.
      Heb je ooit gehoord van zo’n adaptil verdamper?
      Dat willen wij nu gaan proberen (ter ondersteuning + de tijd weer terugschroeven…)

    • Aafke

      Nee, nog nooit van gehoord. Ik ga het is opzoeken. Hij krijgt op dit moment druppels van Bach Bloesems. Ben er wel positief over maar vrij prijzig.

  12. Anna

    Wat een lieverd zeg! Leuk koppie 🙂
    Fijn dat je er zo blij mee bent!

  13. Marjanne

    Super leuk om te zien hoe blij jullie zijn met Kees en dat ze het zo super goed doet!

    Voor het los lopen is het allerbelangrijkste dat jij nog altijd het meest interessant blijft.. In het begin zal ze je toch wel een beetje in de gaten blijven houden, maar ze worden steeds zekerder en zullen iedere keer wat verder weg gaan lopen. De tip die wij met cursus leerden was om dan eens achter een boom te gaan staan, of omdraaien en de andere kant op lopen.. Op die manier leren ze dat als ze niet op jou blijven letten ze je kwijt kunnen raken.. En ook hier natuurlijk kleine stapjes.. Dat ze je 10 seconden moet zoeken maar je ook wel weer snel gevonden krijgt..

    Verder vond in trainen met een fluitje en clicker ook geel fijn! We gebruiken het niet zo vaak meer maar onze hond luistert er nog heel goed naar en zodra hij het fluitje in mijn mond ziet komt hij al aangerend. Zodra hij de clicker ziet weet hij ‘o, leuk! Nu gaan we iets nieuws leren!’

    Heel veel plezier en succes met het trainen van Kees ☺️

  14. Elzak

    Wat kan ik me hier bont en blauw aan ergeren. Schrijft Cynthia een leuk artikel over haar lieve hondje (en het is een schatje hoor), dan heb je weer van mekker helicoptermoeders die moeten zaniken over honden en kinderen. Kssst,scheer je weg hier met je kruisfruit. Ga naar maar lekker neuzelen bij die Libelle mutsen van 2 wmn.

    • Suuz

      Er is 1 opmerking van een moeder en wmb terecht: loslopende honden zijn lang niet allemaal goed onder appèl en niet iedereen zit te wachten op een opdringerige grote hond. Al helemaal niet een klein kind die met gezicht op ooghoogte van een hond is.

      Buiten is van iedereen, dus kunnen we allemaal rekening met elkaar houden. Als je hond niet sociaal is, of niet luistert, begeef je dan in hondengebieden waar dat kan. Als je met je gezin wilt wandelen, vermijd dan specifieke hondengebieden.

      Beetje tolerant mag wel he. Niet iedere moeder is Libelle-trut. Ik laat m’n kind zelfs niet alleen met onze eigen hond. Mijn broertje hing ooit met z’n gezicht in de bek van een herder. Hysterie is niet nodig, maar het blijven dieren: wees wijs.

  15. Marjoleine

    Aw zo leuk om te lezen! Goed dat je ook met haar op cursus gaat, dat heb ik met Nora ook gedaan en daar hebben we echt dingen geleerd. Ik leerde bijvoorbeeld dat je eigenlijk nooit moet straffen maar júist belonen als ze iets goed doet. Dat vind ik ook veel beter 🙂 Fijn dat ze het zo goed doet en heerlijk dat jullie zo verliefd op haar zijn.

    • Marjanne

      Precies! Wij vinden het toch ook fijner om een compliment te krijgen als we het goed doen dan iedere keer op ons donder als het nèt niet gelukt is..

  16. Donna

    Wat is dit leuk om te lezen! Ik herken heel veel in onze eigen pup. Ik vind het zo leuk dat hondjes een compleet eigen karakter hebben. Het is zo leuk om te zien hoe ze bijvoorbeeld hele slimme maniertjes verzinnen om hun zin te krijgen en ze precies weten hoe ze je om hun vinger kunnen winden. Ik hoop meer van Keesje te kunnen zien! 🙂

  17. anna

    Zo leuk om te lezen! Ik vind het super dat jullie een hondje uit Bulgarije hebben geadopteerd. Het maakt inderdaad niks uit waar een hondje vandaan komt, toch? Ieder gered hondje is er weer één!

  18. Susanne

    Aaah ik werd zo vrolijk van deze post <3 het is zó duidelijk hoe gelukkig jullie met elkaar zijn! Ontzettend schattig om te lezen. Nog veel geluk en plezier samen 🙂 (haha dit klinkt alsof je nu pas verteld over Willem ofzo!)

  19. kim

    Wat een leukerd is die Kees zeg! Wij hebben sinds 1 1/2 jaar een hond uit Griekenland geadopteerd. Precies hetzelfde verhaal als bij jullie; veel asiels afgezocht naar een geschikte hond. Wij wilden graag een hond die sociaal was naar andere honden maar die konden we helaas niet vinden. Toen ik een foto van onze huidige hond zag was ik meteen verliefd en het bleek ook echt een goede match te zijn! Een superhond! Alleen komt nu de grote maar: Ze kon absoluut niet alleen zijn maar dan ook echt niet. Zelfs opbouwen lukte niet. Complete paniek. Gelukkig heb ik zelf een hondenuitlaatdienst dus kon ze altijd mee. Maar bijvoorbeeld naar de bios of uit eten met mijn man ging niet meer. Uiteindelijk hadden we een logeerhond en toen merkte ik dat ik even weg kon om boodschappen te doen. Dus waren we “genoodzaakt” een 2e hond erbij te nemen.Helemaal niet erg natuurlijk 🙂 Een kleine reu uit Roemenië en dat heeft gewerkt. We kunnen nu max 3 uur van huis weg en ook rustig boodschappen doen.
    Sorry voor het lange verhaal maar wat ik uiteindelijk wil zeggen is dat ik helemaal voor adoptie ben voor honden uit het buitenland maar dat mensen zich goed moeten realiseren dat het probleem van niet alleen kunnen zijn heel veel voorkomt bij deze honden. Ze zijn niet gewend alleen te zijn want leven vaak in een roedel en het aanleren gaat heel moeizaam of soms helemaal niet. Dat is wel iets om mee te nemen in de beslissing als je een hond uit het buitenland wil adopteren.
    In ieder geval heel veel plezier en succes met Keesje!

  20. Jessica J.

    Ik ben zo blij voor jullie – en dan nog het meeste voor dat lieve Keesje! Ik vraag me af of haar initiële houding tegenover andere honden soms iets te maken heeft met hoe ze moest concurreren voor eten/aandacht in Bulgarije.

  21. Marieke

    Dat KOPPIE! Heerlijke foto’s! Ik hoop dat jullie nog lang kunnen genieten van dit heerlijke hondje 🙂

  22. Kim

    Nou, het is duidelijk dat je helemaal verliefd bent op Keesje 🙂 Ik denk dat jullie hondje een heel fijn adres heeft gevonden. Ik zou ook heel graag een hond willen, maar ik weet momenteel niet goed wat mijn situatie over een half jaar is. Daarom wacht ik er nog even mee. Ik vind het idee van ‘adopteren’ wel heel mooi. Je geeft dan een hond echt een nieuwe kans!

  23. Eva

    Kees klinkt echt als een lieverd, ik herken onze hond er wel in :). Onze hond is wel al heel oud dus heeft intussen wel al vanalles geleerd. Een trucje dat wij hem hebben geleerd: ‘rechts’ -> dan gaat hij rechts lopen, in de graskant bijvoorbeeld of helemaal rechts op het voetpad. Dat is vooral handig als er een tegenligger aankomt en je wil ervoor zorgen dat hij niet in de weg loopt, of hem weer aan de leiband doen (dan zeggen we meestal ‘rechts’ en ‘lig’).

    Nog een kleine opmerking: “benaderd” moet “benadert” zijn ;).

  24. rachel

    wat een heerlijke blogpost dit!! even een kees update 😀 kees heeft het echt getroffen met jullie als “ouders” !! xx

  25. Ibrich

    Mooi artikel! Fijn te lezen dat Kees zo’n goede thuis heeft gevonden. Ziet er echt een superlief beestje uit. Ik hou zelf enorm veel van honden, ik heb er eentje van 11 jaar oud. Ze is echt als familie voor ons en ik kan me moeilijk voorstellen dat ze er op een dag niet meer zal zijn.
    Heel veel succes en plezier gewenst met Keesje!

  26. Danielle

    Leuk dat je ons op de hoogte houdt!!! Ik ben zo blij voor jullie alledrie <3 Lekker genieten van de liefde, knuffels, gezelligheid en wandelingen 🙂 Onze Amy is nu een jaar bij ons, en als je dan terugkijkt is ze ZO gegroeid!

  27. mariemarie

    Kees heeft een goede thuis gevonden, kan je zo aflezen van haar snoetje. Heel leuk om te zien!

  28. Alexandra

    Wat is Kees toch een leuk beestje! Zo te lezen gaat en doen jullie het allemaal prima. Ik heb zelf een hond uit Bosnië geadopteerd. Terugkijkend valt me op dat mijn hond Barnie meteen heel lief, enthousiast en sociaal was, maar ook erg moest wennen. De hondenschool legde uit dat hij nog moest ‘settelen’ in zijn nieuwe situatie. Je weet niet wat zo’n dier heeft meegemaakt en ze hebben gewoon even tijd nodig om zich helemaal thuis te voelen. Maar met een beetje geduld en veel liefde kom je een heel eind en met Barnie is het dan ook hartstikke goed gekomen. Ik durfde hem eerst ook niet los te laten, maar inmiddels heb ik ontdekt dat dat prima gaat. Veel succes, maar vooral heel veel plezier met Kees! 🙂

  29. Neeltje

    Hoewel ik weinig met honden heb, klinkt Kees als een leuke hond. Maar over dat los laten lopen: ik vind het zelf echt bijzonder irritant als er honden op ons af komen rennen als we aan het wandelen zijn. De eigenaren roepen dan vaak vertederd dat ‘hij zo sociaal is’ of ‘zo dol is op kinderen’, maar leg dat eens uit aan een kind in een buggy dat ineens haast besprongen wordt door wat in hun beleving een enorm groot beest met heel grote tanden is. Zij hebben misschien de rest van hun leven angst voor honden. Ook als ik aan het hardlopen ben komen honden blaffend achter mij aan. Ik ken die beesten niet en weet dus niet wat ik kan verwachten, wat ik erg vervelend vind. Hondeneigenaren vergeten vaak dat andere mensen niet zo dol zijn op hun hond dan zijzelf en hebben hun hond vaak ook niet goed onder controle.

    • Danielle

      Yep, daar hebben andere hondeneigenaren net zoveel last van 😉 Zo irritant! Mijn hond loopt alleen los in losloopgebieden en waar ik vooruit kan kijken. Andere hond of mens = aanlijnen. Deed iedereen dat maar :p

    • Cynthia Schultz

      Oh ja, snap ik helemaal hoor. Ik vind ook niet dat je je hond overal zomaar los zou moeten laten. Ik zou dat zelf ook alleen in een bos, natuurgebied of losloopgebied doen persoonlijk, plekken waar het ook daadwerkelijk mag 🙂

    • Kirsten

      Geven en nemen; zoiets? Want ik heb op mijn beurt last van jouw buggy en gillende kinderen. Zeg ik ook niks van.

    • Femke

      Kirsten, iedereen zijn/haar mening, maar in mijn ogen een vreemde reactie.

    • Marjanne

      Ik denk dat iedere hondeneigenaar zich daar inderdaad van bewust moet zijn..

      Mijn hond is heel nieuwsgierig en wil heel graag spelen, spelen, spelen.. Ik weet dat als ik hem los laat en hij iemand tegen komt ik geen baas meer ben. Het lukt me niet om dat te trainen en wellicht heb ik ook nèt te weinig geduld.
      Maar ook als hij wél aan de riem is, en ik kom een andere hond tegen die los loopt vind ik dat lastig. Die andere hond komt nietsvermoedend op ons af en dan kan ie nog zo lief zijn, ik heb de grootste moeite om mijn hond rustig te houden.

      Mijn tip: kijk ook altijd of de tegemoetkomende hond aangelijnd is. Zo ja: probeer je eigen hond dan ook bij je te houden. De andere hond is aangelijnd om een reden.

  30. Linda

    Kees is zo’n schatje! Fijn dat ze zo’n knuffelaar is, dat lijkt me heerlijk! Ik vind het zo leuk om te zien hoe goed ze het heeft bij jullie én hoe geduldig en lief jullie zijn. Echt top!

  31. Jamie

    Wat mooi om te zien dat Keesje zo’n fijne plek heeft gevonden!

    Ik ben zelf ook aan het oriënteren op een kleinere hond uit het asiel of buitenland omdat er inderdaad veel grote honden in het asiel zitten en dat qua levens stijl niet bij ons past, door grootte van het huis, maar ook omdat we regelmatig korte vluchten maken en het hondje graag af en toe mee naar de bergen in Italië of de kust Frankrijk willen nemen. (1,5 uur vliegen)

    Natuurlijk is de vraag of een hond het vliegen in de cabine waardeert of juist helemaal niet maar dat willen we wel proberen. Ik ben me bewust van de maximale afmetingen en gewicht van een hondje maar we willen wel weer ‘meer hond’ dan chihuahua formaat ook zodat hij makkelijker lange afstanden prettig kan bijhouden.

    Misschien een gekke vraag maar ik ben dan ook heel benieuwd wat voor hoogte bijvoorbeeld Keesje heeft. Voor de beeldvorming!

    Heel veel geluk toegewenst maar dat moet vast lukken!!

  32. Erin

    Ik ben blij voor Keesje dat hij zulke goede verzorgers heeft getroffen. De liefde spat eraf. Heel leuk

  33. Mart

    Ik heb niet zoveel met honden, dus ik heb eigenlijk geen idee wat je normaal gesproken kwijt bent om een hondje te nemen. Maar als ik er over na denk is €300 toch eigenlijk niet eens zo heel veel? In principe is alles dus geregeld voor een goede start met je nieuwe hondje? Ben je normaal gesproken voor een castratie alleen al niet een aardige duit met geld kwijt?
    Ikvind het adopteren via houndation een mooi initiatief. En wat fijn dat Keesje nu een veilige thuishaven heeft! Enjoy!

  34. Lou

    Lijkt me een topbeest. Ze ziet er opde foto’s in elk geval heel senang uit. Lekker loslaten hoor. Het is net als met kinderen: je kunt ze niet je hele leven naast je houden.

    Wat ik wel vind: je gaat slordig om met dat onderzoek. De onderzoeker (die overigens werkt voor een club met een duidelijk belang, waardoor je je kunt afvragen of het als enige bron geschikt is, maar dat terzijde) meldt vrij nauwkeuig wat er verstaan wordt onder de drie categorieën. Jij bent aan het fantaseren/interpreteren geslagen met de categorie niet-rashonden met een Nederlandse herkomst. Je noemt dat illegale broodfok, maar dat moet je voor eigen rekening nemen: de bron is genuanceerder. Het gaat om broodfok maar ook om gelegenheidsnestjes bij mensen thuis. En al is dat aandeel klein, het maakt je term onjuist. En dat betekent ook dat je niet hard kunt maken dat die hele categorie illegaal is.

    Een goede eindredacteur had je hiervoor kunnen behoeden.

    • Cynthia Schultz

      Je hebt gelijk, ik zal het aanpassen. Dankjewel.

  35. Caroline

    Ik heb genoten van deze update over Keesje.
    Jullie doen het fantastisch met haar. In een vorige reactie heb ik het ook al gezegd: Keesje had zich geen betere baasjes kunnen wensen.

    • Jess

      Helemaal mee eens!!

    • Joke

      Geweldig die foto (helemaal bovenaan) waar jullie met z’n drieën (!) breed lachend op staan! 😉
      Ik kan me voorstellen dat jullie blij zijn met Kees, maar ik weet zeker dat Kees ook heel blij is met jullie!