De laatste wandeling met lang haar…. Op naar de kapper!
IK HEB HET ECHT GEDAAN 😱
Als je me een beetje volgt op Instagram heb je het vast al gezien: m’n haar is eraf. Niet een paar centimeter hoor, nee, echt een korte bob. Ik kan het zelf soms nog steeds niet helemaal geloven als ik in de spiegel kijk hahaha. Ik had al zó lang lang haar dat het gewoon bij me hoorde, dus dit is best een dingetje.
Ik kreeg zoveel lieve reacties op die post (meer dan 4.000 likes, ik schrok er zelf van haha), dus dank je wel daarvoor! 🩷 Er kwamen ook een paar vragen, dus let’s go.
Waarom ik er ineens klaar mee was (na jaren twijfelen)
Ik dacht er al vaker over na. Echt, al jaren speelde het af en toe door m’n hoofd: zou ik het kort durven? Maar elke keer won mijn lange haar het toch weer, want ik was er stiekem best aan gehecht. Het voelde vertrouwd, en ja, wat als ik het kort helemaal niks vind?
En toen was ik er vorige week ineens gewoon klaar mee. Het klitten. Het eindeloze borstelen. Het lang bezig zijn met wassen en dan nog eens héél lang föhnen. Ik dacht: OKÉ, LET’S GO. En voor ik het wist lag er een flinke berg haar op de grond.
Ik vond het best een beetje spannend, ik was vooral bang dat ik direct na het knippen zou denken: neeee, wat heb ik gedaaaaan. Maar dat was dus niet zo. Ik vond ’t meteen heerlijk!
En nu? Het voelt gewoon meteen als mij
Het gekke is: het voelt meteen helemaal als mij. Alsof het eigenlijk altijd al zo had moeten zijn. Ik kijk in de spiegel en denk gewoon: ja, dit klopt.
En het is zó bevrijdend. Wassen gaat in no time, föhnen is zo klaar en ik hoef niet meer elke ochtend te worstelen met klitten. Ik had echt no clue hoeveel tijd en gedoe al dat lange haar me kostte, tot het er niet meer was. Het is echt nog wel een beetje uitzoeken hoe ik het graag draag (want ik heb het nog maar net zo, natuurlijk) en wat ik er allemaal mee kan en wil, maar dat komt natuurlijk vanzelf wel.