Mijn ‘carrière’pad

Als ik vertel wat voor werk ik doe zijn mensen vaak nieuwsgierig hoe dat dan zo gekomen is, omdat het niet een standaard antwoord is, en geen kort antwoord. Jullie weten natuurlijk wel wat ik doe, maar hoe dat zo gekomen is misschien niet. Na vandaag wel!

Leestijd

Vaak zeg ik ook: ‘heb je even?’ Het is namelijk ook best lang antwoord. Anders in ieder geval dan wanneer het antwoord ‘fysiotherapeut’ is. Dit verhaal wat ik ga vertellen is ook best lang, dus ik hoop dat je er zin in hebt haha. Pak anders even een wijntje ofzo. Met een macaron wellicht. Here we go!

Vroegâh

Om bij het begin te beginnen bij het uiterste begin, ik heb altijd gewerkt vanaf het moment dat het kon. Ik vond het concept ‘mijn eigen geld verdienen’ geweldig. Ik kreeg ook zakgeld, en later kleedgeld dus ik kwam echt niks te kort. Maar het gevoel dat je iets zélf hebt verdiend, vind ik nog steeds goud. Mijn zusje Elise en ik gingen ook vaak de buurt rond voor een heitje voor een karweitje, om vervolgens extra snoep in te slaan haha. Of ik ging met mijn blokfluit voor de supermarkt zitten op zaterdag waar ik ook altijd royaal voor werd beloond. Ook gingen we vaak de buurt rond of iemand nog spulletjes had om te verkopen, en dan gingen we bij het lokale winkelcentrum een rommelmarktje doen. Gewoon, omdat we dat zo leuk vonden, dat ‘zelf geld verdienen’.

Mijn allereerste baantje was een krantenwijk. En dan niet elke ochtend voor dag en dauw hoor, dat waren/zijn de echte diehards, maar het lokale weekblaadje verspreidde ik in 1 wijk op zaterdag. Was ik met twee uurtjes mee klaar. Dat mocht op je dertiende al, en toen ik eenmaal vijftien was mocht ik écht solliciteren. Mijn eerste baantje was als vakkenvuller bij Albert Heijn. Een onwijs leuk baantje waar ik ook vrienden aan over heb gehouden die ik nog steeds spreek. Ik verdiende toen €2,75 in het uur, zal ik nooit vergeten, want toen ik hoorde dat je vanaf je zestiende achter de kassa mocht, en je €3,17 verdiende bij C1000 voelde dat als een gigantische klap geld. Nu ging ik écht geld verdienen, zo zag ik dat. Ik zat soms op zaterdag van 08.00 ’s ochtends tot 20.00 ’s avonds te bliepen, en daarna ging ik stappen. Nu zou ik waarschijnlijk met Netflix op de bank kruipen want ik zou kapot zijn. Toen, toen ik nog geen oma was, ging dat allemaal nog haha.

Daarna kwam ik bij De Kringloop terecht als iemand die de winkel netjes maakte de hele dag door. Dat vond ik zo hersendodend, dat ik op een gegeven moment ging uitrekenen hoeveel liedjes er in een uur zaten en hoeveel liedjes ik nog moest horen voor ik weer vrij was. Dat baantje werd dus al snel ingeruild voor Dolcis, een schoenenwinkel. Eindelijk mijn materie dacht ik, eindelijk de wereld die me interesseert. Was nog best lastig, want je moest goed bij-verkopen naast de schoenen en dat vond ik toen nog bijzonder gênant om te doen.

Tijdens koninginnedag, de oudste die ik kon vinden, maar ik was hier wel ouder dan 17.

Toen ik zeventien was haalde ik mijn havo diploma. Een 4 voor wiskunde, maar wel met complimenten van mijn Nederlands docent ‘dat schrijven Emmy, daar moet je écht wat mee doen’ (hoiiii). Ik ging Small Business & Retail Management studeren op het Saxion in Enschede. Op de open dag leek me dat DE opleiding waarmee ik een ware #girlboss mee kon worden. Lekker dicht bij huis, kon ik mooi met de trein op en neer.  Op kamers vond gaan leek me hels. Lijkt me nu nog steeds overigens; teveel smetvrees, teveel privacy behoefte, teveel gehecht aan de fam. Ik denk wél dat je er veel van leert.

Achteraf was het een veilige beslissing. Ik had daarvoor namelijk altijd heel hard geroepen dat ik naar Amsterdam wilde gaan, mijn vleugels uitslaan en werken bij de Betsy Palmer schoenen winkel. Vond ik geweldig toen, dat leek me een droombaan. Daarnaast zou ik dan journalistiek gaan studeren en uiteindelijk zou ik beautyeditor worden bij Cosmogirl. Daar stuurde ik vaak ook beautytips naar toe, die dan vaak ook nog gedrukt werden in het blad. Ging ik heel lekker op. Uiteindelijk koos ik dus voor veilig, vooral toen ik erachter kwam hoe duur een kamer in Amsterdam was, en ging ik het pad #girlboss op.

De studie bleek echter best pittig voor een zeventienjarige die nooit veel moeite had hoeven doen op de havo. Behalve voor wiskunde dan, maar zoals je leest met die 4, is die moeite er nooit echt geweest. Het was toen der tijd een studie waarbij je je eigen projecten koos. Waarbij je een eigen bedrijf begon met een klein groepje mede studenten en waar je eigenlijk al doende zou leren. Dat maakt het ook een hele geschikte opleiding om je neus een beetje te drukken, en ook een opleiding waarbij je veel kon werken. Ik zat daarom met best wat volwassen mensen in een groep, die dachten dat het een easy track was naar het HBO diploma die ze nooit hadden gehaald, maar toch wel nodig bleken te hebben. Ik kon me hier totaal niet aan optrekken en was volledig overwhelmed. Ik stopte toen nog voor het februari was, zodat het lesgeld terug betaald werd. Ik moest wel werken van mijn ouders, en beslissen welke studie ik dan zou willen doen.

Toen kwam ik bij de telefonische helpdesk van een telefoon provider terecht. Werkelijk waar, sorry voor iedereen die dit werk doet en het wel leuk vindt of niet anders kan, het meest verschrikkelijke baantje wat ik ooit heb gehad. Ik moest technische vragen beantwoorden waar ik het antwoord niet op wist, ik moest oude oma’tjes snel afhandelen terwijl ze er niks van snapten en ik ze eigenlijk heel graag verder wilde helpen. Maar ik snapte er zelf ook geen pepernoot van. En aan het einde van het gesprek moest ik het gesprek eigenlijk ook nog omdraaien om dat oude oma’tje ook nog een nieuw abonnement door de neus te drukken. Want dat deden er veel, gewoon iemand wat aansmeren en oude mensen zijn dan lekker makkelijk. Dat weigerde ik en ik bleef wel lang met ze aan de telefoon tot ik het had uitgevonden, en daardoor kreeg ik constant op mijn donder. Ik was het hier uiteindelijk zo zat dat ik midden op de dag ben opgestaan en nooit meer terug gekomen ben. Niet netjes, maar DUDE wat een ellende. Ergens maar goed ook, want dat studeren was zo gek nog niet in dit licht.

Ik wilde toen mijn randstad droom alsnog waarmaken en zette koers naar Haarlem. Vriendinnen van me woonden inmiddels wel in Amsterdam, maar daar kon ik geen woning vinden. Ik was destijds samen met mijn ex, en we vonden een klein studio appartement in Haarlem. Het zag er mega tof uit, en we waren de koning te rijk. Tekenen voor een jaarcontract zonder dat we werk of een studie hadden leek destijds een goed idee. Die studie kwam wel, eerst even landen in een nieuwe stad, dacht ik. Na een korte periode van kroketten bakken om 08.00 voor een bedrijfskantine kwam ik bij Jack & Jones terecht. Ik verdiende net zoveel als we in totaal voor de huur moesten neerleggen, dus die verrijkende zelfstandigheid was iets beperkter dan ik dacht. Er bleef geen geld over voor leuke dingen, dus zo leuk was het niet in Haarlem. Dit is denk ik de enige keer dat ik mijn ouders ooit om geld heb gevraagd, toen ik écht geen geld meer had om te eten en zelfs de HEMA cadeaukaart die ik had gekregen als Kerstpakket al had gebruikt voor een brood en wat beleg. In deze periode gingen mijn ouders ook uit elkaar en eigenlijk zakte ik een beetje weg in negativiteit. Ik zag het niet meer voor me, ik had geen idee wat ik wilde studeren en alles leek heel zwaar. In deze periode kreeg ik nog wel een heel leuk baantje bij een bedrijf in Amsterdam die filmpjes maakte voor bedrijven om ze te adviseren hoe ze met jongeren om moesten gaan. Daar maakte ik af en toe filmpjes voor, en ik zat in panels. Ontzettend leuk om te doen. Ze hebben me toen ook opgenomen in een boek, puberbrein, en na 5 jaar werd ik uitgenodigd voor de lancering van hun tweede boek. Ik zag toen een filmpje van mezelf terug en ik schrok ontzettend van de negativiteit die ik over me heen had. Ik zag een soort van pijn en onrust die ik gelukkig toen niet meer had. Ik kon gelukkig toen al een heel ander verhaal vertellen. Tijdens die zoektocht naar wat ik nu wilde, had ik ook nog kort de wens om de nieuwe Linda de Mol te worden. Ik vond die filmpjes heel erg leuk die ik maakte voor dat bedrijf, en zocht daarom meer op om eventueel voor televisie te kunnen doen. Zo was ik, zoals je op de foto beeldig (ahum) ziet, ook pitspoes voor het programma ‘de slechtste chauffeur van Nederland’.

Ik verhuisde weer terug naar Hengelo, waar mijn ouders inmiddels niet meer bij elkaar in een huis woonden. Ik ging aan het werk bij Invito, een schoenenwinkel weer. Hier heb ik gewerkt tot ik weer naar school kon, leuke collega’s gehad, veel geleerd over de detailhandel maar ik was blij om weer te gaan studeren. Ik koos weer voor Small Business & Retail Management, want ik geloofde dat ik het nu wel aan kon. De ellendige tussenjaren waren in ieder geval zeker niet leuker dan studeren.

Ik kon het inderdaad aan, ik rockte best wel en was de beste van mijn jaar in het propedeuse jaar. Ik heb de hele studie lang geen herkansing nodig gehad en kon na drie jaar beginnen met afstuderen.  Daar kreeg ik echter toch best wat moeite mee, door het zelfstandige karakter van de opleiding kreeg deze ook best wat kritiek waarna ze de opleiding aan gingen passen. Ook de criteria om af te studeren werden scherper en ik kreeg daar onwijs veel stress van. Uiteindelijk heb ik dus een stuk langer gedaan over het afstuderen dan nodig, maar ik kwam er en hij was er. Dat fel begeerde HBO diploma.

Met vriendin en businesspartner Jen voor Prinsessen Party.

Nu sla ik natuurlijk even wat over, want tijdens mijn studie ontdekte ik de horeca. Ik zocht een bijbaantje voor de avonden en weekenden en dat ging minder in de winkel. Ik kwam terecht bij Intenzo, een Italiaans restaurant op niveau dat ook ijs verkocht. Wat heb ik daar een kilometers gemaakt, van het voor terras naar de tuin, knallen to the max. Heerlijk. Ik vind horeca zo ontzettend leuk! Zorgen dat iedereen het naar z’n zin heeft, het is bijna een soort spelletje, een soort constante controle hebben over iets. Hier heb ik onwijs veel over de horeca en gastvrijheid geleerd. Ik was op een gegeven moment de avonden wel zat, en toen een vriendin (inmiddels ook schoonzusje) haar baantje bij Coffee-Star opgaf vroeg ze of het niet wat voor mij was. Ik kwam als barista bij Coffee-Star terecht, werd na een tijdje assistent manager en tijdens het afstuderen werd ik bedrijfsleidster van het filiaal in Hengelo. Wat een warm bad, mijn tweede thuis. Coffee-Star voelde en voelt nog steeds nooit als werk, altijd als thuis komen.

Het afstuderen deed ik met mijn eigen blog. Ik was namelijk na een ontdekking van beauty blogs, beautyaccounts op Instagram en beautyvideo’s op Youtube he-le-maal into de make-up. Ik was een eigen Instagram account begonnen en kreeg al best snel wat volgers voor de make-up looks die ik postte. Ik besloot dat ik hier ook wel bij wilde gaan bloggen, want daar zat misschien nog wel een bedrijfje in, zoals ik zag gebeuren bij Cynthia bijvoorbeeld. Als onderdeel van mijn afstudeerscriptie onderzocht ik een manier om mijn blog in groter licht te krijgen, meer volgers, groeien. Hiervoor e-mailde ik Cynthia. Als ik nou eens wat blogposts voor haar zou schrijven, make-up tutorials met producten uit haar website, had zij meer rust (ze postte toen nog twee keer per dag, omg) en werd haar webshop geboost wellicht. Ik had dan uiteraard wel een mention nodig naar mijn eigen blog. Ik ontmoette Cynthia en kon op die manier mijn blog uitbouwen. Ik had op een gegeven moment 10.000 unieke bezoekers per maand, was afgestudeerd en bedrijfsleider bij Coffee-Star Hengelo, en voelde ook een beetje een tweestrijd. Welk artikel maakte ik nu voor mezelf en welke voor Cynthia? Ook was het toch best veel, mijn eigen website, artikelen voor Cynthia én Coffee-Star. Ik besloot het Cynthia voor te leggen, waarna ik mijn eigen website aan de kant heb gedaan en ben gaan werken als freelancer. Wow, nu was ik ondernemer!

Dat ondernemen smaakte naar een tijdje naar meer. Ik heb kort een bedrijf gehad in kinderfeestjes, Prinsessen Party, en ik deed al eens bruidsvisagie en een workshopje hier en daar, en toen besloot ik minder voor Coffee-Star te gaan werken en mijn eigen beauty studio, Studio Mint – de bedrijfsnaam die ik ook al als freelancer had -te beginnen in de garage van mijn vader. Toen ik dit had besloten, kreeg ik bij Coffee-Star de promotie naar Landelijk operationeel manager. Sturing over het hele bedrijf. Het #girlboss verlangen zat er ook nog steeds en deze kans was te mooi om te laten liggen. Ik kon het vast allebei. Toch? Ik deed ook allebei, én freelancen voor Cynthia.nl, dit hield ik twee jaar vol. Ik wilde niet meer elke avond werken en ik vond het werk voor Coffee-Star te leuk om te laten gaan. Ik stopte met de fysieke studio van Studio Mint, herpakte mezelf in mijn functie voor Coffee-Star en het werk voor Cynthia. Ik had gevoeld hoe het was om te ondernemen, hoe het was om zoveel met beauty bezig te zijn, en het voelde ook totaal niet moeilijk om die keuze te maken. Sommige mensen denken dat het niet goed liep, dat ik daarom stopte, maar het liep juist zo goed dat het niet half kon. Als ik door had willen gaan met Studio Mint de beauty studio, had ik Coffee-Star moeten stoppen. Er zitten immers maar 24 uur in een dag en ik liep zelf persoonlijk inmiddels niet meer goed. Ik was zó moe! Soms denk ik dat ik die vermoeidheid nu nog een beetje mee draag.

Niet lang daarna kwam het online stylen voor Zalando op mijn pad, maar dit staat vanaf het begin op een laag pitje, want ik wilde niet weer mezelf over de kop werken. Gewoon, voor de hobby, en voor het ontwikkelen en bijhouden van meer fashion sence. Ik doe het alleen als ik er zin in heb, en tijd voor heb.

Foto door Lizet Beek

Nu

Inmiddels heb ik een fijne werkroutine waarbij ik gemiddeld 4 dagen in de week werk. Soms zijn het er ook 5, maar dat probeer ik te voorkomen met een strakke (Structuurjunkie) planning.

Het werk dat ik voor Coffee-Star doe is ontzettend verrijkend. Ik ben landelijk operationeel manager, wat betekent dat ik sturing geef aan het hele bedrijf van zo’n 90 mensen. Ik stuur de filiaal managers van de 9 filialen aan om zo een gezond bedrijf te behouden, en groei te stimuleren. Ik houd me bezig met alles wat er in het bedrijf gebeurt. Assortiment, uiterlijk van de filialen, contact met de partners, contact met leveranciers, lol die het personeel heeft in het werk, huisstijl, missie, visie, gastvrijheid, en ga zo maar door. Ik heb sinds ik deze functie heb (de functie bestond voor mij niet) best veel kunnen veranderen in het bedrijf, daar ben ik trots op. Ik zie dat het bedrijf groeit, fysiek en cijfermatig, en ik blijf ideeën hebben voor de toekomst. De vrijheid die ik krijg bij Coffee-Star om dit allemaal te doen is ongekend, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Hierdoor ontplooi en ontwikkel ik mezelf op zoveel verschillende vlakken. Ik kan nu echt zeggen dat horeca mijn passie is, iets wat ik dus niet had voorspeld toen ik jong was. Leiderschap is ook zeker een passie, iets wat ik van nature ook wel in me heb. Dit had ik denk ik wel voorspeld, er was geen haar op mijn hoofd die er aan twijfelde dat ik ooit een baan zou hebben waarbij ik veel mensen aan zou sturen. Dan nog die andere passie, dat schrijven voor een beautyblad, dat kwam natuurlijk ook best uit. Cynthia’s beauty blad haha, misslipgloss.nl! Inmiddels ben ik meegegroeid met Cynthia.nl en schrijf ik ook het liefst over persoonlijke, lifestyle relateerde zaken. Een mens kan maar zoveel verschillende mascara’s en lipglossen aan ;).

Ik ben benieuwd wat de toekomst voor me in petto heeft. Door hoe het bij mij is gelopen kan ik alleen maar zeggen dat wanneer je je gevoel volgt, je echt geleid wordt naar het punt waar je hoort te zijn. Dat dingen die gebeuren, in je voordeel gebeuren, ook al zie je het op dat punt nog niet. Mooi om even zo terug te blikken, ik hoop dat je het leuk vond om te lezen!


Emmy Bovenhorst

Een beetje prettig gestoord, een gigantische dierenliefhebster, en geobsedeerd door sushi. Dat omschrijft mij goed! Verder ben ik GEK op lekker eten en iets te vaak op vakantie gaan. Ik hoop dat je mijn schrijfsels leuk vindt, mocht je me ook op Instagram willen volgen dan kan dat via @emmystudiomint

Gerelateerde artikelen

17 reacties
  1. Merel

    Wat een heerlijke blog om te lezen! Zeker nadat ik precies vandaag mijn eerste werkdag bij een nieuwe (en eerste vaste!) baan erop heb zitten.
    De zoektocht naar wat bij je past en waar je terecht wilt komen kan zo enorm lastig zijn. Zeker als je vanalles leuk vindt en het zo ver uit elkaar ligt. Deze blog laat zin dat je echt de andere mogelijkheden niet uit sluit door op een bepaald moment het een boven het ander te verkiezen!

  2. Marleen

    Wat super leuk om jouw verhaal te mogen lezen! Ook het begin is heel herkenbaar voor mij, omdat ik mijn eerste baantjes waren ook als krantenbezorgster en vakkenvuller. Door je verhaal krijg ik zin in om mijn eigen carrierepad op papier te zetten!

  3. Lucinda

    Gaaf hoe je uiteindelijk toch op het pad gekomen bent van een baan die je geweldig vindt en ook bij je past. Mijn baan vind ik op dit moment wel leuk, maar of het iets is wat ik voor de rest van mijn leven wil doen, dat weet ik zo net nog niet. Misschien vind ik ook ooit zoiets waar je zoveel plezier uit haalt.

  4. Suzanne

    Erg leuk om te lezen en wat een verhaal!

  5. Anne

    Leuk Emmy, bizar dat ‘we je al zo lang kennen’ eigenlijk! Lees je stukken altijd met veel plezier 🙂

  6. Ingrid

    Zoo wat een achtbaan! Zo fijn dat je nu je perfecte plek hebt gevonden!

  7. Saskia

    Wauw, wat een verhaal

    Reageren
  8. Emma

    Wat mooi! Knap hoor. Ik zou willen dat ik wat meer zou ontwikkelen. Ik was wel goed in leren (vroege leerling, dus nog net 16 toen ik de HAVO afrondde en nog net 20 toen ik klaar was met m’n HBO studie), maar ik ben slecht in dromen en doelen stellen. Ik werk nu al 7 jaar bij hetzelfde bedrijf en ben het hier zo beu! Maar ik weet ook niet wat ik dan wel wil. En coaches zijn zo knetterduur 🙁

    Reageren
    • Emmy Bovenhorst

      Soms is het ook een begin om eens te formuleren wat je NIET wil 🙂

  9. Lori

    Wat ontzettend leuk om te lezen dit! Mijn carrière pad is ongeveer net zo rommelig als die van jou.
    Ik heb 5 studies gedaan, waarvan ik er 2 heb afgemaakt, en heb zo ongeveer 10 banen gehad in al die jaren.
    Dit gaat van cassiere tot floormanager in een prachtige horecazaak en alles daartussenin. Op het moment nog een beetje zoekende, maar ik weet zeker dat er wat moois komt 🙂

    Reageren
  10. Amy

    Wat leuk om het verhaal van jouw carrierepad te lezen! Waar ik wel benieuwd naar ben omdat ik er zelf ook over nadenk is de vraag die Pip ook in de reacties stelt. Je hebt een verantwoordelijke functie waarin je mensen aanstuurt en toch ben je hier super open en persoonlijk in de stukken die je schrijft. Hoe maak je die afweging? Ik stuur ook een team aan en probeer heel bewust te zijn in wat ik online schrijf, maar mis daardoor misschien soms wel een wat persoonlijke benadering…

    Reageren
    • Emmy Bovenhorst

      Ja snap dat die vraag omhoog komt. Eigenlijk ben ik altijd zo open en eerlijk. Ik ben ook maar een mens, en ik laat graag aan iedereen zien in het bedrijf dat ik ook kwetsbaarheden heb. Daarmee heb ik voor mijn gevoel juist een cultuur gecreeerd van open en eerlijkheid, zijn er weinig verrassingen naar elkaar toe en ontzettend veel loyaliteit. Natuurlijk is dit ook een valkuil, maar je moet niet vergeten dat ik hier ook niet ALLES deel, al lijkt het soms wel zo haha.

  11. Anna

    Wat een prachtig verhaal, zo leuk om te lezen! Wat fijn dat je nu echt je passie hebt gevonden en ook super knap dat je dat HBO-diploma alsnog hebt gehaald :D.

    Reageren
  12. rachel

    ik vond dit zeker leuk om te lezen en je hebt aardig wat gedaan al 😀 en ik vind je ook wel een horeca type, je hebt de uitstraling ect. een koppie waarvan je als koffie drinkende klant vrolijk van zou worden! en niet zo’n noorse madame die je broodje of koffie komt brengen hahah

    Reageren
  13. Pip

    Hi
    Vind je het geen gek idee om hier zo open en persoonlijk te zijn (menstruatie, pil etc) en aan de andere kant een baan te hebben waar je zoveel mensen “onder” je hebt? Die dit ook zullen lezen. Of heb je daar geen moeite mee?

    Reageren
    • Emmy Bovenhorst

      He Pip! Zie reactie hier een paar comments boven! 🙂

  14. Tineke

    Ik vind het zo goed van je dat je midden op de dag bent vertrokken, oude oma’s niet helpen, snel afhandelen en ook nog wat nieuws aansmeren gaat toch volledig tegen je principes in. Ik snap niet dat er mensen zijn die dit wel kunnen.

    Reageren