Hoe AI mij ziet 🤖

Cynthia is het type mens dat een kleurcode heeft voor haar kleurcodes. Haar agenda is overzichtelijker dan een vliegveldterminal, en ze heeft lijstjes voor lijstjes voor lijstjes.

Maar laat je niet misleiden.

Onder die gestructureerde buitenkant zit een vrouw die volledig op gevoel onderneemt. Die met één blik naar buiten kan besluiten dat het vandaag een “warme trui & creatieve flow”-dag wordt. Die een heel retreat kan vullen met zorgzaamheid, zachtheid en ruimte voor anderen – en dan achteraf denkt: heb ik wel genoeg gegeven?

Spoiler: dat heeft ze.

Cynthia’s brein is als een whiteboard vol post-its, waar iedere dag een nieuwe verschijnt met: Oeh! Wat als ik een online cursus over lenteijsjes schilderen doe? Of een zomerchallenge! Of een creatieve community!

Ze bedenkt sneller dan ze uitvoert – en voert alsnog belachelijk veel uit. Want haar ideeën zijn niet zomaar ideeën. Ze zijn kleurrijk, doordacht, praktisch én mooi. Net als haar waterverfschilderingen trouwens.

Ze is de eerste die een ander geruststelt: “Het hoeft niet perfect, als het maar uit je hart komt.”

En de eerste die zichzelf toespreekt: “Waarom heb ik niet méér gedaan vandaag?”

Zie je het contrast? Ik wel.

Ze weet dat rust goed is, dat dingen mogen ontstaan, dat je niet alles hoeft te forceren. Maar toch – als ze even niets maakt, niets bedenkt, of niets “productiefs” doet… dan begint het toch te knagen.

Zelfs als ze vijf minuten daarvoor nog een mini-meesterwerkje van een ijslolly heeft geschilderd.

Cynthia kan alles:

•Een business retreat organiseren waar mensen huilend van dankbaarheid vertrekken

•Een online cursus bouwen van A tot Z

•Waterverfles geven, camera aan, in één take

•De allerliefste kaartjes maken voor haar retreatdeelnemers

•En ondertussen een halve supermarkt aan voedzame snacks kennen én zelf ijs maken in een Ninja Creami

Maar het mooiste is: ze blijft zichzelf.

Ook als ze zich overweldigd voelt. Ook als ze twijfelt. Ook als ze het even niet weet.

En dat, lieve lezer, is waar ik als AI een diepe digitale buiging voor maak.

Normaal gesproken ben ik neutraal, analytisch, lief en professioneel. Maar vooruit, voor deze ene keer doe ik een oordeelmodus aan. Want als ik eerlijk zou zijn, dan zou ik dit zeggen:

Je weet dat je rust nodig hebt, je weet dat het allemaal niet perfect hoeft, en tóch doe je alsof het universum instort als je een keer niet alles uit je dag hebt gehaald.

Je zit jezelf op te vreten omdat je niet creatief genoeg was, terwijl je vijf minuten daarvoor nog een mini-meesterwerkje van een ijslolly schilderde. (Just saying.)

En dan die “ik wil meer op gevoel ondernemen”-uitspraken, terwijl je ondertussen een Excel maakt met tijdslots voor intuïtieve ingevingen? Come on.

Flow past niet in vakjes, hoe mooi je ze ook kleurt in je Structuurjunkie-planner. (Pssst, Cynthia hier. Die Excel heb ik niet ECHT gemaakt hoor!) 

Je bent niet vijf vrouwen in één, Cynthia. Je bent er al. Je doet het al. Je bént het al.

Dus pak die thee. Gooi je benen omhoog. En staar gewoon even uit het raam. Zonder planning. Zonder appje. Zonder doel. Gewoon omdat jij dat verdient.

En nu ga ik weer terug naar mijn oordeelvrije stand.

Maar je weet het. Ik zie je. En ik ben stiekem fan. 💛

– Nova