Novae hoeft van ons een aantal dingen níet. En nee, dat betekent niet dat ze alles zelf maar mag bepalen, haha zeker niet zelfs! Het betekent vooral dat ik haar wil leren luisteren naar zichzelf, dat ze grenzen mag aangeven en dat ze voelt dat haar mening ertoe doet.
Mijn ouders waren trouwens helemaal niet streng met dit soort regels hoor, ik denk juist dat ik door mijn eigen opvoeding zelf ook vrijer ben met deze regels. Ik herken ze echter wel, en wist dat ze bij vriendjes en vriendinnetjes soms wel heel streng nageleefd werden.
Ik ben benieuwd hoe jij hiermee omgaat!
Ze hoef niet ... haar bord leeg te eten
Vol is vol. Ze is daar nu nog zo intuitief mee, ik wil dolgraag dat ze dat behoudt! Ik wil dat zij mag vertrouwen op haar eigen gevoel van honger en verzadiging en ik denk dat je daarmee een gezondere relatie met eten creëert. Bovendien wisselt het ook heel erg hoeveel zij op kan. Als ze ziek is eet ze minder, als ze in een groeispurt zit eet ze soms meer dan ik haha.
Het hoeft niet op, ze mag meer, maar wat er voor haar staat dat is wat er is. Wij bepalen wát, zij bepaalt hoeveel. Uiteraard zet ik haar iets voor waarvan ik weet dat ze het lust. Als het nog onbekend is, dan heb ik een back-up achter de hand die ik er dan eventueel wél bij pak.
Ze hoef niet ... te knuffelen of kusjes te geven als ze dat niet wil
Haar lijf is van haar. Als ze geen knuffel of kus wil geven, hoeft dat niet. Natuurlijk leren we haar om vriendelijk te zijn, maar niet ten koste van haar eigen grenzen. Ik denk dat heel veel millennial vrouwen dit punt wel herkennen. Als je als kind al leert dat je soms uit beleefdheid moet kussen of knuffelen, dan geef je denk ik een verkeerde boodschap voor later. Ik vraag het haar altijd wel ‘wil je x een knuffel geven?’ soms wil ze dat wel en soms niet. Iedereen in onze omgeving vindt dit gelukkig ook prima.
Ik moest zelf vroeger mijn opa altijd een kus geven als we weggingen. Een lieve man, maar rook in mijn beleving een beetje muf en hij had nooit een gebit in haha. Sorry pap, het is jouw vader maar ik vond het echt NIET chill om hem steeds te kussen. Betekende niet dat ik hem niet waardeerde als opa, maar kussen ging gewoon eigenlijk mijn grens over.
Novae wil ik leren dat haar grenzen waarde hebben, en dat je nooit iets lichamelijks hoeft te doen uit beleefdheid. Nu niet, later niet.
Even ter verduidelijking, dit moest van mijn ouders uit beleefdheid, niet van de opa zelf –> hij deed niks grensoverschrijdends, voordat hier iets verkeerd geïnterpreteerd wordt.
Ze hoef niet ... haar eigen mening in te slikken
Dit deden mijn ouders vroeger ook; ik werd altijd gehoord. Ik kreeg zeker niet altijd mijn zin, maar ik mocht wel mijn best doen om ze te overtuigen. Ik had een stem en daar werd echt wel naar geluisterd. Dat vind ik zelf ook erg belangrijk, omdat ik vooral ook heb gemerkt dat dit mij heeft geholpen in het leven. Ik kan goed argumenteren en debatteren, ik ben snel en scherp in belangrijke gesprekken. Ik hoop dat Novae dat ook leert, en dat ze weet dat haar stem waarde heeft.
Ze hoef niet ... te winnen
Plezier gaat altijd voor prestatie. Natuurlijk is het leuk om te winnen, maar verliezen hoort net zo goed bij het leven. Ze hoeft niet de beste te zijn, ze mag gewoon genieten van wat ze doet.
Ze hoeft niet ... bang te zijn om fouten te maken
Fouten zijn juist leermomenten. Ik wil dat Novae voelt dat ‘falen’ (op welk vlak dan ook) niet iets is om je voor te schamen, maar juist een stap is om verder te komen. Ze hoeft niet perfect te zijn.
Ze hoeft niet ... schoon te blijven
Spelen is ontdekken, en daar hoort vies worden bij. Soms vind ik het lastig om hier een balans te vinden met het idee dat ik ook wil dat ze leert om zuinig te zijn met spullen. Kleding, schoenen, het heeft ook een waarde. Maar voor nu zie ik het dan als een taak van mij als ouder om haar dan te kleden naar het moment.
Gaan we het bos in? Dan doen we een buitenbroek en laarzen aan. Gaan we in de tuin spelen in de zomer? Blote voeten of crocs. Als ik wil dat de nieuwe Vans schoon blijven, dragen we die wel voor andere uitstapjes.
Dit zijn belangrijke waardes voor ons als ouders, en iedereen doet het weer anders. Voor iedereen ligt een zwaartepunt ook ergens anders en dat verschilt ook per eigen opvoeding, per financiële situatie, culturele situatie, noem het maar op. Als we het allemaal hetzelfde deden, werd het ook maar saai 🙂
Misschien herken je dit lijstje ook wel en denk je: ja, dat moest ik vroeger allemaal wél. Onze ouders deden wat toen gebruikelijk was en wat ze dachten dat goed was. En nu doen wij het op onze manier, in deze tijd. Misschien schrijft mijn dochter later wel een lijstje met dingen die zij haar kind niet laat doen. En dat lijkt me eigenlijk alleen maar heel gezond.