Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

Dingen alleen doen

Afgelopen week boekte ik een vakantie. Voor mezelf: ik ga in mijn eentje een week naar Curacao om daar te genieten van een weekje strand. Dat is niet het enige wat ik alleen doe, ik ga regelmatig alleen weg en doe veel in mijn up. Daar krijg ik zoveel vragen over, dat ik er weer iets over wilde schrijven.

Leestijd

In 2015 schreef ik op Miss Lipgloss hier een aantal artikelen over. Je kan ze hier lezen:

Omdat dit onderwerp voor mij nu weer heel relevant is en ik er zoveel vragen en opmerkingen over krijg, vond ik het tijd om er weer eens een nieuw licht op te werpen. We zijn inmiddels drie jaar verder, en dus heb ik in de tussentijd ook alweer veel dingen alleen gedaan.

'Fuck it, ik ga gewoon'

Vorige week zat ik eens door mijn digitale agenda te bladeren en te kijken naar mijn komende halfjaar. Deze zomer hebben wij geen vakantieplannen (we zijn in mei/juni een weekje naar Terschelling geweest) en in november gaan we een week naar Curacao, waar ik al voor werk heen moet (mag!). In de tussentijd ben ik best druk: mijn WSET 3 opleiding begint waardoor ik elke zondag les heb en doordeweeks acht uur studeer, ik organiseer twee proeverijen, ik geef twee lessen bij de wijnstudio, ik geef een Structuurjunkie Masterclass en dus: veel dingen waardoor ik niet weg kan. Dat is niet erg, ik heb het zelf zo gepland en heb er mega veel zin in!

Maar ik dacht wel: als ik nog op vakantie wil, ‘moet’ ik in augustus. Ineens had ik er zó’n behoefte aan. Zo’n zin in een week zon, strand, zee, lekker eten en boeken lezen. Ik ging een beetje zoeken op internet wat ik dan zou willen, gewoon oriënteren, je kent het wel. Al snel vond ik iets wat me wel beviel, op een plek die ik ken, waarvan ik weet dat het helemaal perfect is. Maar: Willem kon geen vrij krijgen. Vriendinnen moesten werken. Al snel dacht ik: ‘Prima, dan ga ik gewoon alleen.’ Toen moest ik nog wel de knoop doorhakken of ik überhaupt ging hoor (ik vond het ook nogal wat, zo luxe een week op vakantie, ‘zomaar’), maar ik heb dan totaal geen moeite met dat ‘alleen’ stukje. Ik heb er zo ongelooflijk veel zin in! Het leuke is ook dat ik doordat ik al een paar jaar spreek op een congres op Curacao ik wat leuke mensen ken waar ik natuurlijk wel even koffie mee ga drinken. Zo kan ik het alleen zijn afwisselen met toch nog een beetje sociaal contact 😉

Op Instagram stories deelde ik dit hele proces en daarop volgden heel veel reacties. Vooral: ‘Waarom ga je niet met Willem?’ en ‘Hoezo ga je alleen?’ Daarop volgden (soms) leuke gesprekken, maar ook veel reacties van vrouwen die dit echt niet durven, maar het wel graag zouden willen. Tijd om het hier eens over te hebben.

Einzelgänger

Ik ben altijd al een einzelgänger geweest. Ben heus geen antisociaal type, ik houd van contact, ik houd van mensen om me heen, maar ik houd ook net zoveel van alleen zijn. Ik werk al acht jaar fulltime alleen, wat me meestal heel goed bevalt. Maar ik ga ook al jarenlang graag alleen buiten de deur koffie drinken of lunchen, alleen urenlang wandelen, alleen weekendjes weg, alleen naar Terschelling, alleen uit eten (ik ging zelfs een keer alleen naar een heel chic restaurant met een Michelin-ster)… Het is niet zo dat niemand mee wil, ik heb inmiddels zes jaar een relatie en ik heb ook vriend(inn)en, maar ik ben gewoon graag alleen. En oh, het komt ook vaak genoeg voor dat ik iets leuks wil doen en dat niemand mee kan. Soms is dat alleen gaan een bewuste keuze, soms doe ik het omdat niemand mee kan of wil, en dan laat ik de pret niet bederven omdat ik geen gezelschap heb. Dan ga ik gewoon alleen. Zo ben ik gek op wandelen en wandel ik negen van de tien keer alleen, en dat vind ik helemaal niet erg. Al zou het ook wel leuk zijn als Willem óók eens om zeven uur met me opstond om samen een flinke ochtendwandeling met Kees te maken 🙂

Waarom vind ik dingen alleen doen zo fijn? Om zoveel redenen, maar het is lastig uit te leggen. Als ik alleen ben, is het alsof ik alles veel meer meemaak. Alsof ik er meer bij ben, alsof mijn zintuigen beter werken. Ik geniet intenser, kom dichter bij mezelf en kan totaal ontspannen. En het blijft ook altijd een klein drempeltje natuurlijk. Dat zorgt dan weer voor een soort onoverwinnelijk gevoel: ik kan dit allemaal alleen en ik vind het nog heerlijk ook. Ik heb niemand nodig om me blij te maken. Dat idee is heel prettig.
Ik wil hier wel bij zeggen dat er ook dingen zijn die ik niet zo snel alleen zou doen. Zoals een roadtrip bijvoorbeeld. Ik kan best autorijden en vind het ook prima om even te doen, maar ik zou geen autovakantie in mijn eentje willen maken, daar zou ik doodongelukkig van worden. Ik weet inmiddels ook dat ik me in grote, drukke steden alleen best wel snel eenzaam voel. Dus daar ga ik in mijn up niet te lang heen zonder gezelschap. Door het boek ‘Pinnen in Mongolië’ van Liesbeth Rasker word ik wel verleid om eens in mijn eentje een backpackvakantie te boeken… al weet ik niet of dat iets voor mij is 🙂

'En Willem dan?'

Deze krijg ik echt vaak: ‘Waarom gaat Willem niet mee’ of ‘Vindt Willem dat wel goed?’ Ten eerste hebben Willem en ik allebei een eigen leven, met eigen verplichtingen, werk, voorkeuren en agenda’s. Dus we kunnen niet altijd alles samen doen, als we dat zouden willen. Die tweede vraag: in onze relatie bestaat dit niet. Natuurlijk overleg ik even, zeker als ik een week weg ga (ook omdat we een hond hebben), maar het enige wat Willem zegt – als nuchtere Groninger – ‘Ja joh, moet je doen.’ Willem houdt ook van alleen zijn en volgens mij vindt hij het stiekem hartstikke lekker als ik er een weekje niet ben, kan hij ook lekker doen waar hij zin in heeft.

Als je een relatie hebt, betekent dat niet dat je álles samen moet doen. Je bent niet met elkaar vergroeid. Het is leuk als je dingen samen doet, maar het is ook belangrijk om dingen los van elkaar te doen en daarnaast elkaar daarin vrij te laten. Dat is vanaf moment 1 in onze relatie zo geweest. Als Willem een roadtrip wil maken naar Bulgarije met vrienden, moet ‘ie lekker gaan. En als ik een week alleen naar Curacao wil, moet ik lekker gaan. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik vaker weg ben, ook vanwege de persreizen die ik maak. Het enige moment dat Willem er iets van zegt, of er twijfel bij heeft, is wanneer ik héél veel weg ben – maar dat is omdat hij weet dat ik daar zelf stress van krijg.
Nu is het ook nog eens zo dat wij elkaar écht veel zien. Meerdere avonden per week, en in de weekenden doen we vaak iets samen.

Ik wil ook, maar ik durf niet

Veel mensen willen graag dingen alleen ondernemen, maar ze durven niet. Ik voer deze gesprekken vaak (via DM op Instagram) met mensen. Ze durven niet om verschillende redenen. Om reacties van mensen om hun heen (vrienden, familie, collega’s), omdat ze nooit iets alleen doen (hoe is dat eigenlijk, alleen zijn?) of omdat ze bang zijn dat mensen er gek op reageren (op het moment dat ze alleen zijn, dus gekke blikken als je alleen uit eten gaat bijvoorbeeld).
Als je bang bent voor reacties van mensen dichtbij je, zeg ik: fuck it. Echt. Wat maakt het uit wat je buurman denkt? Niks. En als iemand vraagt waarom je alleen gaat, zeg je gewoon dat je graag alleen bent. Klaar. Je hoeft niemand iets uit te leggen.
Alle nieuwe dingen zijn spannend. De eerste keer alleen op een terras koffie drinken vond ik ook raar. Ik dacht dat iedereen naar me keek en dacht ‘wat een zielig vriendloos meisje.’ Maar het went, zoals alles went als het vaker doet. Als jij mij alleen op Terschelling ziet en denkt: dat lijkt me ook heerlijk, maar ik durf niet, dan adviseer ik je klein te beginnen. Start eens met dat kopje koffie op het terras. Alleen de stad in om te shoppen. Alleen een wandeling maken. Daarna misschien ergens alleen lunchen? Alleen ergens eten? Een nachtje een hotel ergens boeken in je eentje? Zo heb ik dit ook gedaan, stap voor stap, kijken wat je prettig vindt. Want het kan natuurlijk ook zijn dat je het helemaal niet zo leuk vindt als je dacht. Of misschien wil je wel een keer alleen een weekendje weg, maar hoef je niet in je eentje te backpacken. Prima, dat hoeft ook helemaal niet.

Doe het stapje voor stapje en je zal merken hoe je er zelf op reageert. Hoe fijn (of niet fijn) je het vindt, of je dit vaker zou willen.

'Vinden mensen dat niet raar?'

Nee, mensen vinden dat niet raar. Ik ben talloze keren alleen uit eten geweest, heb alleen in hotels geslapen, ben alleen weekendjes weg geweest of naar Terschelling geweest. En ik heb nog nooit, ik herhaal je, nog nóóit een rare blik, lullige opmerking of een gekke reactie gehad. Of ik heb ze niet opgemerkt omdat ik teveel met mezelf bezig was, dat kan ook.
Je zal merken dat mensen met zichzelf bezig zijn. Ze zijn niet met jou bezig. Zeker in een restaurant zijn mensen druk met elkaar aan de praat of druk met hun eten en ze zien jou helemaal niet. Je bent minder opvallend dan je denkt, echt! Als ik alleen uit eten ga, krijg ik meestal juist leuke gesprekjes, of soms een opmerking van ‘wat zit jij hier heerlijk in je eentje te genieten’, en dat is alleen maar leuk.
Ook op vakantieplekken of héle chique plekken (zoals dat sterrenrestaurant) krijg ik niet het gevoel dat ik in mijn eentje niet welkom ben. Ik merk juist dat ik in mijn eentje wat meer aandacht krijg van personeel. Personeel checkt vaak beter of je het naar je zin hebt, je krijgt een mooi plekje. Dat is natuurlijk niet per definitie zo, maar die ervaring heb ik wel.

En: wat doe je dan, als je alleen gaat eten, bijvoorbeeld? Ik neem altijd een boek mee. Maar meestal ben ik meer om me heen aan het kijken dan aan het lezen. Het is gewoon fijn om iets bij je te hebben, mocht je je toch ongemakkelijk voelen.

'Is het niet gevaarlijk?'

Als je als vrouw iets alleen gaat doen, krijg je standaard deze vraag. Of: ‘Doe wel voorzichtig, he!’ Ik heb me alleen niet vaak onveilig gevoeld. Zeker in steden ben je altijd onder de mensen. Op Terschelling kan je je sowieso niet onveilig voelen en op andere plekken heb ik dat ook niet gehad. Maar, als ik straks alleen op Curacao ben, ga ik ’s avonds niet in mijn eentje urenlang rondrijden, of een nachtelijke strandwandeling maken, of zo. Maar vooral omdat ik daar ook echt geen zin in heb 🙂  Natuurlijk let je altijd op, doe je geen onverantwoorde dingen en gebruik je je gezonde verstand.

Het is vooral wat onpraktischer dan met z’n tweeën. Je moet alles alleen doen, als ik op het vliegveld sta en ik moet naar de wc dan kan niemand even op mijn spullen letten (en dat betekent dus mijn koffer mee het krappe toilethokje in), als ik op het strand lig en ik ben mijn zonnebrand vergeten dan kan ik Willem niet even lief aankijken enzovoort. Vooral met wat avontuurlijkere vakanties, zoals backpacken, kan het soms onhandig zijn, maar volgens mij niet veel meer dan dat. Soms wil je misschien je hart luchten over iets, iets delen, of even klagen. Daar hebben we mooi WhatsApp voor, en met een telefoontje spreek je een geliefde meteen. Enne, als je een foto van jezelf wilt moet je altijd even een onbekende vragen. Maar ja, er zijn ook nog selfies.
Persoonlijk heb ik soms last van heimwee. Dat heb ik alleen als ik niet met Willem ben. Willem is eigenlijk mijn ’thuis’, als hij er niet is overvalt heimwee me soms. Voor het laatst had ik dat op Terschelling en dat is heel naar. Maar ik kan het niet voorspellen, soms heb ik er totaal geen last van, en soms wel. Dat blijft wel een beetje spannend.

Ga alleen!

Als je altijd al eens alleen dingen hebt willen ondernemen, al is het op het terras een ijsje eten of juist een wereldreis maken, maar het nooit durfde: doe het. Echt. Het is zo jammer om iets zo graag te willen maar het niet te doen omdat je bang bent voor lullige reacties of rare blikken. Je zal merken dat dat echt meevalt (of er gewoon helemaal niet is) en dat het heerlijk is om alleen op pad te gaan.

Laat het me weten als je hier vragen over hebt!


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.