Comments uit – ervaringen na 5 maanden

Afgelopen week kreeg ik een mailtje van een lezer, met de vraag hoe het eigenlijk bevalt dat de reacties nu al sinds januari uit staan. ‘Misschien is het leuk om er een blog over te schrijven?’ Met Emmy heb ik het hier de laatste tijd ook regelmatig over gehad, want ook voor haar is het nu anders. We delen vandaag of het bloggen zo nog wel leuk is en hoe we toch nog interactie aan gaan.

Leestijd

Comments uit in januari

In januari van dit jaar besloten we de reactiemogelijkheid hier uit te zetten. Je kan er hier de hele blogpost over lezen. Ik leg daar uit waarom ik die keuze heb gemaakt. De grootste reden: energie en focus.

Hoe bevalt het na 5 maanden zonder comments?

Vet veel steun

Tja, je kon al meteen vanaf die blogpost niet meer reageren, dus als er negativiteit was, hebben we dat niet gemerkt 😉 Maar naar aanleiding van de blog kreeg ik enorm veel mails. En van alle mails was de strekking: ‘Jammer dat het ‘nodig’ is, maar enorm veel begrip voor en ik lees je blog nog steeds graag.’ Heel tof dat er zoveel lezers waren die even de moeite namen een mailtje te sturen.

Ik had dat eigenlijk niet verwacht – ik had toch ergens wel gedacht dat er negatiever over gedacht zou worden, maar ik kreeg vanuit veel hoeken steunende berichtjes, óók veel van andere bloggers/influencers die ook twijfelden om hun reacties uit te zetten.

Dat vond ik dus heel tof.

Snel aan gewend

Ik moet zeggen dat het heel snel wende. Na een paar dagen was ik al ‘vergeten’ dat de reacties uit stonden en klikte ik ook niet meer naar de reactiepagina in WordPress (de achterkant van Cynthia.nl). Normaal gesproken checkte ik dat een paar keer per dag, gewoon even kijken wat voor reacties er binnen zijn gekomen. Emmy deed dat ook regelmatig.

 

Hadden we veel eerder moeten doen!

Ik heb de laatste maanden regelmatig gedacht: ‘Dit had ik veel eerder moeten doen’. Maar ik deed het niet omdat ik het niet durfde. Bij een blog hóren reacties, je moet ópenstaan voor alle meningen, je moet tegen kritiek kunnen en als je dat niet kan dan moet je maar geen blog hebben.
Maar hallo! Dit is mijn blog. En ik mag beslissen wat we hier wel en niet doen. Maar jarenlang durfde ik het gewoon niet. Ook omdat het toen nog mijn fulltime inkomen was, denk ik. Ik was toch wel bang dat het invloed zou hebben op de bezoekersaantallen of dat adverteerders het maar niks zouden vinden als er geen interactie was.

De bezoekersaantallen zijn stabiel gebleven, trouwens. We krijgen niet minder bezoekers omdat je geen reactie kan achterlaten.

Wat een rust

Zowel voor Emmy als voor mij geeft het gewoon heel veel rust in ons hoofd.

Normaal gesproken waren we – wellicht onbewust – allebei met blogs toch wel bezig om alle mogelijke comments al te bedenken en daar een ‘verdediging’ of ‘disclaimer’ voor in te bouwen. Hoe gek dat ook klinkt, je bent toch bezig met wat er misschien voor negatiefs gezegd kan worden.
Nu vind ik het nog steeds belangrijk om goed na te denken over wat we plaatsen, maar nu mensen in reacties niet meer kunnen vallen over (de kleinste) dingen, merken we allebei dat we minder die behoefte hebben om onszelf te ‘verdedigen’ over (privé)keuzes die we maken. Dat is een vrij gevoel.

Ook scheelt het gewoon dat we niet meer elke dag de reacties hoeven te checken. De laatste maanden dat de reacties aanstonden, hield ik toch altijd een heel klein beetje mijn hart vast omdat ik wist dat er weer negativiteit zou zijn. Dat dat weg is, is echt heel fijn.
Vooral op vrije dagen en vakanties is het éxtra fijn, want ik liet me dan nog weleens negatief beïnvloeden als er rotcomments waren, dan ging ik soms in discussie en dat kostte me dan weer mijn peace op een vrije dag.

Enige minpunt: je mist feedback

Het enige wat ik jammer vind aan het feit dat de reacties uit staan, is dat we geen feedback meer krijgen op onze artikelen. Nu komt dat via Instagram ook heus nog wel door (daarover later meer), en we zien aan de bezoekersaantallen ook wel welke blogposts het beter doen dan anderen, maar die interactie mis je toch een beetje.
En natuurlijk gewoon de positieve reacties van bezoekers die al jaren komen, ja, die mis ik. Dat is jammer. Maar gelukkig heb ik met een groot deel hiervan ook contact op Instagram.

Ja, op Instagram beperk ik reacties ook

Net zei ik al even kort wat over Instagram.

En ja, op Instagram beperk ik reacties ook.

Zo staan DM’s uit op mijn stories (al een hele poos, gewoon omdat ik teveel DM’s kreeg waar ik niet op kon reageren) en sinds januari kan je mij alleen DM’en als ik jou volg en je kan ook alleen reageren op mijn wallposts als ik jou volg. Je kan wel gewoon alles zien en volgen, zowel mijn wallposts als mijn stories.

Daar begon ik – heel eerlijk – mee toen ik op Curacao was in november (toen het code geel was en reizen naar het Caribisch deel van Nederland gewoon mocht). Daar kreeg ik zowel op openbare reacties als in DM zo ongelooflijk veel nare shit over, dat ik toen besloot reacties te beperken. Ik snap die reacties trouwens wel, hoor.  Ik snap de boosheid. Daar heb ik eventjes een discussie over geprobeerd te voeren, maar toen ik zulke diepe beledigingen kreeg dat het me echt raakte, besloot ik het uit te zetten.

En ik heb het simpelweg niet meer aangezet.

En het bevalt me prima. 🙂

Ik doe nog wel regelmatig een vragensticker in mijn stories waardoor ik toch interactie heb met mensen die ik niet volg en dat vind ik hartstikke leuk om soms te doen.

Mentale gezondheid

Op Instagram en op andere plekken online zie ik steeds vaker mensen hun ruimte innemen als het gaat om interactie. Ze geven bijvoorbeeld aan: ‘Vandaag heb ik geen mentale ruimte om te reageren op DM’s dus ik zet ze uit’.
Ik vind dat sterk: je hóeft namelijk niet mee in hoe iedereen het doet en hoe het ‘hoort’ of hoe mensen het van je verwachten.

Dus ja, voor mijn mentale gezondheid heb ik deze keuzes gemaakt, om inkomende berichten te beperken. En het werkt. Ik heb minder stress, voel me rustiger, maak me nog minder druk om reacties dan ik al deed en het kost me simpelweg veel minder tijd.

Je kan me nog steeds bereiken: door me een mailtje te sturen.
De drempel om dat te doen is alleen wat hoger, dus minder mensen doen dat.
En dat is prima. 🙂

Hoe doe je dat dan met Structuurjunkie?

Structuurjunkie is een apart bedrijf en moet je eigenlijk los zien van dit hele gebeuren.
Los van Cynthia.nl, los van deze keuzes.

Op Structuurjunkie staat alles open (al hebben we geen Structuurjunkie blog), op Instagram kan iedereen DM’en en reageren. Daar is ook een andere doelgroep: mensen die willen leren over structuur en plannen, maar ook Structuurjunkie klanten die onze producten gebruiken en trainingen volgen. Ik maak die posts daar zelf, maar mijn team reageert op de DM’s. Dat werd wat veel om allemaal zelf te doen (omdat we vooral veel service vragen via DM krijgen).

Op Structuurjunkie heb ik in 3 jaar tijd letterlijk nog nooit een haatcomment gekregen.
Andere doelgroep, ander doel, ander account – het is gewoon niet vergelijkbaar. Dus ik behandel het ook anders.

Ik wil je nogmaals bedanken voor je begrip en ik hoop dat je het leuk vond om te lezen.

En als je me iets wilt laten weten, mag je me echt een mailtje sturen, hoor. 🙂


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.