Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

7 rare dingen die ik in 10 jaar bloggen meemaakte

Wat leuk dat jullie de ‘behind the scenes’ artikelen zo leuk vinden, over hoe ik als blogger nu geld verdien, rare dingen die ik op persreizen meemaakte en hoe persreizen precies werken. Ik borduur hier nog even op voort met 7 rare dingen die ik in 10 jaar bloggen meemaakte.

Leestijd

Redacteuren en journalisten die niet met me wilden praten

In den beginne, zo ongeveer in 2007 of 2008, vonden redacteuren en journalisten van tijdschriften bloggers maar niks. In die tijd werd ik voor het eerst uitgenodigd voor persevenementen, en daar stond of zat ik naast de ‘echte’ beautyredacteuren die misschien al wel tientallen jaren in het vak zaten. Zij vonden dat destijds maar niks. Het gebeurde zelfs dat zij PR-bureaus verboden bloggers uit te nodigen omdat ze niet naar een event wilden als er bloggers aanwezig waren. PR-bureaus zaten dan ook met hun handen in het haar, want bloggen werd steeds groter. Uiteindelijk kwam dat allemaal wel op zijn pootjes terecht, maar er is echt een periode geweest dat beautyredacteuren en -journalisten niks met ons te maken wilden hebben. Het is dan ook weleens gebeurd dat ik op een beautyevent of een persreisje was en dat er serieus journalisten waren die me straal negeerden. Ze deden net of ik er niet was.

Inmiddels is dat heel anders en werken beautyredacteuren en -journalisten en bloggers of influencers juist samen. Het is zó veranderd! Door de jaren heen bleek dat ‘het internet’ steeds groter werd en ‘de bladen’ realiseerden zich wel dat we beter konden samenwerken dan ruzie met elkaar maken.

'Gratis' spullen

Zoals je wel weet krijg ik als blogger regelmatig producten opgestuurd. Soms gaat dit in overleg, maar meestal sturen bedrijven gewoon iets op in de hoop dat ik er iets over schrijf of het op een van mijn social media kanalen laat zien. Zij weten dat dit niet per se gebeurd en de meeste bedrijven en PR-bureaus hoor je daar dan ook niet over. Als ze zeker willen weten dat ik ergens over blog, dan moeten we daar eerst goed contact over hebben en dan zetten we eventueel een samenwerking op.

Het is me in de loop der tijd meerdere keren overkomen dat een bedrijf me zonder vooraf overleg spullen opstuurde en vervolgens mailden waar het artikel bleef. Als ik ze dan vriendelijk vertelde dat ik niet van plan was een artikel te schrijven, moest ik het terugsturen. Ik heb zelfs weleens een factuur gehad voor de opgestuurde producten! Heel raar natuurlijk, als je zelf producten opstuurt zonder dat vooraf te overleggen.

Het gebeurt trouwens ook weleens dat ik wordt uitgenodigd voor een reis of event, maar dat ik het dan wel gewoon zelf moet betalen. Dat vind ik ook gek, dan is het toch geen uitnodiging?

'Jij gaat op dieet'

In het verleden, zo’n acht jaar terug, blogde ik over het dieet dat ik destijds deed. De afgelopen jaren blog ik niet meer over diëten of over dat ik zelf op dieet ben of op dieet zou willen. Toch krijg ik de afgelopen jaren regelmatig mails en voorstellen van dieetbedrijven die graag zouden willen zien dat ik op dieet ga – en daar natuurlijk vervolgens over blog om hun dieet aan te prijzen. Ik kreeg zelfs een keer een voorstel voor een campagne waarin bij de briefing stond: ‘Cynthia gaat per 1 maart op dieet, zij gaat tien kilo afvallen’, zonder dat we daar vooraf enig overleg over hadden gehad! Natuurlijk heb ik ze uitgelegd dat ik helemaal niet op dieet wil en dat de campagne niet doorgaat. Dit gebeurt elk kwartaal nog wel een keer, dat ik op een dieet wordt gezet door een bedrijf. Je snapt dat ik daar verder niet op inga.

'Maar je krijgt heel veel expooooosure!'

Met enige regelmaat geef ik lezingen, workshops of presentaties. Dat vind ik erg leuk om te doen: ik houd ervan om kennis te delen en te spreken voor publiek. Ik doe dit bijvoorbeeld op congressen, bij social media cursussen en intern bij bedrijven. Er gaat enorm veel tijd in zitten, ik maak voor elke gelegenheid een nieuwe lezing en dit bereid ik goed voor. Al met al kost me dit al snel een uur of dertig, inclusief het geven van de lezing zelf. Normaal gesproken word ik hier voor betaald: dit is mijn werk en daar hangt een prijskaartje aan.

Ik krijg nog steeds vaak aanvragen voor een lezing of presentatie waarbij vervolgens blijkt dat er geen budget is. De uitleg daarbij is dan altijd ‘Maar het is supergoed voor je exposure, er zijn allemaal belangrijke mensen van grote merken aanwezig en wellicht krijg je daar weer nieuwe klussen uit!’
Dit heb ik nog nooit gedaan. Nog nooit heb ik gratis een lezing gegeven. Waarom niet? Omdat het gewoon ontzettend veel tijd kost. Ik doe best andere dingen gratis (heel veel dingen zelfs, op mijn site is maar een heel klein deel van de content betaald), maar niet iets wat zo’n grote tijdsinvestering is. Ik vind dat daar gewoon voor betaald moet worden. Punt.

'Maar je had ook even DIT moeten zeggen!'

Gelukkig gebeurt dit nu nooit meer, maar dit heb ik in de beginjaren echt heel vaak meegemaakt. Zoals je in mijn artikel over geld verdienen met bloggen hebt kunnen lezen, moeten bedrijven of merken die een advertorial of video (of iets anders waar ze voor betalen) afnemen bij mij, eerst een hele duidelijke briefing sturen. Daarin staat wat het doel van de uiting is, maar ook wat ze precies in de video, blogpost of Instagrampost willen hebben. Natuurlijk maak ik vervolgens iets wat past bij mij en bij jullie, maar het is belangrijk om te weten wat de klant wil.

Wat in het begin (toen we het allemaal nog aan het uitvogelen waren) echt veel gebeurde, was het volgende.

Klant: ‘We hebben dit product en we willen dat je daar een video over maakt. Maar doe dat lekker op je eigen manier, we willen dat je een video maakt zoals je dat zelf normaal ook doet.’
Ik: ‘Ok toppie’
*ik maakt de video, stuur hem naar de klant*
Klant: ‘Maar je had wel even iets moeten zeggen over de blaaskracht van de föhn! En dat hij je haar laat glanzen! En je had ook wel even iets moeten vertellen over ons merk, waar het allemaal te koop is, hoe je de föhn met opzetstuk C gebruikt en dat je er ook krullen mee kan maken! Hoezo heb je dat niet gezegd?’
Ik: …

Vervolgens moest alles dus opnieuw. Dit gebeurt nu nooit meer omdat we het ondervangen met een goede briefing. Maar wat weleens gebeurt is dat ik aan de hand van een briefing en goed overleg content maak voor een klant en dat ze dan tijdens het proces nog iets bedenken ‘wat ik had moeten zeggen’. En vervolgens kan ik dus opnieuw gaan filmen…

'Maar weet u wel wie dit is?!'

Op een dag zat ik rustig te werken in de trein. Ik had een eersteklas kaartje gekocht zodat ik lekker rustig en ongestoord aan de slag kon. Een meisje loopt langs me en zegt ‘OMG! Jij bent Miss Lipgloss!’ Ze kwam naast me zitten en ze knoopte een gesprek aan. Ik had een heel leuk gesprek met dat meisje, tot de conductrice kwam. Ze controleerde onze kaartjes en het meisje had geen eersteklas kaartje. ‘Maar mevrouw, weet u wel wie dit is?! Ik ben naast haar gaan zitten omdat ik zo’n grote fan ben!’ Ik besloot me er niet mee te bemoeien en deed alsof ik geen onderdeel van deze zeer ongemakkelijke situatie was. Vanzelfsprekend had de conductrice geen boodschap aan wie ik was en het meisje moest naar de tweede klas verkassen. Toch aardig dat ze geen boete kreeg.

Luidruchtige bovenburen

Vaste bezoekers kunnen zich dit misschien nog wel herinneren. Zo’n acht jaar geleden ging ik uit huis, en daar blogde ik natuurlijk over. In die periode woonde een kersvers stel boven mij, die nogal luidruchtige seks hadden, op de meest ‘onhandige’ momenten. Op zondagochtenden om zeven uur, als ik aan het uitslapen was. Op dinsdagmiddagen als ik met een zakelijke afspraak aan mijn eetkamertafel zat. Na de eerste paar keren schoof ik een briefje onder zijn deur door met deze observatie en of het misschíen net even wat zachter kan. Het geluid werd niet minder. Na nog een paar weken getuige te zijn van hun luidruchtige seks, probeerde ik het nog een keer, maar dan via een privéberichtje op Facebook. Ook dat hielp niet. Ik denk dat hij het niet tegen zijn kersverse vriendin durfde te zeggen. Regelmatig veranderde mijn woning in een pornoset. Heel fijn dat je een goed seksleven hebt, en dat dat eens luidruchtig gebeurt, prima, maar zo vaak en op zulke rare tijdstippen… Houd gewoon een beetje rekening met je buren, denk ik dan.Ik deelde deze frustraties destijds op Twitter.

Op een random zondag was het weer zover. Ik zat op Facebook en zag toevallig dat zij die ochtend reageerde op een Facebookpost van hem met ‘Yes, ik zie je vandaag weer!’ Ik was zo gefrustreerd dat ik daarop reageerde met ‘Yes, ik hoor het!’ en een halfuur daarna ‘Nou, het is weer voorbij. Ik hoop dat het lekker was.’ Na een paar minuten hoorde ik van boven ‘Nou jaaaa!’ en gedender op de trap. De bel. Stond zij voor mijn neus, terwijl ze twee minuten geleden klaar waren gekomen – dat wist ik, want dat had ik gehoord.

Woest was ze. Of ik enig idee had hoeveel mensen dat wel niet konden zien. Ja, zei ik. Maar nu sta je in ieder geval voor mijn neus en ik hoop dat het vanaf nu wat zachter kan. Volgens mij heb ik toen nog sorry gezegd ook.

Wat dat allemaal met mijn blog te maken heeft: vervolgens ging zij op een blog van mij over mijn verhuizing met haar gehele voor- en achternaam reageren! De boodschap was ‘heel fijn dat je een nieuw huis hebt waar jij je ding kan doen, maar laat je buren dan ook hun ding doen!’ Mijn volgers waren op de hoogte van dit verhaal en vervolgens ging iedereen totaal los op haar. Ik heb daar een halfuurtje om gegniffeld en daarna heb ik alles weggehaald, want als je haar volledige naam Googelde, was dit het eerste resultaat en dat gunde ik haar niet. Maar raar was het wel. En achteraf ook wel een beetje genant allemaal.

In al die jaren zijn dit wel de gekste dingen die ik heb meegemaakt. Al met al valt het dan eigenlijk nog wel mee, het had nog veel raarder kunnen lopen, allemaal. Nu kan ik om alles wel heel erg lachen en ik heb met geen van deze dingen héél erg gezeten, maar op het moment zelf waren ze toch wel écht gek. Ook wel mooi om te merken bij mezelf is dat ik nu heel anders zou omgaan met veel van deze situaties. Sommige dingen zijn ook al zo lang geleden gebeurt!

Bedankt voor het lezen!


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.