Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

5 dingen die je niet van me wist

Op Instagram stories ging een tijdje terug een ’tag’ rond waarbij je een aantal dingen over jezelf vertelt die je volgers nog niet weten. Dat is voor mij best graven kan ik je zeggen – ik deel natuurlijk veel en ik schaam me ook niet snel voor privé zaken. Maar: het is me gelukt. Vandaag vijf dingen die je nog niet van me wist.

Leestijd

1 Ik kan niet zo goed zwemmen

Ik kan me de ochtenden nog precies voor de geest halen. Badpak aan, warme badjas aan, thuis geen hap door mijn keel krijgen, want daarna werd ik in de auto gezet voor zwemles. ’s Ochtends om zeven uur, ijskoud, klappertanden. Het water in, zo’n haak in je nek, iedereen die kon duiken en onderwater zwemmen behalve ik. De ‘zwemsessies’ op vrije dagen waarop mijn vader zo goedbedoeld me wilde leren zwemmen, waar ik alleen nog maar angstiger van werd. De zwemleraar Bob noemde het ‘watervrees’. Ik vond zwemmen verschrikkelijk. Als ik me weer verplaats in die ochtenden, kan ik zomaar huilen. Vooral het kopje-onder gaan vond ik heel naar, maar ook de ‘druk’ van al die andere kinderen om me heen die het wel konden, en die op mij moesten wachten.

Ik haalde alleen zwemdiploma A, zwom wel af voor B maar ik haalde hem niet. Daarna ook nooit meer geprobeerd, toen zwemles en schoolzwemmen niet meer hoefden, vonden mijn ouders het welletjes. Ik kon watertrappelen, ik kon me redden in het water, het is wel prima.

En dus kan ik niet duiken en niet onderwater zwemmen zonder mijn neus dicht te knijpen. Dat is niet echt een probleem, zoveel ben ik niet op/in het water, maar ik voel me op boten of in situaties waarin er een kans is dat ik in het water beland, nooit zo zeker van mezelf. Ik haat het als mensen met me willen ‘stoeien’ in het water of me kopje onder proberen te duwen, ik raak meteen totaal in paniek. Ik zit nu weleens te overwegen zwemles te nemen om me toch wat zekerder in het water te voelen.

2 Ik ben heel lang verslaafd geweest aan Cola Light

Jarenlang dronk ik elke dag zo’n anderhalf tot twee liter Coca-Cola light. Zeker in de periode dat ik aan het diëten was, dronk ik bijna niks anders. Don’t try this at home, maar het voordeel van die cola was dat mijn honger naar zoet verdween en door het koolzuur voelde ik me vol. Dus ik dronk liters Coca-Cola light en viel tegelijkertijd kilo’s af. Lekker gezond.
Maar het wordt nog erger: op momenten dat ik geen cola light binnen handbereik had, werd ik chagrijnig. Maar echt chagrijnig. Ik móest het gewoon hebben. Anders kreeg ik hoofdpijn en buikpijn. Ik kreeg er stress van. Als we het niet in huis hadden, móest ik het gaan kopen. Ik moest altijd een flesje onderweg bij me hebben en ik dronk bijna geen water. Toen ik op een avond in een soort hysterische bui belandde omdat er geen cola was, wist ik: dit is niet gezond. Natuurlijk wist ik dat al. Maar toen besloot ik dat ik er wat aan wilde gaan doen. Van de een op andere dag stopte ik met cola drinken en ging ik voor bruisend water met een beetje citroen. Ik ‘mocht’ het van mezelf soms wel, als we uit eten gingen of zo, maar na een tijdje vond ik het gewoon niet zo lekker meer. Nu drink ik het soms, ik vind het wel weer erg lekker, maar ik heb het niet standaard in de koelkast staan. Spa rood met citroen is wel een ding gebleven waar ik dol op ben.

3 ik kan dingen alleen hélemaal doen

Als ik iets leuk vind, vind ik het niet gewoon leuk. Nee, dan vind ik het hélemaal het einde. Dan wil ik al mijn tijd eraan besteden, iedereen erover vertellen en alles erover leren en weten wat er maar te leren en weten valt. Jaren geleden vond ik dat een irritante eigenschap van mezelf, inmiddels omarm ik dit deel van mezelf. Het is oké, ook als ik na een tijdje die interesse weer verlies. Ik ga ergens volledig in op en geniet daar met volle teugen van. Soms blijft dat heel lang hangen, soms is het na een paar maanden weer over en vind ik weer een nieuwe hobby. Gelukkig kennen de mensen om me heen dit van mij en vinden ze dit alleen maar leuk.

4 ik zie (mooie) spullen als gebruiksvoorwerpen

Ik houd van mooie spullen en kan met plezier een mooie nieuwe MacBook kopen, of een iPhone, een ereader, een nieuwe tas… Maar ik ben niet zo iemand die er duizend hoezen omheen doet en er héél zuinig mee is. Elke dag ben ik weer écht heel blij met het product, daar ben ik dan ook wel heel bewust mee bezig, maar ik gebruik het wel gewoon. Ik gebruik tassen bijvoorbeeld tot  ze helemaal kapot zijn, mijn laptop zie ik met de dag slijten en het is maar goed dat mijn iPhone X wél een hoesje en screenprotector heeft anders zag die er nu echt niet meer uit. Toen ik een jaar of vijftien geleden mijn eerste mobiele telefoon had, was ik zó verdrietig toen ik een kras ontdekte. Een vriend van mijn vader zei toen: ‘Ah joh, het is toch een gebruiksvoorwerp?’ En gelijk had hij. Niet dat ik met alles loop te smijten en er heel onvoorzichtig mee ben, maar ik pak echt niet alles met zijden handschoentjes aan omdat ik het niet wil beschadigen.

5 Ik zou weleens in een restaurant mee willen werken

Horeca fascineert me al jaren. Goed, wel aan de consument-kant, maar ik vind de horeca een prachtig vak. Ik heb al tientallen restaurant- en barconcepten bedacht en zie mezelf in mijn fantasie er ook echt werken. Zoals je wel weet heb ik nog nooit een concept écht uitgewerkt, maar mijn fantasie gaat soms naar plekken die ik zelf ook niet ken. Als ik uit eten ga, wat ik héél graag doe zoals je weet, let ik op alle details en zie ik meteen van alles wat ik zelf totaal anders of juist precies hetzelfde zou doen. Sinds een paar maanden ga ik elke maand uit eten met restaurantrecensent Janske Mollen. Ik ‘ondersteun’ haar bij haar recensie en dat is zó leuk om te doen.
Goed, naar de kern: het lijkt mij ontzettend leerzaam om de horeca eens van de andere kant mee te maken en mee te werken. In de keuken lijkt me heel leuk, maar ik zou ook wel ‘op de vloer’ willen werken. Het lijkt me keihard werken en ik zou zo graag willen weten hoe dat nou écht is… Een tijd terug kookte ik samen met onze vriend Sander, die chef-kok is bij restaurant Loods op Terschelling, en daar werd ik zó blij van… Ik moet dit in 2019 maar eens gaan aanpakken.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.