5 dingen die je niet van me wist

Op Instagram stories ging een tijdje terug een ‘tag’ rond waarbij je een aantal dingen over jezelf vertelt die je volgers nog niet weten. Dat is voor mij best graven kan ik je zeggen – ik deel natuurlijk veel en ik schaam me ook niet snel voor privé zaken. Maar: het is me gelukt. Vandaag vijf dingen die je nog niet van me wist.

Leestijd

1 Ik kan niet zo goed zwemmen

Ik kan me de ochtenden nog precies voor de geest halen. Badpak aan, warme badjas aan, thuis geen hap door mijn keel krijgen, want daarna werd ik in de auto gezet voor zwemles. ’s Ochtends om zeven uur, ijskoud, klappertanden. Het water in, zo’n haak in je nek, iedereen die kon duiken en onderwater zwemmen behalve ik. De ‘zwemsessies’ op vrije dagen waarop mijn vader zo goedbedoeld me wilde leren zwemmen, waar ik alleen nog maar angstiger van werd. De zwemleraar Bob noemde het ‘watervrees’. Ik vond zwemmen verschrikkelijk. Als ik me weer verplaats in die ochtenden, kan ik zomaar huilen. Vooral het kopje-onder gaan vond ik heel naar, maar ook de ‘druk’ van al die andere kinderen om me heen die het wel konden, en die op mij moesten wachten.

Ik haalde alleen zwemdiploma A, zwom wel af voor B maar ik haalde hem niet. Daarna ook nooit meer geprobeerd, toen zwemles en schoolzwemmen niet meer hoefden, vonden mijn ouders het welletjes. Ik kon watertrappelen, ik kon me redden in het water, het is wel prima.

En dus kan ik niet duiken en niet onderwater zwemmen zonder mijn neus dicht te knijpen. Dat is niet echt een probleem, zoveel ben ik niet op/in het water, maar ik voel me op boten of in situaties waarin er een kans is dat ik in het water beland, nooit zo zeker van mezelf. Ik haat het als mensen met me willen ‘stoeien’ in het water of me kopje onder proberen te duwen, ik raak meteen totaal in paniek. Ik zit nu weleens te overwegen zwemles te nemen om me toch wat zekerder in het water te voelen.

2 Ik ben heel lang verslaafd geweest aan Cola Light

Jarenlang dronk ik elke dag zo’n anderhalf tot twee liter Coca-Cola light. Zeker in de periode dat ik aan het diëten was, dronk ik bijna niks anders. Don’t try this at home, maar het voordeel van die cola was dat mijn honger naar zoet verdween en door het koolzuur voelde ik me vol. Dus ik dronk liters Coca-Cola light en viel tegelijkertijd kilo’s af. Lekker gezond.
Maar het wordt nog erger: op momenten dat ik geen cola light binnen handbereik had, werd ik chagrijnig. Maar echt chagrijnig. Ik móest het gewoon hebben. Anders kreeg ik hoofdpijn en buikpijn. Ik kreeg er stress van. Als we het niet in huis hadden, móest ik het gaan kopen. Ik moest altijd een flesje onderweg bij me hebben en ik dronk bijna geen water. Toen ik op een avond in een soort hysterische bui belandde omdat er geen cola was, wist ik: dit is niet gezond. Natuurlijk wist ik dat al. Maar toen besloot ik dat ik er wat aan wilde gaan doen. Van de een op andere dag stopte ik met cola drinken en ging ik voor bruisend water met een beetje citroen. Ik ‘mocht’ het van mezelf soms wel, als we uit eten gingen of zo, maar na een tijdje vond ik het gewoon niet zo lekker meer. Nu drink ik het soms, ik vind het wel weer erg lekker, maar ik heb het niet standaard in de koelkast staan. Spa rood met citroen is wel een ding gebleven waar ik dol op ben.

3 ik kan dingen alleen hélemaal doen

Als ik iets leuk vind, vind ik het niet gewoon leuk. Nee, dan vind ik het hélemaal het einde. Dan wil ik al mijn tijd eraan besteden, iedereen erover vertellen en alles erover leren en weten wat er maar te leren en weten valt. Jaren geleden vond ik dat een irritante eigenschap van mezelf, inmiddels omarm ik dit deel van mezelf. Het is oké, ook als ik na een tijdje die interesse weer verlies. Ik ga ergens volledig in op en geniet daar met volle teugen van. Soms blijft dat heel lang hangen, soms is het na een paar maanden weer over en vind ik weer een nieuwe hobby. Gelukkig kennen de mensen om me heen dit van mij en vinden ze dit alleen maar leuk.

4 ik zie (mooie) spullen als gebruiksvoorwerpen

Ik houd van mooie spullen en kan met plezier een mooie nieuwe MacBook kopen, of een iPhone, een ereader, een nieuwe tas… Maar ik ben niet zo iemand die er duizend hoezen omheen doet en er héél zuinig mee is. Elke dag ben ik weer écht heel blij met het product, daar ben ik dan ook wel heel bewust mee bezig, maar ik gebruik het wel gewoon. Ik gebruik tassen bijvoorbeeld tot  ze helemaal kapot zijn, mijn laptop zie ik met de dag slijten en het is maar goed dat mijn iPhone X wél een hoesje en screenprotector heeft anders zag die er nu echt niet meer uit. Toen ik een jaar of vijftien geleden mijn eerste mobiele telefoon had, was ik zó verdrietig toen ik een kras ontdekte. Een vriend van mijn vader zei toen: ‘Ah joh, het is toch een gebruiksvoorwerp?’ En gelijk had hij. Niet dat ik met alles loop te smijten en er heel onvoorzichtig mee ben, maar ik pak echt niet alles met zijden handschoentjes aan omdat ik het niet wil beschadigen.

5 Ik zou weleens in een restaurant mee willen werken

Horeca fascineert me al jaren. Goed, wel aan de consument-kant, maar ik vind de horeca een prachtig vak. Ik heb al tientallen restaurant- en barconcepten bedacht en zie mezelf in mijn fantasie er ook echt werken. Zoals je wel weet heb ik nog nooit een concept écht uitgewerkt, maar mijn fantasie gaat soms naar plekken die ik zelf ook niet ken. Als ik uit eten ga, wat ik héél graag doe zoals je weet, let ik op alle details en zie ik meteen van alles wat ik zelf totaal anders of juist precies hetzelfde zou doen. Sinds een paar maanden ga ik elke maand uit eten met restaurantrecensent Janske Mollen. Ik ‘ondersteun’ haar bij haar recensie en dat is zó leuk om te doen.
Goed, naar de kern: het lijkt mij ontzettend leerzaam om de horeca eens van de andere kant mee te maken en mee te werken. In de keuken lijkt me heel leuk, maar ik zou ook wel ‘op de vloer’ willen werken. Het lijkt me keihard werken en ik zou zo graag willen weten hoe dat nou écht is… Een tijd terug kookte ik samen met onze vriend Sander, die chef-kok is bij restaurant Loods op Terschelling, en daar werd ik zó blij van… Ik moet dit in 2019 maar eens gaan aanpakken.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

38 reacties
  1. Saskia

    Haha wat grappig dat er zo veel mensen zijn die ook niet goed kunnen zwemmen! Ik heb zelf mijn zwemdiploma A pas in groep 8 gehaald. Wel gewoon tijdens schoolzwemmen leren zwemmen, maar ook ik durfde niet door het gat in het doek door te zwemmen. En die borstcrawl enzo… Vreselijk!

  2. Mariska

    Ik heb ook alleen mijn A diploma omdat ik het vroeger zo vreselijk vond. Als ik in het diepe bad mocht vond ik het zo eng omdat ik niet met mijn voeten de grond kon raken, maarja ik moest. Had ook altijd het idee dat iedereen me zwak vond omdat ik niet durfde. Nu boeit het me niet meer natuurlijk en ik vind zwemmen stom. Ik zwem nooit en erger nog, ik heb niet eens badkleding.

  3. Nicole

    Wat een leuke feitjes zeg. Ik ben dus ook ooit een tijd flink verslaafd geweest aan cola light. En ik mocht het toen van mijn moeder niet meer drinken, dus deed ik het stiekem en verstopte ik flessen op mijn kamer. Zo slecht, ik kreeg er na een tijdje zo’n erge buikpijn van.

  4. Daniëlle

    Nu ik wat lees over jouw iPhone bedenk ik me ineens: ik vond jouw filmpjes van whats on my phone altijd zo leuk! Is al wel heel lang geleden, denk ik. Toen zag je dat heel vaak, nu eigenlijk nooit meer! Best jammer!

    • Cynthia Schultz

      Ik zal er weer eens een opnemen binnenkort!

  5. Emma

    Aaargh dat met dat zwemmen heb ik ook. Vreselijk vind ik het. Ik heb eeuwen over mijn diploma a gedaan. Ik bleef steeds steken omdat ik niet door het rode doek onder water met het gat erin durfde zwemmen. Geen idee waarom ik dit zo eng vond. Er zijn mijn barbie’s en bergen snoep beloofd en toch durfde ik niet.
    Tot mijn zwemlerares het zat was en me erin duwde( zo ging dat 20 jaar geleden denk ik?).
    Nu heb ik wel diploma a maar kan ik nog steeds niet echt goed zwemmen.

    Nu ik een zoontje van 1 jaar heb ga ik vaak met hem babyzwemmen. Dit wil ik ook blijven doen zodat hij niet zo’n schijterd als mij wordt haha.

    • Cynthia Schultz

      Ohhh verschrikkelijk dat je er in werd geduwd… Houd je ook lekker een positieve associatie met zwemmen aan over!

  6. Nicole

    Wat een leuk artikel

  7. Alicia

    Kan me helemaal vinden in nummer 4. Dan kopen mensen zulke dure telefoons om er dan vervolgens helemaal zenuwachtig mee om te gaan en die mooie dunne telefoon lelijk en dik te maken met een hoesje met stoot randen van een halve cm. Snap er niks van 😂
    Heb zelf ook ooit een vermogen neergelegd voor een iPhone 7, hartstikke blij mee en lekker gebruikt. Zit helaas dan wel een kleine barst in, maar in mijn ogen beter dan zo’n irritant glasplaatje!

  8. Myrthe

    Wat grappig, ik ken niemane anders die ook niet onder water kan zwemmen zonder haar neus dicht te knijpen, ik dacht dat ik de enige was! Ik ben echt getraumatiseerd door zwemles, wordt nog steeds nerveus als ik de chloor lucht ruik..

  9. Alida

    Ik herken mezelf ook in punt 1. Ik kan pas sinds mijn 22e zwemmen. Vroeger was ik erg bang in het water en ik vond zwemmen totaal niet leuk om te doen. Pas later toen ik op zonvakanties ging wilde ik het leren. Dus uiteindelijk ben ik op zwemles gegaan, tussen een stel bejaarden mensen haha. Ik heb geen diploma, maar zolang ik mijzelf kan redden ben ik tevreden.

  10. Ilona Wielinga

    Erg leuk om dit te lezen! En wellicht kan zwemles je inderdaad wat zekerder maken.
    Ik zie zelf ook spullen vooral als gebruiksvoorwerp, maar het moment dat ik een deukje in de onderkant van mijn macbook ontdekte, voelde ik die toch wel even. Maar dit komt vooral door de prijs die ik er voor heb betaald denk ik.

  11. Sarah

    Leuk om te lezen! Ik herken dat punt over gebruiksvoorwerpen heel erg, ik koop zelden dure aankopen zoals laptops/telefoons, deels omdat een of andere nieuwe functie/look mij gestolen kan worden maar ook omdat ik liever iets intensief gebruik en pas een nieuwe aanschaf als ik het daadwerkelijk nodig heb. In iets als schoenen of een horloge wil ik wel wat meer investeren maar dan GEBRUIK ik het ook daadwerkelijk veel! Je koopt iets toch niet om het tentoon te stellen haha.

    • Sylvia

      Ik ben daar het tegenovergestelde in, ik ben dus wel iemand die extra zuinig is op alles en panikeert bij een kras. Is dat beter? Verre van, ik wordt er ongelukkig van plus wanneer ik iets beu ben is het nog niet versleten dus zonde om weg te doen. Dus zou ik meer als jullie moeten worden

  12. Jolet

    Punt 3 deed me eraan denken dat je een paar jaar geleden bezig was een roman te schrijven. Je had er zelfs een schrijfcoach voor in de arm genomen. Daarna hebben we er niks meer over gehoord. Is dit idee ook in de prullenbak beland omdat je de interesse verloor of ga je het ooit nog afmaken?

    • Cynthia Schultz

      Waar komt de ‘ook’ vandaan? 😀 Enne, het is inderdaad op de lange baan geschoven door andere prioriteiten. Ooit zou ik het nog graag willen, maar heb nu andere plannen en dingen die voorrang hebben. Of nou ja, die ik voorrang geef. 🙂

  13. Ella

    Leuk artikel, fijn om je weer een beetje beter te leren kennen! Ik herken me helemaal in je horeca-verhaal. Ben al jaren verslaafd aan Masterchef, en dan vooral de Australische versie. Elke keer als ik ze bezig zien een restaurant challenge klopt mijn hart een beetje sneller. Ik heb 3 jaar in hotels in het buitenland gewerkt (receptie) en daardoor is toch een tipje van de sluier gelicht. Het is is zwaar werk, maar je ziet onmiddelijk hoe gepassioneerd de chefs zijn. En als je weet hoeveel moeite en liefde er in je eten zit, eet je het met dubbel zo veel smaak op. Er kan ook zo veel mislopen, maar als het dan net allemaal klikt… top!

  14. VWillmse

    Herken de zwemangst niet (niet dát ik kan zwemmen trouwens hoor…) maar de cola light verslaving ab-so-luut wel.
    Drink nog steeds liters weg , al dan niet om af te vallen maar gewoon omdat ik het lekker vind.
    Elke week besluit ik er weer mee te stoppen, maar tot nu toe niet echt gelukt.
    Op naar poging 3000 & 1

  15. Sofie

    Ik herken het zo van de zwemles… m’n ouders hebben me er jaren heen gesleurd. Ik zwom met een lege zwemband, maar als de zwemband af ging dan durfde ik niet meer. Later heb ik wel m’n diploma gehaald ( was al 12 toen) met een leraar die een oogje dichtkneep omdat ik niet in het zwembad durfde te springen (inmiddels wel maar ook met m’n neus dichtknijpen). Ik zwem nu meerdere keren per week en ook snorkelen vind ik echt leuk… maar zet me niet in een kajak, raft of op de bananenboot want dat vind ik niets. Ook stoeien in het water moet ik niets van hebben. Ik denk dat het te maken heeft dat ik zelf de controle wil houden van wat er gebeurt in het water en me daardoor zekerder voelen.
    Een aantal jaar geleden ben ik in Thailand van een vlot geduwd door iemand die niet aan het opletten was en ben toen onder een waterval in het water beland… toen heb ik wel gemerkt dat ik niet in blinde paniek schiet, maar beter het hoofd koel kon houden en me redden dan ik altijd dacht… ik wilde koste wat het koste niet onder dat vlot belanden en dat is me gelukt. Het heeft me gelukkig ook niet meer angstig gemaakt in het water.

    • Cynthia Schultz

      Wat ontzettend knap van je mbt dat incident in Thailand. Ik zou zelf denk ik wel nog in paniek raken…

  16. Mariëlle

    Leuk! Je bent altijd welkom om dagje bij ons mee te lopen hoor! Klassiek franse keuken. Prachtig uitzicht over rivier de merwede. Alleen niet echt in de buurt voor je 😉

  17. Lousaa

    Er zijn naar weinig mensen die echt kunnen zwemmen. Helaas omdat de zwemdiploma’s vroeger noet zoveel voorstellen (is nu een stuk beter). De meeste mensen kunnen een beetje drijven en een soort mislukte schoolslag en dan ben je er wel. Ik, met 4 zwemdiploma’s, zwem ook als een natte krant. De enige manier om daar wat aan te doen is werk maken van je zwemmen, door vaker te gaan zwemmen en zwemtrainingen te gaan doen. Ga dahn niet voor een diploma maar voor de techniek. Schijnt nog leuk om te leren ook.

    • Ingrid

      Ik vond juist de zwemlessen vroeger veel beter dan nu. Als ik zie hoe mijn neefjes zwemles krijgen en hoe soepel er met alles wordt omgegaan verbaast me dat enorm!

    • Barbara

      Dat ben ik ook niet met je eens. Vroeger was de zwemles echt een stuk beter!
      Toen mijn dochter mocht afzwemmen verzoop ze nog half.

  18. Liset – Beautydagboek

    Oh, zwemmen vond ik ook echt verschrikkelijk! Ik ging er ook met buikpijn naar toe. Volgens mij was het vroeger veel strenger, harder en enger (vooral die haak, brr…) als je naar zwemles ging. Als ik nu mijn kinderen naar zwemles zie gaan, dan ben ik alleen maar blij dat ze er zoveel meer plezier in hebben. Onze zwemschool is dan ook heel leuk met goede badjuffen en -meesters en ze gaan heel goed om met kindjes die niet goed onder water durven. Zo bouw je tenminste geen trauma op aan de zwemles, haha.

  19. Susanne

    Wat grappig dat iedereen dat punt van zwemmen herkent. Dat had ik ook! Door dat gat onder water zwemmen… Vreselijk. Gek genoeg ben ik later wel echt een waterrat geworden en zou ik het liefst elke week een paar keer in een zwembad liggen. Zwemles kan je inderdaad misschien wel helpen, want het is natuurlijk niet fijn om je nooit op je gemak te voelen op/rondom water. En thanks voor het punt over de gebruiksonderwerpen. Iets om over na te denken!

  20. Suzanne

    ZO gelijk over de mooie spullen! Ik vind dat zoiets geks, dan koop je een mooi, duur product (en of dat nou een telefoon of een designer jurk of een leren tas is…) om het vervolgens ergens neer te zetten of te laten hangen voor ‘speciale dagen’. Nee! Je hebt er veel geld aan besteed, geniet er dan ook van om het te gedragen en te gebruiken. Daar is het toch voor gemaakt…

  21. N.

    Nou ja, het kon mijn verhaal wel zijn (behalve van die cola light dan haha). Oh dat zwemmen. Walgelijk dat gespetter en gestoei. Ik lijk wel een hond als ik zwem………. En die kortdurende passies; check. Hooggevoelig: check.

  22. Shirley

    Nummer 1, check! Precies zoals ik, alleen heeft mijn moeder me na mijn A-diploma van zwemles af gehaald omdat het zo’n gevecht was iedere keer.

  23. rachel

    haha leuk om te lezen cynth 😀 en wat jij met cola light had heb ik met truffel salami hahaha als dat niet in huis word ik para 😛

  24. Vera

    Stoeien en kop je onder duwen vind ik ook totaal niks en ook ik raak in paniek en kan helemaal door het lint gaan daarna. Het is prima om je A te hebben, zo kun je jezelf in ieder geval redden! Spa bruis met kokos is tegenwoordig echt mijn favoriet. Ik had namelijk altijd trek in frisdrank en vind de Spa bruis echt een uitkomst.

  25. Leonoor

    Leuk om te lezen! Ik ben ook niet zo’n zwemheld en kan ook niet duiken.

  26. Anne

    Grappig, ik volg je blog al vanaf het begin maar deze dingen wist ik inderdaad niet, behalve punt 3 natuurlijk, die komt niet als een verassing 😏

  27. Femke

    Wat naar dat je wat onzeker kunt zijn op plaatsen waar je in het water kunt belanden. Wat betreft het onder water duwen of dat gestoei in water vind ik ook vreselijk. Ik kan dan wel goed zwemmen maar door een ervaring uit het verleden kan ik daar ook paniekerig van worden. Toen ik jong was is er in een ondiep zwembad een jongen een keer op mijn rug gaan zitten.. alleen iets té lang maar gelukkig liep dat wel goed af. Dat laatste punt verbaasd mij niet, zeker niet met je interesse en kennis voor wijn en het zou mij niets verbazen als jij in de toekomst daar nog (meer) mee gaat doen.

  28. Inge

    Ja ik herken dat ook van dat zwemmen.
    Heb op de zwemles en later op school echt niet leren duiken, iedereen ging ervan uit dat je dat in je vrije tijd had geleerd i.p.v. tijdens de les waardoor ik het nu dus niet kan. Ook niet zwemmen onder water trouwens maar echt erg vind ik dat niet.

  29. Norma

    Of het artikel op mijn lijf geschreven is. Zwemmen kon ik altijd als de beste. Maar meerder chronische ziektes. Ik ga achteruit. En ik had t niet door was in center parcs ging golfslagbad in. En gelukkig was mijn 10 jarige dochter bij me en is ze sterk. Ik ging kopie onder. Heb gewoon de kracht niet meer. Ze trok me zo boven. Sindsdien alleen nog pootje baden. Of met zo frikandel het water in

  30. Kirsty

    Leuk om te lezen! Ik herken mij wel in het niet goed kunnen zwemmen, alleen is bij mij de reden wat anders. Ik vond het namelijk juist superleuk om te zwemmen, maar doordat ik elke keer oorontsteking kreeg, mocht ik niet meer zwemmen en zit ik met alleen een diploma A. Over de oorontsteking ben ik wel heen gegroeid, maar alsnog vind ik het nu niet meer zo leuk om te zwemmen als vroeger en goed ben ik er ook niet in.