Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

Series & films najaar 2017

De laatste keer dat ik een update schreef over de films en series die ik keek, was het oktober. Tijd voor een nieuwe update dus! Ik vertel je vandaag over de films en series van de afgelopen paar maanden. Ik bespreek onder ander Dark en Stranger Things seizoen twee.

Leestijd

Dark

De raarste serie in deze blogpost is toch wel de Duitse serie Dark. Dark speelt zich af in het Duitse plaatsje Winden in 2019. In dit jaar verdwijnen ineens kinderen uit het dorp. En dat is 33 jaar geleden ook al eens gebeurd… Je volgt vier gezinnen in verschillende generaties. Dit is geen gezellige serie, het is één en al ellende, drama en mysterie. De sfeer is constant erg onheilspellend en in het begin snapte ik er helemaal niks van: wat is hier in vredesnaam aan de hand? Naarmate de afleveringen vorderen wordt er langzaam meer duidelijk. Ongelooflijk spannend, wat een goede serie met fantastische acteurs.

Je kan Dark kijken op Netflix.

Stranger Things seizoen 2

Mijn favoriete serie aller tijden: Stranger Things. Toen seizoen twee beschikbaar kwam op Netflix hebben Willem en ik het allemaal ontzettend snel achter elkaar gekeken. Die 80’s sfeer, de muziek, de kinderen, het mysterie, de verwijzingen naar oude films, het horrorsfeertje in combinatie met de humor (van vooral Dustin): love. It.

In het eerste seizoen gaat een groepje kinderen in Hawkins op zoek naar een vermist vriendje. Een van die kinderen, Eleven, heeft telepathische gaven. En… er is een monster en een enge schaduwwereld, ’the upside down’.

Seizoen twee speelt zich een jaar later af. Zonder al teveel te verklappen als je seizoen 1 niet hebt gezien: er zijn weer monsters, een apocalyptische tweede dimensie en geheimzinnige situaties. Wat ik erg tof vind aan seizoen twee is hoe ze de horrorelementen nog meer hebben gecombineerd met humor en de soms laconieke houding van de kinderen. Ik vind vooral Dustin een te gek karakter, zeker als hij ineens een duo vormt met Steve…

Je kan Stranger Things kijken op Netflix.

Zumbo Just Desserts

Oh, dit is een guilty pleasure. Eigenlijk vind ik het een vrij slechte serie, maar ook weer erg vermakelijk en heerlijk om naar te kijken. Zumbo Just Desserts is een Australische kookwedstrijd waarin, juist, alleen toetjes gemaakt worden. Adriano Zumbo, dé koning van de toetjes en taarten, presenteert het geheel samen met Rachel Khoo. De show vindt plaats in een hysterische studio met felle kleuren en kinderlijke decoratie en de creaties die worden gemaakt passen daar vaak goed bij. Ik vind het leuk om naar te kijken omdat ik gék ben op alles wat met toetjes te maken heeft, en ik houd gewoon van zulke wedstrijden. Elke keer vind ik de Zumbo Test het leukste onderdeel van de show: de twee slechtste koks moeten een creatie van Zumbo namaken. En die zijn elke keer echt ontzettend moeilijk.

Maar ik erger me ook dood aan de presentatieskills van Zumbo zelf, zijn assistente die telkens op een hele irritante manier loopt te schreeuwen hoeveel tijd de deelnemers nog hebben (en dat is ook het énige wat ze doet) en sommige té arrogante thuiskoks in de show. Maar misschien is dit wel een gevalletje love to hate

Je kan Zumbo Just Desserts kijken op Netflix.

Het geheime dagboek van Hendrik Groen

Jaren geleden las ik de twee boeken van Hendrik Groen. Over zijn leven in het bejaardentehuis, met alle dagelijkse struggles en pijntjes, de lastige directie van het tehuis, maar ook de mooie momenten met zijn ‘omanido’ (oud maar niet dood) club.

Ik keek erg uit naar de serie, de boeken vond ik héél goed. En de serie stelt me alles behalve teleur. Wat wordt Hendrik goed vertolkt door Kees Hulst, en wat doet André van Duin het goed als Evert. Hij is een keer niet de grappenmaker, maar een wat serieuzere oudere man met allerlei lichamelijke klachten. In de serie wordt het leven in het tehuis goed neergezet, met de verschrikkelijke directrice (die soms ook wat menselijkheid laat zien), de lieve vrienden (en liefde!) van Hendrik en het lijf dat langzaam maar zeker achteruit gaat.

Elke aflevering is er, lekker cliché, een lach en een traan. Ik moet elke keer lachen om de omanido-club, en pink soms een traantje weg bij de zorgen van Hendrik. Het enige puntje van kritiek: ik vind sommige medebewoners van het tehuis, die niet bij de omanido-club zitten, soms wat te eenzijdig neergezet. Het zijn echt typetjes, ze hadden van mij wat ‘echter’ mogen zijn, net als de hoofdrolspelers.

Je kan Het geheime dagboek van Hendrik Groen kijken bij NPO.

Master of None

Dev is een dertig jaar oude acteur en hij woont in New York. Dat is waar Master of None over gaat. In deze comedyserie volg je Dev. En dat is heel grappig. Je volgt Dev met zijn drie vrienden, in de zoektocht naar een relatie of bezig met zijn werk als acteur – wat niet altijd allemaal erg goed gaat. Wat zo leuk is aan Master of None is dat het geen standaard comedyserie is. Er worden veel belangrijke maatschappelijke thema’s aangesneden, zoals racisme, eenzame ouderen, contact met je ouders en feminisme. Maar: allemaal op een hele lichtvoetige, vrolijke manier. Ook leuk: New York. Seizoen één zit er hier op, door naar twee. En ik hoop dat er nog veel meer volgt!

Je kijkt Master of None op Netflix.

Sinner

Toen ik las dat Sinner ging over een jonge vrouw die tijdens een dagje uit met haar gezin op het strand zomaar uit het niets een onbekende man doodsteekt, was mijn interesse gewekt. Waarom zou zij dat doen? Wat is er met haar aan de hand? Wie doet zoiets?

Jessica Biel speelt in Sinner Cora Tannetti, de moordenares. Ze belandt uiteraard meteen in de gevangenis en niemand weet wat er aan de hand is. Haar familie is verbijsterd, de politie en recherche weten niet wat ze met haar aanmoeten en Cora zelf weet al helemaal niks. Wat is er met haar aan de hand?

In Sinner volg je de zoektocht naar die ‘waarom’. Samen met een rechercheur, Harry Ambrose, gaat ze graven in haar verleden om hopelijk uit te zoeken hoe dit allemaal zit. Een groot drama natuurlijk, en ongelooflijk spannend, tot de allerlaatste aflevering. Waanzinnig!

Je kijkt Sinner op Netflix.

The End of the F***ing World

James is 17 en hij weet zeker dat hij een psychopaat is. Alyssa is ook 17, ze is het nieuwe coole en moody meisje op school. De twee krijgen op een rare manier contact met elkaar en zij haalt hem over om op een roadtrip te gaan om haar echte vader te gaan zoeken.
James heeft een obsessie voor moorden (hij vermoordde veel dieren in zijn jeugd) en wil nu een grote stap maken: een mens vermoorden. Alyssa lijkt het ideale doelwit.

Dit is de eerste serie ooit die ik gebinged heb. Nu is dat bij deze serie ook wel makkelijk omdat er acht afleveringen zijn van 20 minuten – maar toch. Het zegt genoeg over dat ik per se verder wilde kijken en te nieuwsgierig was naar wat er verder ging gebeuren. In het begin erger ik me een beetje aan Alyssa, maar al snel wordt duidelijk waarom zij zo’n raar karakter heeft, en dat is bij James niet heel anders. Je volgt de twee in hun rare roadtrip waarbij er natuurlijk van alles mis gaat (ze zijn 17) en de vraag blijft: (hoe) gaat James Alyssa vermoorden?

Het is grappig, raar, en naarmate de afleveringen vorderen wordt het ook steeds spannender. Maar het is vooral raar.

Zoals je merkt: geen films, vooral series. Ik merk dat ik bij een serie veel beter geconcentreerd kan blijven, bij een film dwaal ik zo snel af. En het leuke aan series is gewoon dat het allemaal lekker lang duurt. Wat een toffe series heb ik het afgelopen halfjaar gekeken! Wat waren jouw favoriete series, wat heb jij gezien?


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.