Je eigen uitvaart

Het is niet leuk om over na te denken, maar het is wel de realiteit: er komt een moment dat je doodgaat. Dat jouw geliefden afscheid van je moeten nemen. De laatste tijd denk ik steeds vaker na over hoe ik zou willen dat mijn uitvaart eruit ziet. Heb jij dat wel eens gedaan? En praat je er met je geliefden over?

Leestijd

Het is belangrijk: praat erover en leg het vast

Veel mensen gaan pas nadenken over hun overlijden en uitvaart op het moment dat ze ziek worden, of op het moment dat het duidelijk is dat ze binnen afzienbare tijd zullen overlijden. Het is veel prettiger om over dit soort dingen na te denken als je niet bezig hoeft te zijn met een ziekte. Als je over je uitvaart nadenkt terwijl je gezond bent, kan je veel luchtiger en rustiger nadenken over wat je eigenlijk wilt.

De afgelopen jaren ben ik bij meerdere uitvaarten geweest en daardoor ook gezien hoe verschillend uitvaarten kunnen zijn. Natuurlijk was ik er aanwezig omdat het een geliefde van mij was, maar achteraf ga je toch nadenken. Zou ik het zo willen? Of juist helemaal anders?

Op het moment dat je te overlijden komt en je dierbaren hebben geen idee wat jij gewild zou hebben, is dat erg moeilijk. Stel je voor dat een naaste doodgaat en dat je een uitvaart moet regelen, maar geen idee hebt wat hij of zij graag wilde. Dat lijkt mij verschrikkelijk lastig. Je moet op dat moment dealen met het grote verdriet en dan ook nog eens een heleboel keuzes maken voor een begrafenis of crematie (en tja, welke van de twee?). Als er al keuzes zijn gemaakt, is het prettig deze te kunnen volgen. Naast dat je dan een laatste wens kan vervullen, sta je zelf ook niet voor de moeilijk taak alles uit te vogelen. En ik vind het zelf een fijn idee dat mijn uitvaart is zoals ik het voor ogen heb.

Verdiep je er eens in: er is zoveel mogelijk

Als je je eens gaat verdiepen in uitvaarten of als je zelf bij meerdere uitvaarten bent geweest (ik hoop het niet voor je), dan zal je merken dat er echt heel erg veel mogelijk is. Van de manier hoe je al dan niet opgebaard wordt, tot de soorten kisten, plechtigheden, borrels, uitvaartstoeten – er zijn zoveel mogelijkheden en er is zoveel te kiezen. Zo kan je gaan voor een zo milieuvriendelijk mogelijke begrafenis of juist iets wat zo simpel mogelijk is of heel budget. Google maar eens! Je kan ook een uitvaartwensenformulier downloaden en die invullen, al vind ik die zelf wel een beetje beperkt. Wil je bijvoorbeeld opgebaard worden? En zo ja, wil je dan een lichte balseming? Wil je de kist open of dicht? Welke muziek wil je? Er is echt zóveel om over na te denken. Op de websites van uitvaartverzorgers vind je veel informatie over wat er allemaal besloten moet worden en daar kan je alvast zelf over nadenken.

Het is een goed idee hier met je naasten over te praten. Dat hoeft geen zwaar en moeilijk gesprek te zijn, je kan gewoon van gedachten wisselen over wat je graag zou willen. Ik praat er met Willem en mijn ouders wel eens over en dat is nooit vervelend. Het is alleen maar prettig dat we van elkaar weten wat we willen. Het is ook verstandig het vast te (laten) leggen op papier. Zo kunnen je nabestaanden altijd ergens op terugvallen mochten ze niet alles onthouden. Dat kan bij een notaris, maar dat hoeft niet. Je kan het ook gewoon zelf doen.

Denk er ook aan dat een uitvaart (veel) geld kost. In Nederland is dit gemiddeld tussen de €7.000 en €10.000. Ik heb een uitvaartverzekering, en natuurlijk erven mijn nabestaanden het geld dat ik heb, dus mocht mijn verzekering niet genoeg zijn, dan kunnen ze altijd de erfenis gebruiken als daar tenminste wat substantieels inzit.

Hoe ik mijn uitvaart voor me zie

Ik heb wel een aardig beeld van wat ik zou willen op mijn uitvaart. Of ik opgebaard en al dan niet gebalsemd wordt, laat ik aan mijn nabestaanden over. Graag wil ik gecremeerd worden, maar als nabestaanden het prettiger vinden dat ik begraven word, vind ik dat ook prima. In dat geval wil ik wel graag op een natuurbegraafplaats begraven worden. Dat lijkt me prettig: een dierbare ‘bezoeken’ terwijl je op een mooie plek kan rondwandelen. Als ik gecremeerd wordt, mag mijn as uitgestrooid worden op Terschelling. Over mijn kist: dat maakt me niet zoveel uit. Als ‘ie maar een beetje milieuvriendelijk gemaakt en verbrand/begraven kan worden en als ‘ie niet zwart met goud is vind ik het prima.

Het liefst overlijd ik in mei, want dan zijn er pioenrozen! Grapje natuurlijk. Maar ik zou zo graag pioenrozen op mijn uitvaart willen. En als dat niet kan, dan lekker veel lelies. Die vind ik prachtig! Of juist wat mooie grote planten. Dan kan dat na de dienst meegenomen worden naar huis, gezien ik toch geen graf of zo heb.

Zelf heb ik geen goede ervaringen met open kisten bij afscheidsdiensten – ik heb tot nu toe spijt van elke keer dat ik besloot om tóch even te kijken. Ik zou dus graag een dichte kist willen. Het is fijner om iemand te herinneren zoals ‘ie was, vind ik. Dood ziet er toch anders uit, zeker na een paar dagen. De plechtigheid mag van mij doorspekt zijn met herinneringen, foto’s en muziek. Welke muziek weet ik nog niet, daar moet ik nog over nadenken. Niet teveel lange voordrachten of hele zware kost. ‘Over de doden niets dan goeds’ vind ik onzin – er mag ook best gepraat worden over hoe ik soms een bitch kon zijn of over hoe alles altijd op mijn manier moest. Er mag gelachen worden.

Na de dienst wil ik gezelligheid. Goede wijn, prosecco, lekkere speciaalbiertjes, sapjes, fris. Lekkere hapjes, bitterballen, toastjes met kaas, fuetworstjes, kaastengels, chips. Borrelen! Hier houd ik zelf zo van, een wijntje met wat te snacken. Dit zou ik graag op een andere plek dan het crematorium willen. In een leuk restaurant in de natuur bij Zwolle. Weg van de zwaarte, tijd om met elkaar te kletsen, herinneringen op te halen, misschien wat foto’s te kijken. Om te proosten op het leven, al klinkt dat heel cliché, natuurlijk. Hier wil ik niet dat ‘mijn’ muziek wordt gedraaid. Het mag allemaal wat lichter op dit moment. Het liefst zou ik willen dat mijn naasten met elkaar gaan eten hierna, maar als zij daar geen zin in hebben, moeten ze gewoon lekker naar huis gaan.

Zoals je merkt vind ik een paar dingen belangrijk, maar ik laat ook het een en ander over aan mijn geliefden. Ik ben er immers niet meer en zij moeten afscheid van me nemen. Ze weten dus ook dat als zij zich ergens echt niet prettig bij voelen, dat ze moeten doen wat zij wél fijn vinden. Ik geloof erin dat ik het toch niet meer meemaak. Het enige wat ik echt niet wil is een religieuze uitvaart.

Zware kost?

Het voelt als zo’n zwaar onderwerp, maar het is best fijn om na te denken over hoe je het voor je ziet. Praat erover, schrijf het op. Kijk wat de mogelijkheden zijn. Liever nu dan dat je dierbaren later met hun handen in het haar zitten omdat zij niet weten wat je wilt. Vraag het ook aan jouw dierbaren, zodat je weet wat zij willen op het moment dat het zover is.

Weet jij al hoe jij je uitvaart voor je ziet?


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

50 reacties
  1. Desiree

    Een tip die ik iedereen ook nog mee zou willen geven: zorg dat je ergens een overzicht hebt van abonnementen, verzekeringspolissen, bankrekeningen, leningen, etc., zodat je nabestaanden niet na jouw overlijden tussen al je papieren etc moeten gaan zoeken waar jij je tv-abonnement hebt en wat in vredesnaam je klantnummer is zodat ze het op kunnen zeggen! Zet hierin prominent bovenaan de contactgegevens van je uitvaartverzekering & polisnummers als je deze hebt. En zet er bijvoorbeeld ook in waar je je autopapieren/ paspoort hebt liggen, vooral als dit een onlogische plek is.
    Een geprinte adreslijst/ goed bijgewerkt adresboek is ook echt een must zodat je nabestaanden niet hoeft te achterhalen wie geïnformeerd moeten worden en waar ze wonen.
    Ik heb zelf een document waar alles in staat, deze houd ik bij (bijvoorbeeld bij een nieuw abonnement, of verhuizingen) en print ik na elke wijziging. Deze print ligt samen met een klein notitieboekje waar wachtwoorden etc in staan en een USB stick met mp3’tjes van de liedjes die ik in mijn uitvaartwensen noem in een doos op een vaste (redelijk verstopte) plek die mijn familie weet. Mijn moeder heeft deze lijst ook.
    Het is de eerste keer een enorme rotklus om alles bij elkaar te zetten maar het geeft zo’n duidelijk overzicht en voor je nabestaanden is het echt ontzettend fijn (helaas een aantal overlijdens meegemaakt waarbij alles achteraf uitgezocht moest worden, dat wil ik mijn nabestaanden graag besparen).

  2. Lisa

    Normaal reageer ik nooit maar wat vind ik het ontzettend goed dat je dit onderwerp onder de aandacht brengt. Afgelopen november ben ik mijn vader verloren na een zwaar ongeluk met zijn geliefde vrachtwagen op de snelweg tussen parijs en lille. En wij hadden het er nooit over gehad met hem. Dus inderdaad naast alle verdriet moesten we ‘from scratch’ een uitvaart in elkaar draaien. De zin die het meeste over tafel is gegaan was ‘Zou papa dit goed vinden zo?’ En dat maakt alles nog net een stukje moeilijker..

  3. Bianca

    Wat een openhartig verhaal! Helaas heb ik zelf al heel veel uitvaartdiensten meegemaakt van personen variërend van sterfte door ouderdom, ongeval, zelfmoord en ziekte) Ik ben zelf ook al jaren voorstander van het erover praten en je wensen kenbaar maken aan je dierbaren. Het verschil zit er bij mij vooral in overlijdt ik op jonge leeftijd of op oudere leeftijd. Daarbij bedoel ik dat je vrienden, familie etc. ook andere leeftijden hebben. Ik ben groot voorstander van een zaaltje huren (dat hebben we met mijn vader ook gedaan), muziek, bittergarnituur, hapjes, drankjes en gezelligheid. En inderdaad een soort simpel lekker en gezellig etentje. Ook vindt ik een gesloten kist een fijn idee zodat niet iedereen mij in mijn neusgaten kan kijken! (zegt mijn moeder altijd). Je kunt immers een leuke foto in een lijst op de kist zetten. Het is wel belangrijk te beseffen dat je dierbaarste nabestaanden altijd aan jouw uitvaart zullen denken bij het horen van een muzieknummer dat is afgespeeld op jouw uitvaart.(spreek uit meerdere ervaringen en dat blijft echt altijd in mijn hoofd) De bloemen kun je zelf ook regelen bij een bloemist dat is veel goedkoper dan dat je het via de uitvaartverzorger doet. Dat geldt ook voor het huren van een zaaltje met hapjes en drankjes (eigenlijk hetzelfde als bij een trouwreceptie) En wat betreft de dienst; niet dat standaard praatje maar leuke herinneringen zoals ik echt was en waarin zowel gekke, domme als typisch mij dingen benoemd mogen worden. (ik ben ook niet heilig) En tot slot, zou ik een ingehuurde spreker willen (ik ken er toevallig eentje en die is super goed en niet zo stijf en standaard) ook dat scheelt een hoop geld. Eigenlijk is vaders uitvaart zo gegaan als hij wilde. (hij is na een heel kort ziekbed overleden) en ik hou daar ook van … geen stijve ongezellige diensten in een kille dure en ongezellige aula met dure koffie en cake. Mijn vader heeft wel thuis opgebaard gelegen (5dgn) op een bed in de woonkamer heel mooi aangekleed (hij lag wel tot boven zijn middel onder een mooi wit laken met broderie en met zijn hoofd op een kussen met bijpassende kussensloop) omdat mijn moeder dat graag wilde. Het was wel een raar idee maar uiteindelijk niet zo eng als ik dacht dat het zou zijn. Zo konden wij nog dagelijks bij hem in de buurt zitten als we bij mijn moeder waren.

  4. Laura

    Ik wil vooral dat er geen geld verloren gaat aan onodige opsmuk zoals dure decoratie/kist/urn/steen. Een low-budget crematie, zo milieuvriendelijk mogelijk het liefst. En absoluut niks dat met kerken/bidden/het geloof te maken heeft, want dan lig ik met kromme tenen in m’n kist haha. Dat zijn voor mij de belangrijkste dingen en dat weet mijn familie ook wel.
    Dingen als muziek, bloemen etc. vind ik persoonlijk minder belangrijk om vast te leggen. Kan natuurlijk wel als je het heel persoonlijk wil hebben, maar het zal mij een zorg zijn of er rozen of tulpen (of géén bloemen, ook goed) zijn. En dat Ave Maria of iets dergelijks aan mij niet besteedt is weet m’n familie wel.

  5. Margaret

    Ik heb zelf een poosje meegelopen bij een wetenschappelijk onderzoek naar uitvaarten (crematies), en dan leer je dus ook heel veel over wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is. Op persoonlijk vlak is mijn moeder heel plotseling overleden en zij had dus nog niets vastgelegd, waardoor het heel lastig was om een goed passende uitvaart te verzorgen. Het enige wat we écht zeker wisten was dat ze begraven wou worden en dat het een katholieke dienst moest worden. Maar zelfs binnen dat stramien is nog een hoop mogelijk en het is behoorlijk lastig om dat zelf te moeten bedenken, zonder enige richtlijn van wat diegene had gewild. Zelf denk ik toch af en toe wel al na over wat ik zou willen allemaal en dat maak ik ook kenbaar, vooral ook door mijn eigen ervaring.

  6. Marjan

    Hoi Cynthia,

    Wat goed dat je hier zo over nadenkt! Ik heb een tijdje in de uitvaartbranche gewerkt dus bij ons thuis is alles heel ‘luchtig’ en bespreekbaar.

    Hoe ik het zelf zou willen? Heel veel muziek, mooie bloemen en inderdaad gecremeerd worden. Hoe het verder ingevuld moet worden? Zoals mijn familie dat prettig vindt.

  7. S

    Bespreek dit echt met je naasten! Ook met de gedachtengang dat het voor hen is, daarom juist. Mijn zwager die ik als grote broer beschouwde is begin dit jaar overleden. Hij was terminaal en daardoor kon hij zelf al veel op papier zetten. Ik was erbij toen hij in de nacht overleed en heb dan ook met eigen ogen kunnen zien hoeveel rust het geeft als er al veel op papier staat. Je wilt namelijk niet een uur na overlijden (ja de begrafenisondernemer komt zelfs midden in de nacht langs) moeten willen nadenken over hoe alles er uit moet komen te zien. Houd dit alsjeblieft in gedachten…

  8. Mieke

    Jeetje, pittig onderwerp! Maar goed dat je het aansnijdt. Wat ik denk dat ook heel erg belangrijk is (aan den lijve ondervonden) is de uitvaartondernemer die je in de arm neemt. Toen binnen mijn gezin een uitvaartondernemer nodig was, hebben we (om 2 uur ’s nachts) de eerste de beste naam die in ons opkwam in de arm genomen. Dat was een drama. Het was massaproductie, onpersoonlijk, ongeïnteresseerd (als ik om 2 uur ’s nachts aan de telefoon hang omdat er een sterfgeval in mijn familie heeft plaatsgevonden, verwacht ik op z’n minst een “Wat vervelend voor u, gecondoleerd” en als je 24/7 dienstverlening biedt, verwacht ik ook op dat onmogelijke uur behulpzaamheid en wil ik niet het gevoel krijgen dat ik domme vragen stel). Daar had ik zo’n onvoorstelbaar slecht gevoel bij, dat ik ze nog dezelfde dag de laan uit heb gestuurd. Familie in de stress “kan dat wel? er moet zoveel geregeld worden!” en een andere ondernemer geregeld. Een kleine, lokale, die me begreep en die tijd voor ons had. Besteed daar ook echt aandacht aan, mocht je te zijner tijd eentje in de arm moeten nemen.

  9. Silkeblogs

    Ik vind het een moeilijk onderwerp om over na te denken, maar ergens is het ook wel echt mooi. Fijn dat je hier aandacht aan schenkt!

  10. Nena

    Geen verzekering hebben en zeggen: ze erven genoeg geld om de uitvaart te betalen is wat naïef. Familieleden kunnen niet (meteen) over dit geld beschikken dus ze moeten alles voorschieten. Soms zit het geld in de stenen en ben je nog langer van huis. Mijn tante overleed (ze was single) en ze had 10001 wensen opgeschreven. Ze wilde zelfs thuis opgebaard worden. Dat is dus echt duur. Mijn moeder is alleenstaand (mijn vader overleed plotseling vorig jaar) en leeft van een uitkering. Mijn oom vond alles goed zolang het maar geen geld kostte. Geld voor een uitvaart was er niet, mijn moeder kon dit onmogelijk betalen. Uiteindelijk is de erfenis verworpen en is ze op kosten van de gemeente begraven in een naamloos graf. Het klinkt niet zo fijn wellicht maar enige realiteitszin bij mijn tante was dan ook afwezig.

    • Cécile

      Hé, je hebt helemaal gelijk natuurlijk wat betreft het afsluiten van een uitvaartverzekering en de kosten van een uitvaart. Maar ik wilde je er wel even op wijzen dat Cynthia in haar stuk schrijft dat ze juist wel een uitvaartverzekering heeft. Ze vertelt verder dat de familie daarnaast ook haar geld erft, mocht dat nodig zijn om extra kosten te dekken.
      Wat een nare situatie met de uitvaart van je tante 🙁 Ik heb zelf nog geen verzekering, had daar nog niet zo over nagedacht, maar dit stuk zet me wel aan het denken. Dat ga ik dus eens uitzoeken!

  11. Xinouth

    Toen mijn moeder in 2010 zeer plotseling overleed hebben mijn vader en ik heel erg veel steun gehad aan het feit dat mijn moeder een deel van haar wensen al in 1985 door de notaris op papier heeft laten zetten.

    We wisten daardoor precies wat voor kist zij wilde, of ze begraven wilde worden of gecremeerd, welke nummers ze gedraaid wilde hebben (hoewel mijn vader daar een nummer aan heeft toegevoegd).

    Wij hoefden uiteindelijk alleen nog na te denken over wat er precies op de rouwkaart zou moeten komen te staan.

    Dit heeft mij toen ook heel erg aan het denken gezet en ik heb toen een document aangemaakt waarin ik mijn eigen wensen heb genoteerd. Deze staat op enkele plaatsen opgeslagen en heb er ook een kopietje van in een van mijn mapjes.

    Iedereen vindt het heel luguber dat ik er al zo over heb nagedacht, maar ik vind het niet meer dan logisch. Ik weet echt niet wat we gedaan zouden hebben als mijn moeder geen documentje had gehad, op dat moment was het voor ons al bijna te moeilijk om onszelf op de been te houden, laat staan om dergelijke beslissingen te maken..

  12. rachel

    jij begrijpt meis dat wij het hier er regelmatig over hebben. niet de leukste onderwerpen maar wel belangrijk. klinkt lekker bizar wat ik nu ga zeggen maar zoals ik wil dat mijn huis netjes is zoals ik dat wil geld dat ook voor mijn uitvaart en heb daarom alles tot op de puntjes op papier gezet, er komen soms dingen bij en streep er soms dingen vanaf, als ik maar met een gerust hart “weg” kan gaan en mijn gezin daar niet teveel mee moet belasten. Vind dit een goed artikel mop want ja we worden geboren maar gaan ook de pijp uit om het zo maar even te zeggen en beter dingen geregeld dan voor verassingen komen te staan want geloof mij dat heb ik met mijn mams mee gemaakt en thats was not fun 🙁 x

  13. L.

    Toen ik op het artikel klikte was ik bang dat het om een gesponsorde tekst zou gaan, maar oh wat is het fijn om dit te lezen vanuit de oprechte Cynthia! Interessante vraagstukken die je hier plaatst, het zet je aan het denken. Mooi geschreven en mooi hoe je jezelf hier blootstelt, het is immers geen onpersoonlijk onderwerp. Nogmaals chapeau voor de oprechtheid (aka, geen sponsoring)!

    • Britt

      Eens! Ik heb zelfs eerst naar beneden gescrolld om te checken of het sponsered content was.. ik had eerlijk gezegd geen zin in een artikel waarin je een uitvaartsverzekering aanprijst. Mooi artikel is dit. Goed om over na te denken inderdaad.

  14. D

    Het is inderdaad een hele klus om voor iemand anders een uitvaart te regelen als je er plots voor staat. Mijn vader overleed heel onverwacht, en mijn moeder en ik zijn echt overrompeld door alles wat er ineens moest geregeld worden. Je beseft nog niet helemaal wat er is gebeurd, en dan (nog geen uur later!) worden er vragen gesteld als “Begrafenis of crematie? Kerk of niet? Hoeveel genodigden? Koffietafel voor hoeveel personen…?” Daar hadden we nooit over gepraat. Om nog maar te zwijgen over de administratieve rompslomp die de volgende weken op ons afkwam.
    Wat ik toen vooral had gewenst, was een duidelijke namen/adressenlijst. Het moest allemaal zo snel gaan, en mijn moeder en ik hadden geen idee wie we allemaal een overlijdensbericht moesten sturen, en of die mensen überhaupt nog leefden en waar ze woonden… Ik heb mijn vaders computer uitgespit en overal oude lijstjes gevonden, maar het was een chaos. Echt, een tip: hou ergens een lijstje bij met familie/vrienden/bekenden, update hun adressen en vermeld er even bij of iemand al dan niet overleden is. Bespaart de nabestaanden een hoop stress en gênante momenten (als je niet wist dat tante A al jaren dood blijkt te zijn, nicht B gescheiden is en neef C in ruzie ligt met de rest van de familie-).

    Er bleek heel weinig tijd over te blijven voor dingen als locatie, sfeer en invulling (mijn man heeft de avond voor de uitvaart nog snel wat foto’s bij elkaar gezocht die we gelukkig nog konden projecteren tijdens de crematie, en een paar muziekjes), mijn hoofd stond daar op dat moment totaal niet naar, het hele huis loopt voortdurend vol mensen die dan wel willen ‘helpen’ maar eigenlijk vooral met hun eigen verdriet bezig zijn, begrijpelijk maar je hebt er op dat moment weinig hulp aan.

  15. Amarins

    Wat goed dat je hier over schrijft! Mijn moeder heeft haar ouders en zus jong verloren. Daardoor ben ik mij altijd heel bewust geweest van mijn sterfelijkheid. Ik heb daarom ook op papier gezet wat ik graag zou willen. Niet heel gedetailleerd, maar wel de grote lijnen. De rest mogen mijn nabestaanden zelf invullen. Zij nemen afscheid van mij, dus vind ik het een fijn idee dat ze het dan ook een beetje op hun manier kunnen doen.
    Mijn vriend heeft er veel moeite mee om over te praten. Hij komt uit Engeland en wil daar ook graag begraven worden. Omdat dat best wat geregel met zich mee brengt en omdat repatriëring niet goedkoop is hebben we nu wel alvast een en ander geregeld. Zo hebben we een speciale verzekering afgesloten die voor het vervoer van zijn lichaam naar Engeland zorgt en we hebben een speciale kapitaalverzekering om de kosten vd uitvaart mee te kunnen betalen. Een gewone uitvaartverzekering met een dienstenpakket kan voor hem niet omdat vaak alleen diensten in Nederland vergoed worden. Als je in het buitenland begraven/gecremeerd wilt worden wil ik je dus aanraden om goed uit te zoeken wat je verzekert!

  16. Annika

    Mijn ouders hebben ooit een verzekering voor mij en mijn broer afgesloten, mijn kinderen zijn bijgeschreven en verzekerd tot hun 18e.

    Als ik overlijd heb ik geen speciale wensen, ik laat het over aan de mensen die achterblijven, zij moeten het verdriet dragen en ik ga ervan uit dat ze keuzes maken die zij prettig vinden en waar zij troost in vinden. Het is misschien anders als je ziek bent, dan zou ik waarschijnlijk mijn hele uitvaart zelf regelen om mijn nabestaanden die zorgen te besparen.

  17. Donna

    Ik ben laatst bij een uitvaart geweest. Van tevoren wilde ik 100% in de kerk begraven worden, maar na die ervaring was mijn mening helemaal omgeslagen. Ik wil nu los van de kerk het liefst gecremeerd worden. Je kan eigenlijk pas goed beslissen als je zelf verschillende uitvaarten gezien hebt.

  18. Orrine

    En vergeet ook niet je eventuele kinderen voor later. Ik heb voor mijn dochter nu een eigen kinderpolis; volgens mij zijn ze tot een aantal weken automatisch wel met je mee verzekerd (zelfs rijdens zwanWeet niet of dit voor alle maatschappijen geld, maar bij Dela gel. Geen leuk onderwerp, maar wel goed om het erover te hebben.

  19. Orrine

    En vergeet ook niet je eventuele kinderen voor later. Ik heb voor mijn dochter nu een eigen kinderpolis; volgens mij zijn ze tot een aantal weken automatisch wel met je mee verzekerd (zelfs rijdens zwanWeet niet of dit voor alle maatschappijen geld, maar bij Dela gel. Geen leuk onderwerp, maar wel goed om het erover te hebben.

    • Orrine

      Sodeknetters, mijn Ipad liep vast!

      Wat ik wilde zeggen: zelfs tijdens zwangerschap is het ongeboren kind meeverzekerd. Pffff. Verwijder de overige reacties maar haha.

  20. Orrine

    En vergeet ook niet je eventuele kinderen voor later. Ik heb voor mijn dochter nu een eigen kinderpolis; volgens mij zijn ze tot een aantal weken automatisch wel met je mee verzekerd (zelfs rijdens zwanWeet niet of dit voor alle maatschappijen geld, maar bij Dela gel. Geen leuk onderwerp, maar wel goed om het erover te hebben.

  21. Orrine

    En vergeet ook niet je eventuele kinderen voor later. Ik heb voor mijn dochter nu een eigen kinderpolis; volgens mij zijn ze tot een aantal weken automatisch wel met je mee verzekerd (zelfs rijdens zwanWeet niet of dit voor alle maatschappijen geld, maar bij Dela gel. Geen leuk onderwerp, maar wel goed om het erover te hebben.

  22. Orrine

    En vergeet ook niet je eventuele kinderen voor later. Ik heb voor mijn dochter nu een eigen kinderpolis; volgens mij zijn ze tot een aantal weken automatisch wel met je mee verzekerd (zelfs rijdens zwanWeet niet of dit voor alle maatschappijen geld, maar bij Dela gel. Geen leuk onderwerp, maar wel goed om het erover te hebben.

  23. N

    Ik heb nul wensen – het maakt me echt helemaal niets uit. Het laatste wat ik wil is dat mijn nabestaanden zich zorgen gaan maken om “hoe ik het gewild zou hebben”. Het is hun afscheid.

    • Amelie

      Helemaal mee eens waarom zou je je daar druk over maken? Je nabestaanden moeten wat mij betreft idd doen wat ze zelf fijn vinden, het is toch hun afscheid? Ik vind het een raar idee dat jij dat zelf voor hun zou bepalen!
      Maar ieder zijn mening 😉

    • Lou

      Precies! Dat vind ik nou ook. Typisch een gevalletje over je graf regeren 🙂 Dat wel, dat niet… Die wel, die niet. Je kunt het allemaal wel bedenken maar als je dood gaat na een hartstilstand is de sfeer toch anders dan wanneer je overlijdt na een ziekbed of na zelfmoord.

      En uitvaartverzekeringen lijken heel handig, tot je ziet wat er allemaal wel en niet kan. Veel verzekeringen zijn erg, erg basic of erg, erg duur. Het kan eigenlijk alleen uit als je vroeg overlijdt. Maar je kunt ook gewoon sparen. Is misschien minder leuk dan voor een chanel-tas, maar als je later overlijdt en van gedachten verandert over de omvang, hou je er zo een mooie tas/ kleine auto aan over.

    • Zappy

      Jullie vergeten dat het voor sommige nabestaanden juist makkelijker is als alles al gepland is. Dan hoeven ze juist niet ook nog eens hierover na te denken, ze zijn immers al druk met het verdriet en alle andere zaken. Ik zou het gepland willen hebben- juist- om de familie te ontlasten. Andersom zou ik het ook fijn vinden als mijn naasten hun wensen zouden vastleggen. Het is letterlijk het laatste wat je voor iemand kan doen. Toch fijn als het gaat zoals die persoon het had gewild. En mocht het iemand niet boeien dan is dat ook goed om te weten. Maar key is dus om het wel te bespreken.

  24. Pien

    Wat goed dat je over een onderwerp als dit schrijft!
    Ik ben meteen mijn moeder gaan vragen hoe het met mijn verzekering zit.
    Ik heb het er wel eens over gehad met mijn vriend, maar misschien zou het goed zijn om wat dingen op papier te zetten!

  25. Hilde

    Ik weet alleen dat mijn as uitgestrooid mag worden op Texel en een deel hier op de natuurbegraafplaats in mijn woonplaats. Dat laatste omdat familie daar ‘ligt’ en ik er gewoon graag kom, zo rustig en zen.
    Van mijn vader weet ik dat z’n as uitgestrooid mag worden op Terschelling. (Ja we voelen ons eilanders haha)
    Voor de rest weet ik nog niet eens wat mijn man wilt, maar toch eens na de vakantie over hebben 😛

  26. Judith

    Pas was ik betrokken bij een forse frontale botsing. Ik heb het overleefd! Met lichamelijk letsel, dat wel. Ik hoop er maar het beste van.
    Maar ik realiseerde me wel hoe moeilijk een evt. uitvaart voor mijn naasten zou zijn geweest. We hebben het er nooit over en ben toch 40+.
    Mijn ex weet wel welke muziek bij mij en mijn uitvaart zou passen maar zou mijn familie bij hem te raden zijn gegaan? Ik denk het niet eerlijk gezegd. Ofwel: toch iets om over na te gaan denken en vast te leggen. Want uiteindelijk is het fijn als ook een afscheid past bij degene om wie het gaat. En een uitvaartverzekering lijkt me toch ook geen overbodige luxe.

  27. Marina

    Toen iemand die me heel dierbaar was overleed en ik nauw betrokken was bij de begrafenis en alles eromheen, realiseerde ik me hoeveel ik niet wist van deze persoon. Ik heb daarom toen het boekje ‘ Dit is mijn laatste wens” aangeschaft. Dat heb ik met potlood ingevuld, omdat ook in de loop der tijd dingen veranderen. Mijn ouders en man weten waar het boekje ligt en kunnen het zo pakken. Je kunt echt alles erin schrijven, niet alleen hoe je je uitvaart zou willen, maar ook wat er bijv. met bepaalde sieraden moet gebeuren of dingen die je nooit gezegd hebt maar wel graag aan een ander zou willen meegeven. Het boekje heeft mij erg geholpen en ook een bepaalde rust gegeven.

    • Bianca

      Waar kun je zo’n boekje kopen ?

  28. Lisa

    Ik praat hier ook regelmatig over met mijn ouders, vooral met mijn papa. Hij heeft zijn volledig uitvaart op zijn gsm staan, tot in detail welke liedjes er gespeeld moeten worden. Ik zeg altijd dat ik liever gecremeerd wil worden zodat ze me kunnen uitstrooien op zee, maar als mijn nabestaanden liever een graf hebben waar ze naar toe kunnen gaan, dan is het voor mij prima. Net als mijn papa vind ik het persoonlijke aspect heel belangrijk. Laat ze maar foto’s en video’s zien waarop/in ik lekker dom doe en mezelf ben. Mensen moeten lachen en me herinneren zoals ik ben 🙂 Ik was ooit op een uitvaart van een leeftijdsgenoot en die was zo stijf en onpersoonlijk… Het kon evengoed een oude dame van 95 zijn waar ze afscheid van namen. Heel jammer vond ik dat.

  29. Sanne

    Ik heb ook al veel nagedacht over mijn uitvaart. Ik kreeg namelijk eind december een brief binnen dat mijn vader mij uit had laten schrijven op de verzekering en of ik er zelf een wilde afsluiten (ik heb sinds november geen contact meer met mijn ouders en dit is dus een van de vele gevolgen geweest). Ik heb toen een verzekering afgesloten en daarbij kon ik ook online inloggen. Dit heb ik toen maar eens gedaan en ik zag dat ik mijn uitvaart kon “plannen”. Ik kon zelf aangeven wat ik wilde met de kist, het vervoer auto, koets of zelfs een speciale bakfiets, opbaren of niet, welke bloemen wel en weke absoluut niet, eigen muziek, en je kon zelfs aangeven of je bepaalde mensen niet aanwezig wilde hebben. Dat laatste ging wel ver, maar verder heb ik alles maar vast ingevuld. Je hebt het namelijk niet altijd in de hand wanneer je gaat.
    Je kunt het aanpassen wanneer je wilt dus als mijn wensen volgend jaar bijvoorbeeld niet meer bij mij passen, dan pas ik alles weer aan. En dat vind ik wel heel prettig.

  30. Joyce

    Het is inderdaad goed om zo af en toe over na te denken! En ook te vertellen aan je naasten inderdaad.
    Zo weten die van mij dat ik graag begraven wil worden op een natuurbegraafplaats, zonder kist (gewikkeld in jutte of linnen). De kist mag wel van karton of iets anders duurzaams. Mocht ik jong overlijden dan zou ik wel een uitvaartfotograaf erbij willen voor mijn dochtertje, dan kan ze dat later terug kijken/heeft ze iets tastbaars.

    Leuk idee van die planten zeg! Dat zou ik ook wel willen: allemaal mooie groene (blad)planten en op mijn kist één mooie krans van veld/seizoensbloemen, gemaakt door mijn schoonzus. Alle planten kunnen dan weer mee naar huis, dan heeft iedereen een groene herinnering!

    Ik heb verder geen verzekering, met wat mijn nabestaanden erven kunnen ze wel een uitvaart betalen.

  31. Joyce

    Moeilijk onderwerp. Ik heb het er wel eens met mijn man over. Hij wilt 1 groot feest geven… maar ik weet niet of ik dat kan opbrengen als de liefde van mijn leven overlijd om dan een feest te geven ook al is het zijn laatste wens. Gelukkig snapt hij dat ook wel. Ik zelf zou het zo simpel mogelijk willen. Het enigste wat vast staat is muziek en dat er bloemen en plantjes moeten zijn en verder dat het voor onze dochter zo makkelijk mogelijk wordt. Ik weet uit ervaring hoe het is om jong je moeder te verliezen en wat ik toen heel fijn vond is dat mijn broertje en ik de bloemen mochten uitzoeken en de Kleding en een liedje. Ook al durfde we niet naar de begravenis te gaan we hebben op deze manier wel mooi afscheid kunnen nemen. Ik denk dat ik wel wat vast leg maar dat ik wel ruimte laat voor mijn gezin om hun eigen invulling te geven. Het afscheid is toch voornamelijk voor hun ik ben er dan niet meer. Dus laat ik het dan voor hun zo makkelijk mogelijk maken. Geen strenge eisen maar waar zij zich goed bij voelen.

  32. Eline

    Heel goed artikel! Mijn moeder is overleden aan kanker, en omdat zij niet wilde “toegeven” hoe slecht het ging hebben we met haar niets besproken over de begrafenis. Na haar overlijden stonden mijn streng christelijke oma, mijn atheïstische vader en ik voor de uitdaging om samen de dienst te regelen. We hadden meningsverschillen over de tekst op de kaart en konden bepaalde muziek niet afspelen omdat mijn oma zich daar niet prettig bij voelde. Uiteindelijk was het een mooie hoopvolle dienst, maar het niet weten wat iemand wil maakt al het tegelwerk onnodig lastig.

  33. Susanne

    Ik vind het heel cool dat je dit onderwerp zo bespreekt. Het hoeft geen taboe te zijn.

    Mijn broer is uitvaartondernemer, en tegenwoordig kan er zoveel! Het is gelukkig niet meer de klassieke koffie en cake.

    Mijn broer heeft op zijn site filmpjes, waarin hij o.a een natuurbegraafplaats bezoekt. Hier wordt wat meer verteld over hoe dat gaat.
    Het is niet als reclame bedoeld, het zijn echt informatieve filmpjes zonder “zwaar” te worden.

  34. simone

    Ik dacht ook dat het gesponsord was… maar toch beter dat het niet zo is. Fijn dat je het onder de aandacht brengt.. ook omdat een jong iemand hier niet bij stilstaat en achteraf spijt heeft. Gelukkig heb ik hier zelf wel al plannen en gesprekken over gehad… en zo zwaar hoeft dat niet te zijn. 😉

  35. Tessa

    Ik vind het wel een zwaar onderwerp om over te praten. Ik weet dat mijn vriend heel graag begraven wil worden, maar ik heb het gevoel dat je het graf na een tijdje niet meer zal bezoeken. (Nu moet ik wel zeggen dat ik bij een begraafplaats altijd de kriebels over mijn lijf heb lopen en er daarom niet graag kom)
    Ik zelf wil heel graag gecremeerd worden in een zo goedkoop mogelijke kist en ik zou het fijn vinden als mijn as verwerkt word in een sieraad, zodat ik altijd dichtbij mijn geliefden ben! De rest van mijn as wil ik aan de ene kant uitgestrooit willen hebben op een bepaalde plek in Oostenrijk, maar daar moet ik nog even over nadenken. Qua muziek wil ik aan de ene kant mooie latin muziek, waar iedereen vrolijk van word, maar aan de andere kant hou ik gewoon super veel van een band die gewoon lekker pop-metal speelt en de meest geweldige songteksten heeft, dat ik toch ook dat wel iets vind hebben! (Ook al wil ik mijn dierbaren niet opzadelen met muziek die zij gewoonweg niet kunnen aanhoren, vooral omdat veel mensen mij rustig vinden en niet verwachten dat ik dan toch wel pittige muziek luister)

  36. Sylvia

    Ik was “bang” dat dit een gesponsord artikel zou zijn voor een uitvaartverzekering, en ben heel aangenaam verrast dat dit niet zo is en dat je spontaan over een toch wel zwaar onderwerp schrijft 🙂 ik heb al enkele uitvaarten meegemaakt en ook mee georganiseerd, daardoor heb ik een goed beeld gekregen over wat ik wil. Ik heb dit allemaal uitgeschreven en opgeslagen op onze harde schijf. Hopelijk hebben mijn nabestaanden dit niet te snel nodig, maar in geval van is het in ieder geval beschikbaar. Ik heb hierover ook al met mijn ouders en partner gesproken en heb ook een beeld over wat zij wensen. Het is een moeilijk onderwerp, confronterend ook maar zoals je aangeeft wel een waarover moet gesproken worden. En nogmaals, heel fijn dat dit geen gesponsord artikel is maar vanuit jezelf komt 😉

  37. vanessaauteri@telenet.be

    Ik ben exact 1 jaar geleden onverwachts mijn vader verloren. Door dit, ben ik zelf gaan nadenken over wat ik wil of zeker niet wil. Ik ben in de gemeente waar ik woon gaan melden dat ik gecremeerd & uitgestrooid wil worden en dat ik geen katholieke dienst wil. Hetzelfde voor orgaandonatie.
    Het is een zwaar onderwerp, maar ik ben blij dat dit geregistreerd staat (gekoppeld aan mijn rijksregisternummer) zodat mijn familie later deze (grote) beslissingen niet hoeft te nemen.

  38. Joyce – Lemonylifenl

    Ik vind dit echt een heel zwaar onderwerp om over na te denken. Maar inderdaad zou het eigenlijk wel moeten. Blijft lastig!

  39. Syl

    Ik heb van mijn 16e tot 26e als weekend baantje in een verpleeghuis gewerkt. Daar kwamen met enige regelmaat ouderen te overlijden. Ik kan heel koel naar de laatste dagen en de dood kijken. Hierdoor heb ik al op jonge leeftijd kunnen nadenken over wat ik zelf zou willen. Ik heb ook veel uitvaarten van geliefden meegemaakt. Ik merk dat ik het op die momenten moeilijker vond om over de dood en uitvaarten na te denken. Wat bij ons in de familie een soort traditie is (sorry klinkt raar) maar om na de uitvaart in een kleiner gezelschap te gaan borrelen en eten op een andere locatie. Zodat je een emotionele zware dag toch ‘gezellig’ en luchtiger kan afsluiten. Ik vind dat een fijne gedachte

  40. priscilla

    ik weet ook een beetje hoe het er uit moet zien en heb ik vastgelegd bij mijn uitvaartverzekering en die kan ik altijd aanpassen mochten er dingen veranderd worden.

    ik wil graag begraven worden. ik vind het een mooier proces. ben bij beide geweest en een crematie vind ik geen fijne manier om afscheid te nemen. de kist zelf maak me niet veel uit

    ik wil geen bloemboeketten maar liever losse bloemen. liedje van over the rainbow wil ik afgespeeld hebben en verder weet ik het nog niet. ik wil ook iets met foto’s. ik ben altijd dol geweest op foto’s. alle mooie herinneringen afspelen op een dia? ofzo dat bem ik nog.niet over uit. en ik hoop dat mijn man en/of kinderen iets willen zeggen. ik vind dat altijd een gemis als.dat niet wordt gedaan. ik heb zelf gesproken voor mijn vader zijn crematie.

    er zijn ook beslissingen waar ik mijn gezin de ruimte geeft. ze moeten bij de afscheid er prettig bij voelen. ik ben er tenslotte niet meer. en dat staat ook zo omschreven bij de uitvaartverzekering.

    ik vind het belangrijk dat ik zelf het een en ander al heb geregeld dat scheelt weer voor mijn gezin.

  41. Martine

    Interessant artikel! Zelf heb ik geen idee hoe mijn uitvaart eruit zal zien. Dat is ook niet aan mij, vind ik. Een uitvaart is voor de nabestaanden. Zij bepalen hoe ze het fijn om afscheid van mij te nemen. Ik ben er dan immers niet meer. Ik hoop dan ook dat ze niet teveel stil staan bij wat ik zou willen, maar juist bij hoe zij het prettig vinden.
    Ook ik heb een uitvaartverzekering, zodat mijn familie en vrienden zich in ieder geval geen zorgen hoeven te maken over de kosten.

    • Carina

      Ik heb nu drie keer een uitvaart moeten (mee)organiseren. Bij twee van de drie hadden mijn dierbaren heel concreet vastgelegd wat hun wensen waren en mijn ervaring hierbij is dat dit enorm veel rust gaf. Je hoeft je niet af te vragen of de overledene het wel zo gewild zou hebben, er zijn toch al genoeg emoties in die dagen. Mijn man zou mij dus geen plezier doen door te zeggen “doe maar iets, alles is goed”. Miscchien dat ik dat 10 jr geleden ook gedacht zou hebben, maar door mijn ervaringen ben ik daar toch echt wezenlijk anders over gaan denken. Maar dat is uiteraard, zoals vaker gezegd, een persoonlijke mening.

  42. Susanne

    Ik vind het zo gaaf dat je hierover schrijft en hiermee toch een beetje een taboe doorbreekt!

    Mijn broer is uitvaartondernemer, en van hem weet ik ook dat tegenwoordig zoveel meer mogelijk is dan de standaard koffie en cake.
    Op zijn site zijn filmpjes te zien, o.a ook een waarin hij een natuurbegraafplaats bezoekt en erover vertelt!