Wat zou je anders hebben gedaan als je nu terug kijkt?
De eerste vraag, wat zou je anders gedaan hebben? Ik deel de meest genoemde antwoorden hieronder met je. Er kwamen echt best wel veel dezelfde soort antwoorden uit, dus iets wat veel ouders ervaren hebben en waar ik als peuterouder misschien van kan leren! Omdat er veel overlap is, zijn ze gebundeld in mijn woorden en citeer ik ze niet.
Meest genoemd: niet zoveel nadenken over wat een ander denkt.
– Ik denk dat elke ouder zich op een punt hier wel wat van aan trekt. Je oordeelt als ouder ook vaak over een ander die het anders doet als jij, om aan jezelf te bevestigen dat jij het wel goed hebt gedaan. Uit een soort onzekerheid. Want niemand weet wat écht goed is want de handleiding zijn we met z’n allen nog steeds aan het zoeken. Ik ben hier enorm gevoelig voor merk ik!
Niet zo veel focus op hoe het hoort of dat dingen op een bepaalde manier moeten en niet zoveel stressen over kleine details.
– Dit is ook iets wat ik mezelf echt regelmatig vertel. Vooral als ik terugkijk op dat eerste jaar moederschap. Ik had zoveel focus en stress op zaken zoals slaap. Novae sliep altijd maar korte dutjes van een half uur en nog steeds heeft ze relatief korte dutjes. Tegelijkertijd slaapt ze de nachten vanaf dat ze een maand of tien was echt heel goed door, ook als ze ziek is en ook als we op vakantie zijn. Niemand kon mij toen aan het verstand brengen dat het allemaal wel goed kwam, ik was geobsedeerd door de ‘wakkertijden’.
In navolging daarvan werd ook genoemd dat er minder focus had moeten liggen op wat ze allemaal moeten kunnen op een bepaalde leeftijd.
– Ook heel herkenbaar vind ik, je maakt toch al snel de vergelijking als ouder. Ik denk omdat je zo graag grip wilt hebben op die ontwikkeling omdat je zo graag wil dat alles perfect loopt. Wanneer ze gaan lopen, eten, tanden krijgen, praten… ze doen het toch allemaal op hun eigen tempo.
Een aantal noemden ook dat ze meer hulp hadden moeten vragen op de momenten dat het zwaar was.
– Ik vraag ook niet snel om hulp, dat zit ook gewoon niet in mijn aard. Maar, ik merk wel dat het gemakkelijker vragen is als je ook voelt dat een ander er wat uithaalt. Mijn ouders en schoonouders zijn gek op Novae en vinden oppassen oprecht leuk. Daardoor voelt het niet vervelend om ze hierom te vragen bijvoorbeeld.
Ik had beter geluisterd willen hebben naar wat mijn kinderen mij probeerden te vertellen, zowel verbaal als non verbaal.
– Dit is een combinatie van twee reacties die ik ook wel treffend vond. Soms kun je dingen zo wegwuiven als ouder, maar er zit soms een boodschap die je allebei dient.
Niet zoveel vooruit kijken.
– Zijn we ook allemaal schuldig aan. Soms kijk ik vooruit met weemoed en soms met verlangen. Ik probeer wel echt te genieten van het moment zoals deze voor me ligt maar dat vergt wel echt actief bewustzijn hierover.
Meer prioriteit aan het gezin en mijn relatie geven. Soms voelden andere dingen op dat moment zo belangrijk maar achteraf is dat allemaal maar relatief en had ik de tijd liever aan hen gespendeerd.
– Grappig want deze kwam een paar keer en onder andere van mijn eigen moeder. Dit voel ik ZO vaak. Je bent als ouders soms ook elkaar zo aan het afwisselen in je taken in plaats van dat je als gezin kan bewegen. Met z’n tweeën voelt het ouderschap voor mij ook zo anders dan alleen. Ik wil momenten SAMEN beleven en niet elkaar erover vertellen. Voor mij zijn die weekenden dan ook echt wel heilig als gezinsmoment, evenals vakanties. De tijd gaat zo snel voorbij en het is cliché, maar deze momenten krijgen we gewoon nooit meer terug.
Vaker met de kinderen samen spelen en activiteiten doen
– Novae laat mij geen keuze als koala haha. Ik probeer eigenlijk juist te creëren dat ze meer alleen gaat spelen, maar ik besef me ook dat de koala fase maar tijdelijk is en ik het ooit ga missen.
Meer ontspanning voor mezelf zoeken
– Ultieme worsteling, ik denk voor heel veel ouders. Voor iedereen is het ook anders hoeveel ruimte je hier ook voor hebt en kan creëren. Uiteindelijk is er vaak wel een weg, maar of je die als ouder dan de moeite waard vind, of dat aandurft is een tweede.
Ik haal zelf uit deze antwoorden dat ik echt nog wel iets meer ontspanning mag gaan vinden in bepaalde zaken. Dat is überhaupt een rode draad door mijn leven haha, maar in het ouderschap merk ik dat ouders die wat relaxter zijn ook echt makkelijker door het ouderschap heen fietsen. Op sommige vlakken wíl ik ook niet relaxter zijn, bijvoorbeeld als het gaat om gezond eten of schermtijd, maar tegelijkertijd mag ik mezelf ook wel eens een verantwoord kwartiertje schermtijd cadeau doen op een hands-on dag… wellicht.
Wat zou je precies hetzelfde doen?
Dit vond ik ook erg leuk om te vragen, want laten we ook eens kijken wat er goed gaat en waar we de spijker wél op z’n kop slaan.
Openheid en eerlijkheid voorop stellen want dat betaalt zich terug als ze ouder zijn.
– Dat geloof ik, en probeer ik ook enorm.
Vast houden aan het gevoel om een baby/kind niet te laten huilen en dat resulteert in kinderen die op latere leeftijd gezond met emoties om kunnen gaan.
– De oudere generatie deed dit anders dan die van ons, en ieder doet wat hij of zij denkt dat het beste is. Je maakt keuzes uit liefde. Ik denk dat elke ouder weet wat het beste is voor zijn of haar kind en je mag daarin je gevoel volgen.
Uit zowel de oudere generatie heb ik gehoord dat ze blij zijn dat ze niet werkten toen de kinderen klein waren maar ook weer blij waren een werkleven op te bouwen toen de kinderen naar school gingen.
– Ik kan mij er niks bij voorstellen om niet te werken maar destijds was het normaal en ook nu heb ik mensen om mij heen die daarvoor kiezen of hebben moeten kiezen door omstandigheden. Ik kan daardoor de vergelijking wel maken uiteraard is er verschil, maar geen verschil in waarde.
Zelfstandigheid stimuleren
– Ja, vind ik ook een fijne. Soms wel lastig als je zelf haast hebt bijvoorbeeld, maar ik merk altijd wel dat Novae daar ook blijer van wordt.
Voor mijn kinderen opkomen op school
– Daar ben ik nog niet, en ik heb ook nog niet in de positie gezeten dat ik Novae moest verdedigen op welk vlak dan ook. Wel kan ik me voorstellen dat je je al snel wil conformeren aan wat een instantie zegt. Of dat nou een school, opvang of consultatiebureau is. Maar ik kan mij voorstellen dat het heel veel waard is als je naar je eigen gevoel durft te luisteren en de weg volgt van welke jij gelooft dat deze het beste is voor je kind.
Waar had je meer van willen genieten?
Ik hoor heel vaak van mensen met oudere kinderen ‘geniet er nog maar van’. Of ‘dit ga je missen’. Dus daar probeer ik me bewust van te zijn. Genieten van elk moment. Of is er een specifiek moment om in me op te nemen?
De newborn fase werd een aantal keer genoemd.
– Dit kan ik me wel voorstellen. Heb ook altijd het gevoel dat mensen met meer kinderen bij elk kind misschien wel meer gaan leren waarderen. Als je voor het eerst ouders wordt dan is zo’n newborn fase ZO overwhelming dat je soms ook echt wel in standje overleven staat. Ik althans wel! Ik heb het gevoel dat ik hierdoor, en ook door hormonen, heel veel niet bewust heb meegemaakt/geleefd in die periode.
Dit antwoord baarde me zorgen haha: het gedoe van kleine kinderen want het gedoe van grotere kinderen is veel meer gedoe.
– Ik denk dat elke fase ‘gedoe’ en mooie dingen heeft. Maar, ik kan me voorstellen dat je met pubers weer echt in een hele andere fase terecht komt!
De gezinsactiviteiten
– Die vind ik zelf ook het leukst, als we met z’n drietjes zijn. Maar als je druk bent, kan soms alles als ‘gedoe’ voorbij gaan in plaats van dat je er actief van geniet. Dat is denk ik voor iedereen een valkuil.
Meer genieten van de tijd met mijn man of alleen want blije ouders zijn leuke ouders
– Dat geloof ik ook, dat die balans heel erg moet kloppen. Als je jezelf verliest omdat je het nodig hebt om even van tijd alleen te genieten, dan kun je ook niet de beste ouder zijn wellicht. Dit blijft een lastige balans maar dit is wel iets waar ik zelf ook actief aan werk. Genoeg tijd nemen voor mijn eigen ontspanning en uitlaadkleppen.
Het meest werd genoemd om gewoon te proberen te genieten van alle momentjes te genieten op dát moment. Want het is allemaal snel voorbij.
– En dat snap ik, maar toch blijft het ‘in het moment zijn’ ook echt een stukje werken.