Foto door Martine de Jongh
Er zijn van die dingen waarvan je rationeel echt wel weet dat ze zo zijn. Ze gebeuren elke dag, elke week of elke paar maanden. En tóch sta ik er iedere keer weer even verbaasd van te kijken. Alsof mijn brein het niet goed registreert als een les haha.
Neem een schaar. Waarom gebruik ik een schaar zó vaak? Ik heb best veel scharen en die liggen eigenlijk ook altijd op dezelfde plek maar ik ben regelmatig op zoek naar ‘de goede’. Pakketjes openmaken, een los draadje afknippen, kruiden knippen, een label verwijderen, een verpakking die blijkbaar ontworpen is om uberhaupt nooit open te kunnen of voedselverpakkingen. Ik voel een schaar overkill.
En afval. Hoe kan het dat afvalbakken altijd vol zijn? Ik weet dat we elke dag dingen weggooien. Ik weet hoe een afvalbak werkt maar het is niet bij te benen. Hetzelfde geldt voor de papierbak. En als je net alles aan straat hebt gezet, komt er natuurlijk die ene grote doos binnen.
Dan het aanrecht. Ik heb soms het idee dat ik een aanzienlijk deel van mijn volwassen leven heb besteed aan het schoonvegen van het aanrecht. Het aanrecht is eigenlijk een soort oneindig level in een computerspel.
Nog een terugkerend fenomeen: wc-papier. Dat is nooit geleidelijk bijna op. Het is ineens op. En dan ben ik echt een mens dat let op voorraad en uiteindelijk zit ik eigenlijk nooit zonder (behalve met Corona haha), maar toch. Mysterieus.
Mascara. Iedere keer als ik een nieuwe mascara openmaak, denk ik ‘och wat fijn, dit had ik eerder moeten doen’. Elke. Keer. Dat geldt trouwens ook voor een nieuw scheermesje. Of een nieuw opzetborsteltje voor mijn elektrische tandenborstel.
Blijkbaar leer ik op deze vlakken dus NIET en blijkbaar zijn er dingen waar je je hele leven aan kunt wennen, zonder dat je er ooit aan wént ;).