Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5

Films & series januari & februari 2019

Voor ik teveel films en series heb gekeken voor één blog is het weer tijd om je te updaten! Ik las in januari en februari veel én ik keek voor mijn doen ook relatief veel series en films. Ik had er de tijd voor en ik had er zin in, dus prima. Vandaag vertel ik je over een aantal verschillende films en series, van het bizarre Fyre tot het spannende Judas.

Leestijd

The Kominsky Method

Over The Kominsky Method vertelde ik al in mijn favorieten blog van januari. Wat is dit toch een leuke, lieve en grappige serie. Het doet me denken aan Grace & Frankie, omdat ook deze serie gaat over twee mensen op leeftijd die eigenlijk alleen elkaar nog hebben. In de serie volg je Sandy en Norman. Norman zijn vrouw overlijd en vraagt op haar sterfbed aan Sandy of hij er voor hem wil zijn als zij er niet meer is. Zo gezegd, zo gedaan. De twee maken hilarische situaties mee die veelal hebben te maken met hun hoge leeftijd (zo komt het prostaatprobleem van Sandy regelmatig naar voren), maar helpen elkaar ook als het leven er even niet zo zonnig voorstaat. Het enige wat ik niet leuk vind aan de serie zijn de fragmenten op de acteerschool van Sandy, ik vind het allemaal wat te overdreven en snap ook telkens niet goed wat het toevoegt aan het verhaal.

Fyre

Wauw. Fyre. Wat moet ik er over zeggen? Wat een ongelooflijk bizar verhaal. Fyre is een documentaire op Netflix over het Fyre Festival. The greatest party that never happened. Fyre zou een luxe festival op de Bahama’s zijn, inclusief de grootste dj’s en luxe villa’s, jachten en topmodellen. Door een succesvolle social media campagne liep de ticketverkoop storm, maar al snel bleek dat ondernemer en organisator Billy MacFarland totaal niet wist wat hij aan het doen was. Je ziet in de documentaire álles. De promotie, de mooie praatjes en plaatjes en hoe het tijdens de organisatie eigenlijk gewoon allemaal misgaat. En hoe Billy erin slaagt iedereen door te laten werken terwijl iedereen ziet dat het een groot drama wordt.

Een bizar verhaal waarbij ik écht moest huilen om Maryann Rolle, eigenares van een restaurant op het eiland waar het festival plaatsvond. Alle festivalgangers strandden bij haar restaurant, waar ze met haar werknemers dagenlang keihard heeft staan werken om mensen te voeden. Uiteindelijk werd ze niet betaald door Fyre en heeft ze al haar spaargeld gebruikt om haar werknemers te betalen. Er is nu een succesvolle inzamelingsactie voor haar. Het is belachelijk hoe iedereen, van festivalgangers tot leveranciers, belazerd werd, maar ik vond het het ergst voor de lokalen. Mensen die dagenlang keihard hebben staan werken en niet betaald kregen.

Op het eind van de docu zie je hoe Billy dóórgaat met mensen oplichten – wat een ongelooflijke kneus.

Velvet Buzzsaw

Toen ik de trailer van Velvet Buzzsaw zag, wist ik meteen: moet ik zien. Het voelt als een classic horrorverhaal, met schilderijen die tot leven komen. Het is allemaal lekker raar neergezet met van die gekke types. Jake Gyllenhaal speelt ook weer een lekkere rol, die van kunsthandelaar Morf Vanderwalt, die behoorlijk excentriek is en zelfs in vuilniszakken nog kunst ziet. Er wordt lekker de spot gedreven met de kunstwereld. In Velvet Buzzsaw ontdekt een jonge vrouw een volledige kunstcollectie die waar Morf de potentie wel van ziet. Maar je raadt natuurlijk al dat er iets aan de hand is met deze schilderijen…

Het is een lekker freaky idee dat wat mij betreft niet helemaal uit de verf komt. Het voelt allemaal een beetje dun en eenvoudig, het is net wat te simpel. Misschien is het omdat na een gelaagde start het toch een beetje een simpele scare horror wordt. Als je dat dan doet, laat dan ook lekker veel bloed zien, maar dat is mijn persoonlijke mening.

Sideways

Sideways is echt een triest verhaal, al lijkt het op het eerste gezicht niet zo. Miles en Jack gaan samen op een wijntrip. Miles is een echte wijnliefhebber en kan uren proeven en praten over wijn, terwijl Jack gewoon een lekker glaasje wil drinken. Ze verschillen enorm van elkaar: Miles is een depressieve, negatieve, niet succesvolle schrijver die net een scheiding achter de rug heeft en Jack is een zelfverzekerde acteur die op het punt staat te gaat trouwen. En oh ja, tijdens de trip wil hij nog even een paar keer lekker van bil.

De hele reis van ze heeft wat mij betreft iets heel sneus. Miles is de hele tijd chagrijnig, ze krijgen steeds ruzie, Jack gaat een paar keer met vrouwen naar bed terwijl hij binnenkort gaat trouwen (en Miles is daar enorm op tegen) en al met al is het gewoon een grote verdrietige bende. De film is wat traag, maar daar houd ik juist wel van, voor alles is de tijd genomen. Ik wil Miles alleen wel elke tien minuten een schop onder zijn kont geven: máák er wat van, vent.

Op zich wel van genoten, maar de clou bleef bij mij nogal afwezig.

Judas

De boeken van Astrid Holleeder las ik meteen toen ze uitkwamen, dus de serie moest ik ook zien. Ik keek ze in één ruk achter elkaar, wát spannend. Niet vaak neem ik de tijd voor Nederlandse films en series en daar heb ik nu een beetje spijt van. Dit is gewoon een supervette serie. In het begin moest ik enorm wennen aan het gezicht van Willem. Het is toch alsof je ziet dat die neus erop geplakt is, terwijl het er écht goed uitziet. Ik vind het erg goed neergezet, Willem is doodeng en het komt net zo over als in het boek. De afwisseling tussen het heden en verschillende periodes in het leven van de familie Holleeder geeft het verhaal context én vaart. Verschrikkelijk en bijzonder om te zien hoe de kinderen opgroeiden en hoe later Willem het gezin nog erger terroriseert dan hoe zijn vader altijd al had gedaan.

Wel rest mij de vraag of dit wel echt is hoe het allemaal gebeurd is… Want dit is natuurlijk het verhaal van zijn zussen Astrid en Sonja.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.