Fietsen: naar Spanje en nieuwe dingen leren

Het is al even geleden dat ik heb geüpdatet over het fietsen! Anderhalf jaar geleden stapte ik voor de eerste keer op een racefiets omdat ik een avontuur had gepland met Plan in Vietnam, nu fiets ik weer volop. En ik ga morgen naar Spanje om daar een fietsvakantie te vieren!

Leestijd

Mijn tweede fietsvakantie

Foto Marijn de Vries

Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven, maar morgen vlieg ik naar Spanje, want ik ga op fietsvakantie! Na mijn fietsavontuur in Vietnam een jaartje geleden wist ik dat ik vaker op reis wilde fietsen. Het is zo’n mooie manier van een gebied verkennen. Compleet anders dan vanuit de auto of bus, en ik houd er gewoon van om actief bezig te zijn.
Mijn vriendin Marijn, die ook mee was naar Vietnam, organiseert sinds ze prof-af is samen met haar aanstaande Frank fietsreizen in Girona. Zij trainde daar tijdens haar carrière in de wintermaanden, dus ze kent de mooiste routes en leukste koffietentjes. Toen de Ride Alongs voor 2017 gepland werden, twijfelde ik geen moment en boekte ik meteen.

Wat nou als ik de allerlangzaamste ben?

Foto: Ferdy Damman

Nu app ik Frank telkens met allerlei vragen, net als toen ik net begon met fietsen anderhalf jaar geleden. ‘Welke routes fietsen we eigenlijk?’ ‘Moet ik zelf nog snacks meenemen?’ ‘Wat nou als ik de allerlangzaamste ben?’ Toen Marijn en Frank hier laatst aan het borrelen waren, stelden ze me gerust. ‘Cynt, het is gewoon voor de leuk. Het is het idee dat we lekker gaan fietsen, genieten, op een mooie plek met lekker veel zon en een geweldige omgeving. Als je dan een klimmetje niet red, stap je gewoon in de bus. Daar moet je je niet druk om maken.’

In Vietnam kon ik dat ook snel loslaten. Bij twee flinke stukken klimmen ben ik toen voor een paar kilometer in de bus gestapt omdat ik het echt niet redde. Dat voelde eerst als héél zwak. Dat ik dit niet kan! Ik moest daar wel echt even om huilen, ik wilde het zó graag kunnen. Het scheelde dat ik niet de enige was. En ik dacht steeds: ik kan dit zo ingewikkeld maken als ik zelf wil. Als ik van de reis wil genieten, laat ik dit los. Dat ga ik in Spanje ook doen. Genieten, doen wat ik kan en naar mijn lijf luisteren.

Nieuwe fietsdingen leren

We gaan met een groep van veertien vrouwen met drie begeleiders. Anderhalve week geleden fietste ik voor het eerst op de racefiets in een groepje, wat wel echt heel anders is dan alleen. Ik fiets graag alleen: lekker m’n gedachten de vrije loop laten en tegen de wind in bikkelen. In een groepje is het heel anders. Je merkt toch minder van de wind, je kletst wat, je hoeft niet zo op de route te letten (want iemand anders kent die wel) en de tijd vliegt voorbij. Ik ben wel blij dat ik het ‘groepjesfietsen’ nu even heb kunnen proberen, weet ik in ieder geval de basics van de ‘regels’ en waar je allemaal op moet letten.

Sinds februari (sinds het weer lekkerder weer is, eigenlijk) zit ik weer twee tot drie keer in de week op de fiets en ik geniet er volop van. In de winter had ik er gewoon niet zoveel zin in met de kou en gladheid en toen heb ik veel binnen gesport en een tijdje hardgelopen. Na anderhalf jaar leer ik echt nog (of weer!) veel over het fietsen. Zoals die regeltjes in groepen dus. Handgebaren die je maakt om bijvoorbeeld gaten in de weg aan te geven of paaltjes. Hoe je ‘afzakt’ naar achteren. Hoe je goed in iemand z’n wiel fietst. En hoe je een lekke band vervangt! M’n eerste lekke band had ik laatst. Toen kwam een handige buurman wel even helpen om hem te vervangen, maar de volgende keer moet ik het zelf kunnen. Ik heb nu in ieder geval even kunnen spieken. Ik kan inmiddels goed eten tijdens het fietsen, daar hoef ik niet meer voor af te stappen, en ik kan beter inschatten welke kleding ik met welk weer aan moet.

Wat ik leuk vind is dat ik langzaam maar zeker een stukje harder ga fietsen. Een jaartje geleden fietste ik op een rondje van 40-50 kilometer ongeveer 20-21 kilometer per uur, nu meestal zo’n 24-25 kilometer per uur. Ik fiets niet om heel snel te zijn (en ik weet dat 25 km/u nog steeds niet echt hard is), maar het is toch leuk om wat vooruitgang te zien. En het belangrijkste: ik vind het gewoon echt leuk. Lekker een beetje rondcruisen door de mooie omgeving hier, wind in mijn haar, frisse lucht, bikkelen tegen de wind in en dan terug als vanzelf weer naar huis geblazen worden.

Op naar Girona

Foto: Ferdy Damman

M’n fiets is inmiddels onderweg naar Spanje en morgen ga ik er zelf heen. Bepakt en bezakt met veel fietskleding en natuurlijk zomerjurkjes en slippertjes. Want ik ga zó van deze vijf dagen genieten! Ik weet al een half jaar dat ik dit ga doen, maar het voelt nog steeds zo gek. De Cynthia in mijn hoofd is niet de Cynthia die op fietsvakanties gaat. Maar ik ga wel! En ik heb er vet veel zin in.

Binnenkort organiseer ik trouwens samen met Liv, de sponsor van mijn fiets en fietskleding, een toffe rit voor een groepje lezeressen van Cynthia.nl! We gaan dan een rondje in de buurt van Zwolle doen. Mega tof! Daar hoor je snel meer over. Voor nu: op naar Spanje!


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.