Zoenen met ochtendadem
Ze worden wakker, kijken verliefd naar elkaar, schuiven naar elkaar toe en die tongetjes beginnen gewoon te draaien. Waarom normaliseren we niet dat er even een Smintje gepopt wordt.
Relaties uitmaken terwijl het niet nodig is
Alles gaat goed, ze zijn verliefd, ze passen bij elkaar en dan ineens ‘werkt het niet meer’.
Ze hebben altijd één intense bestie
Geen familie, geen groepen, geen kennissen, geen vage collega’s waarmee je koffie drinkt. Gewoon één persoon die altijd bereikbaar is en áltijd tijd heeft.
Alcohol als reactie op álles
Stress? Whisky.
Blij? Whiskey.
Iets moeilijks meegemaakt? Whisky.
Gewoon thuiskomen? Whiskey.
En natuurlijk staat dat ook altijd klaar op een side table in een glazen karaf, zoals precies niemand die heeft.
Als er gekookt wordt is het altijd (pasta met) rode saus
En dan vooral eigenlijk die saus. Er is altijd een situatie rondom een of andere rode pastasaus dat helemaal geweldig zou moeten zijn. De keuken ligt vol met wortels en prei en er wordt gesneden onder het genot van een glas wijn. Altijd. Geen wraps, geen soep, geen ovenschotels. Altijd die geile pan saus.
Een geweldige ontbijt tafel
Een perfect gedekte tafel met verse broodjes, croissants, gesneden fruit en sap. En vervolgens nemen ze één hap en vertrekken. Haha, ja daaaag.
De giga New York loft
Ze werken parttime, hebben geen spaargeld, maar wonen in een loft waar mijn hele straat in past.
Sure.
Er wordt nooit doei gezegd aan de telefoon
Geen ‘spreek je later of ‘is goed’. Ze duwen gewoon die telefoon weer in hun zak. In welk universum gebeurt dit zo?
Herkenbaar?