7 mei 2016 door Cynthia Schultz 37 reacties
Een MissLipgloss artikel

Verslag Cycle4Girls Vietnam 2015 deel 2

2016-03-27 11.12.13In deel 1 van mijn Vietnam verslag vertel ik je alles over onze eerste dagen in Hanoi en het fietsen, en hoe fantastisch en walgelijk dat tegelijk was. Vandaag wil ik je meenemen naar het moment dat ik mijn sponsorkind Hanh mocht ontmoeten.

 

Dag 8: Mijn sponsorkind ontmoeten

2016-03-27 09.50.08

Als het fietsen er op zit is het eindelijk tijd om al onze sponsorkinderen te ontmoeten. Voor deze meisjes hebben we geld ingezameld. Hun dorpen worden drie jaar lang ondersteund in basisbehoeftes: hygiëne, onderwijs, gezondheid en kindbescherming. Plan werkt met een heleboel dorpen in Noord-Vietnam waar deze hulp ongelooflijk welkom is.

2016-03-27 09.58.13

2016-03-27 10.16.09

2016-03-27 10.25.50-1

Het is heel bijzonder, fantastisch en moeilijk en ongemakkelijk tegelijk om deze kleine, verlegen meisjes en hun moeders te ontmoeten. We spreken elkaars taal niet, waarschijnlijk hebben ze nog nooit witte mensen gezien, ze zijn erg verlegen. Mijn zesjarige meisje Hanh is heel stoer, ze zingt een liedje voor de hele groep (!) en maakt tekeningen voor me in het boekje  en met de pennen die ik haar geef. Als ze groot is wil ze graag dokter worden en thuis hebben ze heel veel dieren, vertelt ze me. Ze is ongelooflijk schattig. Het is meteen zichtbaar hoe arm deze kinderen zijn. Hanh draagt vieze, kapotte kleding, net als vele andere aanwezige meisjes. Als in het klaslokaal waar we later verzamelen snoep en ander eten op tafel komt, kunnen de kinderen niks anders doen dan eten, eten, eten. Wie weet wanneer en wat ze voor het laatst gehad hebben en met hoeveel honger ze hier zitten. Onze harten breken.

De moeder van Hanh (en van de andere sponsorkinderen) krijgen een tas met wat voedingsmiddelen. Noodles, olie om in te koken, rijst, wat snoep. Ik stop daar nog wat extra in en zal nooit vergeten hoe Hanh en haar moeder naar me zwaaien vanuit de bus waarmee ze naar huis worden gebracht.

Dag 9 & 10

2016-03-28 11.07.07-1

2016-03-28 11.30.32 HDR-2

2016-03-28 13.56.06-1

2016-03-28 14.00.15-2

Het is tijd om terug te gaan naar Hanoi. We stappen in de bus voor een lange reis van een uur of twaalf naar de Vietnamese hoofdstad. Gelukkig hebben we comfortabele bussen met airco. Die airco kunnen we missen als kiespijn zodra we aankomen in Sapa, vlakbij de grens met China. Het is daar superkoud en héél mistig! Het prachtige uitzicht met de rijstvelden zien we dus maar deels, maar het is toch heel tof om hier even te zijn.

Na een erg lekkere lunch gaan we verder naar Hanoi. ’s Avonds laat komen we aan en daar eten we voor het laatst met de hele groep bij een erg goed Vietnamees restaurant, Pots & Pans. Heel chic ook voor wat we gewend zijn, we zaten de hele week vooral in hutjes en schuurtjes op plastic krukjes. Dat is dus dus best weer even wennen, maar we genieten er enorm van. We eten de hele reis trouwens ontzettend lekker, heel vaak Pho, een Vietnamese noodlesoep.

Ik heb maar een heel kort nachtje want rond vijven moet ik richting het vliegveld, ik ga naar Bangkok! Het verslag van onze Thailand reis zie je ook zeker binnenkort hier verschijnen.

2016-03-27 16.18.17-2

 

Inmiddels zijn we meer dan een maand verder en ik ben nog steeds alles aan het verwerken. Wat ik gezien heb, wat ik gevoeld heb. De armoede daar, en hóe lief, open en vertrouwelijk de mensen daar zijn. Ze hebben bijna niks en nodigen je met plezier uit in je huis, duwen hun kind in je armen en willen je aanraken, contact met je hebben. Hoe anders is dat hier? Waarbij alles draait om ikke, ikke, ikke, waarbij we iedereen wantrouwen, we zoveel angst hebben voor wat een ander kan aanrichten, we zoveel voor onszelf houden. Ik heb daar gezien hoeveel je kan delen terwijl je zo weinig hebt. En hoe tevreden je daar mee kan zijn. Dankbaarheid is voor mij in een heel ander licht komen te staan.

Vietnam was ook een confrontatie met mezelf. Ik ben mezelf heel wat keren flink tegengekomen. Heel wat tranen gelaten (en heel veel getroost). Ik heb niet opgegeven terwijl ik soms een liedje in mijn hoofd had dat ging van ‘ik stap nu af ik stap nu af ik stap NU af nee ik stap nu ECHT af’, maar dan stapte ik dus niet af. Of nou, voor even. Maar daarna stapte ik weer op. Ik viel en dat deed pijn maar ik stapte weer op. En ik weet dat ik nog meer wil werken aan mijn conditie. Ik ben nu al ongelooflijk trots op mezelf, maar ik wil volgend jaar met meer gemak zo’n berg op kunnen fietsen.

Wat was dit een fantastische reis. Ik had niet gedacht dat het zoveel voor me zou betekenen. Het land, de mensen, het fietsen. Ik vond het fantastisch om op deze manier iets voor Plan Nederland te betekenen en vanuit mijn ‘veilige’ en ‘rijke’ positie íets te kunnen doen voor deze meisjes die niet zoveel te kiezen hebben als ik. Het was confronterend om met eigen ogen te zien waar het geld heengaat dat we hebben opgehaald, maar het werd alleen maar nóg duidelijk hoe erg deze hulp nodig is.

Dankjewel dus, voor het steunen, zij het financieel, zij het door de reacties op mijn blog en social kanalen.

Als je nu zelf denkt: ‘Ik wil dat ook!’ Plan organiseert eind dit jaar Cycle for Plan in Zambia. Check hier meer informatie.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

37 reacties
  1. Eva

    Wat ongelooflijk goed beschreven ik kan mij hier helemaal in vinden na mijn reis door Vietnam! Dikke respect Cynthia!

  2. Lija

    Hoe mooi is het inderdaad om te reizen en andere culturen mee te maken. Ik geloof oprecht dat reizen de ogen opent en laat zien hoe goed wij het in NL hebben. Deze ervaringen koester je en blijven je altijd bij. Echte rijkdom!

  3. Karlijn

    Wat mooi om te lezen!

    Ik heb zelf zes weken vrijwilligerswerk gedaan in Hanoi, 2 jaar geleden, wel heel ander vrijwilligerswerk (we gaven training over sociale vaardigheden aan studenten via een internationale studentenvereniging), maar zulk dankbaar werk!

    De studenten vonden het geweldig, al was het maar alleen om ‘Westerse vrienden’ te maken. Wij hebben ook een trip naar Sapa gemaakt en die heeft misschien nog wel de meeste indruk gemaakt. We werden onderweg continue gevolgd door oude vrouwtjes en jonge kinderen die ons hulp aanboden om zo wat geld te verdienen. Hoe die kinderen kilometers liepen op versleten plastic schoentjes was echt schrijnend om te zien.

    Ik vond Vietnam fascinerend en ook echt een andere wereld. Een onvergetelijke ervaring voor mij!

  4. Maaike

    Ik wil heel veel typen maar dat gaat niet want mijn ogen zitten vol tranen.
    Respect meid!

  5. Bianca

    Prachtig verhaal!

  6. Annet

    Heel veel respect Cynthia en mooi beschreven!

  7. Inge

    Knap gedaan!

  8. A.

    Goed geschreven dit stuk!

    En petje af voor je prestaties. Echt. Respect.

  9. Brenda Andriese

    Je bent een mooi mens. Je ontroert me met dit stuk en wat je gedaan hebt. Niets dan respect voor jou en wie je bent.

    • Josefien

      Helemaal mee eens, niets aan toe te voegen.

  10. Nathalie | WantForWellness.com

    Jeetje volgens mij is dit echt een enorm mooie en belangrijke reis voor je geweest! Mooi om de foto’s te zien 🙂 En daarbij ben ik heel benieuwd hoe het zal zijn in Zambia voor de volgende groep!

    Heb je trouwens nog mijn artikeltje gelezen dat ik heb geschreven naar aanleiding van de tweets die we hebben uitgewisseld? Ik voelde me geïnspireerd, en heb dus over mijn eigen ervaring na indrukwekkende reizen geschreven en wat research gedaan. Misschien heb jij er ook wat aan!

    http://wantforwellness.com/post-travel-blues-and-5-tips-to-get-rid-of-it/

  11. Lin

    Mooi om je verhaal te lezen en te zien hoe goed het sponsorgeld terecht gaat komen!

    • Stijn van Plan Nederland

      Eigenlijk beschrijft Cynthia het inderdaad al perfect, maar als je toch nog wat meer info wilt over waar het geld terechtkomt: check even onze site. 😉
      Groetjes, Stijn van Plan

  12. Daniëlle

    Wat heb je het prachtig mooi beschreven. Heel mooi! Ik kan mij voorstellen dat je hier dan ervaart hoe veel mensen aan zichzelf denken… Ik heb veel respect voor je dat je dit hebt gedaan!

  13. Aboutsbstyle

    Ik heb echt zoveel respect voor jou. Emotioneel en lichamelijk moet het uitputtend zijn geweest. Tevens is het natuurlijk een prachtige ervaring. Ik hoop werkelijk waar dat er wat moois gemaakt wordt. Liefs soraya

  14. Cato

    Wat ongelooflijk vet! Dikke respect Cynthia!

  15. Lenneke

    Niets dan lof voor hoe je je opstelt en dat je dit gedaan hebt. Diepe buiging, echt.

  16. Loes | Gewoon iets met Loes

    Wat een indrukwekkend verslag van een indrukwekkende reis. Ik kan me voorstellen dat je emoties alle kanten op gingen. Bijzonder om zo ontvangen te worden, hoe anders zijn de individuen hier inderdaad. Voor jou een fijne vulling van je ‘rugak’, waar ik niets anders dan respect voor kan hebben.

  17. Myrthe

    Wat een onwijs mooi stuk, klein foutje, Zambia zit helemaal vol! Dus je kunt helaas niet meer meerijden 🙁

    • Stijn van Plan Nederland

      Klopt inderdaad! Maar we zijn al druk bezig met een volgende reis plannen.
      Dus, voor iedereen die interesse heeft in de toekomst een keertje mee te gaan: hou vooral onze website en social media in de gaten!
      Groetjes, Stijn van Plan

  18. Nancy Smits

    Naar mijn mening praat Cynthia alles behalve respectloos over deze mensen. Ze heeft een ontzettend goede prestatie geleverd en heeft overduidelijk veel kunnen betekenen daar.Doe het haar maar eens even na! Dat jij nu zo’n comment durft te plaatsen, dat vind ik nou echt respectloos.

  19. Juno

    Hoe je over dat meisje schrijft is echt respectloos. Waarom moet je zo nodig haar ‘kapotte vieze kleding’ omschrijven? Op de foto ziet je ze er overigens prima uit. Laat haar in haar waarde. Je komt echt wereldvreemd over zo het maakt niet uit hoe arm iemand is het blijven mensen. Jij doet alsof het objecten zijn. Ik weet niet hoe je zou reageren als je echt wordt geconfronteerd met schrijnende armoede.

    • Monique

      Respectloos? Ze heeft een mooi gevoelig stuk geschreven en dat pik jij eruit? Triest hoor!

    • Andrea

      Ik vind dat absoluut niet respectloos. Het is eerlijk. Ze schrijft wat ze ziet zodat mensen die dit lezen zich realiseren hoe erg de situatie daar is. Het zou pas respectloos zijn als ze zou proberen om de situatie mooier te maken dan dat die is.

    • Miss Lipgloss

      Hey Juno, jammer dat je mijn woorden op die manier interpreteert. Ik probeer te omschrijven hoe schrijnend de armoede daar is en wat ik daar gezien heb, en hoe erg de hulp van Plan daar nodig is. Ik heb mijn best gedaan om te omschrijven hoe me dit geraakt heeft, hoeveel respect ik voor deze mensen heb en hoe graag ik nog wat meer zou willen doen voor ze.

    • merel

      OMG! Juno snapt er zelf erg weinig van. Heel volwassen en sterk hoe Cynthia reageert. X

  20. eva

    Jeetje ik moest wel even een traantje laten bij het lezen van je ontmoeting. Lijkt mij zo heftig. Maar ook heel goed dat je dit doet! Mooi om te lezen!

  21. Margot

    Wat een bijzondere ervaring! Dankje dat je dit met ons deelt!

  22. Syl

    Ik vind het ontzettend knap hoe je hebt doorgezet. En die armoede ervaren in het echt, is niet weer te geven in video. Bizar dat we in deze wereld zoveel verschil kennen.

  23. Femke

    Het lijkt me echt één van de meest bijzondere reizen die je ooit in je leven zal maken. Ik kan me voorstellen dat de emoties alle kanten op gingen en je met jezelf werd geconfronteerd. Ik vind het heel bijzonder om te lezen. Hoewel dit een totaal andere reis zal zijn dan die ik binnenkort ga maken (week naar Frankrijk i.v.m. deelname Alpe d’HuZes), zijn dit wel de reizen waar je veel van leert en veel van gaat nadenken. Heel mooi dat je dit hebt gedaan.

  24. Liset – Beautydagboek

    Het lijkt me zo intens en bijzonder om je sponsorkind te ontmoeten. Voor haar (en haar omgeving) doe je het en je weet precies waar jouw verzamelde geld naar toe gaat. Prachtig dat je dit hebt kunnen doen, maar dat je er zelf ook door geraakt bent. Mooi om te zien dat het je als mens en zelfontwikkeling ook veel heeft gebracht. Soms hebben we net dat stukje nodig om inzicht in je eigen leven te krijgen en hoe we hier leven. Echt totaal anders dan daar en daarom zo goed om van elkaar te kunnen leren :).

  25. Anniek

    Wauw, wat heb je deze reis ontzettend mooi beschreven met woorden én foto’s! Het klinkt echt als een super indringende reis, heel tof dat je zoiets hebt kunnen doen. Ik kan me al die ‘overdonderde’ gevoelens ook heel goed voorstellen. Vorig jaar maakte ik een reis naar roemenië om daar vrijwillergswerk te doen, en wow, dan zie je pas wat échte armoede is. De eerste paar dagen dat ik terug was was ik nog helemaal ondersteboven 🙂 Maar echt gaaf, deze reis, en dat je er zo veel van deelt!

  26. Nathalie

    Respect!!!!

  27. Kelly Caresse

    Wat een heftige en mooie reis. Lijkt me enorm confronterend om zoveel armoede te zien en ook een machteloos gevoel. Heel knap dat je dit gedaan hebt, zowel lichamelijk als geestelijk heel zwaar

  28. MamaLifestyleBlog

    Ik vind het zo knap van je dat je zoveel gefietst hebt! En wat noet het vreselijk zijn geweest om de mensen, de kindjes zo te zien. Met honger, met vieze kleding aan. Gelukkig worden zij nu geholpen door jullie financiële steun. Hopelijk gaat die steun na 3 jaar verder.