22 december 2016 door Cynthia Schultz 85 reacties
  • reizen
Een MissLipgloss artikel

Rare dingen die ik meemaakte in het vliegtuig

De afgelopen tien jaar heb ik heel wat keren in een vliegtuig gezeten. Van twaalf uur durende vluchten naar Japan of de Cariben tot twintig minuten in een propellorvliegtuig van Sint Maarten naar Saba. Op al die vluchten heb ik heel wat bijzondere momenten meegemaakt en vandaag verklap ik een aantal rare dingen die ik meemaakte in het vliegtuig.

Raar is voor mij vreemd, gek, opvallend, stom, irritant, eng, maar ook het kan ook iets zijn wat me op een positieve manier verraste.

We beginnen met een leuke. Een van mijn eerste langere vluchten was naar Tokio. Ik reisde met een groepje, maar we zaten allemaal verspreid door het vliegtuig. Ik zat in een rij met drie stoelen naast een Japanse jongen en de stoel tussen ons bleef vrij. Hij sprak geen woord Engels, maar in gebarentaal raakten we aan de praat. We proostten met onze wijntjes tijdens het eten en ik kreeg van hem stickers cadeau. Wat een leuk moment en wat een aardige jongen.

 

Nog maar even geleden maakte ik een nachtvlucht van tien uur van Curacao naar Amsterdam. Schuin voor mij en Sanny zat een moeder met een zoontje van een jaar of drie, vier. Al voor we opstegen was dit jongetje enorm druk: hij rende door het vliegtuig, stond op de stoelen te springen en was hard aan het schreeuwen en joelen. Eenmaal opgestegen bleef dit zo, ook toen de lichten uit waren en het vliegtuig in een serene rust verkeerde. Hij rende heen en weer door het gangpad, sprong op zijn plek alsof hij op een trampoline stond. Hij viel andere passagiers lastig, trok koptelefoons van hoofden (!) en schreeuwde in oren van mensen die een poging deden te slapen. Ook bij mij. Ik dacht dat ik gék werd. En de moeder deed niks! Ze zag het wel, en ze zuchtte, maar ze bleef gewoon zitten haar film kijken. Zij had dus een lekker rustige vlucht terwijl haar kind het vliegtuig terroriseerde. Rond een uur of drie ’s nachts werd hij moe en zat hij eindelijk rustig op zijn stoel: ook het moment dat ik overwoog het cabinepersoneel om hulp te vragen. Wat een verschrikkelijke vlucht.

 

Je stoel is je stoel. Die mag je natuurlijk naar achteren zetten zover je wil: daar betaal je voor. Maar het is wél zo leuk om dat niet te doen wanneer er net drinken is geserveerd. En het is ook prettig om dan niet in één keer je stoel naar achteren te rammen zodat ik met koffie, thee of in het minst erge geval water over mijn schoot zit. Bedankt, he. Tipje dus. Houd rekening met je achterbuur en doe je stoel rustig en langzaam naar achteren. En liever niet als er net eten is gebracht.

Mijn meest memorabele vlucht was die van Sint Maarten naar Saba en weer terug. Saba heeft de kortste landingsbaan ter wereld en dat merk je. Ten eerste is het kleine propellorvliegtuigje met plek voor negen passagiers al een hele ervaring: ik zat praktisch in de cockpit en het is echt enorm klein. De landing is heftig: de piloot moet enorm hard remmen om het vliegtuigje op tijd te stoppen. Het vertrek is echter nog gekker: na de korte startbaan is een klif, waardoor je een paar meter naar beneden ‘valt’ tijdens het opstijgen. Ik wist het vooraf, dus ik zag het als een ritje in een achtbaan, maar het bleef even schrikken.

 

Amsterdam naar Lima. Naast mij een lange man die het nodig vond om de helft van mijn beenruimte in te pikken door zijn rechterbeen daar te planten en hem niet meer weg te halen. Na wat geduw en vriendelijk vragen was zijn antwoord: ‘Ik heb nu eenmaal lange benen.’ Ik snap dat dat lastig is, maar omdat jij lange benen hebt, moet ik dan de helft van mijn beenruimte afgeven? Grrrr.

 

Na een overstap in Hong Kong zat ik in het vliegtuig naar Hanoi, Vietnam. Naast mij een jonge vrouw met een zoontje die niet rustig te krijgen was. Hij was jong, ik denk anderhalf, en hij wilde álles behalve rustig op schoot zitten. Deze vlucht duurde maar anderhalf uur, maar ik had er al zo’n twaalf uur op zitten, dus ik had het zwaar. Wat ik tijdens deze vlucht heb geleerd: geef het kind wat goedbedoelde, lieve aandacht en hij is zo zoet en de ouder is je dankbaar. Ik gaf het jongetje een dopje van mijn flesje water en hij vond het fantastisch. Die aandacht! Simpel, klaar, ik kon mijn ogen dichtdoen.

 

In september vloog ik ’s nachts van New York naar Amsterdam. Ik had een lekkere plek: bij de nooduitgang, zonder stoelen voor me. Ik had dus lekker veel ruimte. Ik was me er wel van bewust dat de toiletten daar ook waren: het is typisch zo’n plek waar mensen gaan staan wachten of gaan staan kletsen. Ik dacht: maakt mij niet uit, ik kijk een film of ik slaap.
Wat ik niet had verwacht, was dat groepjes oudere mensen daar aerobics zouden gaan staan doen. Afwisselen stonden er groepjes van drie tot vier mensen die rek-en strek oefeningen deden. Inclusief springen, jumping jacks en aerobics pasjes. Ik kon mijn ogen maar moeilijk op mijn film houden, dus een slaapmasker was de enige oplossing.

 

 

Ondanks al deze gekke situaties blijf ik gek op reizen en vind ik het geen probleem om uren in een vliegtuig te zitten. Ik vermaak me wel en ik kan goed ontspannen. En op deze manier heb ik weer wat leuke verhalen om te vertellen…


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

85 reacties
  1. Janet

    Ik kwam laatst terug vanuit malaga en we hadden nog ongeveer 15min voor we zouden vertrekken. De stewardess gaf aan dat we nog op 2 mensen wachtten en dat we dan compleet zouden zijn. Zo een tokkie type ging meteen naar voren om aan te geven dat we nu meteen moesten vertrekken want ze wilde niet wachten. Ik vond dat maar raar.

    En die moeders die hun kinderen laten huilen moeten echt een cursus opvoeden gaan volgen ofzo. Mijn zoon is nu 10 en sinds hij klein is weet hij zich in het openbaar te gedragen gewoon omdat ik hem dat aangeleerd heb. En hij is echt geen makkelijk kind binnenshuis..

  2. Erendira

    Er zou een apart deel voor ouders met kinderen moeten komen in het vliegtuig. Walgelijk in welke mate zij de rust en ruimte vaak claimen en daar zelfs recht op denken te hebben.

  3. Merel

    Waar ik altijd zo van schrik (en nee, heb geen smetvrees ;-)…) is dat mensen zo víes kunnen zijn in het openbaar. In het vliegtuig, maar ook in trein/bus etc. Ik zit serieus wekelijks naast types die hun nagels gaan zitten knippen met zo’n knippertje of neuspeuteren en de ‘buit’ wegschieten. Ik kan ook best smeerkezen maar doe dat toch echt altijd binnen de muren van mijn huis.

  4. Irene | Tussenmarsenjupiter

    Mijn god wat een vervelende situaties zitten er bij! Dat heb ik gelukkig nog niet meegemaakt. Ik vind het vliegtuig wel altijd heel claustrofobisch. Zeker op een gewone plaats. Mijn vriend heeft ook erg lange benen dus hij ziet er ook altijd tegenop om helemaal opgepropt te zitten (hij zou wel nooit ruimte van iemand anders afnemen. Hihi). Toen wij twee jaar geleden naar Turkije gingen hadden we twee keer het geluk dat we aan de nooduitgang mochten, waar je dus inderdaad extra beenruimte hebt. En bij ons geen springende oudjes gelukkig. Haha 😀

  5. Linda

    Ooooh ik was zo nerveus voor de vlucht toen we gingen emigreren. Ik heb namelijk ook een hekel aan kinderen in het vliegtuig. Maar mijn kinderen hebben niet een keer gehuild, geschreeuwd of überhaupt door het gangpad gelopen. Allemaal zorgen voor niks, achteraf ?

  6. Dian

    Hihihihihihihi ik lig in een deuk. Wie doet er nou aerobics in een vliegtuig? 🙂

  7. Marije

    Oeh ja, irritante kinderen die niet tot de orde worden geroepen door hun ouders: ergernis numero uno! Mijn meest memorabele vlucht was die ene reis van Jogjakarta naar Batam waarbij in een bijna leeg vliegtuig zaten en dus heerlijk relaxed konden zitten en het cabinepersoneel ontzettend lief was.

  8. Rosalie

    Hier een moeder van een kind van 2. Je hebt helemaal gelijk, die moeder was asociaal. Wij hadden een vlucht van slechts 2,5 uur naar Italië. Mijn man en ik waren ziek. Mijn man had hoge koorts en bij mij was het minder dus ik was de Sjaak. Maar goed, ik heb haar enternaint en niemand had laat van haar. Als mensen gegiechel tenminste niet als storend beschouwen ? ik was daarna overigens gesloopt ?

  9. Charlotte

    Whaha, serieus aerobics in het vliegtuig?! Wat een mafkezen. En ik vind dat als een kind en vliegtuig terroriseert n de ouders niks doet… Op het moment dat dat kind jou als persoon lastig komt vallen, mag je hem best ff streng/boos toespreken dat dat niet netjes is. Ook al zegt Beatrijs (etiquette column Trouw op zaterdag) dat je je niet mag bemoeien met de opvoeding van andermans kinderen. Nood breekt wet 😉

  10. Kim

    Ik heb heel veel gevlogen (vooral tussen Londen en Amsterdam, nog geen uurtje dus), en tijdens mijn tweede lange vlucht tussen Paramaribo en Amsterdam kreeg ik ineens een blaasontsteking! Die komen altijd zo plotseling, dus ik ging in het eerste uur van de vlucht even plassen, ga weer zitten, en merk dat het plasgevoel niet weg is én dat het wel veel pijn doet! Ik heb nog nooit zo veel pijn geleden, en dan 9 uur lang. Was ook tijdens de nacht, en de dag dat ik aankwam in Nederland had ik een intake voor een opleiding. Dat was heel erg zwaar en heel erg balen.. Verder ben ik dol op vliegen!

  11. Didi

    Het lijkt wel of mensen in vliegtuigen net even asocialer zijn. Al komt het in al het openbaar vervoer eigenlijk wel voor.
    Maar heel soms maken zijn er ook nog sociale mensen. Zo werden wij bij KLM op een vlucht naar Zuid-Amerika op 3 plekken verspreid door het vliegtuig geplaatst. (ik kies altijd thuis al plaatsen maar die waren gewijzigd toen we incheckten). Normaal geen probleem ware het niet dat onze dochter 14 maanden was en we die niet alleen wilden laten zitten. Hadden de dames geen boodschap aan. In het vliegtuig gelukkig een aardige dame getroffen die wel wilde ruilen, want ik zou niet weten hoe we dat anders gedaan hadden.

    • Benthe

      Dit vind ik altijd zo bizar! Ook een keer meegemaakt met een ouder en kindje van 6 oid. Natuurlijk wilde ik wisselen van plek, maar cabinepersoneel was totaal niet behulpzaam.

  12. Desirée

    Mijn meest memorabele vlucht was een binnenlandse vlucht in IJsland in de avond waarbij we zo’n beetje dóór het Noorderlicht heen vlogen <3

    • Mieke

      WOAHHH, wát tof <3

    • Minka

      O M G dat is echt mijn droom wat geweldig!

    • Danielle

      Wauw! <3

  13. Vlindertje

    Ik vind vliegen meestal wel relaxed, maar ik heb dan ook alleen maar korte vluchten meegemaakt. Ik kan me voorstellen dat deze punten je wel kunnen irriteren, als je voor een langere tijd in het vliegtuig zit. Die stoel naar achteren is wel heel irritant.

  14. Daniëlle Springer

    Dat zijn inderdaad rare ervaringen. Ik moest vooral een beetje lachen om die ouderen met hij sport oefeningen. Zelf heb ik nog niet veel bijzonders meegemaakt. Enkel dat mijn vader in het vliegtuig jarig was en dat al het personeel kwam met wat lekkers en gingen zingen. Dat was zo leuk en lief!

  15. Lisette

    Die stoel in een keer naar achter gooien vind ik ook zo irritant. Op een vlucht naar Philadelphia gooide de vrouw voor me in een keer der stoel naar achteren. Net toen ik even mn hoofd om het tafeltje aan het rusten was. Ik helemaal dubbelgevouwen tegen die stoel duwen en geen enkele reactie van die vrouw. Het cabinepersoneel noemde het ‘het domino effect’. Als de een z’n stoel naar achteren gooit moet iedereen die er achter zit ook maar mee. Fijn dat die keuze voor je gemaakt wordt…

  16. Judith

    Ow ja, mensen die hun stoel naar achteren doen als je net je eten hebt gekregen! Kom op zeg, kijk even om je heen. Heb ook een keer helemaal achterin het vliegtuig gezeten, dan kan diegene voor je wel naar achteren, maar jij niet. Toen heb ik gevraagd of ze niet maximaal naar achteren wilde komen. Een beetje begrip voor elkaar is toch niet teveel gevraagd?
    Een van de leukste vliegervaringen had ik op de Filipijnen tijdens een binnenlandse vlucht. Daar werd door de stewardessen een voor mij onbegrijpelijk soort bingo gespeeld (!) en konden passagiers voor in het vliegtuig met de microfoon een liedje zingen. Gezellig, dat wel!

  17. femketje

    wth, aerobics in een vliegtuig? XD ik hou m’n hart nu al vast voor mijn reis naar new york over een paar maandjes… wie weet wat voor rare dingen ik dan mee maak haha!

  18. Kiss & Make-up

    Ik woon in Zwitserland dus ik vlieg heel vaak en heen en weer tussen hier en Belgie and I am telling you, na een tijdje word je dat ZO beu! Je word ook MENSEN gewoon beu. Jammer genoeg houdt niet iedereen vriendelijk rekening met elkaar en zelfs een korte vlucht kan daardoor heel onaangenaam zijn.

  19. Heleen

    Aaah kinderen, mijn grote frustratie in het vliegtuig. Als ze gewoon een béétje lawaai maken, of niet stil kunnen zitten, oké. Maar er zijn zoveel ouders die hun kind maar gewoon hun gang laten gaan, echt niet normaal!
    Als ze kindvrije vluchten gaan uitvoeren dan ben ik de eerste die me aanmeld 😉

    • Chantal

      Dat is ook een manier…reacties verwijderen

    • Miss Lipgloss

      Chantal, wat ben je fanatiek en gezellig vandaag! 🙂 ik heb geen een reactie verwijderd op deze blogpost (wel belanden sommigen automatisch in moderatie waardoor ik ze handmatig moet goedkeuren, het spamfilter is wat te actief).

  20. Marloes

    Wat een nietszeggend artikel. Waarom zou je dit met je lezers willen delen? Vind jouw doelgroep dit echt interessant? Echt zonde

    • Miss Lipgloss

      Het blijkt wel, aan de hoeveelheid reacties 🙂

    • Noelle

      Gelukkig is Marloes daar om even te vertellen wat wel of niet interessant is voor de lezers van misslipgloss.nl. In je eentje ben jij ook wel representatief voor de gehele doelgroep van dúizenden, Marloes. Topper.

    • Chantal

      Nou ja…Een groot deel van de reacties geven juist weer dat ze het niet interessant vinden.

    • Miss Lipgloss

      Nee, een heel klein deel is dat, 5 vd 72 om precies te zijn. Het grootste deel is positief. Daarbij opgeteld vond ik het erg leuk om te schrijven en dit te delen en wordt het erg veel gelezen, dat valt voor mij onder een succesvol artikel.

    • Ina

      Een groot deel in vergelijking met andere blogs die je schrijft. Daarnaast lees ik reacties van mensen die 2x daags een reactie onder je blog schrijven en niet kritisch durven te zijn. Een positieve reactie is zoveel makkelijker dan één met opbouwende kritiek. Dus als mensen een iets negatievere reactie achterlaten en daarbij hun email adres in moeten vullen dan laten ze het er gauw bij zitten.

    • Chantal

      Je zou het artikel toch echt eerst moeten lezen voordat je er een mening over kunt hebben. Verder sluit ik me aan bij Ina

    • Miss Lipgloss

      Chantal, wel een beetje gek dat je onder hetzelfde IP-adres als Ina reageert. En da’s helemaal niet groot, ik krijg op praktisch elke blogpost wel kritische reacties en wanneer er 75 reacties zijn is 5 kritische in mijn ogen helemaal niet veel. Verder ga ik niet in op je argumenten waarover we wel dagen kunnen discussiëren, we zijn het niet met elkaar eens en dat blijft zo denk ik 🙂 Fijne kerst!

  21. Margot

    Leuk om te lezen! Bijzonder dat die moeder niet ingreep, dat snap ik dan echt niet.

  22. rachel

    haha moest ff lachen cynth, ik had allang aan de prozac gezeten lol, sommige reizen zijn toch aan de prijzige kant en dan wil je ook wel een beetje comfi zitten en niet bijvoorbeeld met de poten van je buur in je nek of een gillend kind. maar aan de andere kant het is maar een vlucht en het gaat tenslotte om het land zelf toch 😀

  23. Loes | Gewoon iets met Loes

    Wat een heerlijk artikel. Onvoorstelbaar wat mensen soms in het vliegtuig doen he.. Ik vind inderdaad vooral die mensen vervelend die direct hun stoel achterover zetten. Ik ben iets langer dan gemiddeld, en dat betekent automatisch dat ik me niet meer kan bewegen. Overigens kunnen de mensen daar soms ook niets aan doen, ik snap gewoon niet waarom vliegtuigen niet een ietsiepietsie groter gebouwd worden.
    Dat kind wat het vliegtuig terroriseerde kan overigens echt niet, bedoel, kinderen zoet houden op een vlucht is best lastig (voor mij de reden waarom we de afgelopen 3,5 jaar niet meer gevlogen hebben, dat WIL ik gewoon niet met kleine kids), maar misdragen hoort gewoon niet, daar moet je als ouder echt wat van zeggen!

  24. ilse

    Zo’n druk kind is echt niet leuk op een vlucht, kan er niet aan uit dat de ouders hier niet ingrijpen! Ik ben vooral bang in het vliegtuig, denk altijd dat ik ga neerstorten 🙁

  25. Petra

    Jammer……..niets zeggende blog. Het is een beetje geven en nemen op de wereld, dus ook in het vliegtuig. De dingen die je noemt zijn nou niet echt dingen waar mijn broek van afzakt zeg maar.

    • Veerle

      mee eens

    • Angélica

      Het zijn haar ervaringen. Mijn broek zakt er ook niet vanaf maar ik vind het alsnog erg vermakelijk om te lezen.

    • Chantal

      Eens. Ga eens in een bus of een trein zitten, maak je vrijwel het zelfde mee. Nietszeggend inderdaad.

    • Minka

      Gelukkig maar, lekker aanhouden die broek! Ik vond het een vermakelijk en herkenbaar stukje en mooi om te zien hoe sommigen zich toch aangesproken voelen… ;-)))

  26. Marsha

    Wat ene aparte dingen heb je meegemaakt zeg! Ik vind vliegen sowieso al niet geweldig maar als deze dingen ook nog eens zouden gebeuren dan zou ik er snel klaar mee zijn haha. Vooral vervelende kinderen argg..

  27. Scarlett

    Leuk artikel! En zo herkenbaar… Toen ik met mijn ouders naar Cuba vloog zaten mijn ouders en mijn vriend en ik apart. Mijn moeder zat naast een moeder met een klein kind wat ook alles behalve stil wilde zijn. Mijn moeder was 10 uur lang oppas terwijl de moeder van het jongetje lag te slapen…

  28. jonna@burgertrutjes

    Haha heerlijk om te lezen dit!!! Mijn vriend haat vliegen, zo jammer! Ik vind het altijd wel wat hebben.

  29. Paulien

    Vervelende kinderen waar niets aan gedaan word is idd irritant maar wij hebben een 4 1/2 uur in de stank van zweetvoeten gezeten ,meneer deed z’n bergschoenen uit na een wandel vakantie….vreselijk.!!!! Of nog dronken jongeren op terugweg vanuit Mallorca….
    Met vliegen moet je altijd maar geluk hebben op een goede rustige plek vind ik.

  30. jose

    Haha die ouderen die gaan sporten! Ik zou er gewoon bij gaan staan als ik stijf zou worden ;). Kinderen in vliegtuigen ben ik heel simpel mee… als iemand m’n koptelefoon van mijn hoofd rukt grijp ik hem in zn nek (natuurlijk zonder iemand pijn te doen he) en vertel hem streng dat ik daar écht niet van gediend ben. Maar ik ben dan misschien ook niet de aardigste persoon ter wereld ;).

  31. Anne

    Doe eens even normaal zeg ‘jezeurt’ je kan ook niet reageren hoor.. gevalletje jaloezie? Ook al krijg je iets kan je toch als of iets meemaken wat niet leuk is? Bovendien is ze echt niet alleen negatief in deze blog, tis maar net waar je op let..

  32. JeZeurt

    Klaag klaag klaag voor 99% van deze trips heb je niet eens betaald en je hebt al zoveel te zeuren. Ik wil niet weten wat je zou doen als de reisjes met je zuur verdiende geld had betaald.

    • Mieke

      Zo, heroverweeg vooral met welk been je morgen uit bed stapt!

    • Lin

      Jaloers?

    • Barbara

      Verkeerde been uit bed gestapt? Wat een afgunst. Volgens mij ben jij hier degene die klaagt en dat over een gratis artikel. Benieuwd wat je zou zeggen wanneer je hier je zuurverdiende centjes aan had uitgegeven (:

    • Scarlett

      O wat een zure opmerking… zeker zo vlak voor de feestdagen! Hou de feestvreugde en de gezelligheid en probeer zelf ook niet te klagen.

    • Djodie

      Misschien moet je de volgende keer je dag beginnen met een kopje koffie ipv azijn.. 😉

    • Michelle

      Jammer dat je op zo’n manier moet reageren. Leef en laat leven.

    • Andrea

      Als je het zeuren vindt dan lees je het toch gewoon niet. Niemand dwingt je om dit artikel te lezen of om deze site te bezoeken.
      Ik vind het in ieder geval heel herkenbaar en kan er wel om lachen.

    • ilse

      Wat heb jij plezier in het leven zeg 😉

    • rachel

      oh dus omdat ze sommige reizen niet betaald heeft moet je ze maar klote zitten in een vliegtuig……

    • Karin

      Niet eens op reageren, meiden – zie alleen die gebruikersnaam al… Elke reactie die dit soort types krijgen, ‘voedt’ alleen maar.

    • Henriëtte

      Dat dacht ik ook toen ik het las; gewoon negeren!! Dit sop is de kool niet waard……

    • Sacha

      Goh, wat heb jij een zuur leven. Je hoeft het toch niet te lezen.

    • Danielle

      Aww kijk nou: een ongelukkig, gefrustreerd persoontje dat negatieve aandacht vraagt van iemand waar ze jaloers op is. Wat zielig als je zo bent 🙁

  33. Suzanne

    Leuke blogpost om te lezen! Mooie momenten in het vliegtuig

  34. Syl

    Of je er nou voor betaald of niet… ik erger mij dood aan mensen die in een ruk hun rugleuning naar achteren gooien. Of van die mensen achter je die hun voeten afzetten in jouw rugleuning….Dat getrap in je rug is echt geen pretje.

    • Femke

      Ik ook! En dat over die lange man…pffff. Ontzettend irritant!

  35. Patricia

    Mijn nr1 irritatiepunt is als mensen hun stoel naar achteren doen. Ben het dus ook totaal niet eens met je stelling “die mag je zover naar achteren zetten als he wilt,daar betaal je voor”.
    Je betaald voor de reis naar je bestemming en ieder mens weet dat je tijdens de meeste vluchten als sardientjes in een blik zit, hoe asociaal is het dan om totaal geen rekening te houden met degene achter je en je stoel zover mogelijk naar achteren te doen.
    Nee hoor, van mij kan je dan knieën in je rug verwachten en slaap zal je ook niet krijgen 😉

    • Veerle

      Waarom maken ze dan zo’n stoelen?Ik doe altijd mijn zetel achteruit.

  36. Henrieke

    Ik was even bang voordat ik ging lezen, maar gelukkig zijn het menselijke rare dingen en geen gekke vliegtuigmankementen en de meeste bizarre turbulentie hihi. Ik durf nu nog wel te vliegen 🙂

  37. martina

    dalen en landen op Saba lijkt me een hele ervaring!

  38. Inge

    Ahh! Ik was extra nieuwsgierig naar dit stukje! We gaan zondag met het vkiegtuig naar Togo (west africa) met ons zoontje van 1,5 voor het eerst. Ik vind het zo spannend! T is een schatje en hij luistert goed, maar kinderen blijven kinderen! Ik hoop dat we net zo’n lieve buurvrouw (of man) hebben die eat aandacht kan geven als het nodig is ??

  39. marije

    Sommige dingen zijn echt een no-go wat mij betreft zoals dat jongetje dat het vliegtuig terroriseert. Ik vind het nogal wat. Maar ouderen die aerobics gaan doen, vind ik dan wel weer schattig :).

    Hopelijk komend jaar weer veel mooie reizen voor jullie met veel leuke belevenissen 😉

  40. Susan

    Leuk om eens te lezen! Je maakt zeker wat mee in het vliegtuig.. Helemaal op langere reizen.

  41. Mieke

    Oh my! Dat aerobicsgroepje! Daar moest ik toch wel vrij hard om lachen :’)

    Die beenruimtekerel en die moeder van het terrorkind, daar had ik vrij veel moeite mee. Wát asociaal! Zijn benen zijn jouw probleem niet en met een negerende moeder, snap ik zo’n terreurdaad wel… Vervelend!

    Mijn meest ongemakkelijke moment was op een kort vluchtje: Dublin-Rotterdam. Klein cityhoppertje waar een vrij omvangrijke meneer (zowel lengte – beenruimte – als breedte) een ruimere plek in de nooduitgangrij schuin voor me had gereserveerd. Betaalde je een tientje extra voor. Het cabinepersoneel was het er alleen niet mee eens. Dat je voor de veiligheid geen kinderen, ouderen en ‘minder validen’ (waar deze meneer onder geschaard bleek te worden) in de nooduitgangrij wil hebben, is één ding. Dat dit bij inchecken/boarden niet gesignaleerd en opgepakt is, is een volgende. Maar de manier waarop dit in het vliegtuig paniekerig en ongemakkelijk werd opgepakt door het cabinepersoneel was ronduit genant… Er ontstond een zeer ongemakkelijke situatie waarin de man weg moest uit de rij en het personeel blijk gaf van nog bij te spijkeren people skills… Zo jammer en awkward…

    • Ingrid

      Als je met cityhoppertje KLM Cityhopper bedoeld, moet ik toch vraagtekens bij de geloofwaardigheid van je verhaal plaatsen. Sinds 2008/2009 wordt er niet meer van of naar Rotterdam gevlogen door KLC en naar Dublin wordt (vanaf Amsterdam) pas sinds juni dit jaar gevlogen….

    • Noelle

      Serieus? Ze heeft het over een cityhoppertje, niet over KLM Cityhopper. Dus meteen alles uit context trekken en aan de geloofwaardigheid twijfelen om even je enórme “kennis” te showen… Kom op.

    • Mieke

      Wauw, echt waar, Ingrid? Jammer, zo’n reactie. Noelle heeft het bij het rechte eind: met ‘cityhoppertje’ bedoel ik inderdaad een korte lijnvlucht binnen Europa. Als je het graag wil weten, zodat je de details van mijn verhaal even kunt checken: het was begin november ’15, ik vloog met Aer Lingus. Als je mn vluchtnummer en exacte vliegtijden wil weten, trek aan de bel. Ik heb ze nog.

      Fijne feestdagen.

    • Ingrid

      Mijn excuses. Noem het een beroepsgroep afwijking (die jij vast ook zal hebben voor jouw beroep), maar bij “cityhoppertje” wordt in de Nederlandse luchtvaart geen lijndienst van Air Lingus bedoeld, maar toch echt het bedrijf zelf. Vandaar dat ik mijn twijfels plaatste bij de geloofwaardigheid van je verhaal. Nu ik snap wat jij in “normale” taal bedoelde, snap je misschien ook hoe ik het met mijn achtergrond begreep? No harm intended 🙂

    • Ingrid

      Lees mijn reactie op Mieke hieronder en je zult hopenlijk mijn reactie beter begrijpen. Jammer dat jij er dan van maakt dat ik er alleen op uit ben om mijn “enorme kennis” te delen. Geloof me, het beetje kennis dat ik in huis heb deel ik liever met een groepje gelijk gezinden onder het genot van een goed glas wijn dan via het internet.

    • Mieke

      Ach ja, kan gebeuren. Ook met mijn achtergrond pik ik dingen wel eens anders op, maar om dan geloofwaardigheid in twijfel te trekken, probeer ik te voorkomen. Maar goed dat we de lucht even hebben kunnen klaren en de misverstanden weer de wereld uit zijn! En nu met dat glas wijn (of misschien op dit uur nog even een kop thee) bij de boom 😉 fijne dagen

  42. Femke

    Mooie momenten maar zeker ook wat ergernissen. Absoluut vervelend voor die lange man, maar zwaar irritant dat hij daardoor jouw ruimte beperkte. Kids die onrustig zijn is vervelend (voor zowel kind, ouders als passagiers), maar kinderen die zich ‘misdragen’ en een ouder die er niets van zegt vind ik niet kunnen. Lief die jongen van je vlucht naar Tokio.