(Haruki Murakami) boeken van de laatste tijd

Van een vriendin kreeg ik voor mijn verjaardag de Haruki Murakami 1q84 trilogie cadeau. Ik vroeg haar om haar favoriete boek en die kreeg ik. Hierdoor heb ik kennis gemaakt met de Japanse schrijver en inmiddels ben ik fan. Vandaag vertel ik je graag over vijf recente boeken die ik las: de drie 1q84 boeken van Haruki Murakami, Kafka op het Strand en Norwegian Wood ook van Murakami, en Hittegolf van Suzanne Vermeer.

1q84 – Haruki Murakami

1q84 is het ijzingwekkend spannende verhaal van Aomame en Tengo. Op het eerste gezicht hebben zij niets met elkaar te maken, maar gaandeweg wordt duidelijk dat hun paden elkaar heel vroeger ooit gekruist moeten hebben, en het zit er even duidelijk in dat dit weer gaat gebeuren. Maar hoe? Met een duizelingwekkende vaart voert Haruki Murakami de lezer mee door parallelle werelden, langs hotelkamers in Tokyo, gewelddadige sekten, nachtclubs en een geheimzinnige jonge vrouw met een wel heel bijzondere afwijking.

1q84 was mijn eerste kennismaking met Haruki Murakami en dat was meteen best wel heftig! Ten eerste omdat het zo’n enorm dik boek is van meer dan 1200 pagina’s. Al zijn het natuurlijk drie boeken, ik heb zelf de trilogie in één boek, en als ik eenmaal aan een boek begin, lees ik hem uit. Dat was dus een flinke pil. Ten tweede omdat 1q84 een nogal raar verhaal is, en ik leer later dat dat grotendeels Murakami’s stijl is.

Ik werd meteen compleet in het verhaal gezogen en Murakami’s bijna poëtische schrijfstijl dwingt me langzaam en aandachtig te lezen, dat vind ik prettig. Als ik niet uitkijk ga ik als een razende door een boek heen en weet ik op pagina 372 niet meer wat ik de laatste 282 pagina’s gelezen heb. In het begin moest ik even wennen aan alle rare shit, maar eenmaal opgenomen door het verhaal omarmde ik dat rare heel erg en toen ging ik er ook steeds meer van genieten.

Soms snapte ik niet goed wat er aan de hand was met de parallele werelden waar Tengo en Aomame in leefden, maar ik besloot dat onbegrip te laten voor wat het was en te genieten van het verhaal. De eerste twee boeken vond ik erg vermakelijk en spannend, het laatste boek vond ik wat traag en herhalend, er gebeurde niet zoveel.

Ik heb enorm genoten van 1q84. Wat een raar, hier en daar onbegrijpelijk maar mooi verhaal dat ik gewoon niet weg kon leggen. Op het laatste boek na heb ik genoten van elke pagina en kon ik niet wachten tot ik weer verder kon lezen. Waanzinnig!

Kafka op het Strand – Haruki Murakami

Kafka Tamura loopt op zijn vijftiende verjaardag van huis weg om te ontsnappen aan zijn onmogelijke vader. Tegelijkertijd gaat Nakata, een man op leeftijd die nooit volledig hersteld is van een bizar ongeluk in zijn jeugd, weg uit zijn vertrouwde omgeving om op zoek te gaan naar een verdwenen kat. Er wordt een brute moord gepleegd, maar de identiteit van zowel de dader als het slachtoffer is een groot raadsel. Katten praten met mensen, vissen vallen uit de lucht en in het bos verschuilen zich soldaten die sinds de Tweede Wereldoorlog niet ouder zijn geworden.

Na 1q84 wilde ik verder met Murakami en begon ik meteen in Kafka op het Strand. Deze is nog veel raarder dan mijn eerste kennismaking met de Japanse schrijver. Buien met bloedzuigers en vissen, twee mannen die heel random met elkaar optrekken terwijl ze een of andere sluitsteen zoeken en Kafka die van huis vlucht en in op het eerste gezicht vrij rustige, normale oorden belandt.

Het hele boek zat ik met grote vraagtekens boven mijn hoofd die niet weggingen toen ik de laatste pagina omsloeg. Toen ik besloot te gaan Googlen in de hoop antwoorden op mijn vragen te vinden, ontdekte ik dat dit precies de bedoeling is. Zelf nadenken over al deze vage gebeurtenissen en er dus zelf een rond verhaal van maken.

Dat soort verhalen hebben niet per se mijn voorkeur maar ik moet zeggen dat ik het wel begin te waarderen door Murakami. Als je niet houdt van dat onduidelijke en onzekere dan is Kafka op het Strand wellicht niet wat voor jou.

Norwegian Wood – Haruki Murakami

Toru is een stille en buitengewoon serieuze jonge student in Tokio. Hij is dol op Naoko, een mooie jonge vrouw, maar hun wederzijdse liefde wordt getekend door de tragische dood van hun beste vriend jaren geleden.Toru went aan het campusleven en de eenzaamheid en afzondering die hij daar ervaart, maar Naoko kan de druk en verantwoordelijkheid van het leven niet verdragen. Terwijl zij zich verder terugtrekt in haar eigen wereld, vindt Toru aansluiting bij de andere studenten en voelt hij zich aangetrokken tot een jonge, onafhankelijke en seksueel geëmancipeerde vrouw.

Norwegian Wood is een indringend verhaal over romantiek en volwassenheid, over de onmogelijke en dappere liefde van een jonge man.Met deze prachtige en weemoedige roman brak Haruki Murakami door in Japan. Er werden miljoenen exemplaren van verkocht.

Norwegian Wood is een van de populairste boeken van Haruki Murakami en veel mensen lezen deze als eerste. Het was mijn vijfde Murakami boek (na de drie 1q84 boeken en Kafka op het Strand) en ik vond hem niet zo fantastisch als de rest van de wereld. Het is een ‘normaal realistisch’ boek, voor Murakami-begrippen dan. Geen regen van vissen of bloedzuigers, maar een gewone roman met dingen die echt zouden kunnen gebeuren.
Ik legde dit boek weg met veel vraagtekens en voor mijn gevoel was het geen ‘af’ verhaal. Nu vind ik dat niet altijd een probleem (dat was bij Kafka op het Strand ook niet zo), maar bij dit verhaal gaf het me echt een onaf gevoel.

Hiitegolf – Suzanne Vermeer

Het is hartje zomer in de Algarve en een hittegolf houdt de gemoederen van de lokale bevolking en de Nederlanders die er zijn neergestreken, flink bezig. Maar Anoek Huizing en haar Portugese vriendin Cesária zijn, net als hun vrienden, meer geïnteresseerd in de Hollywoodfilm die op dat moment in de regio wordt opgenomen. De knappe Amerikaanse hoofdrolspeler Robert Stevenson en zijn tegenspeelster, de Nederlandse Emma DeWitt, zijn het onderwerp van gesprek.

De mooie zomer wordt echter wreed verstoord door de vondst van een lichaam aan de voet van ‘Het einde van de wereld’, een klif op het uiterste puntje van de Algarve. Uit de autopsie blijkt dat het om een niet-natuurlijke dood gaat. Inspecteur Gabriela Carvalho krijgt de zaak toegewezen en het duurt niet lang voordat zij een aantal verdachten op het oog heeft. Maar alles komt op zijn kop te staan wanneer een van de verdachten meer blijkt af te weten van een andere, veel oudere zaak: de verdwijning van een meisje, zeven jaar geleden…

Tussen de heftige en rare Murakami’s door wilde ik graag wat luchtigs en makkelijkers lezen en dus begon ik in Hittegolf. Jaren geleden las ik veel van dit soort boeken, tijd om dat weer eens te doen. Ik lees boeken áltijd uit, ook als ik ze heel slecht vind, maar ik heb Hittegolf op het midden opgegeven. Ik houd van chicklit, ik houd van wat meer simpele thrillers om hersenloos te kunnen lezen, maar dit kon ik niet aan. De schrijfstijl vond ik niet prettig (zo las ik een zin waar vier keer het woord ‘boot’ in voorkwam, en dan te bedenken dat de zinnetjes heel kort zijn in dit boek), het verhaal enorm ongeloofwaardig en ik stoorde me onwijs aan de karakters. Toen ik merkte dat ik me bij elke pagina zat te ergeren heb ik hem toch maar weggelegd. Jammer, want ik had echt zin in een luchtig boek waar ik van kon genieten!