8 maart 2015 door Cynthia Schultz 139 reacties
Een MissLipgloss artikel

Wat ik heb geleerd van mijn ‘bijna burn-out’

0ff00Inmiddels kan ik er wat relaxter over praten. 2013 was voor mij een best pittig jaar – ik zat tegen een burn-out aan. Dat was niet leuk. Maar nu gaat alles weer lekker! Hoe je uit zo’n periode komt is voor iedereen anders en daar kan ik weinig over zeggen, maar ik kan je wel vertellen wat ik heb geleerd. Want uiteindelijk is het toch allemaal best positief. Omdat ik er veel vragen over heb gekregen, vandaag deze blogpost!

Niet dat ik het iemand toewens, want het is niet leuk. Maar daar heb ik wel genoeg over gezegd en ik hoef geen medelijden want het is allemaal voorbij en geweest. Ik ben zo veranderd door die periode. Op een goede manier! Ik heb zoveel geleerd en ben nu eigenlijk veel blijer dan voor die ‘bijna burn-out’. Ik had dus geen echte burn-out, hè. Ik zat er tegenaan. Als ik nog even vrolijk zo door was gegaan dan had ik echt een probleem gehad. Nu was ik er vrij snel weer bovenop, het heeft me een half jaar gekost. Ongeveer.

En hey, als je het allemaal niet begrijpt (‘want je hebt toch een superleuke baan en je ging toch regelmatig op vakantie en verder heb je toch een fijn huis en een lieve vriend): tja. Ik kan het je in dit geval niet uitleggen.

Dus. Wat ik heb geleerd.

1 Werk is niet alles

Ik was altijd bezig met mijn werk. En ja, dat vind ik echt superleuk en ik heb een baan waarmee ik ongelooflijke mazzel heb. Dat besef ik goed. Maar niemand houdt het vol om daar altijd mee bezig te zijn. En met altijd bedoel ik al-tijd. Als ik dan vakantie had zat ik nog de hele dag op mijn telefoon alles te checken. En deed ik alles maar wat op mijn pad kwam.

Nu weet ik dat werk heus niet alles is. Voor mij in ieder geval niet. Het is een groot deel van mijn leven, mijn passie, en ik zou het héél erg vinden als ik morgen dit werk niet meer mag doen, maar de wereld vergaat niet. Er zijn vel belangrijkere dingen. Zoals familie, vrienden. Liefde. En eten. Lekker eten, dat vooral.

 

2 Loslaten

Als het lekker weer is, of gewoon als ik er zin in heb, kan ik nu gerust eens denken ‘Ik vind het wel mooi. Ik neem vrij!’ ‘Vroeger’ kon ik dat wel, maar met héle grote moeite. En dan moest ik van mezelf de dag erna mega compenseren. Omdat ik die dag niks had gedaan. Dan voelde ik me echt heel schuldig. Laatst deed ik iets wat ik nog nooit eerder had gedaan. Op een vrijdag moest ik in Dalfsen zijn. Daarna ging ik even naar mijn moeder. Ik ging na bijgekletst te hebben lekker met een boek op de bank zitten.  Aan het einde van de dag besefte ik ineens dat ik mijn laptop niet eens open had gedaan. En dat ging daarna nog drie dagen zo door. Dat kan natuurlijk alleen als er ook echt niks dringends hoeft te gebeuren, maar eerder gebeurde dit sowieso niet. Het voelde als een overwinning.

 

3 Relativeren

Allemaal leuk en aardig, maar mijn werk is het runnen van een beautyblog. Ik ben geen hartchirurg waarbij een foutje fataal kan zijn. Ik run een site over make-up. Ik hoef niet altijd stand by te staan. Het komt wel goed. Dingen mogen en kunnen fout gaan en niemand zal er dood aan gaan. Of gewond door raken. Het is allemaal oké.

 

4 How low can you go

Kutter dan toen heb ik me nog nooit gevoeld. Toen leerde ik dat mensen echt naar kunnen zijn. Ik heb een boel shit over me heen gehad. Maar het mooie was: voor mijn gevoel lag ik al plat op de grond. Slechter dan dat kon het niet. De enige weg was omhoog. Dus iedereen die me nog even verder de grond in wilde stampen, liet ik lekker gaan. Ja, natuurlijk deed dat pijn en was het niet leuk, maar het ‘fijne’ van in zo’n diep dal zitten is weten dat je alleen nog maar omhoog kan. Dat gevoel van stapje voor stapje vooruitgang boeken: wauw!

 

5 Wie mijn echte vriendinnen zijn

In goede én slechte tijden leer je wie er echt om je geven. Wie kloppen alleen aan als het allemaal van een leien dakje gaat en zie je vervolgens niet wanneer je even van de aardbodem verdwenen bent? En wie zit er naast je Kleenex aan te geven omdat je alleen maar kan huilen? Wie snapt het als je even niks van je laat horen omdat je hoofd daar niet naar staat? Juist. En het is niet dat ik de ‘vriendinnen’ die dat niet deden meteen aan de kant schuif, maar ik onthoud het wel. Jij was er niet, jij wilde me niet begrijpen.

 

6 Nee zeggen

‘Nee’. Een lastig woord. Eerder zei ik bijna overal ‘ja’ op. ‘Wil je koffie drinken om me te helpen met mijn beautysalon?’ Ok! ‘Mag ik je interviewen voor mijn studie?’ Ja hoor. ‘Mag ik langskomen om je wat meer te vragen over social media?’ ‘Kom je een lezing geven?’ Ja, prima, goed! Ik zei vaak ook ‘ja’ als ik ‘nee’ dacht. Als ik iets helemaal niet wilde, als ik geen zin had, of simpelweg geen tijd.
Nu zeg ik veel vaker nee. Als ik iets niet wil, als ik geen zin heb of als ik denk dat ik er niks aan heb. Ik zeg ja wanneer mijn gevoel zegt dat ik dat moet doen, en als ik daar zin en tijd voor heb. Nu heb ik een veel rustigere agenda, puur doordat ik vaker nee zeg en voor mezelf kies.

 

7 Doen wat ik écht leuk vind

In het verlengde van 6: ik probeer nu elke dag te doen wat ik écht leuk vind. Dat deed ik natuurlijk grotendeels al, maar ik deed ook dingen waar ik helemaal niet blij van werd. Die me stress bezorgden, en waarvan ik dacht ‘waarom dóe ik dit eigenlijk?’. Bij alles wat ik doe en bij alles wat voorbij komt probeer ik me af te vragen: wil ik dit? Word ik hier blij van? Krijg ik hier energie van? Natuurlijk hoort het er bij, stomme dingen doen, maar ik doe het zo min mogelijk in mijn werkleven. Ik wil mijn dag vullen met zoveel mogelijk dingen waar ik een heleboel positieve energie mee verzamel. Als dat vandaag de hele dag blogposts schrijven is: prima. Morgen is het misschien filmpjes opnemen. Hoe het ook zij, ik probeer zoveel mogelijk te doen waar ik zin in heb. Want daar word ik blij van.

 

8 Ik kan niet álles zelf

Hulp vragen is niet erg. Ik weet niet alles zelf en ik kan niet alles zelf. Op werkgebied, maar ook privé. Het is niet een drama om aan iemand te vragen om een handje te helpen, met wat dan ook. Als het niet kan, dan hoor ik het vanzelf.

 

Zo zie je, van een vervelende periode in je leven kan je altijd iets leren wat je mee kan nemen. Waar je voor altijd iets aan hebt! Dit zijn dingen die ik anders veel later (of misschien wel helemaal niet) had geleerd, dus daar ben ik heel dankbaar voor. Wat goed om te beseffen, zeker nu ik het allemaal zo op een rijtje zet.

Wat heb jij geleerd van een vervelende periode?


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

139 reacties
  1. Birte

    Wat een inspirerend artikel. Ik ben blij te lezen dat het nu beter met je gaat!

  2. ingrid

    Wat is dit ontzettend mooi beschreven, ik herken hier heel veel van!

  3. Cindy

    Wat ben je toch een sterke vrouw. Heftig dat je dit hebt meegemaakt, maar zo goed dat je er van hebt geleerd. Het rijtje wat je opnoemt, probeer ik voor mijzelf ook steeds vaker toe te passen en ik word er zelf een gelukkiger persoon van. Je bent voor velen een voorbeeld, ook voor mij. Ik zou best met je willen praten over dit onderwerp, het lijkt me zo leerzaam (en je lijkt me gewoon een te gekke vrouw, die geniet van alles wat op haar pad komt). Je stelt je kwetsbaar op om zo open over dit onderwerp te praten, maar dat maakt je in mijn ogen weer een topper. Keep up the good work!

  4. Michelle

    Toen jij in je zware periode zat had ik de mijne ook. Het is goed om te zien dat je weer helemaal happy bent! Ik hoop dat dit voor mij ook nog mag komen! Ik heb zo’n 5 maanden thuis gezeten omdat ik overspannen was. Ik ben chronisch ziek en ben 100% afgekeurd. Desondanks wou ik graag aan het werk en laten zien dat ik wel wat waard ben en iets kan betekenen voor de maatschappij, dit deed ik dmv een reintegratie traject. Ik ben aan het werk gegaan en kreeg steeds meer en meer verantwoordelijkheden. Met mijn hersenen is niets mis, mijn lichaam wil gewoon niet. Ik stortte op een gegeven moment helemaal in. Het liefst wou ik na deze periode stoppen met werken maar ik MOEST nog 1 jaar daar werken, waar ik helemaal niet gelukkig mee was. (UWV en zijn regels) Het was een jaar afzien en nu zit ik alweer 5 maanden thuis. Binnenkort verhuizen mijn vriend en uit naar een andere provincie. Ik hoop gewoon dat ik daar opnieuw kan beginnen en vooral dat ik mijn positiviteit en mijn enthousiasme terugkrijg. Ik ben mezelf niet meer sinds ik overspannen ben geweest en dat vind ik wel erg pijnlijk, nu bijna 2 jaar later.

    • Saskia

      Je krijgt je positiviteit en enthousiasme vast terug! Ik heb zelf chronische pijn en merk hoe belangrijk het voor ‘ons’ is om positief te blijven ook al is het soms (lees: vaak) moeilijk. Hierom ben ik een blog begonnen over hele normale dingen in mijn leven maar die wel hand in hand gaan met de pijn. Hij is nog in de startfase maar misschien vind je het leuk om een keer te kijken.

  5. Emma

    Geweldig, inspirerend artikel!

  6. jolien

    Ik vind dat er de laatste tijd wel veel jonge mensen zijn met een burn out. Of overspannen zijn. Niet dat ik zeg dat ze zich aanstellen of dat het niet bestaat. Maar vraag me wel af wat er in de samenleving zo veranderd is dat dit zo veel voorkomt. Durfen mensen sneller toe te geven? Is sociaal meer geaccepteerd, is de privé druk door social media te hoog? De werkdruk te hoog? Maken we verkeerde studie /werkkeuze? Is “veel” geld verdienen opeens zo belangrijk? Leggen we de lat te hoog?

    Voor mij is het een ver van mijn bed show, en nee bij mij gaat ook niet alles soepel (oma kanker en kort erop overleden. Scheiding ouders, fulltime stage lopen daarnaast in de weekenden werken 12-16 uur, en tussendoor scriptie schrijven met niet mee werkende begeleider, en uiteindelijk toch afgestudeerd binnen 4 jaar # trots op mezelf ) toch weet ik gewoon ontzettend te genieten van kleine dingen. Ook op mijn werk. En kies er nu bewust voor om parttime te werken en iets kleiner te wonen zodat ik genoeg leuke dingen kan doen zonder geldzorgen Met vrije tijd voor mezelf 🙂

  7. Miriam

    Goed dat je dit beschrijft en fijn voor je dat je er helemaal boven op bent en er zoveel van geleerd hebt! Ik heb ook geleerd om voor mijzelf op te komen en dat is aardig gelukt nu 🙂

  8. elmo1909

    Ik wil alleen maar zeggen: bedankt!

    Dat je zo openhartig bent. Ik zit midden in mijn burn-out helaas.
    Jouw mooie woorden geven mij weer wat vertrouwen voor de toekomst….

    Ook ik ga hier sterker uit komen dus nogmaals bedankt!

  9. Raounak

    Mooie opsomming. Dank hiervoor en respect voor hoe je ermee omgaat.

  10. Robin

    Heel mooi geschreven en herkenbaar! ik merkte het in deze periode aan je blog, maar ik kan het ook goed merken dat je er weer bovenop bent. Je blogpost zijn er erg op vooruit gegaan en ik lees ze nog steeds heel graag elke dag!

  11. Nina

    Tof dat je dit bespreekbaar maakt – dit maakt jouw site inspirerend, waardevol en bijzonder! Keep up the good work 🙂

    • Miss Lipgloss

      Dank voor alle intens lieve reacties <3

  12. Linda

    Ik heb precies hetzelfde gehad. Zat, achteraf gezien, ook bijna tegen een burn-out aan (al zei ik altijd dat dat mij nooit zou overkomen). Toch heeft dat, in combinatie met wat persoonlijke tegenslagen die ik een tijd later ook nog te verduren kreeg, me wel heel veel sterker gemaakt en ik herken me in deze ‘lessen’. Hopelijk putten anderen hier inspiratie uit. Het komt inderdaad wel goed 🙂

  13. Lien

    Ik vond het toen en nu heel erg sterk van je dat je zo open over je situatie spreekt. Toen bleef je steeds stand houden. Je bleef werken voor je blog, ik verstond dat niet dat je nog de energie had om te schrijven toen het zo slecht ging met je. Telkens opnieuw had je de energie en de moed om verder te gaan. Zoals vandaag. Zie welk mooi artikel je hebt geschreven als ervaringsdeskundige 😉 Ik bewonder je heel erg!

  14. Daisy

    Hoe mooi heb je dit verwoord en ik heb respect dat je jezelf zo open durft te geven voor de ganse wereld. Ik vind het fijn dat je door een paar relatief simpele dingen jezelf hebt terug gevonden en dat je uit je persoonlijke dal bent gekropen, dit vraagt veel moed. Hopelijk blijf je boven dit alles staan en laat je de rest een poepie ruiken.

  15. Suuz

    Wat een prachtig artikel… heb hem gister gelezen en vandaag nog een keer..! want ben jij een mooi bijzonder krachtig en sterk persoon!

  16. Janien

    Wat goed van je dat je er zo over durft te praten! En ook heel sterk van je dat je er zo uit bent gekomen.
    Ik heb net zo’n periode meegemaakt, alleen had ik wel echt een burn-out te pakken. Uiteindelijk een jaar thuis gezeten, bij een psycholoog gelopen en natuurlijk studievertraging opgelopen.

    Wat ik het meest heb geleerd is dat mijn perfectionisme de boosdoener was. Ik moet alles zelf kunnen doen, ik moet overal goed in zijn, ik mag geen hulp vragen, ik heb een laag zelfbeeld et cetera. En alles had ik mijzelf opgelegd. Heel vervelend!
    Ik heb er uiteindelijk een boek over gelezen en hier herkende ik mijzelf erg in. Dit heeft mij geholpen om mijzelf beter te begrijpen en sindsdien gaat het een stuk beter!

    En het aller belangrijkste is: je wordt er berensterk van!! Je kent jezelf nu door en door en daar zul je nu en in de toekomst de vruchten van plukken.

    Heel veel succes met alles en zet ‘m op! Je doet het hartstikke goed 🙂

  17. joy

    Een burn-out is ronduit vreselijk. Helaas ben ik ervaringsdeskundige. Ik was echter al “zo ver heen” dat ik zelfs een tijdje opgenomen ben geweest, en bij elkaar 1,5 jaar uit de running was voor ik weer langzaam wat kon.
    Er hangt ontzettend veel onbegrip om heen. Veel mensen lijken te denken dat je simpelweg ” gewoon moe” bent omdat je wat te hard hebt gewerkt, was het maar zo makkelijk. Ook is het tegenwoordig een beetje een mode ziekte, de mensen schreeuwen al snel dat ze een burn-out hebben terwijl ze daar niet eens bij in de buurt zijn.
    Maar goed,
    Het gaat nu heel goed, het is alweer een hele tijd terug, maar zal altijd moeten op letten dat ik niet over mijn grenzen ga. Mijn extreme perfectionisme speelt nog steeds parten, maar door ( onder andere ) bovenstaande punten in mijn achterhoofd te houden hou ik mij aardig staande.
    Goed dat je er zo open over schrijft Cynthia.

  18. Ashley

    Wat heb je dit mooi en herkenbaar geschreven. Ik snap precies hoe jij je destijds hebt gevoeld maar ook de manier waarop je nu tegen het leven aan kijkt. Gewoon lekker genieten van de kleine dingen en jezelf ook het een en ander gunnen: dan komen we er wel!

  19. Claudia

    Ook ik volgde je al toen je die burn-out doormaakte, en ik heb heel veel respect voor je dat je er zo sterk bent uitgekomen. Net zoals zoveel meiden hier zit ik ook in een moeilijke periode (geen bijna-burnout) maar een trauma van kindermisbruik dat ik probeer te verwerken… Al die onverwerkte gevoelens kwamen ineens boven toen ik mijn lieve vriend heb leren kennen, en ik was/ben er helemaal van ondersteboven. Heb daarom heel veel last van angstgevoelens/verlatingsangst, maar heb heel veel goede moed dat ik er dit jaar bovenop geraak met behulp van mijn psycholoog. En heel raar, jouw blog geeft me op moeilijke dagen weer kracht omdat ik weet dat jij ook een moeilijke periode hebt gehad en er nu zoveel sterker en positiever bent uitgekomen… Dus bedankt, Cynthia 🙂

  20. Kim

    wat een herkenbaar verhaal. ik kom net uit zo’n periode. En durfde het niet tegen iemand te zeggen, want ik dacht: wat stom, dat dit mij gebeurt. ik; jonge vrouw, eigen bedrijf, mooi huis, gezond, lieve man en kindjes: het perfecte plaatje en dan omvallen? No way. IK moet altijd door, nooit opgeven, zoveel te doen, zoveel te kiezen.Maar des te meer mensen ik het uiteindelijk vertelde, des te meer (en vooral vrouwen en meiden!) herkenden mijn verhaal! Je staat er dus nooit alleen in en er zijn heel veel (jonge) meiden die dit ook doormaken. Totaal uitgeput, teveel hooi op de vork genomen, te lang doorgebuffeld.
    Niks dus om je voor te schamen, juist een kans (al is die wel erg vervelend om mee te maken) om van te leren! Goed dat je dit hebt gedeeld!

  21. Josanne

    Wauw, heel leerzaam. Voor jou, maar ook voor ons nu je het gedeeld hebt!

  22. Margriet

    Het is een herkenbaar stukje, wat je hebt geschreven!Ik heb ook weleens een vervelende periode gehad, waarin dus niet alles lekker ging.Ik herken mezelf ik me vooral op de puntjes 2, 6 en 8. Vooral met 8 heb ik echt moeite gehad, maar dat moest ik wel leren zodat het beter met me kon gaan!
    Mooi dat je hierover zo open en eerlijk schrijft en wat goed dat je er zo sterk bent uitgekomen!

  23. Saar

    Acht heel belangrijke punten die ik ook heb moeten leren. En heel vaak is ‘neen’ zeggen en relativeren nog altijd heel moeilijk. De reden van mijn burn-out was iets helemaal anders en ik zat toen compleet in verkeerde patronen, waarschijnlijk herken je dat ook. Het is verdomd hard werken en elke dag weer leren om eruit te geraken.

    Knap dat je de volledige crash hebt weten voorkomen. Dat je op tijd zelf de alarmbel vond en uit het dal klom. Dat is een hele prestatie waar je trots op kan zijn 😀 En daardoor heb ik alleen maar meer respect voor je gekregen.

  24. Jade Cheung

    Zo herkenbaar! Ik leefde van up naar down en weer terug naar up. Ik had weliswaar geen burn-out maar ik zat niet goed in mijn vel. Last van mijn verleden, last van huilbuien, last van alles en nog wat. Ik begreep niet waar het aan lag. Zelfs mijn therapeut kon mij niet helpen. En NEE bestond niet bij mij, ik zei ook overal JA op. Totdat ik 2 jaar geleden in aanraking kwam met NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren) en nu ik dit beheers is mijn leven een stuk stabieler! Wordt bewust van je onbewuste!

  25. Cindy | Life meets Beauty

    Hartstikke fijn dat je helemaal bent opgeknapt en er iets van geleerd hebt! het relativeert mij weer even, dus dank je wel!

  26. Nathalie

    Ik heb vorig jaar ook zo een waarschuwing gehad en heb er ook enkele wijze lessen uit getrokken. Het doet goed dat je jouw ervaring ook bespreekbaar maakt op je blog. Als ik de comments zo lees schrik ik ervan dat zovelen hetzelfde meegemaakt hebben of nu nog doormaken. Ik put er in ieder geval kracht uit. Dankjewel.

  27. Eva

    Mooi artikel meis, uiteindelijk kom je er altijd weer sterker uit. Veel respect voor jou en hoe je er altijd mee om bent gegaan, lijkt me toch lastig als blogger. Mensen denken al snel dat ze iets over je te weten en mogen zeggen.. Lastig om dan soms maar door te gaan. (Het is al lastig als je niet zo bekend bent, maar lijkt me gewoon helemaal lastig als er al zo’n spotlight op je staat)

  28. Britney

    Super mooi artikel.
    Je stelt je kwetsbaar op maar het zijn eigenlijk ook meteen tips en geeft een positieve vibe, want naar mijn idee is dat eigenlijk de conclusie van verhaal, kies voor jezelf en doe wat jij wilt en wat jou gelukkig maakt!
    Fijn om te horen dat het nu weer helemaal goed met je gaat!

  29. Anne

    Fijn artikel, Cynthia! Super goed dat je dit deelt en er zo anderen mee kunt helpen.
    Ik heb een tijd geworsteld met de druk die anderen je op kunnen leggen. Mijn leven is niet volgens het boekje gegaan: drie keer gestopt met een studie, ontslag genomen bij een erg goede baan. Ik werd diep ongelukkig van deze dingen. Mensen begrepen het niet, vonden me lui, verwend en dom.
    Nu heb ik mijn eigen bedrijf in kinderopvang, opgestart ‘from scratch’ en ik ga geen dag met tegenzin werken.
    Nog zo’n maatschappelijke druk die je wordt opgelegd (vind ik) is het krijgen van kinderen. Mijn vriend en ik zijn zes jaar samen, hij is tien jaar ouder dan ik, allebei een baan en een fijn huis… De vraag “wanneer gaan jullie aan kids beginnen?” wordt zo’n twee keer per dag gesteld. Dat we drie paarden hebben waar al onze tijd en liefde in zit doet er niet toe, “dan verkoop je ze toch?”.
    Gelukkig zijn met jezelf, dat is belangrijk. Anderen hoeven niet gelukkig te zijn met jou, laat anderen maar voor zichzelf zorgen. En lieve meiden, volg altijd je gevoel, dat heb je niet voor niks.

  30. Maryshoppings

    Wat een mooie post!
    ‘Neen’ zeggen is echt een belangrijke eigenschap om niet ‘leeg’ te geraken maar voor mij de moeilijkste..
    Bedankt voor de reminder 🙂

  31. Anna

    Ik zit niet echt in een burn out maar kan je gevoel wel begrijpen, bij mij is het niet even maar ik voel me al jaren ellendig. Ben echt een perfectionist, vooral als het om uiterlijk gaat. Ik zie altijd wel wat wat verkeerd is aan me, ik ben echt áltijd onzeker… Als het ene probleem verholpen zou zijn, dan zoek ik wel weer wat anders, echt niet leuk en het is soms gewoon vermoeiend. Rare is dat ik bij anderen nooit zo denk, over het uiterlijk van iemand anders denk ik zo goed als altijd positief. Ben bang dat dit ook nooit gaat veranderen, sinds de puberteit is heb ik dit al en ben nu dik 10 jaar verder. Er speelt wel meer mee hoor, heb nogal wat meegemaakt waar ik nu ook nog wel mee zit, maar ben geen prater om dingen met iedereen te delen.. krop vaak alles op waardoor ik lichamelijke klachten krijg. Je had toen een video geplaatst waar ik gelijk al bij dacht ‘ heeft Cynthia nou gehuild?’ je keek zo zielig! Had gewoon medelijden met je, echt niet leuk om je zo te zien hoor. Ben heel blij dat je je weer wat beter voelt. Je bent een top meid en je mag echt trots op jezelf zijn!

  32. Roxanne

    Fijn dat je dit artikel schrijft! Ik zit op dit moment helaas wel in een burn out, en weet wel wat er ‘anders’ zou moeten/kunnen, maar het zo weer even op een rijtje zien is toch wel weer fijn

  33. Mieke

    Hi! Knap van je dat je het zo allemaal kan verwoorden en gelukkig is het niet zover gekomen dat je echt een burn out hebt gehad. Mijn vader heeft het gehad en het was ook moeilijk om als omstander ermee ‘om te gaan’ en alles af en toe te kunnen relativeren. Liefs

  34. Sheela

    Ik herinner het me heel goed. Je was toen toch ook heel druk met vooruitschrijven door je boek?
    Ik vind het heel dapper van je, en je bent echt ver geraakt. Je bent een topvrouw. Door jou heb ik de beautywereld ontdekt, je was de eerste blogger die ik volgde, later heb ik mascha, vera, serena,… ook ontdekt. Maar ik zie die vooruitgang die je hebt gemaakt, echt respect!

  35. Milou

    Wat goed en dapper dat je hierover durft te schrijven. Het lijkt soms wel alsof er van hele jonge mensen verwacht wordt dat ze altijd maar kneiterhard kunnen en willen werken. Op mijn werk wordt ook steeds gezegd: oh, maar wil je geen fulltime baan dan? Die fulltime baan hád ik vorig jaar, maar vervolgens was ik geen fulltime Milou meer. Blijf inderdaad gewoon lekker jezelf, houd rekening met jezelf en doe wat jij leuk vindt. Tuurlijk, sommige stomme dingen zullen soms wel moeten, maar daar moet wel een goede balans in zijn. Succes Cynthia!

  36. Ise

    Mooi artikel! Ik heb echt respect voor je hoe je dit hebt aangepakt.

  37. Fleur

    Wauw wat goed dat je dit deelt met anderen. Het wordt zo ook duidelijker waar je meezit. Ook dat deel van vriendinnen herken ik heel goed! Ik had het een tijd iets moeilijker en dan kan je ze wel beter ranken, hoe absurd dat ook klinkt. Een ding wil ik je wel zeggen: Super toffe meid ben je!

  38. Willeke

    Wat een herkenbaar schrijven. Ik heb echt een burn out gehad….het heeft me 1,5 jaar gekost om er uit te komen. Het was zeer heftig maar ik ben eruit. De punten die jij noemt heb ik ook moeten leren. En dat doe ik nog steeds. Niet alles tegelijk willen en beseffen dat je maar 1 lichaam hebt. Succes verder!

    Groeten
    Willeke

  39. jen

    Beste Cynthia, heel mooi omschreven. En vergeet niet: alleen de beste mensen blijven over. Als alles goed gaat is het niet moeilijk om vrienden te hebben, maar in mindere periodes leer je ze pas kennen, gr. Jen.

  40. Emma

    Mooi dat je hier over schrijft en wat fijn dat je er beter uit bent gekomen!
    Jouw verhaal is erg herkenbaar. Afgelopen jaar heb ik ook tegen een burn-out gezeten; ik kreeg paniekaanvallen, was angstig en ik had nergens meer energie voor. Ik wist niet wat er met mij aan de hand was, geen enkele arts heeft in die tijd de stempel gegeven die ik zo nodig had. Hierdoor kwam ik in een vicieuze cirkel waardoor ik angstig bleef. Ik zat in een constante vlucht stand.
    Altijd alles willen combineren en perfect zijn in iedere rol die ik had; dochter, vriendin, op school, werk en in mijn relatie. Het brak mij op.
    Maar ik ben er net als jij goed uitgekomen en heb nieuwe inzichten gekregen. Om de periode af te sluiten heb ik een hartje op mijn arm laten tatoeëren. Dit herinnert mij eraan dat ik lief mag/moet zijn voor mijzelf. Ik kan en hoef niet perfect te zijn, ik mag fouten maken. En dat geldt voor iedereen!

  41. Chahrazad

    Ik vind dat jij echt super goed bezig bent. Ook als ik kijk naar andere grote bloggers hier in NL die bijv. nog een medewerker hebben of een stagiaire. Die hebben nog wel een beetje hulp. Dat scheelt (denk ik) toch een beetje.

  42. Chayenne

    Heel veel respect dat je er zo goed en sterk uit bent gekomen!

  43. Sas

    Altijd fijn om te lezen dat dat je niet de enige bent. Ik heb zo’n bijna burn-out gehad in 2011 — van de ene op de andere dag kwam ik het huis niet meer uit, kon ik me niet druk maken over vrienden en socializen, de gedachte alleen al maakte me misselijk. De enige reden dat ik weet dat het een bijna burn-out was is omdat mijn vader een jaar later hetzelfde had. Bij hem werd de diagnose wel gesteld door een dokter. Mijn dokter vertelde me in principe dat het tussen mijn oren zat, nou dan denk je echt dat je gek bent. In het ziekenhuis met bloedtests en schildklierecho’s binnenstebuiten gekeerd, kwam ook niks uit. Tot ik het thuiszitten zat was en mezelf er stapje voor stapje doorheen heb geslagen. Het heeft mij inderdaad ook ruim een half jaar gekost om me weer een beetje de oude te voelen, en ik heb er zoveel van geleerd; nee zeggen, relativeren, niet te lang doorgaan, positief blijven en alles per dag bekijken. Je bent wel in één klap volwassen en kent jezelf ineens door-en-door, voor mij was dat een hele positieve uitkomst. Bedankt voor het delen, Cynthia, ik weet dat het lastig kan blijven om het erover te hebben. X

  44. Thalia

    Vraag aan de dames is het bij een burn-out ook zo dag je geen zin hebt om je op te maken mooi aan te kleden. Terwijl ik vroeger zonder parfum de deur niet uit ging lippenstift of mascara. Want als het zo is wil ik maandag naar de dokter want weet 100% zeker dat ik t niet alleen kan

    • Miss Lipgloss

      Ik had dat wel ja, maar het is natuurlijk niet alleen dat. Naar je huisarts gaan kan sowieso geen kwaad.

    • Willeke

      Ik was een wandelende zombie, ik keek niet eens meer in de spiegel. Uitputting, zo kan ik het omschrijven

  45. Thalia

    Ik ben vanaf 10-01, het was een leuke dag maar zo veel slechte dingen meegemaakt ik die dag en dagen erna ben ik niet buiten geweest nadat ik dit heb gelezen besefte ik dat ik in een burn out zit of bijna!! ben 3 dagen geleden naar buiten geweest alleen en vandaag weer. Dankje voor de tip

  46. Fleur

    Hoi!!
    Ik begrijp wel wat je bedoelt.. Ik heb nu zelf een burn out en het is inderdaad niet uit te leggen.. Het is zo ontzettend zwaar..en je hebt gevoelens en gedachtes waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.. Vre-se-lijk!!
    Gelukkig ben je er bovenop gekomen en komt die tijd voor mij ook!!
    X

  47. Nina

    Knap en fijn dat je tijdig hebt ingegrepen, zelf ben ik in 2010 burn out geraakt. Altijd en eeuwig maar door blijven gaan en niet naar jezelf luisteren. Compleet ingestort. Helaas heb ik er nu bijna 5 jaar later nog steeds “last” van. Snel moe, en overprikkeld. Van een drukke verjaardag moet ik 2 dagen bijkomen en ik moet nu vaker nee zeggen dan me lief is. Maar ik doe t wel, dat nee zeggen.
    Echt mensen luister naar je eigen lijf t is zo belangrijk!!!

  48. Lifesabout

    Het is altijd fijn als je iets positiefs uit een nare periode kunt halen. Jouw punten herken ik wel, in 2013 had ik ook een burn out. Ik heb nu nee leren zeggen en ik besef dat ik inderdaad niet alles alleen kan. Fijn dat je je nu weer zo goed voelt! Je kunt trots zijn op jezelf!

  49. Kiss & Make-up

    Ik denk dat ik heel erg zoals jij ben op veel vlakken. Ik kan ook moeilijk werk loslaten en nee zeggen is een echte ramp. Ik heb constant de nood om alles te checken, constant ‘aanwezig’ te zijn en zoveel mogelijk dingen zo snel mogelijk aan te pakken. Ik weet dat dat niet goed is, en jij beseft dat nu door je bijna-burnout.

  50. Luna

    Wat een mooi artikel… Ik heb zelf vorig jaar een vergelijkende situatie gehad. Ik heb er ook veel van geleerd en heb ook veel gedaan in die periode.

    1. Vermijdt de mensen die het meest energie zuigen… dat werd mij verteld…ik ben toen alle accounts doorgelopen en iedereen gekickt die mij dieper in het dal duwde, ipv mij omhoogtrokken. Ook brak ik met ‘vrienden’ die mij niet konden begrijpen en aan een stuk door konden drammen over dingen die ik volgens hun moest doen. Het was een verademing toen deze groep mensen uit mijn leven was. Ze hebben ook nooit moeite gedaan om te vragen waarom ik niks meer liet horen. Dat is al tekenend.
    2. Durf voor mezelf te kiezen. In verlengde van bovenstaande kies ik nu vaker voor mezelf. Voorheen cijferde ik mezelf vaak weg, deed ik een stap opzij voor andere, waardoor ik mezelf vreselijk veel tekort ging doen, iets waar ik pas later achterkwam. Nu durf ik mezelf vooraan te zetten, hetzij wel verlegen, maar ik doe het wel.
    3. Zelf vragen om liefde en aandacht. Dat deed ik dus ook weinig, omdat het niet hoorde dacht ik.. je hoort niet om aandacht en liefde te vragen. Stom natuurlijk, want weer deed ik mezelf een hoop tekort en de mensen die mij aandacht en liefde geven, zijn natuurlijk niet helderziend. Ik leerde dus beter communiceren.
    4. Ik leerde dat ik op mijn blog rustig mijn eigen koers mag varen. Dat er geen wetboek is, dat ik zelf alles kan en mag bepalen en niemand voor mij uit mag maken hoe ik het zou moeten doen.
    5. Ik maakte leuke lijstjes met to-do-dingen… die ik écht leuk vond en van mezelf moest ik dan elke keer wat afvinken. Zo deed ik dingen die ik juist heel graag wou doen, maar nooit deed of mezelf nooit de tijd voor gaf. Het gaf me zelfvertrouwen, maar bovenal toffe ervaringen, wat me dan ook weer sterker maakte.

    Ik kwam er bovenop, sterker dan eerst. Ik mis de mensen niet met wie ik gebroken heb. Ik heb geleerd wie mijn échte vrienden zijn. De mensen die tot vervelends toe mijn gezeur gehoord hebben, de mensen tegen wie ik mocht schreeuwen en die niet boos werden, maar wel hun armen om mij heen sloegen. Ik kwam uit die donkere tunnel en alles wat ik zag en wat er over was, dát was hetgeen wat telde en daar ben ik mee verder gegaan.

  51. Sophie

    Ik ben zo blij voor je dat je weer beter bent! Echt zo fijn.
    Ik denk dat wij als lezeressen het ook heel goed merken dat jij nu gelukkiger bent dan tijdens en voor je bijna burn-out. Ik merk het aan jou, je uitstraling, je houding, je blogpost, alles! En dat is echt heel fijn om te merken, je doet het zo goed! en het aller fijnst is dat jij je er gelukkig bij voelt, bij wat je doet. Je bent echt een inspiratiebron 🙂

    Ik heb ook iets soortgelijks meegemaakt, maar dan met depressie. Ik voelde me al jaren niet echt top, leefde om te leren voor school en vergat leuke dingen. Ook was ik alleen maar bezig met mijn gewicht en buikvet, ik voelde me zo rot. Vorig jaar ging ik voor het eerst naar de psycholoog, nu voel ik me beter dan dat ik me ooit heb gevoeld, en ik merk dat er nog steeds een stijgende lijn in zit, zo’n super gevoel! Op hulp zoeken zit inderdaad een taboe, terwijl dat juist het beste is wat mij is overkomen. Mijn vader heeft ook depressies gehad, doordat ik nu behandeld ben snap ik mijn vader ook veel beter, omdat ik mezelf veel beter begrijp.
    Mijn vader is ook ernstig ziek geweest, en mijn moeder heeft hetzelfde gehad als jij.
    Na al deze vervelende gebeurtenissen gaat het veel beter dan ooit met onze familie! We doen heel veel leuke dingen, voelen ons minder schuldig en genieten vooral van zoveel mogelijk 🙂
    xxxxx

  52. Nesrin

    Ik heb de hele burn out niet “meegemaakt” en volg jou nu net een jaar (met veel plezier). Goed geschreven en werk is inderdaad niet alles en jezelf en de werksituaties onder controle krijgen is een hele opgave.

  53. Amelie

    Wat een mooie, oprechte en insprirerende blogpost! Een dingetje, je zegt “kutter dan toen heb ik me nog nooit gevoeld”, misschien is een andere woordkeuze beter? Maar verder echt een goede post, ik weet zeker dat je hier mensen mee helpt die zelf worstelen met hun burn out.

  54. Eline

    super mooi geschreven! wat knap dat je dit durft te delen en er over wilt praten.
    xx

  55. Ilse

    Mooi geschreven Cynthia! Ik vind het erg knap van je hoe je er over praat, en dat je dit zo met ons wilt delen. Erg fijn om te zien dat je ook zo kunt verwoorden wat jij ervan hebt geleerd. Ik denk dat dit ook voor veel mensen die misschien wel tegen een burn-out aan zitten een eye-opener zal zijn. Erg moedig van je om dit met ons te delen en ik ben je er dankbaar voor! Goed geschreven!

  56. Beautyjuf

    Lieve Cynthia,
    Vanochtend, in alle vroegte, las ik dit artikel. Té moe om erop te reageren. Je artikel bleef echter in mijn hoofd hangen. Alsnog kruip ik nu even achter de laptop om een berichtje achter te laten.
    Jouw bijna burn-out is (helaas!!) herkenbaar voor mij. Een aantal jaren geleden heb ik een whiplash opgelopen. Een heel zwaar en moeizaam herstelde volgde. Daarbij speelden nog een aantal andere zaken die ook veel invloed op mij hadden. Geestelijk wilde ik doorgaan, maar lichamelijk was ik opgebrand.
    Tijdens een luchtig gesprek met mijn vriend barstte ik in tranen uit en kon niet meer stoppen met huilen…Er moesten zaken veranderen. Dat is na een hele lange weg uiteindelijk gelukt. Nu, achteraf gezien, durf ik te zeggen dat ik toentertijd tegen een burn-out aanzat. Toen zag ik dat helemaal niet in. Als iemand me dat in die tijd vertelde, lachte ik die persoon hard uit. Wie ik? Doe normaal! Ik ben een doorzetter, kan de hele wereld aan, ik ben een bezige bij, degene die nooit klaagt, …
    Je tips vind ik mooi om te lezen. Hetgeen je omschrijft over je mooie leven, het geluk dat je toelacht en toch tegen een burn-out aanzitten is ook héél herkenbaar! Ik woonde nét samen met mijn vriend, had een eigen appartement, een hele gave job, lieve vrienden, maakte mooie reizen. Kortom, het leven lachte me aan alle kanten toe. Maar, vanbinnen lag ik compleet overhoop met mezelf en voelde ik me intens verdrietig. Zie dat maar eens uit te leggen aan je omgeving. Al waren er gelukkig hele lieve mensen om mij heen die dat begrepen. Jammer genoeg ook niet iedereen. Maar, dan leer je meteen je vrienden kennen.
    Ik ben me gaan afvragen, naar aanleiding van jouw stukje, hoe ik dit op papier zou zetten. Het gevoel van hoe ik me toen voelde, is moeilijk te omschrijven. En, voor anderen misschien moeilijk voor te stellen. Je hebt je kwetsbaar opgesteld. Mooi! Hopelijk lacht het leven je weer tegemoet, zit je lekker in je vel en heb je er veel van geleerd. En, overkomt het je niet nog een keer óf weet je er beter mee te dealen. Ik ben uit mijn dal geklommen en zie in hoe het anders moet. Het lukt me steeds beter. Het is een leerproces, maar daar sta ik voor open. Ergens, en dit klinkt misschien heel gek, vind ik het mooi dat ik het heb meegemaakt. Ik heb er namelijk zo onwijs veel van geleerd! En, ik ben een veel sterkere vrouw geworden dan ik voorheen was. Ook volwassener.
    Sorry voor mijn enorme lange reactie. Ik wilde graag even mijn verhaal kwijt. Nogmaals bedankt voor je mooie artikel! Liefs Marloes

  57. beautifulday4makeup

    Wat goed dat je deze punten aanhaalt. Het is soms echt moeilijk om de grens te vinden tussen werk, blog en privé. Als je niet oplet, wordt het je idd allemaal teveel

  58. Maaike

    Wauw, zo knap dat je hierover geschreven hebt! Ik zat er laatst nog over na te denken, want het moet een heftige periode voor je geweest zijn. Gelukkig ben je daar nu uit en kun je met veel energie weer verder met je leven!

  59. Yvonne

    Goede instelling Cynthia. Zouden meer mensen ‘moeten’ doen! Nee zeggen is ook mijn zwakkere plek. Maar het gaat met de jaren wel steeds beter. 🙂

  60. Lisanneleeft

    Wat een groei heb je doorgemaakt zeg! Lijkt me bijzonder om op terug te kunnen kijken – beetje gek, maar ik denk dat je ook zeker wel trots bent 🙂

    Ik kan er nog wel wat van leren! Ik heb misschien 5% aan energie van een gemiddeld mens, maar in mijn hoofd vind ik dat ik heus wel fulltime kan verdienen. Gekkenwerk eigenlijk, als ik er zo over nadenk!

  61. M

    Door een combinatie van een erg traumatische ervaring en veel dingen meegemaakt te hebben op persoonlijk front en een zeer stressvolle baan is mijn lampje vorig jaar Mei uitgegaan.
    Nu op de weg terug en met goede begeleiding weer een heel eind vooruit maar ik ben er nog niet.

    In zo’n donkere periode leer je veel over jezelf, hoe je dingen deed en nu niet meer moet doen en hoe je in het leven staat. Heel verhelderend en tegelijk ook moeilijk ook want je moet veel dingen gaan veranderen.

    De dingen die jij noemt Cynthia zijn helemaal waar en sluit ik me bij aan. Fijn dat het weer zo goed met je gaat!

  62. Renate

    Wat een goed artikel en ik kan me er wel in vinden! en het is natuurlijk het belangrijkste dat je er veel van geleerd hebt en er sterker uit bent gekomen! Ik heb ook een lange nare periode gehad in mijn leven en ik heb er heel veel van geleerd, vooral om bijna alleen maar leuke dingen te doen of waar ik energie van krijg (soms moeten dingen, maar voor 90% wil ik alleen maar leuke dingen doen), ik heb er ook van geleerd wie mijn echte vrienden zijn en dat ik ook meer aan mezelf mag denken en ik heb vooral geleerd dat ik meer rust heb, vrolijker en positiever ben en gewoon geniet van het leven en in het ‘nu’ probeer te leven. Vandaag op dit moment voel ik me goed en vrolijk, dus dan is het goed! (: Ieder geval heel fijn dat je je weer helemaal goed voelt en ik vind het ook echt een goed artikel en ook fijn dat je dit deelt met ons!

  63. Nicole

    Heel erg goed en sterk artikel! Erg leerzaam.

  64. Lianne

    Wat een mooi, eerlijk en open artikel. Ik vind het zo fijn om te lezen dat je er zoveel van geleerd heb en dat je zo goed voor jezelf zorgt (en opkomt als het nodig is).

  65. Malou

    Mooi geschreven, en fijn dat je er toch iets positiefs uithaalt 🙂

  66. Elselina

    Mooi artiekel Cynt! Ik had dit zelf ook even nodig, dankjewel! Ja wat ik zelf heb geleerd is dat je goed voor jezelf moet zorgen, lief zijn voor jezelf. Eerlijk zijn tegen jezelf. En dat je niet alleen bent. Doen wat bij je past, dat geld voor mensen met wie je omgaat, keuzes die je maakt. Zolang je blij bent en het goed voeld zit je op de juiste weg. Inderdaad, luister naar je gevoel. En inderdaad Loslaten is heel fijn en ook belangrijk. Dat geld ook met je relaties vriendschappen en liefdes die je hebt of had. Loslaten is vrijheid, zo leer je en groei je, ten positieve. Heb ook jaren geleden het ook moeilijk gehad. en nu gaat het met ups en downs, maar als je positief bent en geniet van het moment. dan komt het goed. Fijne zondag allemaal! Liefs X

  67. Felicia

    Wat fijn om te lezen! Ik heb zelf het geluk dat ik mijn studie ontzettend leuk vind en daarnaast ook andere passies heb waarin ik mijzelf kan ontwikkelen en ‘doorgroeien’ op sportief en creatief vlak 🙂 Jij hebt ook echt je passie gevonden met je blog maar dan alsnog kan het ‘erin’ sluipen dat je leeft voor je werk/passie. Ik ben zelf nog niet werkzaam in de sector waar ik graag zou werken maar dit is goed om te onthouden. Ik ga altijd voor hoge cijfers en goede resultaten dus dan is het goed om heel erg bezig te zijn met genieten. Dat van een boek lezen en even helemaal niets met je laptop geeft je waarschijnlijk zoveel energie dat je daarna weer kan knallen.

    Mooi dat je hier zo open over durft te vertellen. Ik heb het niet meegemaakt maar kan mij door jou verhaal toch met je meeleven. Merkte je ook dat het plezier in je werk verdween toen je hard werkte of sliep dat er ook in? Ik vind dit zo interessant om te lezen, ik denk dat je veel lezeressen (in ieder geval mij) tot nadenken stemt of ze niet te veel hooi op hun vork nemen. En of het wel evenredig verdeeld is, de tijd die je besteed aan studie/sport/passies/liefde/familie/vrienden. Ik moet eerlijk zeggen dat bij mij studie en sport toch het meeste tijd in nemen maar ik haal er ook veel voldoening uit.

  68. Iris

    Een heel mooi stuk om te lezen, wat heb je hier wijze lessen uitgehaald! Het is ook heel herkenbaar. Vooral om echt voor jezelf te kiezen is moeilijk. Ik probeer nu ook mij-tijd in te plannen en ik moet zeggen dat dat heel goed werkt en ik er een stuk rustiger door wordt. Gelukkig begint nu ook weer de lente een beetje naar voren te komen en kunnen we positieve energie op doen aan de zon 🙂 Ga zo door!

  69. Kimberly

    Mooi.. Ik heb vorig jaar een job aangeboden gekregen waar ik volgens mij toen niet tot in staat was. Mijn bazen waren super enthousiast over mijn kijk op dingen dat ze toch wouden dat ik de job aannam en daar heb ik al wel spijt van gehad. Ik moest dingen doen waar ik niks van wist, een team leiden terwijl ik veruit de jongste was. Toen zei ik ook op alles ja, ik deed alles wat ze van me vroegen omdat ik bang was dat ze anders zouden zien dat ik toch niet geschikt was voor de job. Alles wou ik perfect doen en alle andere dingen moesten maar wachten, mijn vriend, familie, vriendinnen en mijn huishouden. Toen ben ik ziek geworden en 2 maanden thuis geweest. Toen ik terug ging werken heb ik alles zo rustig gedaan als ik kon. En als de cijfers niet goed zijn vandaag dan is dat maar zo, morgen is een nieuwe dag. Mijn bazen en collega’s steunen me hier ook erg in en dat voelt goed. Ik moet niet altijd overal de beste in zijn. Ik moest leren dat ik meer kon dan ik dacht en dat ik niet altijd zo moest piekeren over alles. Nu gaat alles beter. Ik kan meer loslaten en terug genieten van mijn werk, dat is voor mij altijd het allerbelangrijkst geweest. Doen wat je graag doet. Ik kan me dus best wel vinden in jou verhaal, naar de buitenwereld toe heb je het perfecte leven en mensen snappen niet altijd dat een leuke vriend, een leuke job en een leuke bankrekening niet het belangerijkst is. Ik vind in elk geval dat je heel erg goed bezig bent! Iedere ochtend kom ik een kijkje nemen op je site voor ik ga werken en alle positiviteit die ik hier terugvind maakt meestal mijn dag goed! Ik hoop dat je nog veel dingen mag doen die je gelukkig maken.

  70. Elke

    Mooi dat je hier aandacht aan besteed, het is en blijft voor veel mensen een vraag onderwerp en veel lezers hebben het destijds wel met jou mee kunnen lezen. Hoe ik jouw blog lees, kom je nu ook in je artikelen en foto’s over alsof je véél beter in je vel zit en meer plezier hebt in wat je doet, en je laat idd ook goed doorschemeren dat er meer is in je leven dan je blog, heel goed vind ik dat. Wel erg vervelend om te lezen dat je de grond in werd getrapt toen, zoals je zelf schrijft, dat zal dan toch het grote nadeel van online werken zijn. Je bent er hoe dan ook sterker uit gekomen en dat pakt niemand je meer af! Ik ben zelf overspannen geweest en trek daar eigenlijk praktisch dezelfde lessen uit, plus dat ik toen vreselijk klote erbij zat, en nu tóch ‘blij’ ben dat het me is overkomen… want je haalt er zoveel goeds uit om de toekomst beter te maken voor jezelf. Ga zo door, je doet het super en ik lees je blog met veel plezier!

  71. Kimberly

    Mooi.. Ik heb vorig jaar een job aangeboden gekregen waar ik volgens mij toen niet tot in staat was. Mijn bazen waren super enthousiast over mijn kijk op dingen dat ze toch wouden dat ik de job aannam en daar heb ik al wel spijt van gehad. Ik moest dingen doen waar ik niks van wist, een team leiden terwijl ik veruit de jongste was. Toen zei ik ook op alles ja, ik deed alles wat ze van me vroegen omdat ik bang was dat ze anders zouden zien dat ik toch niet geschikt was voor de job. Alles wou ik perfect doen en alle andere dingen moesten maar wachten, mijn vriend, familie, vriendinnen en mijn huishouden. Toen ben ik ziek geworden en 2 maanden thuis gebleven. Toen ik terug ging werken heb ik alles zo rustig gedaan als ik kon. En als de cijfers niet goed zijn vandaag dan is dat maar zo, morgen is een nieuwe dag. Mijn bazen en collega’s steunen me hier ook erg in en dat voelt goed. Ik moet niet altijd overal de beste in zijn. Ik moest leren dat ik meer kon dan ik dacht en dat ik niet altijd zo moest piekeren over alles. Nu gaat alles beter. Ik kan meer loslaten en terug genieten van mijn werk, dat is voor mij altijd het allerbelangrijkst geweest. Doen wat je graag doet. Ik kan me dus best wel vinden in jou verhaal, naar de buitenwereld toe heb je het perfecte leven en mensen snappen niet altijd dat een leuke vriend, een leuke job en een leuke bankrekening niet het belangerijkst is. Ik vind in elk geval dat je heel erg goed bezig bent! Iedere ochtend kom ik een kijkje nemen op je site voor ik ga werken en alle positiviteit die ik hier terugvind maakt meestal mijn dag goed! Ik hoop dat je nog veel dingen mag doen die je gelukkig maken.

  72. Narda

    Hoi, ik had vanmorgen eerder al gereageerd. Ik wil je even zeggen dat ik je punt 4 in mijn blog van vandaag heb overgenomen. Uiteraard met link naar jou.
    Groet, Narda

  73. Cynthia

    Momenteel zit ik juist in zo’n periode dat het alleen maar slecht gaat. Niet met 1 ding maar 10 dingen tegelijk. Wat ik ervan leer?? Ook desondanks Hoe kut het ook gaat. Blijf optimistisch. Wees blij met de kleinste dingen Ondanks dat het slecht gaat. Ik kan bijvoorbeeld echt genieten als ik begroet wordt door de hond als ik weg ben geweest. En hoe dan ook, alles komt altijd weer goed.

    Liefs xxxx

  74. Sanne

    Lieve Cynthia, ik vind het heel dapper en goed dat je dit op je blog, je werk, deelt. Ik vind het ook ontzettend inspirerend en sterk om te lezen hoe je er weer bovenop bent gekomen en ik lees je blog elke dag met heel veel plezier! xxx Sanne

  75. Mariska

    Wat fijn dat je aandacht besteedt aan dit onderwerp en natuurlijk dat je er sterker uit bent gekomen! Ik heb nu ruim 2 jaar een burnout en hij begint nu pas in remissie te gaan, zoals ze dat zeggen. Ik had een hele zware burnout en ik kan je vertellen het is de hel! Het is zo’n vaag begrip burnout. Mensen denken vaak dat je dan een beetje moe bent. Was dat maar zo. Maar als je dan hoort dat er mensen zijn die soms ineens 2 weken niet meer kunnen lopen en letterlijk instorten. Ongelofelijk. Ook ergens wel heel mooi hoe het lichaam en de geest met elkaar samenwerken. Als jij niet wilt luisteren naar signalen, zoals vaak het geval is, dan pakt je lichaam je op je zwakke plek. Mensen met pratende beroepen krijgen bijvoorbeeld vaak stemproblemen. In mijn geval kreeg ik paniekaanvallen en straatvrees. Dat was het enige wat mij een pas op de plaats kon laten maken. Anders was ik misschien nog wel maanden zo door gegaaan. Er zou meer aandacht moeten komen voor burno-ut en psychische aandoeningen. Nu is het vaak zo dat mensen pas begrip en aandacht voor je hebben als er zichtbaar iets mis met je is, zoals bijvoorbeeld een gebroken been. Met een gebroken ziel weten velen geen raad. Hopelijk gaat dit nog eens veranderen!

  76. Margot

    Mooie post en het klinkt alsof je inderdaad veel geleerd hebt! Zelf ben ik zo’n twee jaar ziek geweest en ‘nee’ zeggen is wel een van de dingen waar ik een stuk beter in ben geworden daardoor.

  77. Lammie

    Hoi Cynthia,
    Ik snap vooral die laatste punten erg goed. Nee zeggen is heel lastig, ik heb daar ook last van. Je wilt graag helpen en aan de andere kant wil je wel zelf alles doen. Laatst heb ik een boek gelezen dat echt mijn ogen heeft geopend: Geven en Nemen van Adam Grant. Ik kan iedereen die met het probleem van geen nee kunnen zeggen en altijd iedereen willen helpen (ook ten koste van jezelf) aanraden dat boek te lezen. Want het heeft mij echt geholpen.

  78. Nathalie

    Beste Cynthia, heel helder en herkenbaar geschreven. Ook ik heb zo’n periode gekend en ben er, gelukkig, sterker uitgekomen. Soms moet je in t leven harde lessen leren om weer vooruit te kunnen. Ik ben blij voor je dat je deze nare periode voor jezelf hebt om kunnen zetten naar iets positiefs. Chapeau!

  79. Madeline | My Fitter Life

    Ontzettend herkenbaar! Ik heb er nog nooit zo doorheen gezeten als jij toen, maar ook een periode gehad waarin ik ineens niet meer verder kon. Daarvoor werkte ik gerust 60 uur, of meer. Geen probleem. Ineens was ik op. Ik heb daar ook absoluut van geleerd om af en toe gewoon nee te zeggen, en je te realiseren dat de wereld dan heus niet instort. Bij mij helpt het ook om af en toe een ‘aso dag’ te hebben, of een aso weekend. Even lekker alleen met mezelf bezig zijn, lekker lezen en koken enzo. Ik vind boodschappen doen ook iets heel therapeutisch, haha.

    Ik vind het giga knap dat je er uit bent gekomen!! Dat vergt doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen 🙂

  80. norma

    Ik merkte toen dat er wat was maar kon mijn vinger er niet op leggen. Jeetje wat erg voor je. Als chronisch zieke weet ik Hoe vervelend t kan zijn. Gister geholpen bij broer lees drie tuin palen gesjouwd ongeveer zes meter. Loop als oud vrouwtje. Ik weiger om plat te gaan liggen constant. Dank zij jou kwam ik in aanraking met beauty. Ontdekte nailart en heb nu voor mezelf sinds 2013 ongeveer blog. Zat van de week erop te kijken en hen zo veel geleerd. Nieuwe hobby voor op de bank!

  81. norma

    Ik merkte toen dat er wat was maar kon mijn vinger er niet op leggen. Jeetje wat erg voor je. Als chronisch zieke weet ik Hoe vervelend t kan zijn. Gister geholpen bij broer lees drie tuin palen gesjouwd ongeveer zes meter. Loop als oud vrouwtje. Ik weiger om plat te gaan liggen constant. Dank zij jou kwam ik in aanraking met beauty. Ontdekte nail art en heb nu voor mezelf sinds 2013 ongeveer blog. Zat van de week erop te kijken en hen zo veel geleerd. Nieuwe hobby voor op de bank!

  82. Marleen

    Goed artikel Cynthia! Eind vorig jaar had ik ook een rotperiode; ik was heel ongelukkig van mijn paard gevallen, en door mijn hersenschudding kon ik niet veel prikkels aan en was ik héél snel moe. Nu naderhand ben ik “blij” dat het gebeurd is, want ik heb er zoveel van geleerd! Voornamelijk hoe ik écht naar mijn gevoel en lichaam kan luisteren en hoe ik op een relaxte manier met mijn schoolwerk om kan gaan, in plaats van constant te lopen stressen en zo’n druk te voelen. Dit heeft mij echt doen beseffen dat je (bijna) overal iets goeds uit kan halen, hoe vervelend het ook is.

    -xxx-

  83. Eline

    Echt ontzettend knap dat je er zo open over durft te schrijven. Het lijkt me ontzettend moeilijk. Heel knap dat je er zo positief bent uitgekomen. Heel inspirerend. Het is misschien geen bunout, maar iedereen voelt zich wel eens een poos minder en jij bent echt een inspiratie. Ontzettend dapper dat je het zo met ons durft te delen en ik hoop dat anderen die ook met een burnout rondlopen dit lezen en dan hier inspiratie uithalen.

  84. Danielle

    Wat een mooi stuk! Er straalt echt vanaf dat je hier sterker uit bent gekomen, en je hebt een paar hele wijze lessen meegenomen.

  85. Daisy

    Wat goed dat je er positieve dingen uit hebt gehaald. Het is goed je grenzen aan te geven. En ja, pas in nare tijden leer je wie je echte vrienden zijn. Dat heb ik zelf ook geleerd en vaak zijn het de mensen waar je het niet van verwacht die er voor je zijn. Zelf heb ik ook grenzen leren aangeven toen ik een revalidatietraject volgde voor mijn hypermobiliteitsyndroom. Ik leerde ook nee zeggen, wat super moeilijk is. Maar jouw wereld en zeker ook die van degene tegen wie je nee zegt vergaat heus niet als je je grenzen aangeeft. Ik ben daar ook veel rustiger in geworden en durf last minute afspraken af te zeggen als ik me niet goed voel. Soms moet je even door een dal om er beter uit te komen. Xo Daisy

  86. Zina

    Normaal ben ik een lurker, maar bij deze dus een comment. 🙂 Ik vind het altijd zoooo enorm fijn om te lezen hoe iemand zelf uit een hele moeilijk tijd is gekomen. Enorm veel respect!
    Ikzelf zit nu 4 dagen in de week in een psychiatrische dagkliniek, dus zit ik nog middenin mijn moeilijke periode. Heel veel mensen in mijn omgeving vragen er niet echt veel naar.. Ik vind dat best moeilijk.. want ik vraag mij dus af of het is omdat zij geen zin hebben in beladen gesprekken met mij of omdat ze het gewoonweg niet snappen. Je kan je best alleen voelen op zo’n moment.
    En inderdaad, kom je er dan dus achter wie je echte vrienden zijn.
    Ik ben trots op je dat je je eigen grenzen nu kan aangeven en het leven zo een stuk aangenamer voor jezelf maakt. Keep it up!

    • Dian

      Hoi Zina,
      Heel veel succes en sterkte in deze roerige periode. Dat je maar een hele mooie en rustige toekomst tegemoet gaat.
      xxxx Dian

    • Lalaaa

      Hoi Zina!
      Ik wil je allereerst veel sterkte wensen met je moeilijke periode, en ik hoop dat je volledig zult herstellen! Ik schrik ervan als ik zie hoeveel meiden tegen een burn-out aan zitten of een burn-out hebben gehad.

      Zelf studeer ik geneeskunde en ik heb al blokken psychiatrie gehad, dus ik weet als ‘niet ervaringsdeskundige’ hoe kapot iemand kan gaan aan een moeilijke periode. Helaas kun je niet van een gemiddelde leek verwachten dat ze je begrijpen en dat ze ervoor open staan om met jou de diepe gesprekken te voeren. Je kunt je misschien wel voorstellen dat de mensen in jouw directe omgeving misschien niet goed weten wat er precies met je aan de hand is, en het stiekem ook niet durven te vragen omdat ze of niet weten hoe ze moeten reageren, of denken dat je dan ‘hulp’ zult vragen. 🙁 Ik weet natuurlijk niet hoe de mensen in jouw directe omgeving op jou reageren, maar ik hoop dat je de situatie ook vanuit het optiek van een leek kunt bekijken.

      Zelfs ik heb na zoveel jaar studeren soms nog moeite met het aanbieden van hulp aan mensen die in de kliniek aankloppen met zware depressies of burn outs. Je kunt je als ‘tegen partij’ heel erg machteloos voelen, en het is soms moeilijk om de juiste woorden te vinden. 🙁 Nogmaals heel veel sterkte!! <3

    • Bo

      Kijk naar wat jij belangrijk vind. Het gaat om jou. Pak de 5 basisgevoelens: bang, boos, bedroefd, blij en beschaamd…. Als je weet waarom je je zo voelt blijf je steeds meer bij jezelf. Blijf loyaal en jezelf….anderen komen en gaan. Sterkte.

    • Zina

      Jullie zijn allemaal superlief <3. Echt, jullie comments geven mij kracht en geloof.
      Ik zal voortaan proberen wat minder van mijn vrienden en kennissen te verwachten. Niemand heeft het nou eenmaal graag over zware onderwerpen. Daar heb ik volkomen begrip voor!

      Nogmaals: Het voelt heel fijn om zoveel steun te krijgen. Jullie hebben mij enorm goed gedaan! Thanks 😀

  87. Lauriëtte

    Ondanks dat zo’n periode natuurlijk hartstikke klote is, heb je er hele wijze levenslessen uit gehaald. Uit mijn vervelende periode van vorig jaar heb ik geleerd dat er altijd weer fijnere tijden komen en dat je voor jezelf moet kiezen 🙂

  88. Marlies

    wat een geweldige post, cynthia! je mag trots zijn op jezelf:)

  89. Nienke

    bedankt voor deze post. Ik sta nog maar aan het begin van het werkende leven en moet dus keuzes maken. Deze post, samen met die van Versus A vandaag, heeft me veel doen inzien!

  90. Anita | mindjoy

    Je slaat de spijker op zijn kop. Ik ben helaas wel te ver doorgegaan en zat in die burn-out. En idd lager dan dat kan je niet dus het kan alleen maar beter gaan. Het heeft mij ook veel goed gedaan want ik sta nu heel anders in het leven. Loslaten, relativeren en hulp vragen is toch wel het belangrijkste wat ik heb geleerd en dat heeft ervoor gezorgd dat ik er weer uit ben gekomen. Ik ben ‘blij’ dat mijn lichaam en geest stop zeiden omdat ik nu pas echt goed voor mijzelf weet te zorgen. En dat heb ik in al die jaren niet zo goed gedaan als nu!

  91. Daniëlle

    Ik ben zo blij dat je uit die nare periode bent gekomen, en dat je je nu veel beter voelt. Deze tips zijn echt super handig en ik vind het knap dat je dit durft te delen.

  92. Narda

    een herkenbaar stukje. Zelf zit ik ook op het randje volgens mijn huisarts. (Ik heb mijn vader verloren in januari ’14, mijn enige zusje in november ’14 en mijn moeder heeft niet zo heel lang meer vanwege longkanker. Ik hoef ook geen medelijden hoor, ik red me wel.
    Je slaat voor mij zó de spijker op z’n kop met punt 4. Ik lig inderdaad ook al op de grond. Languit. Gestrekt. En toch heb ik het gevoel dat ik de hele wereld aan kan. ‘Mèt of zonder jou’.
    Groet, Narda

    • Sara

      Wat erg dat je dat allemaal, en ook nog in zo’n korte tijd, mee moet maken. Heel veel sterkte! Ik hoop dat je nog een hele fijne tijd mag hebben samen met je moeder.

  93. Suzanne

    Dingen loslaten is voor mij heel erg moeilijk. Ik wil graag anderen helpen en dan draait mijn hoofd nog wel eens door.

  94. Miranda

    Wat bijzonder dat je dit deelt, erg knap. Fijn ook dat het nu beter met je gaat en dat je er eigenlijk nu op dit moment ook iets positiefs kan uithalen.

  95. Merel

    Wat mooi Cynthia, ik ben 48 en dus precies twee keer zo oud als jij, maar wat is dit herkenbaar. Ik zou willen dat ik de inzichten die jij beschrijft ook al op jouw leeftijd had gehad (ik was halverwege 30). Petje af, ik heb het al eens eerder gepost: je bent een wijze jonge vrouw. Een voorbeeld. Dank je wel daarvoor.

  96. Akosua

    Ik vind het mooi dat je destijds al op tijd op de rem trapte, maar ook dat je er zoveel van geleerd hebt. Dit zijn denk ik met name aan het begin van je carrière belangrijke lessen om te leren.

  97. Lousaa

    Mooi dat je er zoveel uit hebt gehaald. Een ding niet, vrees ik: soms is het geen kwestie van niet willen begrijpen maar van niet kunnen begrijpen. Zoveel mensen zoveel manieren om met ellende om te gaan. Sommigen weten zich geen houding te geven, anderen hebben nog nooit iets vergelijkbaars meegemaakt. Weten zij veel.

  98. Lonneke

    Heel goed artikel zeg, mooi dat je hier aandacht aan besteed.
    Carrière is leuk en fijn maar je moet er persoonlijk inderdaad nooit aan onderdoor gaan.
    Goed hoe je eruit gekomen bent!
    Liefs Lonneke

  99. Kirsty

    Wat knap dat je hier zo open over bent! Ik ben blij dat je er bovenop bent gekomen en er veel van hebt geleerd, waardoor die nare bijna burn-out toch nog iets goeds heeft gegeven. Zelf heb ik dit niet meegemaakt gelukkig, maar ik waak er wel voor. Wel heb ik al het nodige meegemaakt en je zou zeggen dat je daar naar op terugkijkt, maar je leert er alleen maar van en wordt er sterker van en dat vind ik wel heel waardevol.

  100. Marije

    -van die artikelen die je zondagmorgen zoveel beter maken-
    Bedankt Cynthia, dit had ik nou net ff nodig om te lezen haha 😉

    Heel fijn dat het beter gaat met je, geeft maar weer aan wat voor sterk persoon je bent.

  101. Lucinda

    Een situatie die ik heel erg herken, want in 2013 heb ik dus wel maandenlang thuis gezeten met een volledige burn-out. Ik was compleet de weg kwijt en had iedereen zo afgestoten dat het ook niet meer erger kon. Maar ook merk ik dat niets beter voelt dan het moment dat je begint daar uit te kruipen, je weer sterker te voelen. Knap dat jij je er ook zo doorheen hebt geslagen. xxx Lucinda

  102. Andrea

    Hi Cynthia, ik zat vorig jaar zomer in een zelfde situatie. Ik heb nu inmiddels het idee dat het weer de goede kant op gaat en dat ik me beter voel. Je post is zo herkenbaar! Erg fijn om te lezen. Ik begin ook steeds positiever naar die periode te kijken. Misschien was het wel nodig om me het e.e.a. te laten inzien. Thanks for sharing in ieder geval!

  103. Natascha

    Ik wil alleen maar even tegen je zeggen dat sommige van je blogposts op het juiste moment komen, en dit is er één van. Voor mij nu heel herkenbaar. Mooi dat je achteraf kunt zeggen dat je er zoveel van geleerd hebt. Ik probeer het mee te nemen, al denk ik helaas dat je dit echt zelf moet ondergaan om tot de inzichten te komen die jij nu beschrijft. Toch bedankt!

  104. Saskia

    Fijn om te lezen dat het nu goed met je gaat. Mooi ook hoe je beschrijft wat je van alles geleerd hebt.

  105. Quincy

    Mooi artikel, herkenbaar ook! Fijn dat het nu weer goed met je gaat! Ook ik heb dit meegemaakt toen ik 17 was, ook bij mij speelden er meerdere dingen. Zo’n periode is inderdaad zwaar klote, maar daarna ben je een totaal ander persoon, in positieve zin. Ik zie het leven nu veel positiever in, laat alles meer zijn gang gaan en geniet meer van (kleine) dingen.
    Ik lees hier dat meerdere meiden dit hebben meegemaakt. Fijn dat jullie er allemaal weer bovenop zijn gekomen en er sterker door zijn geworden. 🙂
    En Cynthia, je doet het geweldig!

  106. kyri

    Het is jammer dat een burn out bij jonge mensen zo wordt onderschat. Wij worden geacht om alle ballen in de lucht te kunnen houden, maar soms luk dat niet. Gelukkig is het voor jou goed afgelopen Cynthia!

  107. Roos

    Wat een lef om je zo kwetsbaar op te stellen. Wauw! Ik herken wel het een en ander wat je schrijft. En mooi, dat zo’n periode toch zo leerzaam kan zijn. Ik wens je veel geluk en heel veel mooie dagen!

  108. Koalabeautymama

    Knap dat je dit met ons deelt. Nare ervaringen zijn nooit leuk om mee te maken. Maar er komt altijd een belangrijke levensles uit. Vooral zal het je ook verbazen welke mensen er voor je klaarstaan. Schouderklopje voor jezelf, want je bent er beter uitgekomen toch? You go girl! 🙂

  109. Marloes

    Zo herkenbaar om te lezen! Zo’n jaar heb ik vorig jaar gehad. Van september tot en met januari thuis gezeten van m’n werk vanwege een, als je het een naam moet geven, ‘bijna burn out’. Met het tekenen van het beëindigingscontract viel er een enorme last van mijn schouders af! Morgen begin ik aan mijn nieuwe baan en ik heb er de energie weer voor en dat voelt goed. Ik heb van het afgelopen jaar geleerd en zal niet snel dezelfde fouten maken. Gelukkig heeft mijn vriend me enorm gesteund, helaas heeft mijn ‘beste vriendin’ me keihard laten stikken. Zoals je schrijft, ze wilde het gewoon niet begrijpen. Dan ben ik zo iemand liever kwijt dan rijk!
    Wat een goede timing zeg, dit artikel. Precies op de grens van een periode die ik nu afsluit, en morgen begint er een nieuwe. Dankjewel!

    • Laura

      Wat vind ik jouw stukje mooi om te lezen, ik wil je heel veel suc6 wensen in je nieuwe baan!

    • Annemijn

      Succes met je nieuwe baan!:)

    • Lisanneleeft

      Heel veel succes en plezier morgen! 🙂

    • Marloes

      ah wat lief, Laura, Lisanne en Annemijn! Doet me goed, de tranen springen in m’n ogen haha, weet niet waarom! Misschien omdat het zo belangrijk voor me is. Dank jullie wel! <3

    • Myrthe

      heel veel suc6!

  110. Lenneke

    Ik vind het fijn om te merken dat je hierdoor positief veranderd bent. Het is een mooie eigenschap als je uit negatieve dingen toch nog iets positiefs weet te halen! 🙂 Good job.

  111. Anouk

    Wat fijn dat je er zoveel positieve dingen van hebt geleerd en dat je het werk en privé een stuk relaxter voor jezelf kunt maken. Ik hoop dat het je gaat lukken om zo door te gaan en dat je nooit meer in de buurt van een burn out komt

  112. Sjess

    Goed stuk over een donkere periode! Ik vind het echt heel erg stoer van je dat je er zo open over bent geweest. En dat er dan mensen zijn die daar slecht op reageren, onbegrijpelijk. Volgens mij zijn punt 2 en 6 degene die het meeste verschil maken, ik voelde gewoon de druk toen ik het net las. Zelf ben ik gezegend met een goede radar voor als het teveel dreigt te worden en dat zijn de punten die ik zelf ook goed vind werken. Keep up the good work AND the good life 🙂

  113. Iris | Todayslipstick

    Gelukkig dat alles weer beter gaat! Werk is inderdaad niet alles en nee zeggen is heel moeilijk, maar je moet wel aan jezelf denken. Stress is echt killing, gelukkig heb je dit op tijd gerealiseerd!
    Liefs, Iris

  114. Dita

    Wat fijn om te lezen dat alles weer goed gaat. En ze zeggen ook niet voor niets dat je je echte vrienden leert kennen als je in een moeilijke periode zit! Goed dat je nu ook vaker nee zegt en relativeert.

  115. Syl

    ik heb die periode gevoeld op je blog. Ik vind het fijn dat je er weer bovenop gekomen bent. Je werkt om te leven en je leeft niet om te werken. Zodra het werk te veel van je leven en gezondheid gaat kosten, is het goed om een stapje terug te doen en dingen die belangrijk zijn voor je op een rijtje te zetten.

    Vorig jaar heeft mijn studie mij ook bijna een burn-out bezorgd.

  116. Inge

    mooi dat je er zoveel uit gehaald hebt en dat je er nu op terug kunt kijken en je ‘maatregelen’ neemt!

  117. Kelly Caresse

    Wat een super goed artikel! Heel inspirerend en er zitten zeker punten in die voor mij als valkuil tellen, dat leren loslaten van je werk, het nee zeggen wanneer je dingen liever niet doet en dat relativeren ook voor rust kan zorgen, knap hoe je zelf hier zo uit bent gekomen en zo op terug kan kijken

  118. Anniek

    Supermooi om dit te lezen, en dat je dit zo kan vertellen Cynthia! Op het moment zelf zijn dit soort situaties echt verschrikkelijk, maar later kan je er vaak wel op terugkijken en zien dat je inderdaad een heleboel geleerd hebt. Ik heb dat zelf met toen ik een paar jaar geleden echt een piekeraar was, en best onzeker was. Door de dingen die ik toen heb meegemaakt sta ik nu 10 keer sterker in mijn schoenen, en heb ik nauwelijks nog last van piekeren!

  119. Pearl

    Cynthia, wat een nare periode moet dit voor je zijn geweest. Ik ben blij dat je er zo fantastisch uit bent gekomen, zo euh..volwassen. Voor jou ging dat helaas een beetje hobbelig, maar ik denk dat je er beter uiteindelijk beter uit bent gekomen. Ga zo door, je doet het fantastisch, meid