Ik begon met een dagje op stap voor CoffeeStar. Ik bracht Novae naar het schooltje en reed door. Een flinke rit, want we wonen nu ook verder weg van de opvang. Ik had een meeting met Hanos in Delft (de groothandel) en daarna reed ik door naar Den Haag waar ik mijn collega’s sprak en we samen nog deelnamen aan een andere online meeting. In totaal zat ik zo’n 6 uur in de auto op die dag. Ik denk dan altijd ‘Ik had ook in Parijs kunnen zitten’ hahaha. Niet echt een nuttige gedachte. De meetings waren wel erg productief, dus het was het waard.
Het pietenpak mocht eindelijk aan haha. Ik heb ook een paar nepcadeautjes gemaakt waardoor ze nu ook echt ‘pietje’ kan spelen.
Op mijn vrije dag kwam vriendin Diana met haar jongste langs, ik begon toen last te krijgen van mijn oksel en schouder en was bang dat ik misschien een ontsteking aan het krijgen was door het vele tillen van een zekere koala(peuter). Tegelijkertijd had ik ook een irritatieplek onder mijn arm maar ik koppelde de twee totaal niet aan elkaar.
Novae en Liya hadden toevallig hetzelfde giletje aan en hoewel deze foto er niet zo gezellig uitziet, hadden ze het wel heel gezellig hoor haha!
Het douchen en in bad gaan in dit vakantiehuis was al een soort van drama geworden waarbij allerlei omkopingstechnieken worden ingezet, maar op de één of andere manier is het nu ook zo ver dat ze niet meer wil dat ik haar haren doe. Ook wil ze geen zalf meer op rode, droge plekjes. Meid, maak het mij niet zo moeilijk haha! En dan denk je nu misschien: (want dat had ik ook kunnen denken voor ik een kind had) dat doe je dan toch maar gewoon, dat kind heeft maar te luisteren. Eens. Helemaal mee eens. Maar probeer maar eens een staartje te maken op het hoofd van een spartelende aligator. I wish you luck my friend. Daarom gingen wij even spelenderwijs mijn haar kammen. Ik heb wellicht vijf plukken verloren, maar ik probeer alles lieve mensen.
Novae kreeg van mijn vader een leuke nieuwe stickerset met gekleurd papier. De sterrenstickers hebben we uiteindelijk gebruikt voor Kerstkaartjes maar dat zie je volgende week.
We keken ook even bij ons eigen huis en dat schoot mooi op! Gelukkig maar want ik had afgelopen week wel echt een hele grote behoefte om naar ons eigen huis te gaan. Ik kan hier niet goed wennen en blijf ook het gevoel houden dat er hier iets niet lekker loopt. Novae wordt hier ook vroeger wakker dan normaal en we vallen van virus in virus. Ondertussen liep ik met een hele rare pijn in mijn arm, oksel en schouder maar nog steeds koppelde ik niks.
Wat ook niet hielp waren de wespen. Die zouden nu toch wel dood moeten zijn met de kou hier in het bos, maar een aantal hadden een warm plekje gevonden in de muren van dit vakantiehuis. Het begon op de eerste koude dagen met een dag dat we wel 20 wespen vonden in onze slaapkamer. Allemaal lam, bijna aan hun einde, maar toch WESPEN. Niet chill.
Elke dag daarna liep het zo door en vonden we ze vooral in onze slaapkamer en de wc boven. Ik had nog steeds de veronderstelling dat ze door het open raam kwamen overdag, maar de druppel was dat ik midden in de nacht wakker werd van wespen op mijn gezicht. Ik moest mezelf toen echt van een heel groot randje afpraten om niet de auto te pakken en dan maar op de grond, in het stof, van ons eigen huis te slapen. De eigenaren van het huisje zijn heel behulpzaam en er is ook een verdelger geweest maar er is geen nest te zien. Waarschijnlijk is het een groepje losse wespen waarvan de koningin al weg/dood is. Ik hoop dat we ze nu bijna allemaal hebben gehad want ik word er helemaal loca van.
Luuk’s oma overleed en we hadden afgelopen week ook het condoleren en haar uitvaart. Ze is 91 jaar geworden. Ondanks dat iedereen het er over eens is dat 91 een geweldige leeftijd is, en dat ze vredig is gestorven, blijft het natuurlijk wel een verlies. Het is altijd verdrietig om afscheid te nemen.
Ik merkte aan Novae dat zij ook onrust voelde van deze week. Ze krijgt haar laatste kies en haar weerstand is daardoor volgens mij ook laag. Ze werd aan het begin van het weekend weer ziek en begon gewoon weer opnieuw te hoesten.
Extra vervelend, want zo vaak ga ik geen nachtje weg, maar zaterdag en zondag zou ik met mijn moeder en zus op pad zijn. Uiteraard is Luuk dan gewoon thuis maar die was OOK gammel. Het was al geboekt, ik had er onwijs veel zin in, dus ik ging. Op zaterdag shopten we lekker in Nijmegen. Nog steeds met veel last van mijn arm, schouder en rug. Mijn huid voelde zo gek aan, alsof het verbrand was.
We aten op aanraden van veel van jullie bij Paradiso! Dat was inderdaad een enorm gezellig plekje.
Een kan sangria voelt toch gelijk extra leuk!
We sliepen in het Sanadome hotel en Elise had allerlei maskertjes mee. Ik zal hen het besparen om die foto’s te delen dus hierbij alleen een foto van mijzelf met een lipmasker haha.
Die zondag doken we wat sauna’s en baden in en kwam ik er achter dat de gekke irritatieplek onder mijn oksel wél gekoppeld was aan de pijn die ik voelde. Toen pas, zag ik dat er blaasjes op zaten en Elise herkende het als gordelroos. Nou, dat moest ik even googelen. Blijkbaar krijgen vooral mensen boven de vijftig het. En Emmy. Het is het waterpokkenvirus dat ‘slaapt’ in je lijf. Bij stress en een lage weerstand kan dat opspelen. Gordelroos an sich is niet besmettelijk maar het vocht uit de blaasjes kan zorgen voor waterpokken bij iemand die dat nog niet heeft gehad, zoals Novae. Nou moet zij dat toch een keer krijgen, dus ik maak me daar niet zo druk om, maar ik ga haar natuurlijk niet bewust ziek maken dus ik let wel op. Het zit gelukkig op een goed af te dekken plek.
Inmiddels is het in de nieuwe week ook uitgebreid naar mijn rug en verder onder mijn oksel dus het geheel is vooral pijnlijk en irritant. Er zit een soort zenuwpijn bij die ik alleen maar kan omschrijven als stroomstoten. In de nieuwe week brak bij mij het verkoudheidsvirus er ook nog door dus toen waren we compleet haha.
Ik hoop dat jullie mij kennen als een positieve vogel maar deze week had ik toch best wat low’s. Van poep maak je gewoon geen taart.
We hebben een fijne Kerstperiode met vakantie daarna in het vooruitzicht én natuurlijk ons verbouwde huis. Heerlijk!
Daar hoor je volgende week wel meer over, toedels!