Hoe ik omga met mijn hooggevoeligheid

Noem het HSP, noem het hooggevoeligheid, plak er het label op dat je wilt: ik ben snel overprikkeld en houd niet van harde geluiden, heb tijd alleen nodig om op te laden en ben niet graag in grote groepen. Hoe ga ik daar dagelijks mee om?

Leestijd

Deze week is er geen fotoverslag omdat aanstaande donderdag een weekvlog online komt!

Wat is hooggevoeligheid?

Nu wil ik het ten eerste niet neerzetten als een ‘handicap’ of ‘aandoening’, want dat is het niet. HSP, hoog sensitieve persoonlijkheid, is een karaktereigenschap en niets anders. Het is geen stoornis, geen psychische aandoening, maar gewoon een verzameling van karaktereigenschappen waar een naam op is gedrukt. Ik uit mezelf niet snel als ‘ik ben HSP’, maar ik weet wel dat mijn karakter erg overeen komt met de kenmerken van hooggevoelige personen, en dat heeft mij wel geholpen.

Online zijn veel tests te vinden om te checken of jij hooggevoelig bent. Dit kan je helpen omdat je op deze manier kan leren hoe jij met je hooggevoeligheid om kan gaan: er zijn meer mensen zoals jij en je kan er je kracht van maken.

Waar hooggevoeligheid kortweg op neerkomt:

  • je houdt van stilte en rust
  • je bent erg gevoelig voor prikkels zoals geluid, temperatuur en licht
  • je doet dingen graag in je eigen tempo
  • je droomt, fantaseert en overweegt veel
  • je hebt een rijke innerlijke belevingswereld
  • je merkt kleine details en subtiliteiten op
  • je bent zorgzaam en bewust
  • je voelt stemmingen en sfeer snel en goed aan

Er zijn nog veel meer kenmerken. Google maar eens op ‘HSP’ of ‘HSP test’, dan vind je nog veel meer.

Hoe uit HSP zich bij mij?

Iedereen is anders en ik houd niet zo van labels, maar ik herken mezelf in bijna alle punten als ik HSP-tests doe. Natuurlijk komt het ene kenmerk meer naar voren dan andere.

Ik ben erg op mezelf. Ik houd niet zo van grote groepen mensen, ben ook niet graag op plekken met heel veel lawaai. Vooral als ik moe ben kunnen geluidsprikkels veel effect op me hebben, maar fel licht ook. Dan kan ik heel erg chagrijnig worden of in mezelf keren.
Vooral merk ik dat ik na een gesprek of een intensieve sociale bezigheid is me helemaal leeg kan voelen. Ook kunnen dingen die voor anderen heel simpel zijn (of die juist energie geven) mij veel energie kosten en me erg moe maken, zoals lang praten of voor een groep mensen iets vertellen.

Hoe ga ik met mijn hooggevoeligheid om?

Ik heb altijd het gevoel alsof de wereld vol zit met mensen die houden van snelheid, drukte, harde muziek, uitgaan, grote groepen mensen. Het kan niet druk, gek en luidruchtig genoeg. Soms voel ik me daar best alleen in, want ik zit heel anders in elkaar en daar moet ik dagelijks rekening mee houden. Ik word soms saai genoemd, niet avontuurlijk, een huismus of een oma. Er zijn mensen die het maar stom of raar vinden dat ik niet vaak uitga, dat ik als ik op reis ben vaak de rust opzoek, dat ik niet 24/7 maar dóór kan gaan. Dat kan best lastig zijn, maar ik weet zelf wat het beste voor mij is én waar ik wel en niet van houd. Ik weet goed wat bij me past en dat anderen dat niet leuk vinden, dat is niet echt mijn probleem.

Omdat ik al mijn hele leven zo in elkaar zit, weet ik inmiddels best goed hoe ik omga met de ‘beperkingen’ van zo gevoelig zijn en weet ik ze meestal om te zetten in mijn kracht.

Als ik alleen ben, ga ik als vanzelf moeiteloos met mijn karakter om. Ik zorg dat ik genoeg slaap. Ik woon in een rustige omgeving. Ik ga goed op rust en regelmaat. Ik heb niet vaak harde muziek aan (ik werk meestal in stilte), spreek het liefst één op één met vriendinnen af en voel goed aan mijn lijf als ik even tijd voor mezelf moet nemen. Ik ga niet vaak uit omdat ik helemaal niet harde muziek en grote groepen mensen houd, en ik vind het nu niet erg meer dat ik dat bijna nooit doe. Ieder zijn ding.

Het is alleen wat lastiger als ik te maken heb met andere mensen. Willem weet precies hoe ik in elkaar zit en hij snapt het ook erg goed als ik even alleen wil zijn. Als ik met nieuwe mensen ben of in een groep is dat soms wat lastiger.

Ik ga regelmatig op reis en meestal is dat in een groep(je) en vaak met mensen die ik niet (goed) ken.
Wat voor mij erg goed werkt is duidelijk zijn en weten wat ik kan verwachten. Als ik uitgenodigd wordt voor een trip met op de heenweg een nachtvlucht (dat betekent voor mij geen nachtrust) en daarna drie dagen een ramvol programma zonder een uurtje voor mezelf, weet ik dat ik niet mee moet gaan. Ik word daar geen leuker mens van en ik functioneer niet goed op weinig slaap en teveel drukte.

Als ik wat tijd voor mezelf kan inbouwen, weet ik dat het goed zit. Dit overleg ik dan ook vaak vooraf. Ik leg uit dat ik wat tijd nodig heb om alles te verwerken. Hoe de ander dat interpreteert, is zijn of haar zaak. Ze kan het interpreteren als dat ik de content die ik maak moet verwerken, ze kan het ook opvatten op de manier die ik bedoel. Dat maakt niet uit: als ik maar tijd voor mezelf heb.
Op reisjes is er vaak wel wat vrije tijd en die breng ik meestal alleen door. Vaak gaan groepjes dan samen op pad of samen lunchen, ik besluit dan meestal om even alleen wat te gaan doen. Wandelen, eten, even op de kamer een boek lezen, wat dan ook. Ik heb dat echt nodig om op te laden en daarna weer volledig erbij te zijn. Vroeger voelde ik me dan alleen of ongezellig, nu weet ik dat ik dat nodig heb, dat ik er van geniet en dat het iets positiefs is dat ik er voor durf te kiezen.

Soms is dat, zeker op reis, best lastig. Het is altijd een zaak dat ik goed naar mijn lijf luister en dat ik daar naar handel als dat mogelijk is. Als ik in een stad als New York ben, en ik ’s middags of ’s avonds op mijn kamer ben om even te chillen, kon ik me vroeger best schuldig voelen. Hallo! Ik ben in New York! Ik moet dingen doen, zien, beleven! Nu durf ik meer voor mezelf te kiezen en weet ik dat ik straks (of morgen) weer volop van alles kan genieten als ik nu eventjes rustig aan doe.

Als ik wel dingen ‘moet’ doen of veel afspraken heb terwijl ik me ‘overprikkeld’ voel (bij mij uit zich dat in hoofdpijn, een apathisch gevoel, vermoeidheid en het gevoel dat mijn hoofd ‘vol’ is) zit er vaak niks anders op dan me er gewoon overheen te zetten. Soms is dat natuurlijk gewoon niet anders! Op reis, maar ook in het ‘echte leven’. Er zijn vaak genoeg dagen dat ik gewoon dingen moet doen, afspraken heb, dingen heb gepland en ik kan niet zomaar altijd zeggen ‘Ik ben moe, ik stop ermee!’.
Wat voor mij dan helpt:

  • even pauze nemen als dat kan, zonder telefoon, zonder andere mensen, zonder werk. Het liefst staar ik gewoon wat voor me uit of lees ik een boek.
  • goed en genoeg eten en drinken. Als ik honger of dorst heb voelt alles tien keer zo erg aan.
  • als ik een één op één afspraak heb, aangeven dat ik een beetje hoofdpijn heb en wat sloom kan reageren.
  • me realiseren dat ik niet altijd de super enthousiaste, bubbly energieke Cynthia hoef te zijn. Ik mag ook best wat rustiger zijn, langzamer praten en niet stuiteren op mijn stoel. Ik ben een type dat zich helemaal geeft, dat hoeft echt niet altijd.
  • besluiten dat het oké is dat ik me zo voel (niet oordelen) en het gewoon laten varen. Ik kan me nou eenmaal niet altijd vol energie voelen en ik kan de dag prima doorkomen zoals ik me nu voel.

Hoe ik mijn gevoeligheid als iets positiefs zie

Ik heb deze karaktereigenschappen vroeger als vervelend gezien, inmiddels zie ik ze als iets positiefs. Ik zit zo in elkaar, dit ben ik en er zitten zoveel positieve kanten aan.

Ik word geforceerd naar mijn lijf en hoofd te luisteren, daardoor heb ik geleerd heel goed in contact met mezelf te staan en daar ook heel duidelijk over te communiceren met andere mensen. Ik ken mezelf door en door en weet meestal vrij goed hoe ik in een situatie zal reageren. Ook kan ik goed uitleggen waarom ik even tijd voor mezelf nodig heb en weet je? Ik krijg daar nooit rare reacties op.

Ik kan mega goed alleen zijn. Ik ga graag alleen op vakantie, alleen uit eten, alleen urenlang een boek lezen, alleen wandelen. Ik vind mezelf prettig gezelschap, vaak prettiger dan dat ik andere mensen om me heen heb.

Ik weet wat ik wel en niet leuk vind. Ik vind een stad als vakantiebestemming tof, maar ik weet dat ik er niet van oplaad. Als ik echt tot rust wil komen, moet ik naar de natuur. Naar bos, zee, duinen, strand. Dat is mijn plek waar ik helemaal uitrust.

Ik voel signalen van overbelasting heel snel aan. Als ik te druk ben, merk ik dat meteen aan mezelf. Er raast een soort onrust door mijn lijf, ik krijg soms trillende handen, ik voel me constant alsof ik straks snel de deur uit moet sprinten naar een volgende afspraak en ik ben prikkelbaar. Dan weet ik: ho. Even terug naar mezelf.

Ik kan helemaal in mijn eigen wereld zitten, met een boek of een serie, maar ook met mijn eigen gedachten. Ik kan urenlang dromen, fantaseren, verhalen verzinnen en dingen visualiseren. Op die manier kan ik op een bepaalde manier ‘uitchecken’ en even helemaal ergens anders zijn.

Ik heb een sterke intuïtie en voel ook vaak goed aan hoe anderen zich voelen. Hier maak ik graag gebruik van en ik probeer goed naar die gevoelens te luisteren.

Ik weet dat er veel mensen zijn ‘zoals ik’ en ik hoop dat ik je met mijn verhaal een beetje kan helpen. Misschien herken je jezelf hierin en kan je wat met mijn tips en de manieren hoe ik met allerlei soorten situaties omga.

Nogmaals: ik zie het niet als een stoornis, een belemmering of iets negatiefs.

Ik zie het wel als iets wat onderdeel is van mijn karakter en iets waar ik gewoon elke dag op een positieve manier rekening mee houd. Het is geen blok aan mijn been, maar het zijn juist een paar karaktereigenschappen die ik omarm en die mij mij maken.

Herken jij dingen uit mijn verhaal? Hoe ga jij om met je gevoeligheid?

Ik snap dat er niet-HSP mensen zijn die dit lezen en denken: ‘Djeez, je kan je ook aanstellen.’ Ik wil deze mensen vragen toch respectvol te reageren en proberen te realiseren dat niet iedereen hetzelfde is en dat het óók niet iets is waar je voor kiest. Wel kiezen we zelf hoe we met allerhande situaties omgaan en daarover schrijf ik vandaag. Dankjewel! 


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.