Hoe ik omga met mijn hooggevoeligheid

Noem het HSP, noem het hooggevoeligheid, plak er het label op dat je wilt: ik ben snel overprikkeld en houd niet van harde geluiden, heb tijd alleen nodig om op te laden en ben niet graag in grote groepen. Hoe ga ik daar dagelijks mee om?

Leestijd

Deze week is er geen fotoverslag omdat aanstaande donderdag een weekvlog online komt!

Wat is hooggevoeligheid?

Nu wil ik het ten eerste niet neerzetten als een ‘handicap’ of ‘aandoening’, want dat is het niet. HSP, hoog sensitieve persoonlijkheid, is een karaktereigenschap en niets anders. Het is geen stoornis, geen psychische aandoening, maar gewoon een verzameling van karaktereigenschappen waar een naam op is gedrukt. Ik uit mezelf niet snel als ‘ik ben HSP’, maar ik weet wel dat mijn karakter erg overeen komt met de kenmerken van hooggevoelige personen, en dat heeft mij wel geholpen.

Online zijn veel tests te vinden om te checken of jij hooggevoelig bent. Dit kan je helpen omdat je op deze manier kan leren hoe jij met je hooggevoeligheid om kan gaan: er zijn meer mensen zoals jij en je kan er je kracht van maken.

Waar hooggevoeligheid kortweg op neerkomt:

  • je houdt van stilte en rust
  • je bent erg gevoelig voor prikkels zoals geluid, temperatuur en licht
  • je doet dingen graag in je eigen tempo
  • je droomt, fantaseert en overweegt veel
  • je hebt een rijke innerlijke belevingswereld
  • je merkt kleine details en subtiliteiten op
  • je bent zorgzaam en bewust
  • je voelt stemmingen en sfeer snel en goed aan

Er zijn nog veel meer kenmerken. Google maar eens op ‘HSP’ of ‘HSP test’, dan vind je nog veel meer.

Hoe uit HSP zich bij mij?

Iedereen is anders en ik houd niet zo van labels, maar ik herken mezelf in bijna alle punten als ik HSP-tests doe. Natuurlijk komt het ene kenmerk meer naar voren dan andere.

Ik ben erg op mezelf. Ik houd niet zo van grote groepen mensen, ben ook niet graag op plekken met heel veel lawaai. Vooral als ik moe ben kunnen geluidsprikkels veel effect op me hebben, maar fel licht ook. Dan kan ik heel erg chagrijnig worden of in mezelf keren.
Vooral merk ik dat ik na een gesprek of een intensieve sociale bezigheid is me helemaal leeg kan voelen. Ook kunnen dingen die voor anderen heel simpel zijn (of die juist energie geven) mij veel energie kosten en me erg moe maken, zoals lang praten of voor een groep mensen iets vertellen.

Hoe ga ik met mijn hooggevoeligheid om?

Ik heb altijd het gevoel alsof de wereld vol zit met mensen die houden van snelheid, drukte, harde muziek, uitgaan, grote groepen mensen. Het kan niet druk, gek en luidruchtig genoeg. Soms voel ik me daar best alleen in, want ik zit heel anders in elkaar en daar moet ik dagelijks rekening mee houden. Ik word soms saai genoemd, niet avontuurlijk, een huismus of een oma. Er zijn mensen die het maar stom of raar vinden dat ik niet vaak uitga, dat ik als ik op reis ben vaak de rust opzoek, dat ik niet 24/7 maar dóór kan gaan. Dat kan best lastig zijn, maar ik weet zelf wat het beste voor mij is én waar ik wel en niet van houd. Ik weet goed wat bij me past en dat anderen dat niet leuk vinden, dat is niet echt mijn probleem.

Omdat ik al mijn hele leven zo in elkaar zit, weet ik inmiddels best goed hoe ik omga met de ‘beperkingen’ van zo gevoelig zijn en weet ik ze meestal om te zetten in mijn kracht.

Als ik alleen ben, ga ik als vanzelf moeiteloos met mijn karakter om. Ik zorg dat ik genoeg slaap. Ik woon in een rustige omgeving. Ik ga goed op rust en regelmaat. Ik heb niet vaak harde muziek aan (ik werk meestal in stilte), spreek het liefst één op één met vriendinnen af en voel goed aan mijn lijf als ik even tijd voor mezelf moet nemen. Ik ga niet vaak uit omdat ik helemaal niet harde muziek en grote groepen mensen houd, en ik vind het nu niet erg meer dat ik dat bijna nooit doe. Ieder zijn ding.

Het is alleen wat lastiger als ik te maken heb met andere mensen. Willem weet precies hoe ik in elkaar zit en hij snapt het ook erg goed als ik even alleen wil zijn. Als ik met nieuwe mensen ben of in een groep is dat soms wat lastiger.

Ik ga regelmatig op reis en meestal is dat in een groep(je) en vaak met mensen die ik niet (goed) ken.
Wat voor mij erg goed werkt is duidelijk zijn en weten wat ik kan verwachten. Als ik uitgenodigd wordt voor een trip met op de heenweg een nachtvlucht (dat betekent voor mij geen nachtrust) en daarna drie dagen een ramvol programma zonder een uurtje voor mezelf, weet ik dat ik niet mee moet gaan. Ik word daar geen leuker mens van en ik functioneer niet goed op weinig slaap en teveel drukte.

Als ik wat tijd voor mezelf kan inbouwen, weet ik dat het goed zit. Dit overleg ik dan ook vaak vooraf. Ik leg uit dat ik wat tijd nodig heb om alles te verwerken. Hoe de ander dat interpreteert, is zijn of haar zaak. Ze kan het interpreteren als dat ik de content die ik maak moet verwerken, ze kan het ook opvatten op de manier die ik bedoel. Dat maakt niet uit: als ik maar tijd voor mezelf heb.
Op reisjes is er vaak wel wat vrije tijd en die breng ik meestal alleen door. Vaak gaan groepjes dan samen op pad of samen lunchen, ik besluit dan meestal om even alleen wat te gaan doen. Wandelen, eten, even op de kamer een boek lezen, wat dan ook. Ik heb dat echt nodig om op te laden en daarna weer volledig erbij te zijn. Vroeger voelde ik me dan alleen of ongezellig, nu weet ik dat ik dat nodig heb, dat ik er van geniet en dat het iets positiefs is dat ik er voor durf te kiezen.

Soms is dat, zeker op reis, best lastig. Het is altijd een zaak dat ik goed naar mijn lijf luister en dat ik daar naar handel als dat mogelijk is. Als ik in een stad als New York ben, en ik ’s middags of ’s avonds op mijn kamer ben om even te chillen, kon ik me vroeger best schuldig voelen. Hallo! Ik ben in New York! Ik moet dingen doen, zien, beleven! Nu durf ik meer voor mezelf te kiezen en weet ik dat ik straks (of morgen) weer volop van alles kan genieten als ik nu eventjes rustig aan doe.

Als ik wel dingen ‘moet’ doen of veel afspraken heb terwijl ik me ‘overprikkeld’ voel (bij mij uit zich dat in hoofdpijn, een apathisch gevoel, vermoeidheid en het gevoel dat mijn hoofd ‘vol’ is) zit er vaak niks anders op dan me er gewoon overheen te zetten. Soms is dat natuurlijk gewoon niet anders! Op reis, maar ook in het ‘echte leven’. Er zijn vaak genoeg dagen dat ik gewoon dingen moet doen, afspraken heb, dingen heb gepland en ik kan niet zomaar altijd zeggen ‘Ik ben moe, ik stop ermee!’.
Wat voor mij dan helpt:

  • even pauze nemen als dat kan, zonder telefoon, zonder andere mensen, zonder werk. Het liefst staar ik gewoon wat voor me uit of lees ik een boek.
  • goed en genoeg eten en drinken. Als ik honger of dorst heb voelt alles tien keer zo erg aan.
  • als ik een één op één afspraak heb, aangeven dat ik een beetje hoofdpijn heb en wat sloom kan reageren.
  • me realiseren dat ik niet altijd de super enthousiaste, bubbly energieke Cynthia hoef te zijn. Ik mag ook best wat rustiger zijn, langzamer praten en niet stuiteren op mijn stoel. Ik ben een type dat zich helemaal geeft, dat hoeft echt niet altijd.
  • besluiten dat het oké is dat ik me zo voel (niet oordelen) en het gewoon laten varen. Ik kan me nou eenmaal niet altijd vol energie voelen en ik kan de dag prima doorkomen zoals ik me nu voel.

Hoe ik mijn gevoeligheid als iets positiefs zie

Ik heb deze karaktereigenschappen vroeger als vervelend gezien, inmiddels zie ik ze als iets positiefs. Ik zit zo in elkaar, dit ben ik en er zitten zoveel positieve kanten aan.

Ik word geforceerd naar mijn lijf en hoofd te luisteren, daardoor heb ik geleerd heel goed in contact met mezelf te staan en daar ook heel duidelijk over te communiceren met andere mensen. Ik ken mezelf door en door en weet meestal vrij goed hoe ik in een situatie zal reageren. Ook kan ik goed uitleggen waarom ik even tijd voor mezelf nodig heb en weet je? Ik krijg daar nooit rare reacties op.

Ik kan mega goed alleen zijn. Ik ga graag alleen op vakantie, alleen uit eten, alleen urenlang een boek lezen, alleen wandelen. Ik vind mezelf prettig gezelschap, vaak prettiger dan dat ik andere mensen om me heen heb.

Ik weet wat ik wel en niet leuk vind. Ik vind een stad als vakantiebestemming tof, maar ik weet dat ik er niet van oplaad. Als ik echt tot rust wil komen, moet ik naar de natuur. Naar bos, zee, duinen, strand. Dat is mijn plek waar ik helemaal uitrust.

Ik voel signalen van overbelasting heel snel aan. Als ik te druk ben, merk ik dat meteen aan mezelf. Er raast een soort onrust door mijn lijf, ik krijg soms trillende handen, ik voel me constant alsof ik straks snel de deur uit moet sprinten naar een volgende afspraak en ik ben prikkelbaar. Dan weet ik: ho. Even terug naar mezelf.

Ik kan helemaal in mijn eigen wereld zitten, met een boek of een serie, maar ook met mijn eigen gedachten. Ik kan urenlang dromen, fantaseren, verhalen verzinnen en dingen visualiseren. Op die manier kan ik op een bepaalde manier ‘uitchecken’ en even helemaal ergens anders zijn.

Ik heb een sterke intuïtie en voel ook vaak goed aan hoe anderen zich voelen. Hier maak ik graag gebruik van en ik probeer goed naar die gevoelens te luisteren.

Ik weet dat er veel mensen zijn ‘zoals ik’ en ik hoop dat ik je met mijn verhaal een beetje kan helpen. Misschien herken je jezelf hierin en kan je wat met mijn tips en de manieren hoe ik met allerlei soorten situaties omga.

Nogmaals: ik zie het niet als een stoornis, een belemmering of iets negatiefs.

Ik zie het wel als iets wat onderdeel is van mijn karakter en iets waar ik gewoon elke dag op een positieve manier rekening mee houd. Het is geen blok aan mijn been, maar het zijn juist een paar karaktereigenschappen die ik omarm en die mij mij maken.

Herken jij dingen uit mijn verhaal? Hoe ga jij om met je gevoeligheid?

Ik snap dat er niet-HSP mensen zijn die dit lezen en denken: ‘Djeez, je kan je ook aanstellen.’ Ik wil deze mensen vragen toch respectvol te reageren en proberen te realiseren dat niet iedereen hetzelfde is en dat het óók niet iets is waar je voor kiest. Wel kiezen we zelf hoe we met allerhande situaties omgaan en daarover schrijf ik vandaag. Dankjewel! 


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.

Gerelateerde artikelen

200 reacties
  1. Annemiek

    Hi Cynthia,

    Ik heb dit artikel van je standaard open staan in mijn internetbrowser. Als ik weer uitgeblust ben en alert ben op m’n hooggevoeligheid, lees ik het en herinner ik me weer even hoe het ook al weer ging. Het geeft me dan de bevestiging dat het goed is dat ik een stapje terug heb gedaan/moet doen. Wat anderen ook al aangeven; het schetst echt hoe het voor mij is en kan het dus ook als illustratie aan anderen laten lezen.
    Tof dus, super fijn, thanks voor je verhelderende blog.

  2. Groene Liefde

    Beste Cynthia,

    Door dit artikel ben ik op je site gekomen. Echt dit artikel voelt als thuiskomen. Ik herken alles. Ik heb een lat relatie ik heb mijn eigen woonruimte dicht bij zee en bos. Met mijn 2 zoons. Daar voel ik me gelukkig bij. Ik trek me vaak terug om op te laden. Ik merk alleen dat niet iedereen begrijpt hoe je in elkaar zit en daar mee om moet gaan. Ik heb mijn vriend jou artikel laten lezen. Ik ben je dankbaar.

  3. Linda VL

    Hey, supertof dat je dit artikel hebt geschreven. Ik heb het vaak proberen te negeren. Bij mij was het zelfs zo dat andere mensen het eerder wilden herkennen dan ik. Ik ben heel snel moe en als ik veel (negatieve) gedachten heb, dan heb ik zo goed als geen energie, hoeveel ik ook slaap. Heel vaak zit ik in m’n eigen gedachten, waardoor ik vaak heel verstrooid ben/overkom. Maar tegelijk kan ik heel veel genieten van mooie dingen, zoals muziek, lekker eten, een mooie theatervoorstelling, een goed boek.
    Ik hou veel van goed gezelschap, maar niet te vaak en niet te veel.
    Ik heb mijn hooggevoeligheid voor een groot deel leren aanvaarden.
    Maar ik kan het niet verdragen dat ik in alles zo traag ben, ookal ben probeer ik vaak écht mijn best te doen.
    Ik vraag mij af of dit iets te maken heeft met mijn hooggevoeligheid, of ik gewoon zo ben.
    Dat maakt me soms wel weemoedig. De maatschappij is zo druk en snel. Ik voel vaak dat ik er niet in pas.

  4. Marianne

    Hoi Cynthia, wat ik proef uit dit stuk en wat ik zo bewonder is dat je jezelf goed kent en jezelf goed behandelt ongeacht wat een ander daarvan zal denken. Je accepteert hoe je in elkaar zit. Daar wil ik ook graag naar toe want ik ren vaak door omdat ik denk dat dat van me verwacht wordt. Met als resultaat dat ik regelmatig ‘op’ ben en niets meer kan. Dank dus voor dit stuk, ik kan er een voorbeeld aan nemen.

  5. Anne

    Ode aan dit artikel! Alles wat je beschrijft is zó herkenbaar. Al weet ik zelf ook niet beter dan dingen bij mij gaan zoals ze gaan, blijft het soms wel lastig.

  6. Typisch Winnifred

    Mooi dat je er aandacht aan besteedt! Het onbekende mag er wel eens vanaf en het label trouwens ook. Ik ben ik en jij bent jij en samen zijn we allemaal wij. zo probeer ik het altijd maar te benaderen en ik ben inmiddels een trotse hsp-er die weet dat je ook met deze eigenschap prima vol in het leven kunt staan.

  7. Severine

    Dankjewel voor deze post! Ikzelf ben ook hsp. Eerst ging ik daar niet goed mee om en had ik er moeite mee. Nu ben ik er zelfs trots op! Soms heb ik wel nog zoiets van verdorie! maar het is mijn karakter, ik ben er uniek in zoals ieder ander persoon en zou zelfs niet zonder hsp willen/kunnen. Wat wel verschilt bij mij is dat ik graag iemand dat ik lief heb in mijn buurt heb. Ik ben soms wel graag alleen en heb dat soms nodig, maar meestal heb ik nood aan gezeldschap. Ik zou me snel eenzaam voelen als ik lang alleen ben. Natuurlijk is ook iedere hsp anders!
    Bedankt voor deze blogpost! Leuk om te lezen!

  8. Debbie S

    Herken me in aantal dingen heel sterk en heb ook pas in mijn laat twintiger-jaren ontdekt dat die ‘karakter dingen bij elkaar’, zo noem ik het maar even een naam hebben… en mij MIJ maken.

    Goed geschreven en goed verwoord, sommige dingen meer herkenbaar dan andere,
    maar exact wat je schrijft; het uit zich bij iedereen anders en elk persoon is anders, en dat las ik ook online en in een boek dat ik erover gelezen heb.

    Gr Debbie

  9. Joyce

    Lieve Cynthia,

    Ik reageer nooit op blogs etc, maar nu moest ik jou even laten weten dat je niet alleen bent!

    Ook ik ben een hsper en ik heb hetzelfde als jou met groepen en harde geluiden etc.
    Soms kan dat best even ruk zijn.

    Maar het maakt ons ook mooie mensen. Trek je van de negativiteit niets aan meis, je bent een prachtig mens en je doet het goed! En je ziet er altijd prachtig uit! Dus laat de mensen die het nodig hebben je naar onder te halen maar lekker lullen.. Ze hebben het nodig om zichzelf beter te voelen over zichzelf.

    Geniet van je leven en leef het op jou manier en wat goed voelt!

    Groetjes,

    Mede HSP’er Joyce

  10. Kimberly

    Dit is heel herkenbaar en heb het zelf ook!
    Ik kan je het boek Hooggevoeligheid – een miskende gave aanraden.
    Dit boek heeft mij zo een stap in de goeie richting gegeven. Ik heb er ook nog eens bij dat ik een lastendrager ben en dat ik dus het gevoel heb overal verantwoordlijk voor te zijn.

    Als iemand anders een probleem heeft heb ik het voordat ik weet het probleem op mijn schouders genomen en denk ik het te moeten oplossen. Dit is natuurlijk onzin maar wel een reden dat ik me soms buitengewoon uitgeput kan voelen zonder daar een goeie reden voor te hebben.

    Goed om te lezen hoe je ermee omgaat, ik kan daar nog veel van leren. Helaas werkt het niet mee dat mijn man er niet zo goed mee om kan gaan en begrip ervoor op brengen omdat hij het gewoon niet begrijpt. Maar goed ook dat komt wel goed!

    • Vanessa

      Hoi Kimberly,

      Bedankt dat je aangeeft een lastendrager te zijn. Ik herken mijzelf daarin terug. Bij mij gebeurt dat ook voordat ik er erg in heb. Na een tijdje ben ik mij er dan opeens bewust van. Het is dan lastig voor mij om de ander te zeggen dat hij/ zij het zelf moet oplossen. Het is echt geen onzin.

      Op dit moment ben ik voor het eerst zwaar overprikkeld. Ik ben nog nooit zo moe geweest dat ik slecht doorslaap. Het moment om aan mezelf te werken.

  11. Janicke

    Hoi Cynthia,

    Wat is dit een “eye opener”. Ik zit sinds mijn burn-out van 2 jaar terug niet meer zo lekker in mijn vel. Ik reageer ineens heel anders op mijn omgeving en dingen zoals feestjes, verjaardagen etc. Alle prikkels komen zo anders binnen. Ik was wat op je blog aan het rond kijken en kwam dit artikel tegen. Het is precies zoals ik me nu voel. Heb net zelfs maar een test gedaan online en ik kom steeds meer tot herkenning. Het was me al eens verteld dat ik heel gevoelig ben, maar ik wou alleen maar terug naar mijn oude ik en niet herkennen dat mijn lichaam van streek raakt van te veel prikkels. Maar nu ik dit lees en op internet over HSP lees, begin ik steeds meer in te zien dat ik dit al sinds kind heb. Maar door mijn gedreven en ondernemende karakter is dit tot voordat ik op mezelf ging wonen/samenwonen en een burn-out kreeg niet tot het licht gekomen. Bedankt voor je duidelijke en mooie woorden. Ik begrijp mezelf steeds beter en ga het positief bekijken. Veel succes met je blog.

    Liefs Janicke

  12. Rachel

    Bedankt voor dit stuk. Ik vind, dat je t duidelijk hebt verwoord. Ik herken t niet bij mezelf, maar bij mn 7-jarige zoon. Op alle punten/eigenschappen kan ik ‘Ja klopt’ zeggen. Dit stuk herinnert mij eraan en geeft mij ook een soort van gevoel van ‘Zie je wel’ op de manier hoe ik mijn zoon in sommige situaties benader.
    Een voorbeeld, ik merk, dat sommige kinderen, maar ook ouders het toch een beetje raar vinden, dat hij de kermis niks vindt. ‘ ‘ Waarom vindt je de kermis niet leuk?’ of ‘Je durft nergens in hè!’ Toen hij 4 jaar was, liep hij met zn handen op zn oren met een grote boog om de kermis heen. En zei heel duidelijk ‘veel mensen’ of ‘harde muziek’. En dan gingen we gewoon weg, naar een rustige speeltuin ofzo. En als we nu naar een verjaardag willen gaan, wilt hij eerst weten wie er allemaal komen. En als hij na veel dubben toch besluit te willen gaan, merk ik gelijk als t hem te veel wordt, dan wordt hij een beetje sloom. Bij thuiskomst wilt hij dan even alleen spelen op zn kamer.
    Ik heb t altijd al aangevoeld en daarom ook nooit gepusht dingen toch te doen. Natuurlijk heeft hij zn energieke momenten of dagen, zoals elk 7-jarige, maar dat moet altijd wel gecompenseerd worden met ‘rust of pauze momenten/dagen’ (lekker op zn kamer met lego of een boekje lezen, op bed een muziekje luisteren, schrijven dat soort dingen). En dat geeft helemaal niks. Het is ook geen ding bij ons, ik heb t ook geen ding laten worden, expres niet.

    Thx!

  13. Patricia

    Hoiii

    Na het lezen van je artikel..
    Sta ik eigenlijk perplex. Zoveel herkenbare dingen en heb ook de online test gedaan en ja hoor. Ikke idd ook nooit gedacht.. Ik vond mezelf soms raar.
    Dankje voor het zo open zijn en je verhaal hebt gedaan heel mooi verwoord

    Liefs Patricia

  14. G-B

    “Er raast een soort onrust door mijn lijf, ik krijg soms trillende handen, ik voel me constant alsof ik straks snel de deur uit moet sprinten naar een volgende afspraak en ik ben prikkelbaar. ”

    Wat doen jullie met dit gevoel in je lijf? Ik ben er voor mezelf nog niet achter hoenik hiermee het beste mee om kan gaan. Iemand tips?

    En wat een fijn artikel, een bevestiging dat ik niet de enige ben die met hsp leeft☺️!

    • Elaine

      Ik ga aarden, gronden. Daar zijn allerlei oefeningen en meditaties voor te vinden die je kunnen helpen. 🙂

    • Thea van Dijk

      Bij mij helpt om dan even 10 minuten te sporten. De overtollige adrenaline is dan een stuk minder en ik kan daarna verder normaal tot rust komen.

  15. S.

    Ik las dit artikel en herkende veel punten bij mezelf. Ik deed de HSP test en scoorde 20 punten. Als er teveel mensen om me heen zijn of teveel rumoer merk ik dat ook mijn stemming veranderd. Het liefst wil ik dan naar huis en rustig op mezelf zijn. Ik doe ook liever alles op m’n eigen tempo en ben graag gewoon thuis. Je artikel heeft me doen beseffen dat ik af en toe wat meer nee mag zeggen als mijn weekend weer propvol zit. Want een vol weekend geeft idd vaak extra stress waardoor ik merk dat ik vaak gestresseerd rondloop om overal op tijd toe te komen of om daartussen ook nog het huishouden klaar te spelen.

  16. Linda

    Wat een mooi artikel is dit! Ik ben net terug van vakantie en wat artikelen aan het ‘bij lezen’, dus vandaar nog zo’n late reactie 🙂
    Ik herken wel dingen die je schrijft, maar sommige ook weer totaal niet – ik denk dat ik ergens tussen een druk energiek persoon en HSP in zit, haha.

    Ik vind het mooi hoe je het onder woorden hebt gebracht en het is zo tof om te zien dat je bent wie je bent, doet wat je wil doen en content maakt die jij wil maken. Je kent jezelf erg goed en doordat je dat zo goed op kunt schrijven, heb ik het gevoel dat ik je ook beter leer kennen. HSP is soms een vervelende karaktereigenschap, maar bij jou heb ik meer het gevoel dat het echt je kracht is!

    • Elaine

      De combinatie van druk en energiek plus HSP heeft ook een labeltje ? dat noemen ze een Sensation Seeker ?

  17. Emily

    Wat een fijn bericht. Ik weet niet of ik het ook heb, maar ik ben wel graag op mezelf en rustiger dan de meeste mensen. Ik ga wel graag naar concerten of festivals maar ben ook wel weer blij als ik dan weer alleen in bed lig. Of als ik wat ga doen met vriendinnen ofzo dan merk ik op een gegeven moment aan mezelf dat het klaar is, dat ik naar huis wil. En inderdaad, zovaak hebben mensen tegen me gezegd dat ik saai ben of dat ik geen leven heb omdat ik nooit uitga. Maar ik zit echt veel liever op zaterdagavond op de bank :-).
    Zo had ik ook laatst op werk dat ik tegenover iemand moest zitten, maar ik had ergens anders een plekje alleen gezien dus ben ik daar gaan zitten. Toen kwam er iemand naar me toe of ik niet samen met die persoon wilde zitten. En toen ik uitlegde dat ik graag alleen zat keek ze voor mijn gevoel ook een beetje raar. Er zijn heel veel mensen die het niet snappen als je graag alleen bent. Maar aan de reacties te zien gelukkig ook een heleboel die het wel snappen 🙂

  18. Annelies

    Wow! Dit bericht heb ik zo graag gelezen. Ik weet nog niet zolang dat ik HSP ben en hoe ik ermee moet omgaan. Ik zag het in de eerst plaats als een zwakte, maar eigenlijk is het mijn sterkte. Ik herken me zo in je woorden. Ook ik ben graag eens op mezelf en ik mg mezelf beslist iet voorbij lopen. Toen ik mijn burnout had, was dat zo. Ik weet enkel nog niet hoe ik soms teveel indrukken en onrust van me af moet zetten. Ik werk met kleuters en als ik thuiskom ben ik overprikkeld. Als ik even geen rust heb gehad, dan word ik echt een irritant mens 😉 Dankjewel om je ervaringen te delen!

  19. Jetske Hingst

    Goed dat je hierover schrijft, Cynthia. Alleen is hooggevoeligheid geen karaktereigenschap maar het gevolg van de manier waarop je hersenen werken: bij hsp’ers komen alle prikkels ongefilterd de hersenen in zodat je snel overprikkeld raakt. Hierdoor ervaar je veel meer stress dan niet hsp’ers. Lees ook dit interessante artikel: https://catherineongenae.com/2015/06/29/professor-elke-van-hoof-vub-over-hoogsensitiviteit-ik-weet-wat-het-is-om-je-anders-te-voelen/

    • Sigrid

      Wow thanks voor de tip! Inderdaad een heel erg interessant artikel waardoor er voor mij veel duidelijk is geworden, met name die werkstress waar ik meer last van lijk te hebben dan mijn collega’s

  20. Anolief

    Hoi Cynthia. Ik heb dit ook! Alleen wat ik me erg afvraag altijd.. waarom zijn ‘wij’ de mensen die hebben wat jij beachrijft, degenen die hsp zijn? Waarom is het niet omgekeerd? En zijn de mensen die ‘dit’ niet hebben geen low sensitive person? Misschien een beetje stom dat ik zo denk maar ik denk dat snel, druk en hard helemaal niet de norm zou moeten zijn. Vroeger was de wereld namelijk veel rustiger en slomer en relaxter.. de technische middelen waren er simepweg niet voor. Ik denk dat mensen eraan gewend zijn geraakt ofzo en die kunnen het hebben maarja dat vroeg ik me dus af. Wat ik leuk vind om te vertellen.. ik denk dat bij mij me hsp zich zelfs uit in het digitale. Social media zijn bijvoorbeeld te veel prikkels voor mij, alleen al een foto delen zou gewoon te veel denk werk zijn. Ik denk dat het bij iedereen zich anders uit. Goed artikel!

  21. Willemijn

    Ik ben blij dat zo’n leuk iemand als jij ook hooggevoelig is! Ik ben het zelf ook nogal, en ik heb altijd een beetje het gevoel er toch niet bij te horen daardoor. Vooral met feestjes en vakantie en groepen in het algemeen is het lastig, maar jouw tips zullen misschien wel helpen. Fijn om te lezen dat jij het ook bent, en hoe je daarmee omgaat. Xxx!

  22. Lou

    Ik denk bij dit soort dingen altijd: iedereen heeft wel iets. Ik vind het niet zo bijzonder of interessantt en word altijd een beetje treurig van die bekentenissen over de zogenaamde eigenaardigheden van mensen. Behalve van goede vrienden vind ik dit al snel too much information. vroeger heette het dat je spontaan was of eerder introvert. Je was een dromer of een doener. Maar nu komen er ik weet niet wat voor tests en kenmerken uit de hoge hoed. ik kan me ergens wel voorstellen dat dat fijn is, maar ik vind het als buite.staander soms moeilijk om de mens achter de etiketten te blijven zien. Er wordt door veel mensen best wel mee geschermd en je word dan vaak geacht alles maar te begrijpen. Misschien is dat mijn afwijking, dat ik nog hecht aan enige professionele distantie

    • Suzanne

      Ik las dit en toen dacht ik ‘hmm, eigenlijk wel mee eens’, want ik vind het niet fijn om in hokjes te denken en ook ‘HSP zijn’ is zo’n hokje. Maar toch klopt het niet helemaal wat je zegt, je zegt namelijk dat je dit al snel too much information vindt van iemand die ver bij je vandaan staat, zoals Cynthia. Maar waarom is iets dat zij op haar persoonlijke lifestyle blog over zichzelf deelt, too much information? Haar blog is haar baan en het is juist iets goeds dat iemand als Cynthia, met een groot bereik, dit soort dingen deelt om anderen zich minder alleen te laten voelen. En gewoon om over haarzelf te vertellen wat ze wil delen, met de hele digitale wereld, het is ten slotte haar eigen blog die over haarzelf en haar interesses gaat.
      Zelf kijk ik bijvoorbeeld nooit vlogs, dat vind ik gewoon niet interessant. Ook die van Cynthia niet. Voor mij is dat TMI, i don’t care wat iemand anders voor ontbijt eet en of ze graag met haar kat knuffelt of zo. Maar dit artikel is ook zoiets, je kunt er op klikken als je geinteresseerd bent in wat HSP dan zou zijn en het kan mensen geruststellen om te lezen van ‘oh, dus Cynthia is ook zo, ik ben toch niet alleen’. En als het je niet kan schelen dat Cynthia hooggevoelig is, lees je het artikel niet. Maar deze blog gaat over haar zelf, dus wat is dan ‘professionele distantie’?
      Oke, maar zoals ik al zei hou ik dus ook niet van hokjes en vakjes en etiketjes, dus in dat opzicht ben ik het wel met je eens. Toch een fijn en herkenbaar artikel hoor, Cynthia! Ik zou ook niet weten hoe je dit ter sprake had moeten brengen zonder er een label op te plakken, en fijn dat je benadrukt dat het geen aandoening of beperking is, ik ervaar het zelf af en toe wel zo maar ik ben ook nog maar 19 dus ooit zal ik het wel gaan accepteren dat ik zo ben, haha.

      X Suzanne

  23. Marjo

    Super herkenbaar dit bericht. Het past helemaal bij hoe ik ben. Gelukkig heb ik van mijn gevoeligheid ook mijn kracht kunnen maken, ik ben ontwerper en kunstenaar en kan dit met veel gevoel voor detail doen. Toen een docente op de kunstacademie zei: “je tekent zo gevoelig”, dacht ik: waar heeft die het over?! En: zo wil ik helemaal niet zijn! Een moeilijke periode vol oververmoeidheid later, heb ik die gevoeligheid juist omarmd.

    Ik voel me nog wel eens een ongezellige muts als ik weer eens afhaak en alleen ben, maar dat zal ook wel goedkomen ;).

  24. Anneloes

    Wauw, ik herkende er erg veel uit. Het alleen reizen, het fijn vinden om momenten voor jezelf te hebben en ‘saai’ genoemd worden.

    Dank je wel voor het plaatsen hiervan. Ik ga zeker verder kijken voor mijzelf.

  25. Jeroen

    Goed verhaal! ?

  26. Ruby

    Wat een fijne omschrijving Cynthia! Ik herken me ook erg in hoog sensitief zijn. Ik schrijf er inmiddels ook best vaak over omdat ik het heel jammer vind dat het nog té vaak als negatief wordt ervaren (zowel door mensen met de eigenschap als mensen zonder). Het zou mij heel tof lijken als er wat meer bekendheid over komt en dan vooral het positieve imago?. Mensen die het omarmen in plaats van dat blok aan het been. Heel cool om te lezen dat jij hier (ook) mee bezig bent!

  27. Sas

    Wat ontzettend herkenbaar allemaal! Ik ben er sinds een jaar achter dat ik dit heb en dat verklaart zoveel! Ik dacht altijd dat ik aan mezelf moest werken, meer assertief zijn enzo, maar als HSP ben ik dat nu eenmaal niet.
    Toen ik pas in new york was trok ik me ook elke middag terug op de hotelkamer om even bij te komen van alle indrukken haha.
    Het enige wat ik als hsp anders heb is dat ik juist wel houd van sociale dingen in groepsverband en bijvoorbeeld festivals. Ik houd bijvoorbeeld niet van alleen zijn. Zo zie je dat iedereen weer andere kenmerken heeft.

  28. Robin

    Het is al een paar dagen geleden dat ik dit artikel heb gelezen, maar ik ben nog even teruggekomen om een reactie te plaatsen. Dankjewel, dankjewel voor dit stuk! Ik wil een heleboel zeggen, maar ik hou het het hierop: bedankt dat je me mezelf beter hebt laten begrijpen.

  29. Sandra

    Hoe herkenbaar… Bijna mijn hele leven heb ik geprobeerd om me te gedragen wat als ‘normaal’ wordt beschouwd; drukke baan, sporten, sociaal leven, ik deed eraan mee. ‘Als anderen het kunnen, kan ik het toch ook?’ dacht ik altijd. Maar vroeger of later moest ik de prijs betalen en stortte ik volledig in. Tot ik zo’n 10 jaar geleden iets las over HSP, en er een wereld voor me open ging. Eindelijk begreep ik waarom ik zo anders reageerde op mensen en situaties dan andere mensen doen.
    Ik ben mijn leven anders gaan inrichten, ben nu zelfstandig ondernemer, werk grotendeels thuis (het komt voor dat ik dagen achter elkaar niet van het terrein af kom), en ik heb het geluk dat ik midden in de natuur woon met een overvloed aan rust en ruimte. Hierdoor ben ik veel zelfverzekerder en sterker geworden.
    Dat neemt niet weg dat er altijd situaties en momenten blijven dat het HSP-zijn behoorlijk tegen kan werken. Dat de druk toch te hoog oploopt, het onbegrip van mensen wanneer je het probeert uit te leggen (hoe vaak ben ik niet saai, arrogant en egoïstisch genoemd!), het moeilijk om kunnen gaan met confrontaties. Maar over het algemeen ben ik een blij en positief mens, en de mensen die dicht bij me staan weten hoe ik ben en houden daar gelukkig rekening mee.

  30. Linda

    Ik hoop zo dat dit taboe eens verbroken wordt. Ik ben al hypersensitiet sinds mijn kindertijd, maar ook altijd gedwongen om ‘socialer’ en ‘assertiever’ te worden.
    Zo zat ik als klein meisje op de knutselclub, maar moest ik van mijn leraren en schoolarts op een teamsport, omdat ik teveel op mezelf was. Op de middelbare school moest ik naar assertiviteitstrainingen, en beide hogere opleidingen ook!
    Waarom moet spontaan en sociaal de norm zijn?

    In mijn baan (apothekersassistent) heb ik eindelijk geen last van mijn hypersensitiviteit, maar juist profijt. Patiënten vinden het fijn dat ik zo rustig ben, en vooral dat ik veel empatisch vermogen heb. Ben blij dat ik een baan heb gevonden waarbij ik niet ‘meer aanwezig’ moet zijn, want dit was echt even zoeken voor mij.

  31. Irene Hovenga

    Wat een ontzettend mooi stuk Cynthia, en vooral zo herkenbaar. Ik ben nu 22 jaar oud en herken veel van mijzelf in HSP. Het kan juist op deze leeftijd lastig zijn en ik voel me dan ook vaak ‘alleen’ in dingen. Ik heb mezelf jarenlang geforceerd toch mee te doen met alle hysterie van de maatschappij: eindeloos op stap gaan, het constant druk hebben en avontuurlijk willen lijken. Ik vind het mooi om te lezen dat jij je uiteindelijk hebt neergelegd bij je karaktereigenschappen en het hebt omarmd. Ik ben momenteel in gesprek met een professional om handvatten voor mijzelf te ontdekken, maar ik weet zeker dat ik ook op een punt van acceptatie zal belanden. Alleen zijn is niet raar en ook ik ga er mega goed op! (Wat sommige mensen maar gek vinden…) Een juiste balans vinden voor jezelf is hier super belangrijk in. Jezelf kennen en accepteren is zo’n rijkdom!

  32. Karin

    Beste Cynthia,

    Vond het erg bijzonder dat ik jouw verhaal tegenkwam.
    Herkende mijzelf er direct in!
    Ik ben dan 58 jaar maar meid Echt ik kan je vertellen dat het soms mij ook erg in de weg heeft gezeten maar kan er nu verschrikkelijk goed mee om gaan.
    Zie het maar zo: je bent een erg mooi mens en het brengt je nooit tot een stressvol bestaan met allerlei welvaartsziektes.

    Hartelijke groetjes
    Karin Vial-Wanink

  33. Lisa

    Wow Cynthia, zo herkenbaar!! Sinds ik weet van het bestaan van HSP zijn er bij mij zoveel puzzelstukjes op z’n plek gevallen. Altijd vond ik mezelf raar en anders en ging ik ver over m’n grenzen heen. Nu weet ik dat deze eigenschappen bij mij horen en hoe er mee om te gaan. Maar is nog steeds wel een proces.. Ik schreef er een aantal maanden geleden ook over: http://www.lifelovelisa.nl/hooggevoeligheid/ Mooi dat je dit deelt.
    Liefs Lisa

  34. Loes

    Hoi Cynthia. Ook ik ben hoog gevoelig. Welk boek kun jij mij aanraden.
    Ik ben graag alleen, heb moeite met harde geluiden en heb een zeer scherpe neus voor geuren. Ook ben ik snel emotioneel, pieker veel ben een pleaser en zie altijd beren op de weg.
    Ik zou er graag meer over willen lezen vandaar deze vraag!
    Hartelijke groet
    Loes

  35. Anoek

    Jeetje Cynth… Ik had dit artikel zelf geschreven kunnen hebben… Herken álles! Wat heb je het mooi, helder en duidelijk omschreven. Ik herken je New York stukje ook zo. Ben je in New York, zit je ’s avonds in je hotelkamer.. Living the live.. Ik heb door de jaren heen ook geleerd te accepteren dat dat nu gewoon even zo is, dat ik oplaad tijd nodig heb en dat er morgen weer een dag is. Ik kan niet altijd ‘aan’ staan. Heb ook een hele poos last gehad van social media hoor.. Bij anderen leek het gras altijd groener. Wat hadden ze het allemaal gezellig. En dan zat ik thuis, Friends te kijken bijv., en dat vond ik helemaal prima, maar toch voelde ik mij dan saai. Alsof ik niet alles uit mijn leven haalde. Ik heb mijzelf ook een tijd geforceerd elke dag een productieve dag te hebben en elke dag mijn leuke, grappige, drukke zelf te zijn. Maar dat was ik niet altijd en dat is oké. Accepteer ik nu. En een rustige dag hebben is helemaal oké. Nu ik dit stukje heb gelezen over je HSP heb ik nog meer bewondering voor wat je allemaal doet en hoe je dat doet! Xxx

  36. Marijke

    Een zeer herkenbaar artikel. Alleen vind ik het soms meer een last. Op m’n werk bv. krijg ik dikwijls te horen dat ik best wat energieker mag zijn (ik heb een kantoorjob die ik heel graag doe). Maar dat voelt dan als een verplichting en ik voel dat ik mij dan moet forceren. Ik merk dat veel mensen moeite hebben dat ik af en toe tijd voor mezelf nodig heb, ze begrijpen het precies niet goed waardoor ik niet veel vrienden heb. Ik kan een hele namiddag het woord voeren onder vrienden of in een vergadering, maar daarna ben ik ook echt op. Wat ik wel een voordeel vind is dat ik ongelooflijk kan genieten van muziek, dans en kunst. Ik ga daar precies meer in op dan iemand die deze karaktertrekken niet heeft. Bedankt voor dit mooie artikel!

  37. Eline

    Mooi artikel, herken er veel in! Je verteld dat Willem het goed aanvoel en ermee omgaat. Hoe was dit in het begin van je relatie? Had je moeite met soms ruimte voor jezelf te zoeken? Hoe leg je het je partner uit dat je soms behoefte hebt om alleen te zijn, zonder daar een duidelijke reden voor te hebben, maar idd HSP bent en behoefte aan hebt?

  38. Anneleen

    Hey Cynthia,

    Ik ben ook HSP! Ik heb het er heel lang heel moeilijk mee gehad (ik neem nog steeds antidepressiva), maar nu gaat het heel erg goed.
    Ik vind het vooral lastig om aan collega’s uit te leggen dat ik na een hele dag druk werken (in een open kantoor, dus zonder tijd voor jezelf), niet mee ga uit eten of iets ga drinken. Dat LUKT me gewoon niet. Maar spijtig genoeg snappen veel mensen dat niet.

    • Marijke

      Precies dit!

    • Anoek

      Precies!! Heb ik ook. Heb me daar heel lang schuldig over gevoeld. Voelde mij echt een loser. Maar ik was gewoon op, leeg.. Kan niet altijd ‘aan’ staan.
      Lastig inderdaad dat veel mensen dit niet snappen of er geen begrip voor hebben. En dat trekken wij ons juist weer extra aan 😉

  39. Jessica

    Wow, ik had geen idee dat jij ook hooggevoelig bent! Zo goed dat je hierover schrijft. Je verhaal is heel herkenbaar. Zelf ben ik er onlangs achtergekomen dat ik ook hoogsensitief ben. Alhoewel het het leven soms ietsje moeilijker maakt, heeft het absoluut ook hele mooie kanten.

  40. Tingting

    Hoi Cynthia! Wat een fijn artikel. Ik moest gelijk denken aan mijn zus. Zij is personal coach en gespecialiseerd in het begeleiden van hooggevoelige personen. Misschien vind je het interessant om op haar Facebook “Hooggevoeligheid (HSP) en intuïtie te kijken! Zij post hier ook regelmatig artikels over.

  41. Marleen

    Ik herken wel veel van wat je schrijft en ik heb ook eens een test gedaan, waar volgens mij ook uitkwam dat ik veel karaktertrekken van HSP heb. Ik kan me bijvoorbeeld dágen vermaken zonder vriendinnen te zien, maar als ik dan weer met iemand of met meerdere mensen afspreek, vind ik dat ook weer heel erg leuk. En op mijn vakantie naar Rhodos vorige week (samen met twee goede vriendinnen) voelde ik nooit de behoefte om iets alleen te doen; ook als we samen waren, namen we momentjes voor onszelf door gewoon te zwijgen of te lezen. Het ligt er bij mij gewoon heel erg aan wie mijn gezelschap is, of het me energie kost of juist geeft.
    Van concerten, festivals en uitgaan kan ik namelijk echt genieten. Ik kan mensen kijken (grootste hobby), oude bekenden tegenkomen, nieuwe mensen ontmoeten en de leukste gesprekken voeren, dansen… Maar ook niet elk weekend, want na zo’n dag of avond lukt het me nooit om uit te slapen en ben ik de hele brak, simpelweg door slaapgebrek 😉

  42. Kelsey

    Yup, dit ben ik en ik ben er helemaal oké mee! Het lastigste vind ik dit uitleggen aan andere mensen. Er heerst vooral onbegrip en taboo over dit onderwerp in mijn omgeving, dat vind ik eigenlijk het ergste..

  43. Ilse

    Jep.
    Ik weet het nu zo’n 10 jaar. Mijn ouders namen me niet serieus toen ik op mijn vijftien aankwam met een lijst met kenmerken en een enthousiasme: “NU SNAP IK WAAROM IK ME EEN ALIEN VOEL!”
    Anyway, inmiddels tien jaar verder. En hoezee voor zzp-zijn en je eigen tijd indelen 🙂

  44. Merel

    Heel herkenbaar dit artikel. Ik ben er zelf dit jaar achter gekomen dat ik een HSP’er ben door mijn psycholoog. Alles wat je opnoemt wat bij jou zich uit kan ik ook allemaal herkennen. Vooral veel slaap en goede voeding en rust en regelmaat helpen bij mij al enorm. Ik ben denk ik ook door mijn HSP oververmoeid geraakt. Maar nu ik weet wat mijn grenzen zijn en waar ik op moet letten luister ik beter naar mijn lichaam. En af en toe alleen zijn vind ik juist net zoals jou heel erg fijn. En inderdaad, spreek ik liever af met vriendinnen 1 op 1 dan met een hele groep. Ieder zijn ding zullen we maar zeggen toch?

  45. Poederdoosje

    Wow, wat een pittige reacties dit over hsp en autisme. Jammer dat dat zo loopt. Autisme is een duidelijke dsm stoornis wat gediagnosticeerd wordt door een psychiater en hooggevoeligheid en heldervoelend en helderwetend kan gediagnosticeerd worden door je huisarts. Mijn zoon heeft pdd nos en add en is hsper en ik ben zelf hsp en heldervoelend en heb een gegeneraliseerde angst en paniekstoornis.Ik merk veel verschillen en ik merk ook aantal overeenkomsten, zeker met betrekking tot prikkels en rust. Rustige omgeving, inclusief interieur is ook bij ons een must. Verder lezen we veel en moet je ons onze oplaadmomenten gunnen. Maar autisme is een stoornis en hsp is een karaktereigenschap die versterkt kan worden door de dingen die je in je leven meemaakt. Ik denk juist dat je door je hsp zijn heel dicht bij jezelf blijft( of dat leert in verloop van tijd) en dat vind ik juist zo positief aan een hsp er zijn. Nogmaals erg fijn dat er nu eens op een nuchtere manier over wordt geschreven en niet op zo n zweverige manier. Girl power!

  46. denisemaassen@gmail.com

    Hallo Cynthia,

    Wat een goed stuk over jou, en hoe je omgaat met je HSP-zijn. Wat dat is het: ZIJN!
    Ik herken er veel in: en ook weer niet,want ik ben een HSP-HSS. De ‘Sensation Seeker: de HSP-ers die JUIST op tijd prikkels nodig hebben en uitdaging. Ik kan wel alleen zijn, maar niet TE lang 🙂

    Nog lastiger uit te leggen, maar ik heb ook besloten het tot mijn kracht te maken. Heeft me wel wat tijd gekost: ik ben nu 47, en pas rond mijn 40e ben ik daarmee begonnen. Jouw generatie boft maar, dat er nu meer over bekend is en het meer geaccepteerd wordt. Ik had vroeger vaak het “E.T. Phone Home” gevoel!

    Om me ergens helemaal thuis te voelen, heb ik een eigen ‘stam’ gecreëerd, met mijn indiaanse alter ego ‘Dansende Boog’ als opperhoofd. Veel HSP-ers hebben zich bij die liefdadigheidsvereniging aangesloten: wij vervullen landelijk laatste hartsdromen van terminaal zieke volwassenen Het dromen en fantaseren heb ik dus omgezet in realiteit. En ons symbool en relatiegeschenk is uiteraard een dromenvanger :-).

    Geniet van je mooie eigenschappen en je leven: want wij zijn echt gemaakt om dromen te vervullen!!

    Warme groet uit een groot hart,

    Denise Maassen/Dansende Boog

    Denise Maassen

  47. Cindy

    Yep. Ditto. Bijna alles wat je zegt 🙂 fijn om te lezen

  48. Yvonne

    Ik herken mijn 12-jarige zoon hierin en zeker ook mezelf! Ik kan goed alleen zijn en als kind was ik regelmatig ‘zoek’. Vaak zat ik dan ergens in een hoekje te tekenen, helemaal afgesloten van de wereld om me heen. Ik heb geen moeite met contacten leggen, maar voel absoluut niet de behoefte om bijv. met een groep vrouwen een ‘morgenavond’ te hebben. Liever gewoon een klein clubje van max 4 personen, inclusief ikzelf. 😉 Mijn zoon is extreem gevoelig. Vergeleken met hem ben ik een nuchtere trien. Hij is ook het liefst op zichzelf, is zorgzaam en kan echt in paniek zijn om een ballon of dondergeluiden bij onweer. Leuk dat je hier over schrijft!

    • Yvonne

      *Morgenavond*? Ik bedoelde ‘meidenavond’. Autocorrectie….?

  49. Jennifer

    Hoi Cynthia,

    Wat een goed geschreven stuk en mensen wat ook fijn jullie reacties te lezen!
    Ik herken mezelf absoluut als de extraverte hsp-er. Ga ontzettend graag naar concerten, festivals, theaters etc, maar moet dat altijd “bekopen” met een aantal dagen rust. Sinds ik oordoppen gebruik gaat dat al beter maar desalniettemin ben ik compleet overprikkeld.

    Als tegenhanger kan ik ook echt uren alleen zijn, fantaseren en mijmeren, heb vaak dat ik bij andere mensen denk: “merk, zie, voel je dat dan niet”
    Kan ook overvallen worden door de gevoelens van een ander.
    Warenhuizen zijn een drama, want binnen de kortste keren raak ik daar overprikkeld.
    Tegenwoordig hoef ik alleen maar tegen mijn man te zeggen : ik ga NU naar buiten.

    Het is alleen zo lastig om balans te vinden. Ik zoek vaak de drukte op (FOMO) maar kan daar eigenlijk niet goed tegen.

    Ik moet voor mijn werk ook geregeld op studiereis wat in mijn branche nog steeds betekent dat je een kamer deelt met een onbekende collega. Dat is voor mij de horror. Zo’n buitenlandse trip , hoewel ik er net als jij van houdt, kost veel energie zoals ook hier al vaker vermeld. Dit met iemand delen die jou probeert te leren kennen terwijl ik probeer niet overprikkeld te raken is zeer lastig.
    Ben eigenlijk dan het liefst alleen, ga ook liever in de vrije tijd alleen op pad.

    Kortom ontzettend veel herkenning vooral bij de reacties van een aantal extraverte hsp-ers.
    Bedankt daarvoor!!!!
    Jennifer

  50. Kim

    Bam, wauw, herkenning!!!
    Voor het eerst dat ik hier van hoor maar veel van de aspecten (even geoogelt) pst zo bij mij! Snap nu gewoon mijn eigen gedrag ook beter! Thanks!

  51. Jackie

    Hi Cynthia,
    Ik reageer eigenlijk nooit, maar wilde je toch even bedanken voor dit mooie artikel! Als mede HSP-er is dit zo herkenbaar! Ook ik vermijd het liefst drukke menigten en ga vrijwel nooit uit, waardoor ik me soms wel een beetje een saaie huismus voel in vergelijking met andere twintigers. Maar ik weet dat wanneer ik dit soort dingen opzoek, ik de drukte en de harde geluiden vrijwel direct heel vermoeiend vind. En fel licht, vreselijk! Ik zit ’s avonds dan ook het liefst half in het donker haha! Maar ik probeer het stiekem ook wel als een gave te zien, het feit dat je bepaalde signalen heel snel oppikt, een hele hoge intuïtie hebt en bijna supersonisch gehoor kan ook heel handig zijn! 😉
    Liefs!

  52. Mona

    Add of is t hsp? Mijn zoon van 13 zou mogelijk add hebben. Toen hij nog een baby was raakte hij in paniek van de deurbel en de stofzuiger. Toen hij ouder werd verdroeg hij geen labels in de klesing en vieze handen en blote voeten in sandalen waren ook een ramp. Zand vond hij vies. Tot op heden kan hij slecht over lawaai…hij hoort t kleinste geluidje en ruikt elke geur. Eten eet hij alleen als hij niet ziet hoe het wordt bereid. Hij is erg populair maar zit graag alleen op zolder te gamen online met vrienden. Na een drukke dag is hij kapot. Na een dag pretpark of drukke stad is hij soms bijna ziek. Hij is erg rustig van aard. En dromerig. Vandaar dat men een paar jaar terug het labeltje add heeft geplakt met bijbehorende medicatie. Ik ben er echter nog niet zeker van of het echt add is. Tja lastig.

    • Rob

      Hoi Mona, HSP is geen ziekte het is dus ook niet te diagnostiseren en de reguliere GGZ kan alleen stempels zetten op voor hun bekende gegroepeerde zogenaamde aandoeningen. Zo hebben ze mij vorig jaar Autist verklaard omdat ik in een niet erkende burnout zat. Van dat stempel kom je nooit meer af, maar HSP word niet serieus genomen. Er is wel hulp voor HSP mensen, maar of er ook hulp is voor kinderen weet ik niet. Ik zeg ook niet dat er geen Add is, dat kan ik niet beoordelen, maar jouw lijstje lijkt op HSP. Medicatie is chemie, chemie gaat tegen alle natuurlijke wetten en mogelijkheden in en verergeren zo mogelijk de problemen. Indien het financieel kan, zou ik eens kijken bij Chinese geneeswijze. Zij kunnen waarschijnlijk snel een diagnose stellen en kijken wat er aan scheelt of juist helemaal niet. Een goede psycholoog kan ook een eind komen al is het zoeken naar een goede. En hou altijd zelf de regie in de hand. Je word heel snel beinvloed om dit of dat te doen omdat…. maar de reguliere zorg houd zichzelf in stand, dus ze lossen geen problemen op maar bestrijden de gevolgen niet de oorzaak. De Chinese geneeswijze gaat uit van de zelfhelendheid van het lichaam en gaat de oorzaak aanpakken. Helaas word er bar weinig van vergoed, maar het kost ook je eigen risico niet. Sterkte en succes ermee!!

  53. Mona

    Add of is t hsp? Mijn zoon van 13 zou mogelijk add hebben. Toen hij nog een baby was raakte hij in paniek van de deurbel en de stofzuiger. Toen hij ouder werd verdroeg hij geen labels in de klesing en vieze handen en blote voeten in sandalen waren ook een ramp. Zand vond hij vies. Tot op heden kan hij slecht over lawaai…hij hoort t kleinste geluidje en ruikt elke geur. Eten eet hij alleen als hij niet ziet hoe het wordt bereid. Hij is erg populair maar zit graag alleen op zolder te gamen online met vrienden. Hij is erg rustig van aard. En dromerig. Vandaar dat men een paar jaar terug het labeltje add heeft geplakt met bijbehorende medicatie. Ik ben er echter nog niet zeker van of het echt add is. Tja lastig.

  54. Bibi

    Heel mooi geschreven en dapper dat je zo open bent ??

  55. Goedele

    Zo fijn dit artikel, ik herken me in veel punten wel. Vooral op school ben ik erg rustig en ook in groepen ben ik meestal wel de stille persoon. Soms vind ik wel lastig, maar ik vind het ook wel fijn om gewoon wat rustiger en stil te zijn en gewoon mijn ding te doen. Ik merk ook wel als ik veel prikkels om me heen heb dat ik dan juist even op mezelf moet zijn en even mijn eigen ding moet doen.
    Maar Cynthia zeker goed dat je hier open in bent en ook fijn voor andere mensen denk ik.

  56. Marlou

    Ik herken me erg in je verhaal, maar voel me niet senang met het label HSP (voor mezelf). Betitel mezelf meer als ‘introvert’. Heb je Quiet wel eens gelezen van Susan Cain? Misschien vind je dat ook wel interessant.

  57. Kimberly

    Hey Cynthia,

    Mooi geschreven ik ben zelf ook hsper alleen wist ik het tot een half jaar geleden nog niet.
    Ik dach altijd dat zoals ik ben iedereen was ondanks dat ik me altijd het buiten beentje voelde en niet begreep waarom anderen zo ander,s leken dan mij.
    Leraren noemde me altijd stil en verlegen en idd door klas genoten werd ik ook vaak oma genoemd en nog vele anderen namen.
    Ik was en ben ook geen uitgaand type en dat begrepen m’n vriendinnen nooit waardoor ik me echt het buiten beentje voelde en vooral onbegrepen als of mensen me wouden dwingen te veranderen in iemand die ik niet ben dit had ik ook met m’n leraren op de hoge school en daar door voelde ik me ook compleet alleen.
    Mijn laatste leraar op die school keek er anders tegen en merkte juist m’n sterke punten op zoals idd contact met mensen en m’n manier van omgaan hij begreep niet hoe ik zo snel een ander door had en hoe ik op m’n stage,s met dieren een sterke band kon hebben. Ik vond dit normaal juist met dieren alleen om me heen en stilte vooral buiten in de open natuur zonder geluiden van alles om me heen voelde ik me op m’n gemak.
    Tot feberuarie wist ik niet wat hsp was en dat dit bestond ik merkte alleen maar de negatieve dingen er van op wel merkte ik dat ik veel gevoeliger was voor zon/fel licht, ik beter kon horen dan m’n familie en vrienden vooral bepaalde frequentie,s en dingen veel harder over kwamen dan bij hun leek, en ik druk aan voelde wat prikkels bleek te zijn. Maar ik wist niet dat hsp ook m’n andere ligamelijke klachten kon verergeren.
    Nu begrijp ik er veel meer van en nu weer van een ander te lezen is voor mij ook meteen weer leerzaam en dat ik niet de enigste ben die zo is en ik het juist positief kan gebruiken daar wil ik je voor bedanken ?

    Groetjes Kimberly

  58. Esther

    Het is toch heerlijk dat je jezelf zo goed kent en je weet wat jij nodig hebt om je goed te voelen!

    Daar hoef jij je mijn inziens nooit over te verantwoorden? Wat is goed en wat is minder goed? Wanneer ben je raar en wanneer niet?

    Mensen zijn unieke wezens en dat is juist prachtig!

    Ik herken veel in de karakter eigenschappen die jij benoemt.

    X

  59. Anita

    Mooi geschreven Cynthia! Een verademing om te lezen. Wat fijn dat je er het positieve uit kunt halen en het juist omarmt!
    Ik heb ook een aantal karaktereigenschappen waar het label HSP/HSS op is geplakt. Ik herken heel erg dat ik veel wil beleven en me snel verveel, maar daarin echt een balans moet zoeken. Ik zoek dat ook vooral in reizen 🙂 Uitgaan houd ik ook niet zo van, maar deed ik “vroeger” (ik ben 32) wel omdat ik dan niet wilde afhaken. Gelukkig heb ik, net als jij, inmiddels een mooie balans gevonden en kijk ik er juist positief naar. No-one is you and that is your power!

  60. Annika

    Ik herken een aantal dingen wel. Ik kwam een aantal jaar geleden al een keer terecht bij HSP, maar ik kan er niet zo veel mee, de meeste dingen zijn veel te zweverig. Het zien als een karaktereigenschap vind ik eigenlijk wel een goed punt, want feitelijk is het dat ook gewoon.

    Beetje jammer wel dat de norm nog steeds is dat je supersociaal moet zijn en dat sommige mensen je niet in je waarde laten.

  61. Jolien

    Hey Cynthia,
    Ik ben echt ontzettend fan van je persoonlijke verhalen. Ik vind het zo fijn om stukken van je te lezen over alleen uit eten gaan, over HSP, over de nare ervaring van de seksuele intimidatie een tijd terug. Je schrijft open en eerlijk, je maakt het zo goed bespreekbaar! Ik vind je nieuwe website echt een enorme goede zet geweest, nu hebben dit soort artikelen ook een echte eigen plek.
    Iedereen is anders, iedereen ervaart dingen anders en iedereen heeft daarom wat anders nodig. Jij hebt rust en tijd voor jezelf nodig! En ik toevallig ook, dus die tijd maak ik dan ook gewoon. Al vond ik dat in mijn studententijd wel lastiger, en werd ik daar ook wel eens saai genoemd omdat ik op tijd naar bed wilde. Dat vond ik toen heel vervelend, nu trek ik me daar gelukkig niks meer van aan 🙂
    Bedankt voor dit stuk, ik zie aan de hoeveelheid reacties dat je veel mensen ook blij hebt gemaakt.
    Liefs,
    Jolien

  62. Nynke

    Sommige van deze kenmerken lijken best wel veel op ADD. Hier ben ik op getest en dat heb ik dus niet. Het zou dus door jou verhaal dus ook wel een HSP kunnen zijn. Ik ga hier zeker verder onderzoek naar doen.

    Harde geluiden vind ik niks. Ik zou best wel eens naar de bioscoop willen, maar het geluid staat daar altijd zo knetterhard. De tv staat altijd zacht. Ik kan daar en tegen wel goed werken met muziek, maar wel rustige muziek en geen Nederlandstalig.

    • Denise

      Hallo Nynke,

      Herkenbaar, dat ‘bioscoopprobleem”.. vroeger was dat nu juist de plek voor mij, om even de buitenwereld te ontvluchten, maar sinds bijna alle films 3D zijn niet meer :-(.

      Dus ik heb nu minder aanbod, omdat ik films veel liever in 2D zie, EN…ik wil zo ver mogelijk achterin en precies in het midden zitten. Voel me soms net Sheldon van de Big Bang Theory, haha!

      Alleen zag ik laatste in een bioscoopagenda, dat er films komen met ZACHTER geluid.. omdat ook veel kinderen dat fijner vinden (vast HSP’s). Dus allemaal onze stem laten horen, dat daar meer vraag naar is, bij je locale bios!

      Liefs, Denise

  63. Hilde

    Jep, allemaal herkenbaar en ik vind het heerlijk!! Jaren heb ik mezelf afgevraagd of ik misschien wat ‘autisme trekjes’ had tot ik van alles ging lezen over ‘HSP’. En jawel, ALLES herkenbaar!
    Nu nog leren om in bepaalde situaties leren om te gaan; zoals minder aantrekken van andere (vaak) negatieve reacties op het werk, roddelende mensen (wordt ik doodmoe van)
    Vaak vroeg ik mezelf af; kan ik gewoon niet minderen handelen wat een ‘normaal’ mens wel kan handelen maar blijkt toch dat ik gewoon meer ‘oplaad tijd’ nodig heb om alles te verwerken.
    Groepen, aanwezige drukke mensen, roddel en achterklap, veel moeten doen in weinig tijd etc, allemaal dingen waar ik moeite mee heb. Gelukkig hebben we geen grote vriendengroep, moet er niet aan denken elke weekend een verjaardag etc te hebben. Mijn man heeft die drukte ook niet nodig dus dan maar lekker samen ouwe lui uit hangen 😉

  64. Naomi

    Ik herken me hier zo hard in.. Ik ben ook een “saaie” aangezien ik niet zo hou van uitgaan en met grote groepen “uithangen”. Dat is helemaal niet nodig voor me.. Geef mij maar iets rustig. Ik voel ook enorm goed aan hoe anderen zich voelen.. Denk dat het zorgzame ook typisch is aan “ons” 🙂 Vind het ook fijn te weten dat er meerdere HSP’ers zijn zoals het meisje voor me beschreef.

  65. Griet

    Ik weet zelf nog maar enkele jaren dat ik hooggevoelig ben, maar dat verklaarde wel zó ontzettend veel. Ik begreep nooit waarom ik niet zo van drukte en lawaai hield. Ik slaap zelf altijd met oordopjes omdat ik echt van alles wakker word 😉 Ook loop ik altijd als eerste met een zonnebril rond omdat ik geen fel licht verdraag.
    Net als jij heb ik ook die tijd nodig om mezelf op te laden. Ik ga graag weg en doe graag leuke dingen met vriendinnen, maar het kost me vaak zoveel energie. Ik snap dan nu ook waarom ik soms zo moe kan zijn.
    Het zijn zoveel kleine dingen die toch zoveel impact hebben. Wel fijn om te weten dat er meer HSP ers zijn dan ik dacht 🙂

  66. Angela

    Jeetje. Mijn ogen gaan hier open.. ik herken mij hier voor bijna 100% in! Heel fijn dat je aan deze karaktereigenschap (want zo zie ik het ook) een artikel wijdt. Er vallen hier behoorlijk wat puzzelstukjes in elkaar…! Bedankt Cynthia.

  67. Joyce

    Super herkenbaar! Hier ook een “HSP”. Toen ik er eindelijk achter kwam, vielen alle kwartjes op zijn plaats. Dus daarom ben ik “raar” dacht ik toen. Idioot want het is helemaal niet raar. Maar goed, het was zo herkenbaar! En ik had eindelijk het gevoel dat ik mensen uit kon leggen waarom ik zo ben, en hoe ik er mee om kan gaan. Dagelijks worstel ik er wel nog mee want ik merk dat er nog weinig begrip is. Vooral dat “leeggetrokken” gevoel is zo vervelend. Fijn dat je er aandacht aan besteed!
    Liefs, Joyce

  68. mariska

    Heel herkenbaar! Al heb ik het vroeger vaak niet willen weten en ging dan vaak over m’n grenzen heen… als ik dat weer ontkende zat ik ineens weer 2 weken oververmoeid thuis. Leer er nu steeds beter mee omgaan en heb gelukkig ook een vriend die van rust en regelmaat houdt (al is hij totaal niet hoog sensitief). Ben altijd nog wel een beetje bang dat mensen die mij al langer kennen me ineens een saaie doos vinden, omdat ik vroeger overal voor in was (en daar dan later de prijs voor betaalde) maar ook dat kan ik steeds beter van me afzetten.

  69. Eunice

    He Cynthia, wat fijn dit artikel!! Ik ben sinds kort ook bekend met hooggevoeligheid. Verklaart een hoop voor mij… het uit zich bij mij net iets anders maar ik probeer wel altijd te vertrouwen op Mn intuïtie en juist Mn kracht te halen uit het aanvoelen van dingen. Moet wel regelmatig pas op de plaats doen als Mn agenda te vol stroomt

  70. Alba

    Helemaal mee eens. Ik ben ook HSP en heb het helemaal omarmd. Ik moet zeggen dat het voor mij erg hielp dat mijn moeder ook zo is. Daardoor heb ik me nooit raar gevoeld.

  71. Kim

    Fijn stuk en heel herkenbaar! Hoe ouder ik word en mezelf beter leer kennen, hoe beter ik weet om te gaan met mijn HSP. Maar vooral weet en voel dat het oke is zoals je bent. Ook al is dat een beetje anders dan andere 😉 ik doe het zelf ook goed op rust en regelmaat en plan mijn weken ook heel bewust in. Ik vind het super fijn om af te spreken met vrienden en vriendinnen, maar wel als daar voldoende alleen-tijd tegenover staat. Voor mij is het belangrijkste dat ik geleerd heb, de dingen doe zoals ik ze wil en me prettig bij voel. En niet de dingen die ik denk dat van mij worden verwacht.

    Jij bent jij, dat is jouw kracht! Xx

  72. Karlijn

    Herkenbaar! Ik ben er steeds beter mee om aan het leren gaan en de kracht ervan aan het inzien. Vooral op het gebied van emoties, dat achteraf wat ik heb gevoeld gewoon klopt, ookal zegt iemand “nee er is niks aan de hand!” etc. Wat voor mij de struggle is, ik ben een extraverte hsp. Ik houd echt van mensen en prikkels, maar omdat ik dus zo gevoelig ben moet ik me zoals iedere hsp terug trekken haha, soms moeilijk. Ik word vaak ook hyper als ik overprikkeld ben ;p.
    Soms vind ik het wel lastig, mijn relatie is net uit etc. Emotionele rollercoaster, dan ben ik wel even klaar met mijn gevoeligheid, van jezus, mag ik ff wat minder voelen?! Maar oki, als ik bijvoorbeeld bij een concert of theater ben kan ik vollop genieten omdat de schoonheid kei hard binnen komt :).

  73. Natasja

    Hoi Cynthia!

    Zo had ik er nog nooit naar gekeken, herken mezelf in zoveel van deze dingen. Toch maar eens wat verder onderzoeken.

    Heel erg fijn artikel en mooi omschreven! Ik heb juist heel veel respect voor mensen die ook graag alleen op pad gaan! Ik vind dit soms nog lastig om te doen, maar het lijkt me zo heerlijk soms!

    Lieeefs Natasja

  74. Yvonne

    G E W E L D I G Cynthia, kijk hoeveel reacties!! Zonder oor- en veroordeel lees ik vaak je week blogs en denk dan bij mezelf: “wanneer komt ze uit de kast”;))? Hoe herken- en leesbaar tussen de regels door schrijf je voor diegene die weten wat hoog sensitief is. Je “voelt” als het ware de verschillende emoties door je verhalen heen.

    En nu heb je er een prachtig stuk over geschreven waar uit blijkt dat je precies weet waar je het over hebt. Zelf weet ik sinds 10 jaar dat ik hoog sensitief ben. Werd ook wel tijd! Inmiddels ben ik nu 57 en zelfs nu nog bezig met het herkennen en erkennen van gebeurtenissen uit het verleden. Ik ben van mening dat de hedendaagse snelle wereld om ons heen er bij bijdraagt dat het herkennen van deze extra voelspriet nu sneller gebeurt.
    Je hebt het prachtig verwoord, “met beide benen op de grond”, no nonsense en niet zweverig. Dank daarvoor.
    Enne… wie weet hebben we al heel snel een tiny house dorp ;)! Veel HPS’ers ambiëren deze leefstijl namelijk.

  75. Wilma

    Wat een inspirerend en herkenbaar artikel! ✨

  76. Gwenster

    Hoi Cynthia, wat heerlijk om eens iemand open en bloot te horen spreken over hsp. Ik merk dat de wereld echt niet veel begrip toont voor ‘onze soort’, alleen willen zijn is al vaak asociaal zijn en veel tijd nodig hebben om op te laden zien mensen als traag zijn. Ik merk dat me dat toch nog wel energie kost om op te boksen tegen al die reacties, en om dat te vermijden lieg ik vaak of doe ik gewoon mee, met alle gevolgen vandien… Niet goed natuurlijk! Ik werk eraan. Interessant is ook dat ik merk dat mijn zoontje het ook heeft en dat vind ik enerzijds niet goed anderzijds herken ik zoveel en kan ik hem wel helpen. Bedankt voor je artikel en dit in de aandacht te brengen!

  77. Maaike

    Ik zou mezelf niet als HSP of introvert of wat dan ook bestempelen, maar ik herken veel van de dingen die jij beschrijft. Ik doe graag dingen alleen, laadt alleen op als ik echt op mezelf ben en bij drukte krijg ik lichamelijke verschijnselen die geen enkel mens goed doen (o.a. hartkloppingen). De stress moet dan ook echt uit me trekken en dat duurt soms een paar dagen. Wat niet erg is, zolang dat maar op tijd kan. Ik ben dan wel van het ene uiterste in het andere want ik hou juist wel van groepen mensen en die bij elkaar brengen. Sta niet voor niets voor de klas. Het gaat mij om de balans: ik kan het een omdat ik het ander doe/ van houd. Maar dat eigen wereldje, dingen aanvoelen en alleen willen zijn dat herken ik maar al te goed.

    • Suus

      Hoi Elisa,

      Ik heb het filmpje gekeken omdat ik ook christen ben, schrikt de titel mij niet af ;). Toch wil ik graag even reageren want ik denk dat er nu wat dingen door elkaar gaan lopen. Cynthia beschijft hierboven hoe zij omgaat met bepaalde eigenschappen van haar persoonlijkheid. In het filmpje wordt ingegaan op iemand die hoogsensitief is en door de zoektocht hoe daar mee om te gaan occult belast is geweest. Mensen hebben het een gave genoemd en vervolgens zegt de man dat niet haar hoogsensitiviteit een gave is maar zijzelf. Als zij de gave is en hoogsensitiviteit is inderdeel van haar persoonlijkheid, dan is het toch niet te scheiden?
      Je comment komt over alsof Cynthia door in God te gaan geloven, echte rust zou vinden en niet meer die karaktereigenschappen van hoogsensitiviteit zou hebben. Daar ben ik het niet mee eens. Door in God te geloven, verandert je persoonlijkheid niet. En ja bij God is rust te vinden, maar dat betekent niet dat iemand die oplaadt van alleen zijn ineens oplaadt van in grote groepen zijn. Dat is meer hoe je in elkaar zit. En ja volgens mij is dat hoe God je in elkaar heeft gezet en kun je leren om dat positief in te zetten. Als ik het verhaal hierboven zo lees, gaat dat heel goed bij Cynthia :).
      De rust die God geeft is ook niet alleen van toepassing op mensen met hoogsensitiviteit, maar op iedereen. Hopelijk is het zo een beetje duidelijk wat ik bedoel.

  78. Kirsten

    Wat super dat je hier een artikel over hebt geschreven! Ik herken er ook zoveel in. Zie het ook niet als iets negatiefs maar soms vind ik het wel lastig. Ik hou ontzettend van de zomer maar er is veel licht, het is druk op straat en veel geluiden tot ’s avonds laat. Dan vind ik het wel jammer dat ik er niet zo van kan genieten als dat ik zou willen. Nu woon ik ook in een grote stad en in een drukke wijk dus verhuizen staat bij mij al geruime tijd hoog op het verlanglijstje want ik merk dat ik niet goed tot rust kom thuis. Ik ben ook graag alleen en vind het heerlijk als er rust om me heen is. Ben inmiddels wel op een leeftijd dat het me echt niets kan schelen wat een ander er van vindt dus dat is ook wel fijn maar vroeger had ik het er wel moeilijk mee door de sociale druk. Ben geen groepsmens, hou niet van schreeuwerige mensen en drukte en dan krijg je al snel de stempel ‘saai’ terwijl ik dat absoluut niet ben. Nogmaals top dat je hier over schrijft!

  79. Marlous

    Hoi Cynthia, één en al herkenbaarheid. Omdat je van lezen houdt heb ik een boek over hoogsensitiviteit dat mij vreselijk heeft geholpen; follow your senses van Felix Brabander. Liefs

  80. Marit

    Hoi Cynthia,
    Wat een mooi en positief artikel! Ik herken heel veel in je verhaal en kan je tips goed gebruiken.
    Nog steeds vind ik het heel moeilijk om toe te geven aan mijn gevoel en lichaam. Ik ga vaak veel te lang door, waardoor ik tegen een muur aanloop en noodgedwongen wel moet stoppen!
    Ik vind het heel knap van je dat je hebt leren luisteren naar je lichaam en gevoel en vooral niet teveel aantrekt van wat mensen ervan vonden! Super en dank je wel!
    Groetjes Marit

  81. Angela

    Ook ik herken mezelf hier enorm in! Afgelopen jaren heb ik enorm veel psychische problemen gehad. Ik ben snel overprikkeld, kan moeilijk functioneren in grote groepen, en samenwerken is echt 1 van mijn zwakste punten.

    Maar het is niet allemaal negatief! Ik let enorm op details, en ben echt dol op details. En in mijn werk als fotograaf is dat echt 1 van de beste eigenschappen die je kan bezitten.
    De key is denk ik, iets zoeken wat echt bij je past, en waar je zelf, je ei in kwijt kan. En zo kan ontladen.

    En dat is iets wat mij ook opvalt bij mensen die hooggevoelig zijn. Is dat ze vaak enorm creatief zijn. En voor een heel creatief beroep kiezen. En dat juist die mensen vaak hun eigen zaak opstarten. Want ja, alleen werken is het beste wat er is 😉

    Dankjewel weer voor een super artikel Cynthia. Ik lees je blog met veel plezier. Al jaaaaaren. En vindt het super leuk om al die herkenning tegen te komen op je blog. Eindelijk een blogger die met beide benen op de grond blijft staan, en tijd investeeerd in een goed en inhoudelijk artikel.

  82. Kelly

    Zo herkenbaar! Sinds enkele jaren ken ik de term HSP… ik zal mezelf nooit zo omschrijven, maar heb er wel een soort troost in gevonden. Het is oké om niet super uitbundig te zijn en alleen te willen zijn. Ik werd vroeger ook vaak de saaie, asociale genoemd, maar ik weet dat ik dat helemaal niet ben. Ik heb enkel rust, stilte en tijd nodig om alles goed te ervaren en te herplaatsen. Sinds ik mezelf heb leren kennen op dit vlak, kan ik alles beter plannen en net leuker ervaren. Alles wat je schrijft is zooooooo herkenbaar en zo’n goede tips! Net om deze persoonlijkheidseigenschap volg ik je al jaren! x

  83. Liz

    Lieve Cynthia, dankjewel voor dit artikel. Er valt gewoon een last van mij af als ik dit lees. Ik herken zoveel dingen wat je schrijft aan mezelf. Vaak denk ik dat er iets mis is met me, maar ik ben zelf voor een maand geleden is gaan lezen over hooggevoeligheid. Er vielen dingen op zijn plaats. Wat goed dat je jezelf openstelt en er een artikel over durft re schrijven!! Dankjewel..

  84. Rowan Chanel

    Ik ben gek op dingen ondernemen, mijn geliefden om me heen en dingen samen doen.
    Maar áltijd geniet ik het meeste van niks doen, in m’n uppie.
    Als mensen zeggen dat ik een oma ben als ik een avondje stappen oversla, trek ik me daar niks meer van aan.
    Precies zoals jij zegt; je hebt gewoon even de tijd nodig om jezelf op te laden of om alles te kunnen verwerken.
    Een discotheek waar de muziek superhard staat, plakkende mensen om je heen? BAH. Zit ook bewust niet in een ‘vriendinnengroep’, moet er niet aan denken om 1 keer per maand met z’n allen te ‘moeten’ afspreken.
    Leuk artikel Cynthia! Hierover mag je wat mij betreft vaker schrijven.

  85. Syl

    Het is net of ik hier mijn eigen verhaal lees. Ik ben mij er al jaren van bewust dat ik zo ben, en dat is ok. Het er achter komen was eigenlijk heel prettig, ik was niet raar, maar was nou eenmaal zo net als veel anderen. Soms kan ik me eenzaam voelen, als er na een intieme bruiloft een drukke afterparty komt waarbij alle anderen komen. Ik kies er vaak voor om dan lekker buiten de frisse lucht op te zoeken…soms alleen of in duo of max 6 personen. Soms kan ik me eenzaam voelen als mijn collega’s uit drinken gaan (drank drukte lawaai en laat thuis), want ik hou daar niet van. Maar ik zou er niet gelukkiger van worden als ik meega. Ik ben totaal geen huismus, maar ik wil wel zelf bepalen waar en met wie. Ik blijf trouw aan mezelf, intuïtie en gevoel. Dat naar mijn grenzen luisteren voelt fijn. Ik probeer het steeds wel te rekken, om ook buiten mijn comfortzone dingen te doen.
    Het is fijn om te lezen dat ook gewone leuke mensen HPS kenmerken hebben en gewoon leuke dingen doen, en niet alleen schreewerige negativalingen die met een label in hun hand wapperen. Want in die laatste categorie ken ik er veel. Tjah we zijn uiteindelijk allemaal maar mensen.

    • Syl

      Ik kan alleen geen rust vinden in het lezen van boeken. Ik heb een hekel aan boeken en word er helemaal kriebelig en onrustig van.
      Blogs lezen vind ik wel leuk en schrijven ook. Maar misschien ligt het aan de lengte van de tekst.

  86. Nanda

    Als rationeel denkend mens wilde ik er eigenlijk niet aan, dat HSP. Het riep bij mij de associatie op van dames die teveel met zichzelf bezig zijn in de modus ik-moet-voor-mezelf-kiezen. Nu ik dit artikel lees begrijp ik dat er ook ‘respectvol’ HSP kan zijn.

    Ik ben net terug van een paar dagen Texel, mijn ultieme ‘oplaadstation’. Rustig hotel (ontbijtbuffet sla ik over), wandelen, lezen, mensen kijken, over zee staren, sigaartje en cappuccino. Vaak de opmerking: heerlijk hè, zo in je eentje, maar ik zou het niet kunnen hoor!’

    Ik heb nooit muziek aan, kijk zelden tv, mijn huis moet opgeruimd zijn, ik zie, hoor en ruik ALLES en je zult mij niet bij drukke festivals zien. Zelfs op een verjaardag zoek ik wat ‘me time’ in de tuin. Ik vond mezelf altijd een sociale schande maar heb inmiddels mijn gevoeligheid en denkwijze geaccepteerd. Ook met een breiwerkje in de tuin (breien is het nieuwe yoga) en mijn gewoonte om vreemde honden te aaien. Mijn vriendinnen ken ik al meer dan 20 jaar en men weet mij vaak te vinden voor advies, tips en het schrijven van brieven (da’s dan wel weer leuk).

    Mijn wens voor later is een ‘tiny house’ met natuur, boeken, een houtkachel, een moestuin en een hond. Totaal overgeromanticeerd want waarschijnlijk lekt het dak als een vergiet, kan ik met mijn zelf gebakken brood een tuinpad aanleggen en wemelt het ’s nachts van de stalkers.

    Is HSP eigenlijk wel zo anders of is een ‘slow life’ met compassie, zelfreflectie, rustmomenten en het accepteren van wat wel en niet goed voor je is, voor iedereen gezonder? Ik voel me er in ieder geval heel goed bij.

    • Cynthia Schultz

      Hey Nanda, zullen wij anders gewoon maar life-partners worden, want ik herken mijzelf echt PRECIES in jou! Haha 😀

    • Charmain

      Als je je naam had weggelaten, had ik me serieus afgevraagd of mijn zus hier achter zat?. Ikzelf ben het complete tegenovergestelde, ik denk dat haar niet altijd even goed begrijp en jouw toevoeging op het stuk van Cynthia helpt me daarbij! Bedankt daarvoor! Wie weet worden jij, Cynthia en Mn zus nog S buren! Goed gezelschap?

  87. Diedeke

    Hoi Cynthia!
    Ik wil je echt even keihard toejuichen na het lezen van dit verhaal, en vooral de zin ‘HSP, hoog sensitieve persoonlijkheid, is een karaktereigenschap en niets anders.’ Mijn dank is groot dat je met jouw medium op deze manier met je gevoelige karakter om gaat. Ik werk als psycholoog en word helemaal kriegel van mensen die met de term HSP smijten en doen alsof het een stoornis is, helaas mede dankzij een heleboel andere blogs. Dankzij jou een beter tegengeluid, dankjewel!

    • Cynthia Schultz

      Wat fijn om dit te lezen van een psycholoog! Dankjewel en graag gedaan 🙂

  88. Liset

    Wat mooi geschreven. Ik herken mijzelf hierin gedeeltelijk. Ik raak snel overprikkeld als er veel mensen, geluiden of felle lichten zijn. Grote groepen of menigtes kan ik heel slecht handelen. Koningsdag op museumplein (vroeger) kon ik slecht aan en ben al een paar keer in paniek weggegaan. Voelde ik me dan heel schuldig over, dat ik niet ook ‘gewoon’ mee kon feesten. Met werk vind ik het ook heel moeilijk pas op de plaats te maken. Ik ben zo perfectionistisch, dat ik net zo lang door ga tot het af en (voor mij) goed genoeg is. Zo zat ik gisteren tot 1 uur ’s nachts te werken. Lastige vind ik altijd dat ik juist heel slecht alleen kan zijn. Ik ben liever samen met iemand, al is het maar gewoon samen in dezelfde ruimte zonder te praten. Echt op mezelf zijn om tot rust te komen doe ik dus ook nooit en daardoor loop ik snel tegen mezelf aan. Misschien dat ik in de toekomst hier beter mee om weet te gaan!

    • Loes

      Hoi, dat is voor mij ook erg herkenbaar! Ik zit in een burn out momenteel dus ben daarbij ook nog eens extra gevoelig voor alles. Ik voel me ook eenzaam. De dingen die mijn vrienden graag doen voelen voor mij vaak niet goed waardoor ik toch best regelmatig alleen zit. Het ene moment vind ik dat fijn, maar ik voel me ook vaak een beetje hopeloos omdat de opties die ik kan kiezen om niet alleen te zijn dan niet passen bij waar ik me goed bij voel. Ik probeer daarom ook maar om steeds meer in mijn eentje te genieten van dingen die ik eigenlijk liever met iemand samen zou doen. Voor geluid ben ik ook erg sensitief. Goede tip is om een noise cancelling headphone aan te schaffen! Even een investering maar het geeft echt veel rust als je in een drukkere omgeving bent.

  89. Cheyenne

    Lieve Cynthia,

    Ik wil je zeer bedanken voor dit artikel. Ikzelf herken hier veel van mijn eigenschappen in en ik heb nooit nagedacht over HSP. Ik dacht altijd dat ik ‘gewoon’ teruggetrokken en gevoelig was, maar nu ik dit lees, snap ik dat het een naam heeft. Het is fijn om te weten dat anderen ook vaak zulke gevoelens hebben. Onbewust dwing ik mezelf vaak om toch erbij te zijn en om toch dat ene weekendje met vrienden op vakantie te gaan. Echter, soms lukt dat niet. En ik vind het echt zo knap dat jij er dan voor kan kiezen om even een moment voor jezelf te nemen. Dat moet ik ook gaan doen, dat opladen.
    Mijn favoriete moment van de dag is om na mijn werk op de bank te zitten. Ik zit dan in stilte en staar vooral naar buiten. Ik denk dat aan niets en dat is heerlijk – opladen, zoals jij het noemt.
    Ik wil je bedanken voor het artikel. Ik vind het fijn om dit te lezen en om te merken dat meerderen behoefte hebben aan rust en gevoelig zijn voor vele prikkels (bij mij vooral licht en geluid). Ik zal, ook op vakanties met vrienden, vaker rust gaan zoeken en dat komt geheel door jouw tip!

  90. Es

    Hoi!
    Jeetje, wat een herkenbaar verhaal! Ik heb vorig jaar een ongeluk gehad waarbij in hersenschade heb opgelopen. Bij mij werkt het nu net zo. Ik vind dat super lastig, want daarvoor kon ik wel doortrekken en gáán als het nodig was (voor mijn studie bijvoorbeeld). Nu word ik constant teruggefloten en ben ik op drukke dagen al voor de middag ‘op’. Fijn om te lezen dat er nog meer manieren zijn om dat te voorkomen!

  91. Stefanie

    Alles in je verhaal is heel herkenbaar en mooi om te lezen dat je er zo goed mee om gaat! Goed artikel ook! Ik heb dit door de jaren heen ook geleerd en kan nu erg goed voor mezelf kiezen. Ik werk fulltime op een ontzettend gezellig, maar druk kantoor en dat kan soms wel eens lastig zijn. Zo breng ik mijn pauzes vaak alleen door (heerlijk!) en ga ik als het te druk word tussendoor nog een rondje lopen door het bos. Wat collega’s daar dan van vinden maakt me niet uit, al weten de meesten wel hoe ik in elkaar zit. Zo mag ik ook een dag thuiswerken als ik daar behoefte aan heb. Heb dus een top werkgever dus!

    Inmiddels ben ik gek op mijn oma-achtige trekjes. Ik voel me er heerlijk bij. Het enige wat ik nog wel moeilijk vind, is dat ik soms op straat emoties van vreemden lijk op te zuigen. De vlaag van verdriet die dan over je heen komt, kan ik nog lastig van me af zetten.

  92. Ellen

    Hoi Cynthia,
    Alles uit je verhaal is herkenbaar. Zelf weet ik pas een half jaar dat HSP bestaat, en dat ik zelf ook in dat “hokje” pas. Het is voor mij daarom nog wel een strijd om er goed mee om te gaan, vooral als de hectiek van alle dag mijn leven over dreigt te nemen.
    Je artikel leert me de signalen beter te herkennen.

  93. Kimberly

    Ik herken mezelf helemaal in jou Cynthia, wat een mooi artikel! Ik hou ook totaal niet van grote groepen, harde muziek, ik voel dingen ontzettend snel aan, heb tijd voor mezelf nodig, mijn fantasie is een hele wereld opzich en ik vind het heerlijk om alleen te zijn. Door de jaren heen heb ik mezelf ook beter leren kennen daarin en voel me nu ook een stuk fijner omdat ik het nu accepteer en weet waar ik op welk moment behoefte aan heb. Je hebt echt een top artikel geschreven!

  94. Ellen

    Mooi verhaal Cynthia. Ik herken veel van mezelf erin, en ben eigenlijk pas sinds kort bezig om het ‘te accepteren’ en ernaar te leven. Ik hoorde laatst in de trein een liedje op spotify wat voor mijn gevoel eigenlijk heel kenmerkend is voor wat jij beschrijft, ik kreeg traantjes toen ik het hoorde, misschien vind jij de tekst ook wel mooi 🙂 ‘Deze is voor jou’ van Matthijn Buwalda.

    • Denise

      Wauw.. bedankt voor de tip, wat een prachtig lied!

      Liefs, Denise

  95. marleen

    Als ik dit zo lees heb ik ook HSP, haha! Ik vind het eigenlijk helemaal niet negatief. Ik ben trots op mijn fantasie, creativiteit en inlevingsvermogen! Iedereen heeft wel ‘minpuntjes’ denk ik. Ik vermijd mensenmassa’s bijvoorbeeld. Mij zul je niet zien op Koningsdag, Bevrijdingsdag of een ander groot evenement. Daar word ik bloedchagerijnig van! Maar ik ga dan ook niet mee, ik ben leuker voor iedereen ‘individueel’ 😉

  96. Tess

    Hi Cynthia. Jeetje wat ontzettend herkenbaar! Wat knap dat je jezelf zo goed kent dat je ermee kunt omgaan. Ik zit praktisch precies t zelfde in elkaar alleen ben ik niet een “dromer”. Ik ben echt een loner en vind dit heerlijk. Heb 2 goede vriendinnen , mijn vriend en verder hoeft t voor mij niet. Ik houd van rust, stilte en overzicht. Helaas is stilte wel lastig als je bij het centrum woont maar dit is niet voor altijd haha!

    Helaas zit ik sinds een maand thuis met een burn out omdat ik toch bewust/onbewust elke keer te veel van mijzelf vraag. Nu is dan ook de tijd om te gaan leren en accepteren wie ik ben en waar ik het nou het beste op doe. Ik weet het wel.. maar het voelt inderdaad altijd zo “ongezellig”.

    Dankje voor je artikel , het heeft mij echt aan het denken gezet!

    Groetjes Tess

  97. rachel

    wat een goed stuk mop en zo herkenbaar!! ik probeer mijn rust te zoeken en te pakken als ik teveel prikkels krijg en dat kan thuis zijn maar ook buiten. thuis trek ik mij terug op de slaapkamer en dat werkt het fijnste voor mij alleen ja buiten word dat anders want dan kan je niet even ergens in een hoekje gaan zitten dus ga ik meestal gelijk naar huis

  98. Marlou

    Hey Cynthia,

    Ik begrijp het heel goed! Ik ben zelf heldervoelend (dat is zeg maar nog een stapje verder, extreem gevoelig voor gevoelens van andere mensen en sferen in ruimtes of gesprekken) en daar ben ik de laatste jaren ook flink mee aan het worstelen geweest. Vooral het stukje onbegrip van andere mensen en het niet willen toegeven. Soms zie ik het als een last, maar als ik dan aan iemand vraag wat er is, zonder dat ze het zelf niet merken dat ze het uitstralen en ik heb ze kunnen helpen, geeft dat weer voldoening. Fijn dat je er een artikel over plaatst, wij zijn met veel meer dan we denken ;). Hoop dat de wereld zich er een beetje meer voor open gaat stellen.

  99. Roos

    Mooi beschreven! Ik herken het deels. Als ik uitgerust en ontspannen ben kan ik enorm genieten van veel mensen om mij heen, maar om uitgerust en ontspannen te zijn heb ik juist ritme én tijd voor mijzelf nodig. Ik herken zo goed het gevoel van ‘niet saai willen zijn’ en de reacties van mensen om je heen wanneer je zegt dat je op zaterdagavond thuis een film hebt gekeken. Ik ben vaak onzeker vanwege het ‘saaie’ of ‘oma’ label. Het is fijn om te lezen dat je deze karaktereigenschappen van jezelf juist omarmt en hier ook eerlijk tegenover anderen over bent 🙂

  100. Antoinette

    Wat fijn dat je hier aandacht aan besteedt! Bij mij viel afgelopen jaar ineens het kwartje dat ik hooggevoelig ben toen ik me realiseerde dat mijn gemoed zó gemakkelijk en hevig bepaald wordt door externe omstandigheden en mensen. Ik kwam er echter snel achter dat niet alle kenmerken voor HSP bij mij opgaan. Zo houd ik wel erg van uitgaan, harde muziek, spanning opzoeken en me onder de mensen begeven, maar moet daar tegenover tijd en ruimte voor mezelf hebben. Ik wil heel erg gáán, maar moet oppassen niet overprikkeld te raken. Ik herkende me erg in de HSS’er, de High Sensation Seeker, een extravert hoogsensitief persoon. De HSS’er leeft ‘met een voet op de rem en een voet op de gaspedaal’. Het heeft me veel geholpen en inzicht gegeven, sinds ik me hier bewust van ben.

    • Astrid

      “Een voet op de rem en een voet op de gaspedaal’, ik herken het helemaal. Mijn lichaam reageert snel als het teveel wordt: spierspanning, oa in nek en schouders. Niet fijn, want deze verkramping kan ook een pittige hoofdpijn/migraine worden. Eigenlijk ben ik de disbalans (teveel prikkels tov noodzakelijke ontspanning) constant aan het bijsturen. Dagelijks 20 minuten mediteren helpt me goed: bewust mijn lichaam voelen, ontspannen, bewust ademhalen (vooral uitademen=loslaten). Misschien kan mediteren jou ook helpen, in de achtbaan die het leven soms lijkt?

    • Cynthia Schultz

      Ook wel herkenbaar voor mij! Ik zoek het dan alleen niet in uitgaan en dergelijke, maar meer in reizen. Ik verveel me snel, maar het is ook snel ‘teveel’. Het is altijd zoeken naar die balans.

  101. Marit

    Fijn dat hier toch open over geschreven kan worden en zo te zien herkennen velen zich n jouw verhaal. Ik ook. Als kind voelde ik altijd al van alles, maar wist dit niet te plaatsen. Sinds een jaar of tien heeft het bij mij ook de naam HSP gekregen. Ik voel en zie alleen nog iets meer dan dat, en juist dat vind ik heel moeilijk om over te praten, omdat mensen je niet lijken te geloven en je maar raar vinden.
    Het leeggezogen worden herken ik heel sterk, zeker omdat ik docent ben. Al die jongeren zijn echt energiezuigers, maar ik probeer ook steeds meer om er energie van te krijgen. De combinatie docent en HSP is soms best lastig, omdat mensen niet snappen dat lesgeven mij veel meer energie kost dan de gemiddelde persoon. Tegelijk is het heel fijn, omdat ik het razendsnel aanvoel als een student niet lekker in zijn vel zit.
    Wat mij steeds meer helpt is te genieten van alle kleine dingen en te proberen, net als jij, echt even momenten voor mezelf te pakken.

  102. Noor

    Wat mooi geschreven! Ik herken hier heel veel van, ik weet sinds een klein jaar dat ik hooggevoelig ben en het geeft me zoveel rust! Ik herken steeds meer en doordat alles nu een naam heeft voel ik me zoveel minder gek of anders. Voordat ik bekend was met hooggevoeligheid heb ik lang gedacht dat ik een vorm van autisme had. Maar inmiddels weet ik get zeker, ik ben een hsp 😉

  103. Emma

    Wow, precies ik! Alleen ga jij er veel beter mee om. Ik voel me ook vaak stom en schuldig als ik ergens niet in mee kan gaan, zeker richting mijn vriend, maar met mijn laatste citytrip werd ik zo ziek van overprikkeld zijn dat ik daardoor helemaal uitviel. En daar vervolgens nog 2 weken in Nederland last van had. Nee, inderdaad, doe mij maar natuur. Jij kent duidelijk veel beter je grenzen. Ik kan hier absoluut van leren, dank je wel!

  104. Kim

    Wat goed dat je zo letterlijk uit komt voor wie je bent. Voor mij is het heel herkenbaar en ik kan me voorstellen dat het voor sommige (jongere) lezers een inspiratie kan zijn! Te gek! ?

  105. Marloes

    Ik geloof dat het niet alleen maar aan je karaktereigenschappen ligt. Ik ben hooggevoelig geworden na een (bijna) burnout, terwijl ik vroeger enorm genoot van feestjes met veel mensen, veel uitgaan, goede muziek en druktes om me heen. Ik merkte het voor het eerst toen ik zomaar hoofdpijn had op een fantastisch festival. Van de geweldige avond ervoor. Nee, niet van de drank, maar van de muziek en het geroezemoes. Een half uur nadat de muziek uitging, was het weer we. Als ik nu goed in mijn vel zit, kan ik er best even tegen, maar als het even minder gaat, kan ik niks meer hebben. Zelfs niet mijn vriend om me heen, met zijn eeuwigdurende radio en tv. Begrip is ook lastig soms: voor veel mensen geldt helaas: als ze het zelf niet zien, bestaat het niet.

    • Marloes

      Oh, en top artikel! *vergeten* 🙂

    • Cynthia Schultz

      Ja, dat kan natuurlijk ook. Na mijn burn-out ben ik ook ‘veranderd’ op die manier. Ik ben ook wel rustiger geworden, veel meer relaxed, dat vind ik wel fijn eigenlijk.
      En ja als ik ‘overprikkeld’ ben kan ik ook bijna niks verdragen. Geluid, licht, muziek, hard gepraat… Het gebeurt niet zo vaak meer als vroeger omdat ik nu op mijn grenzen let, maar als het zover is dan kan ik een simpele vraag vaak niet eens beantwoorden – dan moet ik eerst even ‘opladen’.

  106. Nena

    Heel mooi artikel Cynthia. Jij bent jij en ik ben ik. Als iedereen zo zou denken zou de wereld er beter uit zien. Ik zit momenteel met een burn out en heb/ben ook heel hard aan het leren om meer aan mezelf te denken, fysiek en mentaal. Ik herken een aantal dingen die je schrijft, waar ik het ook best moeilijk mee heb. Maar het is een aangename post om te lezen en ik hoop dat iedereen dan ook respectvol reageert. Bedankt voor je eerlijkheid!

    • Cynthia Schultz

      Sterkte en succes daarmee Nena, het is een mooie kans om veel over jezelf te leren. Dat was het voor mij in ieder geval.

  107. Isa

    Ik vind het heel leuk om te lezen dat het bij jou zich zo anders uit dan bij mij. Ik kan namelijk me helemaal opladen door een leuke avond uit te hebben maar kan echt niet alleen zijn. Een uurtje per dag vind ik heerlijk, maar na een dag of twee merk ik dat ik teveel met mijn eigen gedachten bezig ben. Dan heb ik afleiding van anderen nodig, zo te zeggen.

    Net als anderen in de reactie’s heb ik veel moeite met aansluiting bij anderen. Niet iedereen begrijpt het(zeg maar gerust niemand) en veel begrip is er ook niet. Misschien komt dat ook doordat ik nog zo jong ben,19, en dat de mensen om me heen nog niet zo volwassen zijn als dat ik me voel.

  108. Judith

    Dank je wel voor dit herkenbare artikel Cynthia! Ik weet al jaren dat ik hooggevoelig ben en weet ook vrij goed wat ik nodig heb om mezelf te kunnen zijn, maar het accepteren dat ik “anders” ben (minder kan, minder kan hebben, etc) dat is wel een puntje waar ik oa met mijn psycholoog aan aan het werken ben. Op weg naar het met echte acceptatie kunnen zeggen: dit is wie ik bén!

  109. Eline

    Super herkenbaar Cynthia! Maar je bent een prachtige lieve vrouw, en inderdaad de positieve kanten er aan zijn heel bijzonder! Even tijd voor jezelf mag ook gewoon he! ?

  110. Jacqueline

    Het klinkt voor mij als een vorm van introversie?

    • Cynthia Schultz

      Ik ben introvert, maar niet elke HSP’er (om het even zo te noemen) is dat ook. En een introvert is ook niet per se HSP. Dus het kan samengaan, maar dat hoeft niet.

    • Kyra

      Klopt wat Cynthia zegt! Ik denk dat veel mensen mij als de levende definitie van extravert zouden omschrijven, en toch ben ik ook heel sterk hoog senstief!

    • Anolief

      Klopt.. ik ben ook een voorbeeld. Druktenakertje, spontaan, mensenmens.. zoals ze dat noemen. En toch ben ik erg gevoelig in heel veel dingen waarbij ik snel overgeprikkeld raak.

  111. Melissa

    Heeeeel herkenbaar dit artikel.

  112. Jolanda

    Duizend hartjes voor dit artikel. Dit is precies wie ik ben en hoe ik me voel. Muziek werkt daarentegen voor mij juist ontspannend (wel bepaalde genres) en is voor mij een manier om me af te sluiten, maar dat is natuurlijk voor iedereen anders.

    Ik heb het er best moeilijk mee gehad dat ik voor mijn gevoel ‘anders’ was. Met name in de vriendengroep van m’n partner voelde ik me een saaie oma. Dit heeft me best veel moeite gekost. Inmiddels ken ik mezelf heel goed en weet ik wat ik nodig heb. Ik heb echt moeten leren om voor mezelf te kiezen en rust te pakken, mijn dagen zo in te delen dat ik er gelukkig van word.

    Heerlijk om zo’n herkenbaar artikel te lezen, dank daarvoor!

  113. Sacha

    En nog iets waar ik moeite heb en blijf houden: chit chat gesprekjes. Ervaar jij dat ook? Ik wil altijd graag gelijk meer weten wat drijfveren van iemand zijn. Maar zomaar een babbeltje om het babbelen vind ik lastig. Daar blijf ik wel moeite mee houden.

    • Babette de Vries

      Haha zo herkenbaar! Het hele artikel trouwens.. heel goed artikel Cynthia! Ik denk dat er heel veel mensen wat aan kunnen hebben. Als ik in een piek van hooggevoeligheid zit geef ik dit altijd even aan bij mijn vriend. Zelfs zijn ademen kan mij dan teveel zijn. En ik geef het ook aan als het weer voorbij is. Vaak is dit al na een paar minuten. Hij weet dan dat hij even niets tegen me moet zeggen of teveel bewegen. Ook weet ik al als ik op de achterstaat ben hoe de sfeer in het huis is. Dat van die saaie persoon voelen herken ik me ook heel sterk in. Vooral als ik mezelf vergelijk met mijn broertje. Maar ik weet dat het prima is zo.

  114. Emmy

    Wat fijn dat je hier aandacht aan besteed! Veel mensen vinden het toch maar een zweverige instelling, terwijl heel veel mensen hooggevoelig zijn (en dat is prima!). Toen ik zelf jaren terug door begon te krijgen dat niet iedereen hetzelfde oppikte en ik sneller overprikkeld was dan anderen, begon ik zelf mijn zoektocht naar mede HSP’ers en wat was het fijn om ervaringen te kunnen delen.

  115. Sandra

    Heb het zelf niet. .Heb echter wel het vermoeden dat mijn zoontje het heeft. We zitten in de beginfase om dit te laten onderzoeken. Vind het best lastig als moeder om hier op in te spelen…daar we nog niet precies weten waar hij precies behoefte aan heeft . Maar herken wel veel uit jouw verhaal in zijn doen en laten

    • Lou

      Hi Sandra, wat goed dat je je dan toch zo goed mogelijk in probeert te leven, om het voor je zoontje beter te maken! Vind ik tof om te lezen, omdat ik in mijn jeugd heel vaak aan de kant ben gezet met “doe niet zo debiel” en “stel je niet aan”. Ik vind het echt fantastisch om te lezen dat er ouders zijn die hun kind hierin steunen!

    • Babette

      Hi Sandra! Wat goed dat jullie er op in willen spelen! Wat ik vroeger vooral belastend vond was dat iedereen altijd vriendjes en vriendinnetjes mee naar huis nam. De kinderen in mijn klas en op de buurt verveelden zich als er niemand was om mee te spelen. Ik had die tijd juist nodig om te verwerken. Vaak ging ik pas een uur nadat ik thuis kwam naar een vriendinnetje toe of bleef ik thuis spelen. Ik kan me ook niét herinneren dat ik me ooit verveeld heb. Terwijl ik best “hangerig” kan zijn. Wat anderen misschien interpreteren als vervelen. Maar in mijn hoofd is altijd wel wat te verwerken 😉 misschien herken je iets?

  116. Noelle

    Heel herkenbaar. Ik ben ook hooggevoelig en het is een neurologische “stoornis”. Onze hersenen verwerken prikkels 10x zo hard. Ik vond het ook moeilijk omdat ik niet wist wat er met me aan de hand was. Alsof ik asociaal was. Ik wilde nooit met vriendinnen gaan shoppen, ik wilde het liefst thuis zijn in mijn eentje, series kijken. De laatste jaren ben ik wat socialer geworden, maar weet dat ik niet meer dan 2 afspraken in de maand aan kan. Ik heb erg veel tijd nodig om op te laden. Daarnaast ben ik ook gewoon een huismus dus ik ben dolgelukkig met de manier waarop ik leef!

    • Denise

      Hee Noelle,

      Het klopt dat onze hersens prikkels 10x sneller verwerken en het harder binnenkomt.. alleen beschrijf ik dat altijd als een ‘gevoeliger zenuwstelsel’. Het is een karaktereigenschap zoals je weet dus pas op met het woord ‘stoornis’. Ik voel dat jij het helemaal goed bedoeld, maar heb geleerd dat er altijd mensen die alleen dat weer onthouden-en de rest niet :-(. HSP zijn 1 op de 5 mensen: dus zo áfwijkend zijn we niet… en ik denk dat er alleen maar meer geboren worden. Nodig in de steeds harder wordende wereld!

      Liefs, Denise

  117. Ingrid

    Heel herkenbaar. Ik luister ook voortaan beter naar mijn lichaam, omdat ik weet dat ik dat idd nodig heb. Ik heb het ook heel erg bij bepaalde sociale bezigheden, dan ben ik nadien zo onwijs moe / leeggezogen. Dan heb ik ook even een paar uurtjes voor mijzelf nodig en dan gaat het weer beter.
    Leuk dat je er een artikel over hebt geschreven! Ooit voelt het alsof ik de enige hierin ben haha

  118. Cynthia

    Dag Cynthia,

    Leuk dat je dit artikel schrijft want het zorgt ervoor dat ik me weer even realiseer dat ik niet de enige ben die geniet van stilte en rust in een oh zo drukke wereld. Vroeger dacht ik echt dat ik een probleem had omdat ik me vaak “anders” voelde. Ik ben zelfs naar een psycholoog gegaan, die dacht aan eigenschappen van autisme (verstaanbare comment hieronder, but no). Toen de huisarts me vertelde over hooggevoeligheid vielen de puzzelstukjes op zijn plaats. En kan ik het meer en meer accepteren en erop anticiperen. Toch vind ik het rot dat ik emotioneel op ben aan het einde van een werkdag en dat sommige collega’s gerust nog een rondje kunnen gaan sporten. Wat voor mij een aanrader was is het boek: Sterk voelen op het werk, van Eveline Baar. Speciaal voor HSP’s op de werkvloer. Nouja, alvast bedankt voor je artikel! Ik ga nu genieten van een kopje koffie in mijn tuintje (best feeling in the world 😉

  119. Lysanne

    Wat een goed geschreven stuk! Je verhaal is echt heel herkenbaar. Af en toe kan ik niet met hsp omgaan en word ik boos op mezelf. Dan wil ik zo graag iets doen en gezellig zijn, maar dan ben ik gewoon te moe. Heel vaak krijg ik te horen dat ik te veel in mijn eigen wereldje zit of dat ik me meer moet laten zien. Dat eigen wereldje is een soort van bescherming voor de buitenwereld. Je verhaal is heel herkenbaar met de prikkels. Dan moet ik mezelf ook echt afzonderen. Daarentegen heb ik wel vaak andere mensen door en kan ik ze goed inschatten. Best gek, maar ik heb het altijd door als er iets met mijn vriend is zonder dat hij het zegt. Dat is echt een pluspunt van hsp.

  120. Annagreet

    Prachtig artikel Cynthia. Heb het idee dat je de tijd hebt genomen om dit artikel te schrijven. Erg fijn! En heel herkenbaar aps HSP-er.

  121. Minka

    Ja, heel herkenbaar. Jaren geleden heb ik zelfs hulp gezocht omdat ik dacht dat er echt iets mis met mij was. Toen was er nog niet al te veel over bekend. Nu hou ik niet van het label HSP (of van labels überhaupt) maar het helpt wel om te merken dat er niets ‘mis’ is met je als je niet aan de norm (vaak van de maatschappij) voldoet. Laat ik het zo formuleren, voor mij hielp het om te beseffen dat ik niet de enige was.

  122. R

    Heel fijn dat je hierover schrijft. Het is enorm herkenbaar. Ik ben er sinds een paar jaar achter dat ik HSP heb (door een online test) en dit was een soort van geruststelling voor me, een soort van thuiskomen in mijn hoofd. Ik herken het ook in mijn dochter en vind hierin een verklaring voor haar prikkelbaarheid als baby en kleuter. Het helpt me ook haar kleine trekjes te erkennen en ermee om te gaan. Ik pik heel snel een stemming van iemand anders op en moet oppassen me daar niet teveel door te laten mee zuigen.
    Wanneer ik ’s avonds erg stil ben, vraagt mijn partner soms of er iets scheelt, of ik boos ben. Nee, ik zit dan in mezelf, de zaken rustig te verwerken. Na een drukke werkdag of een tijd in een drukke omgeving, moet ik eerst even tot mezelf komen. Rustig koken terwijl de kinderen studeren en mijn partner met iets anders bezig is, is dan ideaal voor me. Ik heb thuis ook niet graag de radio (luid) aan, hoewel ik vaak wel van mooie muziek kan genieten.
    Ik heb moeten leren om nee te zeggen tegen bepaalde activiteiten omdat ik weet dat ze teveel energie kosten, ze zuigen me leeg. Ik ga inderdaad liever rustig met een vriendin iets drinken, dan in groep. Ik heb liever een weekend met zijn twee dan met een groep. Op reis blijf ik graag even rustig op de kamer met een boek en ik ga graag vroeg (nou ja) naar bed. Ik slaap ook vaak met oordoppen omdat ik dan geen externe prikkels meer heb.
    Ik vind het fijn dat je hier zo open over bent. Zelf ben ik nog altijd een beetje bang dat mensen me raar gaan vinden, dus ik heb het er nog met niemand over gehad. Daarom vermeld ik ook mijn naam niet.

  123. Irene

    Hoi Cynthia. Al een aantal jaar weet ik dat ik zelf ook hooggevoelig ben. Ik kan het bij anderen soms een beetje ‘raden’ als ze ook hooggevoelig zijn. Bij jou dacht ik het ook wel, want we lijken in al die punten op elkaar. Ik vind het daarom heel leuk dat je hier over schrijft en er zelf ook bewust van bent. Je bent niet saai hoor en ook geen oude oma! Who cares wat anderen ervan vinden. Fijn dat Willem je begrijpt. Ik woon zelf in Amsterdam en dat is voor mij veel te druk. Ik heb natuur nodig om op te laden anders word ik echt chagerijning. Hoop binnen 5 jaar een rustig plekje voor mezelf dichtbij de natuur te zullen vinden. Misschien ook wel in het oosten van het land 🙂

  124. Esther

    Wat een herkenbaar verhaal zeg, fijn stuk om te lezen… Hoewel ik me afvraag of ik zelf het ‘stempel’ HSP zou krijgen, herken ik ook heel veel eigenschappen in mezelf: Om op te laden moet ik even alleen zijn, ik vind sociaal doen leuk maar heel vermoeiend, kan heel slecht tegen hard geluid en fel licht etc..

    Fijn om te lezen hoe jij omgaat met zo’n zakelijke trip met een groep. Ik ga weleens op meerdaags congres en kan dan helemaal overprikkeld raken (lees: aan het ontbijt met je collega’s, de hele dag lezingen en workshops, direct door naar de borrel met aansluitend diner en feest waar je geacht wordt te netwerken). Ik ga jouw voorbeeld volgen en de volgende keer toch ergens even spijbelen om bij te komen. Blijft al die informatie ook beter hangen en ben ik een gezelligere gesprekspartner ’s avonds 😉

  125. Sandy

    Dit had zo letterlijk één op één mijn artikel kunnen zijn, haha <3 Toen ik er als kind achterkwam wat er met me aan de hand was werd er in eerste instantie ook tegen mij gedaan alsof ik een ziekte had, of een zweefteef was, ofzoiets. Heb dat zelf ook nooit zo ervaren, ik heb een, weliswaar ietwat uitdagende, karaktereigenschap. Ik voel me soms wel 'anders' maar ervaar het niet als vervelend, zeg maar. Ben inmiddels 33 jaar en heb er heel goed mee leren omgaan. Mensen die mij nu leren kennen merken in eerste instantie ook niet zo veel aan me. Happiness! 🙂

  126. Sannne

    Ik ben zelf niet hooggevoelig maar mijn dochter van 6 wel. Het heeft wat frustraties gekost om daar achter te komen en het is niet altijd makkelijk maar het opent mijn ogen enorm. Wat verwachten en vragen we toch enorm veel van kleine kinderen.
    Ik lees er boeken over, heb vorige week haar kamer een make over gegeven (van roze/rood en veel kleuren naar wit/Mint met zachtroze) en hoop dat dat haar in ieder geval een fijn plekje geeft om haar terug te kunnen trekken.
    Helaas beseft ze zich zelf niet dat ze rust nodig heeft, ze gaat maar door. Hoop dat ze daar in de toekomst haar weg in gaat vinden net als jij.
    Er staan wat fijne tips tussen. Dankjewel!
    En veel succes!

    • Jackelien

      Wat goed dat je daar zo mee bezig bent zeg! Ze heeft geluk met een moeder zoals jij 🙂

    • Sannne

      Ahh lief!!

    • Marit

      Wat fijn dat je dat doet voor je dochter! Ze ziet het misschien nu nog niet, maar uiteindelijk merkt ze misschien wel dat ze af en toe wat rust moet pakken. Ik deed dit als kind automatisch al, bedenk ik me nu 😀 Vond het heerlijk om alleen te spelen op mijn kamer. Je vindt hierin vast wel iets, waardoor je je dochter toch even in de ‘ruststand’ kan zetten zonder dat ze het door heeft 🙂

  127. Suuz

    Heel herkenbaar, maar de term HSP roept bij mij vooral jeuk en weerstand op.

    Alsof we altijd maar een verklaring of een titel moeten hebben voor ons karakter.

    We zijn zo op zoek naar onszelf. Doe het met je karaktereigenschappen maar projecteer niet steeds je zelfkennis op alles en iedereen. (Niet jij, Cynthia, maar ‘je’ in t algemeen) ?

    Richt je leven in zodat t bij je past, maar verschuil je niet steeds achter jezelf. (Wederom ‘jij’) ?

    Anyway, dat is een beetje hoe ik t doe. Niet benoemen, maar ernaar handelen. En nu ga ik weer ik m’n grot ??

  128. Sophie

    Hi Cynthia,
    Wat een mooi en helder stuk heb je geschreven! En zo persoonlijk!
    Ik herken alle punten ook in mezelf en ik loop daar nog wel eens tegenaan, al probeer ik het wel als mijn kracht te zien. Vaak voelt het nog als een ‘blok aan mijn been’. Ik zal je tips eens uitproberen of eigenlijk wat ik zelf soms al doe, met wat meer aandacht uitoefenen.
    Dat helpt ongetwijfeld al!
    Dank voor je openhartigheid!

  129. Chantal

    Hier nog een HSP. Wat je schrijft is erg herkenbaar. Fijn om te zien dat je er zo open over bent, want ik denk dat er genoeg mensen zijn die nog niet weten dat ze hooggevoelig zijn. Zelf ben ik erg perfectionistisch en dat gaat niet altijd even goed samen met genoeg rust pakken. Dat komt vast een keer goed, maar voor nu is het nog een leerpuntje voor mezelf.

  130. Danielle

    Fijn en herkenbaar artikel! Hooggevoeligheid is echter meer dan een karaktereigenschap, het is wetenschappelijk aangetoond dat onze hersenen anders werken 😉 Ik weet trouwens nog heel goed dat jij een tijd geleden schreef dat je er niet over uit zou wijden omdat het niet bij je blog paste, maar bij je nieuwe blog past het wel want daar mag alles “zijn”, mooi <3

    • Cynthia Schultz

      Ah wat leuk dat je dat hebt onthouden. Klopt inderdaad. Op MissLipgloss vond ik het niet zo passen, ik twijfelde teveel. Nu voel ik me er beter bij erover te schrijven, ook omdat ik weet dat veel mensen dit herkennen. En die herkenning vind ik zelf zo fijn!

    • Danielle

      Ja zo komt er ook steeds meer openheid en begrip, vind ik erg positief! Ik was ook serieus blij met dat wetenschappelijk onderzoek, zo van: het is geen zweverig verzinsel, het komt echt anders binnen bij een HSP-er 🙂

  131. vermeiren

    Wauw, ik herken hier wel echt veel punten van mezelf in. Mooi dat je het zo omarmt. Ik probeer zelf ook mijn karaktereigenschappen te omarmen ipv ze als een probleem te zien. Heb je toevallig nog tips voor boeken die je over dit onderwerp hebt gelezen? Er zijn er heel veel geschreven maar die zetten HSP echt neer als een heel zwaar probleem of meer de spirituele kant. Iets luchtiger zou welkom zijn 🙂

    • Cynthia Schultz

      Ik heb er door de jaren heen een aantal boeken over gelezen, maar vind de meeste inderdaad óf heel zweverig óf ze zetten het neer als een megazware last die je elke dag mee moet zeulen. Ik heb nog geen enkel boek gelezen erover dat me aansprak of dat me heeft geholpen, best jammer!

    • Gaby

      Ik heb zelf erg veel aan het boek van Elaine Aron, echt een aanrader!

    • vermeiren

      Ja jammer is dat, dat een dergelijk boek niet bestaat. Ik ervaar het ook niet als een last maar wat tips & tricks zou ik wel leuk vinden om te lezen.

  132. vermeiren

    Wauw ik herken mezelf op veel punten heel erg in dit verhaal. Mooi dat je het zo omarmt. Dat probeer ik zelf ook altijd te doen, het positieve uit je karaktertrekken te halen. Heb je toevallig tips voor boeken welke je evt gelezen hebt over dit onderwerp?

  133. Sacha

    Heel herkenbaar en ik vind dat je er goed om gaat, fijn dat je zo’n goede modus te pakken hebt. Ik was vroeger het meisje wat op haar eigen verjaardag even naar haar kamertje ging om heel even te lezen. Gelukkig kende mijn moeder me, en liet ze me even. Dat is een heel klein voorbeeldje. Inmiddels kan ik er ook prima mee omgaan. Maar ook ik voel af en toe de druk van buiten om enthousiast mee te gaan naar festivals of luidruchtige party’s. Neh, niks voor mij…

  134. Wieske

    Interessant om te lezen! Ik ben niet hooggevoelig maar ik kan ook mezelf goed vermaken en ik heb ook tijd nodig om mezelf op te laden ( alleen). Ik zit nu op Ameland twee weken en er komen om de paar dagen vriendinnen langs, maar ik vind het ook echt niet erg om even alleen te zijn!

  135. Stephanie

    Wat een fijne post! Zelf ook hsp.. bij mij heeft het geresulteerd in ptss en een burn out, omdat ik vooral opgegroeid ben met denken en ben helemaal vast gelopen, al bijna 2 jaar hard aan het werk om er bovenop te komen en zo ook gewoon de voordelen ervan te ervaren.. ik zie het nog teveel als negatief.. dat ik nergens bij hoor en me alleen voel in deze wereld.. dat mensen me niet snappen.. en dat ik heel veel dan op mezelf betrek.. ook sfeer.. als iemand chagerijnig is probeer ik 200% wel leuk te doen om het op te heffen.. als anderen moeten huilen zie ik het vaak al ver van tevoren.. maar ook ik ben erg vaak moe en prikkelbaar.. heb nog niet een basis gevonden die helemaal werkt, maar heb dan ook een zoontje van 2..

  136. N

    Ik vind je omschrijving eerder klinken als introvert – omdat je het zo nadrukkelijk hebt over de energie die sociale activiteiten kosten. Ik ga ervan uit dat je je daar ook over hebt ingelezen en dat er een reden is dat je jezelf toch HSP noemt, en jij kent jezelf natuurlijk beter dan ik.

    Ik ben zelf ook super introvert trouwens en vind mezelf helemaal niet onder HSP vallen.

    • Cynthia Schultz

      Klopt, ik ben ook een extraverte introvert. En herken mezelf in bijna alle HSP-karaktertrekken ?

  137. Michele

    Ik vind dit soort onderwerpen altijd moeilijk. Ik val 100% onder het “HSP label” en herken me erg in wat je schrijft, maar ik weiger het zo te benoemen. Het is voor mij gewoon mijn karakter. Ik ben niet druk, graag op mezelf, word moe van groepen, … al dat. Maar ik vind dit niet anders dan mensen die bv altijd mensen rondom hen willen. Ik zie het als een karaktertrek en wil er dan ook gwn geen label voor. Karakters hoeven niet gelabeld te zijn. Dan gaat het voor mij altijd meer op een stoornis lijken en zoals je zelf zegt is het dat (denk ik) niet. Dus snap je stuk maar boe aan het “label”.

    • Cynthia Schultz

      Het is voor mij inderdaad ook gewoon mijn karakter en uit mezelf ook nooit onder dat label. Ik merk alleen dat je door dat label wel makkelijker verhalen en ervaringen van anderen kan vinden, wat mij heeft geholpen het als iets positiefs te zien in plaats van als een belemmering.

  138. Melissa

    WoW Cynthia! Enige tijd geleden je gemaild omdat ik het gevoel had dat ik dit moest doen. Nu dit verhaal! Ik ben zelf ook hoogsensitief en herken me in jou verhaal. Voor de buitenwereld soms lastig, maar ze moeten er maar mee leven. Heb me lang rot gevoeld omdat ik moeite had met “nee” zeggen omdat het teveel was. Werd dan scheef aangekeken en kreeg de stempel “sjaak afhaak”. Niet leuk als je al overprikkeld bent en al moeite hebt met grenzen stellen. Heb kinderen en dan is het nog lastiger om bij te tanken. Merk dat ik dan veel te vaak de grens over ga.

  139. Marja

    Bijna alles wat je schrijft, zou ik hebben kunnen schrijven. Alleen heb ik er nooit een ‘label’ aan gehangen. Het is gewoon hoe en wie ik ben! Misschien voor mij wat gemakkelijker te zeggen; qua leeftijd zou ik je moeder kunnen zijn en de wereld is een stuk sneller, meer gericht op extraverte dingen en fear of missing out dan toen ik jouw leeftijd had. Petje af voor hoe jij je daarin staande houdt en het benoemt!

  140. Angela

    Zo herkenbaar!
    Ik dacht alrijd dat ik introvert was, maar nu ik ook lees over gevoeligheden voor prikkels en stemmingen…. ja, nu valt er veel op z’n plek.

  141. Anon

    Je hebt misschien autisme.

    • Cynthia Schultz

      Het is ongetwijfeld goed bedoeld, maar ik vind het wel een beetje pittig ofzo, dat je me even diagnosticeerd met een psychische stoornis terwijl je me niet kent. Alle respect voor mensen met autisme, maar ik heb het niet. Ik benadruk vandaag juist dat deze kenmerken niks te maken hebben met een stoornis of afwijking.

    • Sanne

      Noujaaa wie ben jij dan? Wat een belachelijke reactie..

      Ik vind het super fijn dat je dit bespreekbaar maakt Cynthia want door jou heb ik kennis gemaakt met hoogsensitiviteit. Daarvoor had ik er nooit van gehoord en dacht ik dat er iets mis met me was. Nu ik weet dat ik hoogsensitief ben valt alles op zijn plekje, kan ik zoveel beter omgaan met situaties en gevoelens en heb ik geleerd mijn hoogsensitiviteit als een positieve eigenschap te zien in plaats van als last. Dankjewel daarvoor!

      Liefs, Sanne

    • Fenemine

      Ik geef gespecialiseerde begeleiding aan mensen met autisme. Autisme is compleet iets anders dan HSP.

    • Mariska

      Dat is niet helemaal waar Fenemine. Ik ben zelf een hoogopgeleide vrouw met autisme. Hooggevoelig (of juist hypogevoelig) zijn is een onderdeel van een autismespectrumstoornis. Het komt ook voor bij ADD en ADH trouwens. Dus om te zeggen dat het compleet wat anders is, is niet correct. Dat zou impliceren dat het niet voorkomt bij autisme en dat is nu juist een groot gedeelte van de stoornis; het niet correct filteren van prikkels door de hersenen. Overigens zeg ik hier niet mee dat Cynthia een stoornis heeft, maar ik houd er niet van als men (in dit geval jij Fenemine) feitelijke onjuistheden geeft over autisme.

    • Danielle

      Mariska: autisme en hooggevoeligheid hebben veel raakvlakken (zeker wat betreft overprikkeling) maar ik sluit me aan bij Fenemine, het is niet hetzelfde! Ik ben HSP-er en mijn man heeft de diagnose PDD-NOS. Ik zie de raakvlakken, maar ik zie ook de grote verschillen. Autisme is over het algemeen erg beredenerend, terwijl een HSP-er handelt vanuit intuïtie en gevoel. Dat is in ons huwelijk dus regelmatig een uitdaging :p

      Ik heb overigens ook meerdere mensen met autisme of hooggevoeligheid in mijn vriendenkring en ze zijn allemaal bijzonder, kleurrijk, creatief en warm. Maar het zijn en blijven twee verschillende “labels”. We begrijpen elkaar maar het contact verloopt anders, de hersenen werken anders 😉

    • Kirsten

      Dat blijft toch het probleem. Je er kiest er voor om heel veel van je leven online te zetten en nu zo’n stuk te schrijven. Daar komen reacties op, negatief of positief.

    • Cynthia Schultz

      Ja, ik kies ervoor om dingen te delen, niet om een diagnose in het autismespectrum te krijgen naar aanleiding van mijn open verhaal. Kritische of negatieve reacties zijn prima, daar sta ik voor open, niet voor dit soort dingen.

    • Mariska

      Daniëlle: ik zeg ook niet dat het hetzelfde is, maar dat het ook niet COMPLEET wat anders is, zoals Fenemine zegt. Hooggevoeligheid is een onderdeel van de stoornis en heeft enorm veel invloed op het dagelijks functioneren. Het klopt dat wij meer beredeneren en observeren, omdat we niet natuurlijk aanvoelen, wat heel stressvol is. Ik heb ook PDD-NOS en het is goed te weten dat dit bij mannen zich wezenlijk anders uit dan bij vrouwen. Dus als je weet hoe het bij een man werkt, weet je niet automatisch hoe het bij een vrouw werkt. 😉 Kan me voorstellen dat het een uitdaging is in jullie huwelijk en wellicht ook in vriendschappen, maar fijn dat jullie elkaar op bepaalde punten juist begrijpen.

    • Mariska

      Cynthia: ik denk dat Anon het niet naar heeft bedoeld, maar kan me voorstellen dat dit niet leuk overkomt. Wel goed om te weten dat als je over hooggevoeligheid schrijft er veel mensen zijn met ADD, ADHD of Autisme die zich hier ook in herkennen, omdat het ook een onderdeel is van hun ontwikkelingsstoornis. Ik denk dat ze het niet verkeerd bedoelen. Het is gewoon herkenning op veel vlakken en wellicht denken ze dan o zij heeft het misschien ook, zich niet realiserende dat ze jou niet kennen en geen psycholoog zijn. Ik denk puur goed bedoeld ( voor velen is een diagnose een bevrijding na jaren ellende en verdriet) maar komt niet helemaal lekker over. Vooral op een blogpost die iedereen kan zien.

    • Yasmina

      Anon: Ik vind het heel invasief om zomaar psychiatrische stempels op mensen hun hoofd te plakken. Volgens mij kan alleen een psychiater dat. Daarnaast is het heel kort door de bocht om te zeggen dat 1 kenmerk (bijv. hsp) misschien wel op autisme zou kunnen wijzen. Voorderest weet je toch niks af van Cynthia?Daarnaast heeft mijn broertje (12 jaar oud) autisme. Ik kijk al jaren toe hoe hij daarmee een weg probeert te vinden. Daarom vind ik het extra vervelend als mensen zomaar met de benaming ASS strooien terwijl ze er duidelijk niet genoeg vanaf weten.
      P.s. Ik vind dit echt een topartikel 🙂

    • Yasmina

      Ohja nog een toevoeging.. we hebben allemaal trekjes die je terug kunt vinden in de DSM. Betekent dat dat we allemaal een stoornis hebben? Zeker niet. Dat geldt pas als je voor een bepaalde tijd een specifieke verzameling van trekken hebt die leiden tot een beperking in het dagelijks functioneren.

    • Me

      Er staat misschien… is toch geen verwijt of oordeel. Ik lees het niet zo negatief 🙂 Verder niks mis met autisme dus het verbaasd me dat hier zo heftig op wordt gereageerd en als kut commentaar wordt bestempeld….

    • Anon

      Oké, ik had het misschirn

    • Anon

      Oké, ik had het misschien anders kunnen formuleren. Wat ik bedoelde was dat er bepaalde kenmerken overeenkomen met autisme: hooggevoeligheid voor geluiden, licht enz, dromen en fantaseren, een rijke inbeelding hebben, enz. By no means wou ik jou *diagnosticeren* met autisme, of zeggen dat HSP = autisme. Ik ben het oneens met comments die zeggen dat dit er niks mee te maken heeft, de kenmerken die ik noemde kunnen autisme aanduiden. Maar natuurlijk is het niet als en slecht als, of staat HSP synoniem met autisme.
      Wel moet ik benadrukken dat autisme geen psychische stoornis is (?!!), ten eerste, en ben het eens met de laatste reactie dat er een beetje wordt gereageerd alsof autisme ‘vies’ of ‘slecht’ is. Ik betwijfel of er gelijkaardig zou zijn gereageerd als ik bv ADHD had genoemd…

    • Sandra

      Ik sluit me hier helemaal bij aan! Heel teleurstellend dat net jij, Cynthia, na zo een respectvol artikel over Hsp (omdat je dat zelf toevallig hebt), zo denigrerend kan doen over autisme. Alsof het iets slechts is. Je zou autisme ook gewoon kunnen zien als een verzameling karaktereigenschappen. Dit toont maar weer eens aan hoe er tegen mensen wordt aangekeken die “anders” zijn, zelfs door degenen die prediken dat eenieder er mag zijn. Jammer jammer jammer!

  142. Willemse

    Super mooi geschreven!
    Prachtig hoe jij het als karakter eigenschap neer zet ipv handicap.
    Soms doen mensen hier zo zwaar of moeilijk over terwijl jij het als iets positiefs ziet.
    Ik ben het ook volkomen met je eens, iedereen moet met zich zelf en zijn karakter zien te leven en ongeacht welke karakter eigenschappen dat zijn is het voor iedereen uit vogelen wat voor jouw nou precies het beste werkt, of juist niet.
    Fijn dat hier een test voor is, als je weet hoe je een beetje in elkaar steekt is het makkelijker begrijpen waarom bepaalde dingen zo binnen komen en waarom je je zo voelt.
    Hoewel ik mijzelf hier niet helemaal in herken vind ik het wel heel intresant om te lezen.
    Mooi gedaan hoor!

  143. Ingrid

    Ik had dot stuk zo zelf kunnen schrijven, ware het niet dat ik geen blog heb omdat ik een te grote schijterd ben en denk dat ik toch niks toe te voegen heb aan de grote poel van bestaande blogs.
    Ik herken alle kenmerken die jij noemt maar heb het alleen nooit aan HSP gekoppeld maar aan mijn eigen introversie. Er zijn naar mijn idee veel overeenkomsten tussen beide.
    Wat goed van je en wat fijn voor jou dat je jezelf zo geaccepteerd hebt en een manier gevonden hebt om er mee om te gaan.

  144. Marije

    Ik herken heel veel van wat je schrijft. Ik vind het knap hoe je het hebt geaccepteerd en ermee om hebt leren gaan. Ik blijf het lastig vinden.