Aannames over mij – goed of fout?

Op Instagram is deze weken een trend, de ‘aanname’ vragensticker. Als volger deel je een aanname die je hebt (in dit geval over mij) en ik laat je weten of ‘ie klopt. Heel erg leuk omdat je het dan net weer over wat andere dingen hebt. De meest gedeelde aannames óf de aannames die ik juist heel leuk/bijzonder vond wil ik ook hier met je delen.

Leestijd

Aanname: Je mist Mascha heel erg

Hier kreeg ik echt de meeste vragen over: dat ik Mascha mis of dat ik het heel erg vind dat we geen vriendinnen meer zijn.

In een volwassen mensenleven is het, mijns inziens, heel normaal dat vriendschappen komen en gaan. Het kan heel goed zijn dat je vriend(inn)en hebt die je hele leven ‘bij je blijven’, maar je hebt ook vrienden in bepaalde periodes van je leven. Soms verwatert het gewoon, blijken interesses toch verder uit elkaar te liggen, krijg je simpelweg niet meer energie van het contact of ben je allebei veranderd waardoor je niet echt een match meer bent. Er kunnen allerlei redenen zijn om geen energie meer in een vriendschap te stoppen. Uiteraard kan je ook ruzie hebben of iets anders waardoor je geen contact houdt. Ik ben 30 en heb meerdere vriendschappen zien komen en gaan, en dat is helemaal niet erg of raar. Het kan wel verdrietig of pijnlijk zijn, natuurlijk, zeker in het begin.

Mascha en ik hebben al zo’n 8 of 9 jaar geen contact meer, dat is een hele lange tijd. Ik vind het niet nodig om te vertellen waarom dit toen zo was, maar ik kan wel vertellen dat ik destijds hier verdrietig om was maar dat het nu echt geen impact meer heeft op mijn leven. Er zijn wel meerdere vriendschappen van ‘vroeger’ waar ik met liefde en plezier op terugkijk, maar waar ik geen pijn of verdriet (meer) bij voel. Zo is het hierbij ook.

Aanname: Je bent heel gedisciplineerd en streng voor jezelf.

Heel gedisciplineerd: ja. Ik heb echt geleerd om te doen wat ik zeg. Afspraken vind ik heilig, ook afspraken met mezelf. Als ik besluit dat ik deze week een nieuwe training af heb, 2500 woorden aan mijn boek schrijf en nog 20 andere taken, dan doe ik dat ook echt. Als ik besluit dat ik deze week vier keer wil sporten en elke dag 10.000 stappen wil zetten, dan doe ik dat. Goed plannen is hier een heel groot deel van, en iets zo belangrijk maken dat het ook echt lukt. Dat zorgt ook voor de motivatie: weten waaróm ik iets doe. En resultaat zien motiveert me daarna ook heel erg.

Streng voor mezelf: het is maar net hoe je het bekijkt. Als je bepaalde resultaten wilt, betekent dat ook dat je bepaalde stappen moet zetten. Zo heb ik zowel privé als zakelijk heel wat doelen en die haal ik niet als ik mijn eigen bullshit de hele tijd tolereer. Daarmee bedoel ik: ‘vandaag mag ik best uitslapen, ik ben toch eigen baas, maakt niet uit hoe laat ik begin’ of ‘deze week kan ik best even een keertje niet sporten, ik ben al zo lekker bezig qua werk, dan kan ik dat wel even laten zitten’ en ga zo maar door.

Daarnaast kijk ik altijd heel erg naar wat voor mij goed werkt. Ik weet dat veel mensen het ‘streng’ vinden dat ik elke dag rond half zes op sta en rond half zeven begin met werken. Maar voor mij werkt dat dus geweldig. Ik ben in de ochtend zó productief, daar maak ik graag gebruik van. En ook het wandelen, die 10.000 stappen per dag, ik krijg daar dus mega veel energie van en het maakt me ook nog eens productiever en creatiever.
Ik zie het liever als ‘heel goed zorgen voor mezelf’. Mezelf uitdagen. En weten dat ik mezelf dankbaar ben over 1, 5, 10 jaar. Maar ook nu, want alles wat ik doe geeft me uiteindelijk een goed gevoel.

Aanname: Je hebt je zaakjes goed op orde en alles loopt op rolletjes.

Klopt.

Ik heb echt het gevoel dat ik grip op dingen heb, zowel in mijn bedrijf als in mijn privéleven.

En daarnaast ben ik nu heel blij met hoe alles loopt. Kees en Willem. Hoe we wonen. Hoe we leven. Het komt er op neer dat we (corona buiten beschouwing gelaten) bijna alles kunnen doen wat we leuk vinden en we beleven ook in deze tijd heel veel plezier met elkaar en alle dingen die wél kunnen.

Uiteraard is er altijd verbetering mogelijk en zijn er genoeg doelen en dromen die ik nog wil verwezenlijken maar ik ben zó tevreden. Zo ontzettend dankbaar voor hoe mijn leven er nu uit ziet en de mensen die in mijn leven zijn.

Aanname: Je wilt geen kinderen.

Als ik nu moet kiezen: klopt. Maar ik zeg nooit nooit. Hier komt binnenkort een blog over online, over onze (gebrek aan) een kinderwens. Dus ik ga er nu niet al teveel op in. 😉

Aanname: Je bent je bekendheid zat/je wilt geen influencer meer zijn

Klopt niet.

Ik ben wel het laatste jaar meer gaan doseren wat ik wel en niet deel. De reacties staan hier en op Insta grotendeels uit. Vooral omdat het negatieve gezanik me de laatste tijd steeds meer tegen ging staan. Maar het bloggen en instagrammen en ‘delen’ en ‘zichtbaar zijn’ vind ik nog steeds heel leuk. Maar ik ben het nooit gaan doen om ‘influencer’ of ‘bekend’ te zijn. Ik ben begonnen met bloggen op mijn zestiende omdat ik mijn content wilde delen en dat is nog steeds zo. Als ik het zat zou zijn, zou ik helemaal stoppen met bloggen en Instagram.

Aanname: Je doet helemaal waar je jezelf goed bij voelt en trekt je minder aan van 'meningen' van anderen

Klopt! Ik heb de laatste jaren echt geleerd veel meer te doen wat ik zélf wil en veel minder te doen wat anderen van mij verwachten. Of wat ik dénk dat anderen van mij verwachten. Als ik me heel erg veel had aangetrokken van anderen, dan was ik nooit met Structuurjunkie begonnen.

Ik ben nu veel meer bezig met wat goed voelt of goed is voor mij in plaats van hoe het ‘hoort’. Ik heb gemerkt dat dit voor mij enorm goed werkt.

Aanname: Je hebt heel veel spaargeld.

Tja, wat is ‘heel veel’. Ik vind het belangrijk buffers te hebben, zowel zakelijk als privé. Want: je weet maar nooit. Als het even niet zo lekker gaat of als er een tegenvaller is op wat voor manier dan ook, wil ik daar op voorbereid zijn. Of het nu iets met Kees is, iets met het huis, de auto, je weet ’t niet. Een goed gevulde spaarrekening geeft me rust. Dus daar zorg ik heel bewust voor: ik spaar een groot deel van wat er binnenkomt en dat heb ik altijd al gedaan. Toen ik vorig jaar een nieuwe keuken kocht, ging er een deel van mijn spaarrekening af en dan zorg ik daarna dat het weer ‘op peil’ komt. Ik las laatst dat een dertigjarige Nederlander gemiddeld €15.000 spaargeld heeft (privé) en mijn ‘standaard peil’ op mijn spaarrekening is wel hoger dan dat.

Aanname: Je maakt je nooit zorgen over geld.

Privé: klopt.

Zakelijk: klopt niet.

Privé komt elke maand mijn salaris binnen vanuit mijn bedrijf en dat is elke maand genoeg. Daarnaast heb ik nog de winst uit mijn bedrijf en een deel daarvan is elk kwartaal een extraatje. Privé maak ik me helemaal geen zorgen om geld, er is genoeg om te doen wat ik wil.

Zakelijk is dat een beetje anders. Structuurjunkie is de laatste jaren enorm gegroeid en dat betekent dat ik groei in omzet (dat wat er binnenkort) maar dat ik ook groei in uitgaven en investeringen. Dat vind ik soms best spannend. Het is niet dat ik elke dag loop te stressen over geld hoor, maar soms denk ik wel ‘aaaa het vliegt er net zo hard uit als dat het er in gaat’ al weet ik dat het niet zo is, onderaan de streep houd ik er gewoon winst aan over. Ik vind het heel belangrijk hier goed op te letten en precies te weten wat er gebeurt.


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.