Klik hier voor twee weken toegang tot de beste structuur- en focusworkshops voor €5
3 december 2015 door Cynthia Schultz Nog geen reacties
Een MissLipgloss artikel

Perfect, perfecter, perfectst

skin-color-4Jaren geleden begonnen bloggers met bloggen om het ‘echte’ werk te laten zien. Om echte passies en interesses te delen. Geen Photoshop om je huid perfect glad te maken, eerlijke reviews, een kritische houding, niet-perfect-geëpileerde wenkbrauwen, geen maatje nul, geen Photoshop om je vetrolletjes weg te vegen, geen professionele camera’s, studio’s en vormgevers. Gewoon een blogger, die vanuit haar huis haar passie deelt.

 

Dat vind ik als blogger zijnde nog steeds heel erg leuk. Het allerleukst. Ik ben Cynthia, ik ben een meisje van 25, ik ben gewoon nog steeds een jonge vrouw die houdt van make-up, net als toen ik op mijn zestiende begon met bloggen. Goed, het is best veranderd: mijn blog is mijn werk geworden, met betalende adverteerders, gratis producten en een ander schema. Maar ik probeer daarbij zoveel mogelijk echtheid vast te houden, mijn kritische houding overeind te laten staan en zoveel mogelijk mezelf te zijn. Want bloggen draait daar bij mij om: dat echte. Dat is door de jaren heen best wel eens een uitdaging geweest en daar heb ik ook fouten in gemaakt, maar ik denk dat je op mijn blog écht Cynthia ziet. Als mijn vriend of mijn vader of moeder mijn site bekijkt, zien ze mij. Niet een betere, mooiere of spannendere versie van mij. Nee, gewoon ik. Zonder studiolampen, zonder tools die mijn huid gladmaken of een maatje van mijn billen afschaven. Maar wel met mooie make-up, omdat ik daarvan houd en dat graag aan je laat zien. Maar dus ook als die make-up net mijn poriën benadrukt. Of als daar mijn wallen doorheen schijnen. Goedemorgen!

Wat ik mooi vind aan het bloggen is dat je een echt persoon volgt. Met zijn of haar gebreken. Als je door een magazine bladert zie je (nog steeds) perfect gephotoshopte lijven, bijna alleen maar maat 34 of 36 (al wordt het langzaam steeds normaler om ook maat 40 en 42 te zien, maar waarom moet dat zo ingewikkeld zijn?), perfecte foto’s van perfecte producten zonder een kritische noot, want dan wordt de adverteerder niet blij. Allemaal begrijpelijk, en leuk om te bekijken en lezen want het is allemaal zo móói, (‘een droomwereld’ zoals de uitgeverijen en hoofdredacteuren vaak roepen) maar ik vind het daarnaast zo leuk om de echte bloggers te zien. Met hun persoonlijke verhalen, hun meningen over producten, hun looks, hun outfits. Hun twijfels, hun angsten, hun zoektocht naar wat ze gelukkig maakt.

Waar ik van geniet, maar waarvan ik ook vaak een nare nasmaak krijg, zijn de perfecte plaatjes die je steeds vaker bij (vooral internationale) bloggers voorbij ziet komen. Voordat een selfie met een mooie make-up look op Instagram of de site belandt, wordt deze eerst minimaal een half uur bewerkt. Met allerlei apps op de telefoon, maar net zo vaak in Photoshop. Nog even mijn huid wat gladder maken, die uitstekende pluizige haartjes weg, mijn kaaklijn wat strakker, want dat ziet er allemaal gewoon wat mooier uit. En ja, prachtig is het. Ik zie geweldige foto’s op Instagram en blogs voorbij komen die zo in een magazine kunnen. En dat is nou juist wat ik er ook lastig aan vind.

Veel mensen, waaronder ik, volgen bloggers voor dat échte. Omdat het echte mensen zijn, met echte meningen, echte poriën en echte pluizige haartjes. Nu wil ik ook graag op mijn voordeligst op een foto staan, kies ik uit de vijf selfies degene uit zonder onderkin en ben ik op Instagram ook niet vies van een filtertje, maar een foto gaat bij mij na twee minuten op Instagram. Of in een blogpost. Want niemand wil een Cynthia zien die zojuist haar poriën heeft glad geveegd, haar lipstickkleur net wat intenser heeft gemaakt en haar haar ultiem glad heeft gekloond in Photoshop. Ik heb het niet getest, maar daar ga ik vanuit. En als ik dat bij mezelf zou doen, zou ik mezelf ook gaan afvragen waarom. Wil ik er zo graag anders uitzien? Vind ik mezelf niet goed genoeg op de ‘normale’ manier?

Ik wil het vanuit mijn eigen overtuiging graag zo echt mogelijk houden. Bloggers staan voor mij gelijk aan ‘echte mensen’. Natuurlijk delen we allemaal een goede kant van onszelf. Letterlijk en figuurlijk. Je pikt er toch net die mooiste foto uit waarbij je houding mooi is, en deel je niet de ochtenden waarop je al doordat de melk op is naast de koelkast staan te tieren. Al zou dat best leuk zijn… 🙂
Bloggers doen me niet denken aan de mensen die nu doen wat de magazines doen wat we eigenlijk allemaal zo stom vonden. Echte mensen zo polijsten dat het allemaal perfect is en we allemaal iets nastreven wat helemaal niet realistisch is, want: het is niet echt.

Aan de andere kant: ieder z’n ding. Ik vind het óók leuk om mooie plaatjes te zien op Instagram. Van mooie meisjes, met mooie jurkjes, perfecte outfits, perfecte poses en (net iets teveel zichtbare) borsten. Maar ik denk wel dat we moeten blijven beseffen dat het soms minder echt is dan we denken. Je denkt al snel: ah, dit is een blogger, een echt mens. Ja, natuurlijk is ze een echt mens, maar wat je ziet is niet altijd echt.
Ik wil niemand voor het hoofd stoten: ieder zijn of haar ding. Ik zou me persoonlijk niet prettig voelen als ik van mezelf een soort SuperPerfecteHyperCynthia zou maken. Zou ik mezelf niet tekort doen? Om mijn ‘gewone’ ik te veranderen in iets wat ik dus stiekem zou willen zijn? En zou jij niet schrikken als je me in het echt zou zien?

Deze blogpost schreef ik maanden geleden, maar ik liet hem steeds in mijn concepten staan. Nu het zo’n actueel onderwerp is (ik hoef alleen maar ‘Australische blogger’ te zeggen en je snapt wat ik bedoel) en iedereen er intussen een mening over heeft, is het tijd om dit eens te delen. Eng! Liefs.

Hoe denk jij hierover? Vind je die mooie plaatjes en gephotoshopte meisjes juist leuk? Maakt het je niet uit? Of frustreert het je? Ik ben benieuwd hoe jij er over denkt.
Bron bovenste foto


Cynthia Schultz

Ik ben Cynthia Schultz en Cynthia.nl is mijn blog! Ik ben gek op eten, reizen, beauty, interieur, lezen, gadgets en daar blog ik over. Lees hier meer over mij.